Śmiała. Skyward. Tom 4

Zakończenie serii niesie za sobą pewną melancholię, tym bardziej, gdy jest to seria, która po nie kąt kojarzy się z wieloma cudownymi chwilami. Trudniejsze staje się, to gdy człowiek zdaje sobie sprawę, że jest to nieuniknione. I tak po paru latach od rozpoczęcia serii Skyward z bólem, ale i nadzieją, że koniec przyniesie kolejny cudowny etap, zdecydowałam się poznać zakończenie.

Od pierwszych stron czuć, że nie jest to już opowieść o odkrywaniu własnych możliwości, a historia kogoś, kto musi ponieść odpowiedzialność za wszystko, co osiągnął i co po drodze stracił. Spensa nie szuka już odpowiedzi na pytanie, kim jest, bo już to wie. Teraz mierzy się z pytaniem, co z tą wiedzą zrobić, komu zaufać i w jaki sposób uratować nie tylko świat, ale także samą siebie przed zatraceniem w chaosie, który narasta wokół.

Świat przedstawiony, mimo że już wcześniej pokazał się z nietypowej strony, wciąż zaskakuje, pokazując nowe aspekty cytoniki i walki. Autor, zamiast powielać schematy i motywy, po raz kolejny prezentuje elementy, wymykające się nie tylko wspomnianym schematom, ale również definicjom. Sama cytonika przestaje być tylko narzędziem, a staje się wyjątkową siłą, której obecność wpływa nie tylko na wynik bitew, ale również na sposób postrzegania rzeczywistości przez bohaterów.

Całość recenzji [Adres usunięty]

Świetne zakończenie serii, wciągająca i momentami wzruszająca :)

„Śmiała” to czwarty tom cyklu Skyward autorstwa Brandona Sandersona, jestem pod wrażeniem tego, jak autor jest w stanie stworzyć satysfakcjonujące zakończenie tak złożonej powieści. Udany finał powinien zrobić coś więcej niż tylko zakończyć fabułę. Powinien pozostawić czytelnika wyczerpanym emocjonalnie, dając uczucie podobne do tego po wyścigu i walki o złapanie oddechu przy mecie. Spensa marzyła o tym, by zostać bohaterką, dołączyć do grona tych, których podziwiała. W pewnym sensie dostała to, ale rzeczywistość była dla niej bardziej skomplikowana. Jej samorozwój i wysiłek, by zrozumieć ludzi innych, stanowią silny fundament tej serii. To naprawdę wspaniała główna bohaterka, którą warto poznać, zwłaszcza gdy zmienia się z samotniczki w liderkę z przyjaciółmi u boku. Czy uda jej się ocalić wszystkich?.

Główną bohaterką książki autorstwa Brandona Sandersona pod tytułem „Śmiała” jest Spensa Nightshade, pilotka Sił Powietrznych Śmiałych. Ma na swoim koncie wiele dokonań, jak na przykład uratowanie ludzkich mieszkańców na Detritusie. Dziewczyna jest Cytoniczką, miała już styczność z Wnikaczami, udała się do niebytu, gdzie musiała przejść bardzo wiele. Powrót z niebytu i to, co zobaczyła w przestrzeni międzygwiezdnej bardzo mocno na nią wpłynęło. Zaczęła rozumieć swój talent, a także, że wszystko ma swoją cenę. Czy będzie gotowa ją zapłacić? Walki o Galaktykę trwają, czy uda się odeprzeć ataki sił Winzika?

Wynegocjowano nowe sojusze i nawiązano nowe przyjaźnie, a w ostatecznym starciu każdy wojownik będzie musiał wykorzystać swoje unikalne mocne strony, aby stawić czoła przytłaczającemu zagrożeniu. Spensa pragnie, aby ocalić galaktykę, czy jej się to powiedzie? Czy ludzkość przetrwa?

„Śmiała” to niesamowita przygoda łącząca magię, odwagę i lśniących niczym gwiazdy bohaterów Jestem pod wrażeniem twórczości Brandona Sandersona, jego inteligencja jest dostrzegalna w jego powieściach, które są tak dobrze wykonane, że z łatwością stają się bestsellerami. Spensa zawsze była silną postacią, mogłam zobaczyć jej pragnienie zemsty, inteligencję, życzliwość, współczucie i miłość do przyjaciół. Rozwój jej postaci został tak dobrze zbudowany w poprzednich tomach, a ten go dopracował. Jej zaciekła, zdeterminowana natura i wyjątkowa brawura wojowniczki sprawiają, że nie mogłam się nie uśmiechnąć i jej nie kibicować pomimo odczuwanej desperacji. Jest godna podziwu i zabawna, nie pozwala, aby okoliczności powstrzymały ją przed dotarciem do gwiazd. Spensa potrzebuje trochę czasu, aby zdać sobie sprawę, że chociaż dźwiga większość ciężaru ratowania swojego ludu, nie robi tego sama. „Śmiała” to mocne zakończenie serii Skyward, jest tutaj akcja polityka, zdrada i przyjaźń, wszystko, czego można oczekiwać od klasycznej powieści Sandersona. Byłam gdzieś pomiędzy emocjonalną intrygą, a trzymającą w napięciu akcją, przyłapałam się na tym, że przebrnęłam przez powieść niemal tak szybko, jak statek kosmiczny drogę mleczną.

Każdy fan prozy Brandona Sandersona czekał na ten tytuł. Zwieńczenie cyklu Skyward niosło ze sobą wielkie oczekiwania. Na przestrzeni całej serii autor wykazał się ogromnym talentem oraz nieograniczoną wyobraźnią rozbudzając w nas apetyt na więcej. Czy zatem wypełni wszystkie niewypowiedziane na głos obietnice?

Zacznijmy od chronologii, która w przypadku tej serii jest bardzo istotna, więc bez znajomości wcześniejszych tomów nie sięgajcie po kontynuację. Raz, że pełen obraz mocno na tym ucierpi, dwa, że stracicie naprawdę wiele godzin cudownej przygody. Nawet jeśli fantastyka nie jest Waszą domeną (wiem coś o tym), to autor sięgając po wiele motywów zbudował nieszablonowy świat przedstawiony, postawił na naszej drodze wielu różnorodnych bohaterów, stworzył własne zasady i wizję przyszłości pozwalając tym samym, by każdy odnalazł w tej opowieści coś dla siebie. Z wprawą doświadczonego bajarza, bawiąc się formą i żonglując emocjami autor po raz kolejny udowadnia, że w budowaniu napięcia oraz niepodważalnie gęstej od atrakcji fabuły nie ma sobie równych.

Trudno skrócić fabułę, która aż pęka w szwach od wątków i ciągów przyczynowo-skutkowych. Śledzimy losy Spensy, która cudem wymknęła się z niebytu, ale obraz tego co ujrzała pozostał w jej głowie. Zrozumiała potęgę i cel swojego cytonicznego talentu. Eskadra Do Gwiaz pokonała przeciwników i zawiązała sojusz, ale Galaktyka wciąż może dostać się pod ręce tyranii. Jak się niedługo okaże Spensa stanie przed najtrudniejszym wyborem, gdy przyjdzie jej zawalczyć o triumf ludzkości. Poniesie ofiary, których nikt się nie spodziewał.

Na przestrzeni ponad pięciuset stron rozpościera się imponujący spektakl. Wątki się zazębiają, wydarzenia - o ile to w ogóle możliwe - nabierają jeszcze większego rozpędu a my, poza wciąż niepewną ostatecznego rozwiązania akcją, otrzymujemy odpowiedzi na zadane wcześniej pytania. Finałowy tom doskonale podsumowuje to co działo się wcześniej w konfrontacji z nadchodzącą przyszłością i pozwala nam pożegnać się z bohaterami w emocjonalny sposób. Otacza nas gęsty mrok, napięcie sięga zenitu a niebezpieczne wydarzenia pociągną za sobą odpowiednie konsekwencje. W tej historii wszystko może się wydarzyć a Sanderson potrafi zadbać o to, by zachować odpowiednią dynamikę akcji, więc ani przez moment nie pojawiły się przestoje w fabule czy niepotrzebne sceny, bowiem przestrzeń kosmiczna rozległa i niemożliwa do objęcia wzrokiem szokuje zarówno czytelnika jak i bohaterów.

"Śmiała" pozostawia po sobie pustkę, ponieważ długo będę musiała szukać dorównującej Skyward serii. Cieszę się jednak, że miałam możliwość na własnej skórze doświadczyć tej imponującej przygody oraz wraz z główną bohaterką odkrywać niewyjaśnione kwestie galaktycznej przestrzeni. To historia napisana z rozmachem, w pełni dopracowana, angażująca, bogata w emocje i niezapomniane wrażenia, której nie ma się ochoty odkładać na półkę a gdy już codzienne obowiązki nas do tego zmuszą - wciąż rozmyślamy o losach Spensy. Ta przygoda pozostaje w głowie na długo po zamknięciu ostatniej strony i zapewnia moc atrakcji, jakich nie spotkacie nigdzie indziej.

Śmiała od początku rzuca czytelnika w wir wydarzeń i kontynuuje wydarzenia opisane w Cytoniczce. Spensa wraz z przyjaciółmi nie ma łatwego zadania a perspektywy na wygraną nie są zbyt optymistyczne. Na dodatek bohaterka po przeżyciach w Niebycie i po tym wszystkim, co przeszła, nie potrafi odnaleźć się wśród przyjaciół i hierarchii dowodzenia. Jednocześnie boi się, czy przez to, kim się stała, nie będzie zagrożeniem dla wszystkich wokół niej. Jak się łatwo domyślić w finałowym tomie serii nie brakuje walk w komosie i niebezpiecznych oraz lekkomyślnych misji w wykonaniu Spensy. Ale mamy także wiele rozważań na temat sposobu prowadzenia wojny, tego, czy można ją prowadzić bez niepotrzebnych zniszczeń i śmierci niewinnych, a także na ile ochrona własnych przyjaciół może usprawiedliwić zadawane przeciwnikowi straty. Pomimo że jest to książka młodzieżowa, to Sandersonowi udało się bardzo dobrze wpleść w tę historię dość trudne tematy do przemyślenia.

W czwartym tomie mamy okazję poznać w pełni czym jest cytonika, skąd wzięli się i kim są Wnikacze, ale również o różnych gatunkach ślimaków i wielu innych kwestiach. Brandon Sanderson stopniowo ujawnia karty, dawkuje odkrywane tajemnice, choć nie wszystko zdradza, co pokazuje w Epilogu. Całkiem możliwe, że autor kiedyś powróci do tego uniwersum - mam taką nadzieję! Brandon Sanderson w całym tym cyklu pokazuje, że na cierpi na brak pomysłów i potrafi stworzyć interesujące historie, a także bohaterów, których zapamiętam na długo. Owszem, ten tom, jak i poprzednie są chwilami przegadane i pewne wydarzenia można byłoby jedynie pokrótce omówić, ale nie zmienia to faktu, że cały cykl przedstawia bardzo dobrą historię, z ciekawymi tajemnicami i zwrotami akcji.

Śmiała to bardzo dobre zakończenie całego cyklu Do gwiazd, z epickim finałem i sporą dawką odpowiedzi na nurtujące pytania. Mam jednak wrażenie, że Sanderson nie powiedział ostatniego słowa i jeszcze powróci do tego uniwersum. Polecam!