Skazani na ból

Jak zwykle się nie zawiodłam , czyta się lekko i przyjemnie , fabuła wciąga i wszystko przeżywa się z bohaterami . Polecam na jesienne wieczory .

Skazani na ból to niezwykła opowieść o tym jak wiele można poświęcić dla miłość. Aleks jest skinheadem. Najlepiej czuje się w ich towarzystwie i traktuje ich jak rodzinę. Bardzo wierzy w swą wiarę i ideały. Naglę na jego drodze zjawia się Amelia. Ta dziewczyna jest totalnym zaprzeczeniem tego w co wierzy Aleks. Jak wiele można się zrzec dla miłości? Czy ból, cierpienie i niebezpieczeństwo są w stanie ją zniszczyć? Kim są skinheadowie i w co wierzą? Na te pytania na pewno znajdzie odpowiesz w tej książce. O tej książce na pewno długo nie zapomnisz.

[Adres usunięty]

"Nawet nie przypuszczałem, że przeszłość zapuka do moich drzwi. I że w tych drzwiach stanie... ta właśnie dziewczyna. Stanie i przewróci moje życie do góry nogami. A co najważniejsze... zniszczy wszystko to, w co wierzyłem i co było sensem mojego życia." Aleks

"Nie jesteś zły, nie mów tak. Jesteś czasami zagubiony, nieco porywczy i niekiedy szybciej działasz, niż myślisz." Amelia

Dwoje ludzi, dwa światopoglądy, dwie drogi ... połączone w jedną, gorącym i bezkompromisowym uczuciem. Po przeczytaniu "Skazanych ..." moje serce rozpadło się na milion kawałeczków, bo zakończenie jest w stanie rozłożyć czytelnika na łopatki. Mimo poruszanych w niej trudnych tematów - funkcjonowania subkultury skinheadów, rasizmu, antysemityzmu, opisanych niekiedy mocnym językiem ulicy, bije z niej jasny i dobitny przekaz: szacunek, miłość i szczera komunikacja są w stanie zbudować zgodę ponad podziałami, a co najważniejsze odmienić człowieka. Historia Amelii i Aleksa, tak wiarygodnie opisana przez Agnieszkę, świetnie wpasowuje się w popularny ostatnio nurt "new adult", ale nie tylko młodzi dorośli powinni ją czytać. Także starsi dorośli - tacy jak ja - znajdą w niej coś dla siebie. Być może zadadzą sobie pytanie o akceptację własnego dziecka, możliwości zrozumienia jego działania czy wyjścia mu naprzeciw bez względu na wszystko. Ta książka zmusza do stawiania fundamentalnych pytań o to, jak żyć w zgodzie ze sobą oraz innymi. Polecam z całego serca!

Jak wiecie, Agnieszka Lingas-Łoniewska nazywana jest „Dilerką emocji”. Po przeczytaniu powieści „Skazani na ból” mogę w końcu potwierdzić, że zasługuje na to miano jak nikt inny. Mam już za sobą lekturę kilku pozycji jej autorstwa, były śmiech, napięcie, nerwy, tajemnica i zagadki do rozwiązania. Jednak na tragedię i dramatyzm musiałam poczekać aż do teraz. Dwa dni zajęło mi ułożenie w głowie słów, które opisałyby tę książkę.

Aleks to dwudziestolatek, który przez obojętność swoich rodziców, podświadomie szuka akceptacji wśród innych. Znajduje ją w bractwie skinheadów. Ich ideały, prawdy i zasady są tym, czego szukał, czego potrzebował oraz tym, co odzwierciedla jego życie.

Amelia to osiemnastolatka, która od najmłodszych lat doświadcza napiętnowania. Tragiczna przeszłość kładzie się cieniem na jej życiu, jednak próbuje żyć w zgodzie ze sobą, walcząc z poczuciem winy.

Losy tej dwójki splatają się w chwili, w której Aleks rusza z pomocą Amelii. Żadne z nich nie zdawało sobie sprawy, że życie może tak bardzo z nich zakpić. Otóż wyznawca nazistowskich prawd, poddaje się zakazanej miłości. Obje stają przed ogromnym problemem, jakim jest pochodzenie Amelii. Czy miłość będzie silniejsza niż przekonania? O tym musicie się przekonać sami.

Premiera książki miałam miejsce w 2015 roku i wcale się nie dziwie się, że doczekała się drugiego wydania. Podczas czytania tej książki, miała ochotę odłożyć ją na półkę, ba… nawet wyrzucić ją przez okno. Aleks działał mi na nerwy jak mało który bohater. Jego podejście i wspomniane wcześniej poglądy powodowały, że miałam ochotę dorwać go w swoje ręce i mocno potrząsnąć. Jednak starałam się go zrozumieć. Zaimponowała mi odwaga, determinacja, jaką prezentowała Amelia. Jej wiara w siłę miłości była tak wielka, że wystarczyła zarówno dla niej, jak i dla Aleksa. Dzięki temu mogłam zaobserwować przemianę wewnętrzną głównego bohatera. Nie obyło się bez wylania morza łez. Czytając książkę, musiałam kilka razy przerwać, aby otrzeć łzy i przywrócić jasność widzenia.

Reasumując: Jeżeli nie przeczytałeś jeszcze książki „Skazani na ból”, nie czekaj kolejnych siedmiu lat, aż doczeka się trzeciego wydania. Na tę pozycję warto poświęcić każdą minutę. Możecie być pewni, że zostanie w Waszej pamięci na dłużej. Ja już teraz, pisząc tę recenzję, przeczytałam trzeci raz zakończenie, przez które kolejny już raz zagościły łzy w moich oczach. Ciężko o tak emocjonującą pozycję literacką.

Papierowy Bluszcz

Pani Agnieszka ma talent do tego,że jak bierze się jej książkę do ręki to nie ma mocnych na to by ją odłożyć szybko i bez emocji.

"Skazani na ból " to cudowna książka pełna bólu,cierpienia i pełna cudownych emocji,które rozwalą niejedno czytelnicze serce.Jest to opowieść o nadziei i o tym,że nic w naszym życiu nie dzieje sie bez przyczyny,o dobru,wybaczaniu i skrywanej tęsknocie za utraconą miłością.A wszystko to jest okraszone historią,gdzie uprzedzenia i żle pojmowanie przynależności do danej grupy narodowościowej sprawią,że prawdziwa miłośc zostaje wystawiona na niejeden ból i huśtawke nastrojów.

Polecam,bo to również ksiązka,która jest bardzo potrzebna by uświadomić,że każdy ,bez względu na wyznawaną wiarę czy przynależność ma prawo do miłości i szacunku.

Wstyd się przyznać, ale jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością pani Lingas- Łoniewskiej, i po tej lekturze stwierdzam, że mam bardzo dużo do nadrobienia. W życiu nie przypuszczałabym, że ta historia, tak mocno mnie poruszy i emocjonalnie przeczołga.

Dawno już tak się nie upłakałam przy książce. Niech Was, tak jak mnie, nie zwiedzie piękna okładka, to nie jest słodka bajeczka, to opowieść o prawdziwym życiu, do bólu autentyczna, szczera, pokazująca jak łatwo jest urządzić samemu sobie i drugiemu człowiekowi piekło na ziemi kierując się jakąś durną ideologią i ślepym fanatyzmem.

Nie będę ponownie opisywać fabuły, bo sam wydawca już wiele zdradza i nie chciałabym przez przypadek czegoś Wam zdradzić. Zaznaczę, tylko żebyście do lektury usiedli z zapasem chusteczek, bo poznając historię zakazanej miłości, nie będziecie w stanie zachować suchych oczów.

"Skazani na ból" to historia, która wywołuje ogromne, a zarazem skrajne emocje, od radości i wzruszenia przez współczucie po ogromną złość na los, oraz głupotę i niesprawiedliwość tego świata. Szczególnie jeśli spojrzy się na tę sprawiedliwość przez pryzmat dwojga młodych ludzi, których jedynym przewinieniem było to, że przyszli na świat w nieodpowiednich rodzinach, "po różnych stronach barykady".

Pani Agnieszka nie boi się pisać o trudnych sprawach takich jak ideologia, która ma za nic człowieka, który wyznaje inną wiarę, albo jest innej narodowości, o przemocy wobec słabszego, o chorej i wyimaginowanej nienawiści do świata, uczuciu, które trwa pomimo niesprzyjającemu losowi.

Autorka nie osładza tych spraw, nie sprawia, że wydają się one błahe i marginalne, nie koloruje i nie owija w przysłowiową bawełnę.

Jest to równocześnie opowieść o nadziei i o tym, że nic w naszym życiu nic nie dzieje się bez przyczyny, o dobru które mimo wszystko w sobie nosimy.

Autorka pięknie pisze o wspomnieniach i skrywanej tęsknocie za utraconą miłością, o wybaczeniu i pojednaniu, o emocjach które rozdzierają serce nie tylko bohaterom, ale i samemu czytelnikowi.

Książkę przeczytałam dosłownie w jeden dzień, losy bohaterów są niezwykle wciągające i zaskakujące, choć sama akcja powieści płynie dość wolno. Pomysł na fabułę w moim odczuciu jest strzałem w przysłowiową dziesiątkę. Postawienie naprzeciw siebie tak skrajnych charakterów, zachowań i spojrzeń na życie, musi nieść za sobą ryzyko wybuchu. I ten "wybuch" tutaj dostajemy.

Bohaterowie są bardzo autentyczni, Każdy z nich wnosi wiele do tej historii, nikt tu nie jest zbędny.

Barwny język nadaje całości lekkości i wyrazistości, ale i zmusza do naprawdę wielu refleksji.

Wszystkie wątki łączą się piękną i poruszającą całość, choć zakończenie miażdży serce.

Autorce gratuluję z całego serca stworzenia przepięknej, głębokiej i zmuszającej do refleksji powieści. Z całego serca życzę, by ta historia trafiła do jak najszerszego grona czytelników, a ja z wielką ciekawością sięgnę po kolejne historie.

Czy polecam?

Zdecydowanie tak. To jedna z najbardziej poruszających historii, jakie ostatnio poznałam. Jeśli i Wy szukacie poruszającej i emocjonującej lektury, to "Skazani na ból" będzie idealnym wyborem.

Aleks od czterech lat jest skinheadem, ma swoją ekipę, która ma własne poglądy i ideały. Amelia to licealistka, która nosi w sobie piętno przeszłości.

Ich drogi się krzyżują w niezbyt przyjemnych okolicznościach. On ratuje ją z opresji i tak się w sobie zakochują. Nie łączy ich jednak nic, ani pochodzenie, ani poglądy. Czy zatem ich miłość ma szansę się rozwijać?

Jeśli mnie pamięć nie myli to właśnie od tej książki (ale od pierwszego wydania) rozpoczęła się moja przygoda z twórczością Agnieszki Lingas-Łoniewskiej. Już wtedy wiedziałam, że pokocham tę autorkę i jej twórczość. Dziś przeczytawszy drugie wydanie tylko umocniłam się w tym przekonaniu. Książka bowiem po raz drugi zrobiła na mnie ogromne wrażenie.

Amelia to pilna uczennica, która dodatkowo uczy gry na gitarze. Wydaje się być poukładaną dziewczyną, ale gdzieś w niej drzemie ogromne brzemię tragicznej przeszłości, z którą tak naprawdę wciąż sobie nie poradziła. To naprawdę wspaniała dziewczyna, która nie ma uprzedzeń do innych ludzi, którzy mają swoje idee i własne poglądy. Nawet, kiedy się z nimi nie zgadza zawsze stara się znaleźć jakiś kompromis.

Aleks to buntownik, który całe życie czuł się samotny i porzucony. To właśnie wśród swojego bractwa się odnalazł i jako tako funkcjonuje. Jest skinem i się tego nie wstydzi, choć nie wszyscy to popierają. Na zewnątrz jest twardzielem, ale tam głęboko w środku to niezwykły chłopak o wielkim sercu.

Poznają się w mało przyjemnych okolicznościach, a jednak obydwoje robią na sobie piorunujące wrażenie. Ona się go nie boi, jak większość ludzi, a on nie może oderwać od niej oczu. I choć tak naprawdę się nie znają, z każdym kolejnym dniem stają się sobie coraz bliżsi. Powoli zaczynają się przed sobą otwierać. Ich uczucie staje się głębokie, już nie potrafią bez siebie żyć. A jednak, kiedy informacja o pochodzeniu Amelii dociera do Aleksa i to od jego kumpli coś w nim pęka. Nie może uwierzyć w to co słyszy i nie może się z tym pogodzić. Odpycha od siebie dziewczynę, która pokazała mu, że można kochać naprawdę i pomimo wszystko. Ona mimo wszystko, nie bacząc na niebezpieczeństwo nie ma zamiaru tego tak zostawić. Kocha Aleksa do szaleństwa i jest przekonana, że on ją również. Czy uda jej się odzyskać ukochanego?

„Chciałem czuć nienawiść, a jednak nie udawało mi się to. Bo wciąż kochałem ją bez opamiętania. I zdawałem sobie sprawę, że moja miłość do niej nie minie. Ponieważ jest silniejsza, niż cokolwiek innego. Tylko zdarzyła się nie w tym życiu, co trzeba.”

Agnieszka Lingas-Łoniewska przedstawia nam świat dwóch całkiem różnych osób, o różnym pochodzeniu i różnych poglądach. Dzięki Aleksowi i jego bractwu poznajemy zwyczaje, poglądy i życie skinheadów. Osobiście nie mam nic do takich osób, ale nie popieram ich zachowania względem ludzi innego pochodzenia. Natomiast Amelia to dziewczyna, która uświadamia nam, że w życiu nie ważne jest to jakie mamy pochodzenie (na które przecież sami nie mamy wpływu), najważniejsza jest miłość, która potrafi „przenosić góry”. Bo, kiedy kocha się tak prawdziwie, nic innego nie ma znaczenia.

Historia Amelii i Aleksa pozostanie ze mną już na zawsze. Ilość emocji zawarta na łamach tej powieści jest nie do opisania. Uśmiech, złość, smutek, a także i łzy – te emocje pojawiły się u mnie ponownie podczas tej lektury. Doskonała kreacja bohaterów, których zachowanie nie zawsze można zrozumieć, a przede wszystkim poprzeć. Zakończenie łamie serce, moje złamało ponownie.

"Skazani na ból" to niezwykła, pełna emocji historia pokazująca nam, że w życiu nie powinno się liczyć to skąd pochodzimy, jakie wyznajemy wartości, bo to najbliżsi i rodzina powinny być dla nas priorytetem. Jeśli kochacie niezwykłe historie, ale też i takie, które mają w sobie dramat, koniecznie powinniście przeczytać tę pozycję. Polecam!

Amelia i Aleks nigdy nie powinni się spotkać. On jest dwudziestoletnim skinheadem. Wierzy w swoje bractwo i jego idee. Amelia to osiemnastolatka, która dużo w życiu przeszła. Ich spotkanie przeradza się w głębokie uczucie. Oboje zakochują się w sobie bez pamięci. Do czasu aż Alex pozna prawdę o Amelii..

Skusiłam się po recenzjach na ten tytuł i powiem szczerze, że dawno nie wylałam tyłu łez co przy tej historii, choć zaczeła się dość niewinnie. On ratuje ją z opresji i od razu zaczyna iskrzyć. Czuć to strona po stronie, stało się to tak niewinnie, szybko i bardzo naturalnie. Jednak im dalej ich poznajemy, zaczyna być widać między nimi ogromny kontrast. Całkiem inne poglądy, wyznania i sposób w jaki się z tym obnoszą. Oni również to zauważają, ale spada to na drugi plan bo są wpatrzeni w siebie.

Historia miłosna, która z góry powinna być skazana na porażkę, a jednak dali sobie szanse i przez pewien czas było naprawdę niezwykle. Ona pokazała mu co to miłość i uśmiech. Było gorąco i zmysłowo. To historia słodko-gorzka, pierw przeżyjemy euforię, ale tylko po to by boleśnie upaść. Przyszedł taki moment w którym serce bohaterów jak i moje na moment się zatrzymało i nie miałam pojęcia co stanie się dalej.

Autorka wyciśnie was emocjonalnie, oszuka, wasze odczucia, wypierze mózg ale nie będziecie mieli dość. Będziecie dopingować bohaterów, żeby tylko doczekać się happy endu. A tam czeka kolejna niespodzianka za którą mam ochotę udusić wszystkich bohaterów i autorkę po raz drugi.

Jeśli szukacie czegoś niezwykle emocjonującego, historii totalnie miłosnej, ale też pełnej świetnego researchu w innych aspektach to książka "Skazani na ból" zda egzamin na pewno. Historia o trudnej ale prawdziwej miłości. Ja jej długo nie zapomnę.

Lubicie czasami przeczytać sobie książkę, która jest typowym wyciskaczem łez? Przyznam szczerze, że zdarza mi się sięgać po tego typu literaturę. Z pewnością do niej zaliczymy książkę Agnieszki Lingas-Łoniewskiej zatytułowanej “Skazani na ból”. To książka, która całkowicie złamała mi serce. I mimo, że wiedziałam jak mocne emocje znajdę w środku przyznam, że nie byłam na nie gotowa.

Książka “Skazani na ból” opowiada historię młodych ludzi - osiemnastoletniej Amelii i dwudziestoletniego Aleksa. Tak naprawdę wszystko ich różni. Ona jest spokojną, miłą i przyjacielską osobą, on natomiast jest zbuntowanym skinheadem. Można by powiedzieć, że są z innego świata, jednak połączy ich prawdziwe uczucie, które wywróci ich życie do góry nogami. Cała relacja jest owiana pewną tajemnicą, która będzie musiała ujrzeć światło dzienne. Czy uda im się ocalić uczucie, którym się obdarzyli?

“Kochałem ją. Ale musiała mnie wziąć takim, jakim byłem. A jeśli nie..”

“Skazani na ból” to piękna historia z gatunku tych słodko - gorzkich. Z jednej strony czytanie sprawia nam ogromną przyjemność. Z drugiej zaś historia sprawia, że po pewnych rzeczy podchodzimy inaczej, z większą wdzięcznością. Ja jestem wielką fanką książek, które niosą za sobą przesłanie. Jestem fanką książek, które zostają z nami na dłużej. Już dzisiaj wiem, że za jakiś czas ponownie sięgnę po tą historię.

Jeśli szukacie książki, która zafunduje wam totalny rollercoaster emocji to właśnie “Skazani na ból” są taką książką. Autorka stworzyła dwa piękne charaktery. Bardzo różne od siebie, jednak spójne od początku do końca. Stworzyła bardzo intymną i tajemniczą scenerię, która sprawiła, że od książki nie tak łatwo jest się oderwać. Przyznam szczerze, że miałam ogromne oczekiwania co do tej historii. I uwaga, autorka przebiła wszystkie moje wyobrażenia na temat tej historii.

Zdecydowanie jest to moja ulubiona książka autorki. Mam wrażenie, że to jej najbardziej emocjonalna książka, bynajmniej licząc te, które miałam przyjemność przeczytać. Wiem, że od dziś śmiało będę każdemu polecać tą historię! A więc czas na Was! Całym sercem polecam wam historię Amelii i Aleksa. Obiecuję, że nie będziecie zawiedzeni! Zgadzam się z początkowymi słowami autorki. Ta książka powinna z pewnością powędrować w ręce młodzieży. Jest diabelnie istotna i przede wszystkim wartościowa. Dla mnie ta historia to całkowite mistrzostwo, dlatego moja ocena jej nie może być inna niż 10/10.

“I poszłam. Przed siebie. I gdyby nie to, co mu obiecałam, i gdyby nie dwa serca bijące we mnie.. Nigdy bym nie wróciła. Ani do domu, ani do życia.”

Książka "Skazani na ból" czekała chwilę aż ja przeczytam, bo wyczułam, że musi to być odpowiedni moment w życiu. I taki nadszedł, książka, która wywołuje ból w sercu i sprawia, że oczy są mokre. Historia prawdziwej miłości Amelia i Aleksa. Dwoje skrajnie różnych młodych ludzi. Ona jedynaczka z dobrego domu a on skrajny patriota, skinhead. Lubiący imprezy i alkohol. Jego osoba wywarła na mnie bardzo duże wrażenie. Co Amelie urzekło w tym nieidealnym dla świata chłopaku? 

"Skazani na ból" to książka o bólu, o problemach z rówieśnikami, szykanowaniu i wyśmiewaniu. Książka z głębokim przesłaniem do rodziców nastoletnich dzieci, nie krytykuj, a wspieraj. Jeśli ktoś ma odmienne zdanie, ale przy tym nie krzywdzi innych to nie powód do krytyki i zabraniania. Książka pokazuje, jak różne grupy społeczne mogą mieć wpływ na nasze życie nie koniecznie dobry. Nawet w telewizji możemy dostrzec nienawiść wobec innych grup społecznych. W książce nasz bohater skinhead będzie mógł spojrzeć na wiele spraw z perspektywy Amelii, ale czy to go przekona do zmiany ? I przestanie być buntownikiem ?

Książkę czytałam z zapartym tchem, a zakończenie zraniło moje serce. Długo zabierałam się za napisanie recenzji, bo emocje są wciąż żywe. 

Bardzo polecam wam książkę, pokażę wam niesprawiedliwości tego świata. 

Ale to była historia. O matko, książka mnie zachwyciła i złamała serce przy okazji a mowa o "Skazani na ból" Agnieszki Lingas-Łoniewskiej.

Historia Ameli, która pokochała Aleksa będącego skinem wciągnęła mnie bez reszty. To była miłość na przekór wszystkim i wszystkiemu. A dodatkowo Amelia miała jeszcze jedną, ważna tajemnicę o której bała się mu powiedzieć.

To historia o miłości, przekonaniach, przyjaźni i życiu. Jak dwa różne światy spotykają się i kochają choć nie powinny. Jak wielką potęgą jest miłość.

Po wszystkich perypetiach w ostatnim rozdziale i epilogu moje serce zostało złamane. Myślałam, że po tym wszystkim co prześlij Amelia i Aleks w końcu będą szczęśliwi. Jednak nic co dobre nie trwa zbyt długo.

Ta książka to świetna historia o miłości dwóch tak różnych od siebie osób. Pełna radości i smutku. Jak nasze życie.

Choć to historia o młodych ludziach to polecam ją każdemu. Ta książka bardzo mnie poruszyła wewnętrznie. Nawet nie wiem jak to nazwać. Kończąc ją miałam ochotę rozerwać książkę na kawałki za to zakończenie. Sprawdźcie sami.

„Skazani na ból” to niesamowicie emocjonalna, do bólu prawdziwa opowieść o miłości, która musi walczyć z przekonaniami i być ponad uprzedzeniami. Aleks otrzymał od losu szansę na zmianę postrzegania rzeczywistości. Musi sam sobie odpowiedzieć, co jest dla niego ważne: miłość czy wyznawana ideologia. To książka niezwykle ważna i potrzebna, gdyż uświadamia, do czego prowadzą uprzedzenia do drugiego człowieka, bezsensowna filozofia, fanatyzm, niewłaściwa interpretacja historii i źle pojmowana idea obrony wartości narodowych. Pokazuje, że prędzej lub później życie wystawia swój rachunek, a wszystko zależy od tego, co wybierzemy.

Nie od dziś wiadomo, że Agnieszka Lingas-Łoniewska doskonale radzi sobie z powieściami romantycznymi. Jej historie są silne w przekazie, bardzo emocjonalne i sprawiają, że wiele romantyczek marzy o takich męskich bohaterach jacy wychodzą spod pióra autorki. Nic więc dziwnego, że liczne jej książki mają swoje wznowienia, ponieważ "Skazanych na ból" możecie kojarzyć z pierwszego wydania. Nic jednak nie stoi na przeszkodzi, żeby odświeżyć sobie lekturę.

Pamiętam doskonale moje pierwsze zachwyty nad losami głównych bohaterów. Było to dobre kilka lat temu a jednak dziś na nowo czuję dokładnie te same emocje - szok, niedowierzanie oraz zachwyt nad rewelacyjnie wykreowanym wątkiem romantycznym. Niektóre książki się nie starzeją i są aktualne tak samo dziś jak kiedyś, i mamy tutaj najlepszy przykład, bo przecież najbardziej emocjonalne są zawsze te z zakazaną miłością na pierwszym planie.

Amelia i Aleks poznali się w najlepszym punkcie swojego życia, ale od początku wiedzieli, że do siebie nie pasują. Ona grzeczna dziewczynka z dobrego domu, on skinhead z trudną przeszłością na karku. A jednak od samego początku połączyło ich silne uczucie, które burzyło pojawiające się na ich drodze przeszkody. Cudownie było śledzić ich wspólną historię, od początku trzymałam za nich kciuki i miałam cichą nadzieję, że nieprzychylny im świat w końcu zmieni zdanie.

To opowieść o społecznych różnicach, niepisanych zasadach, trudnościach do pokonania w życiu codziennym. Szczera do bólu i bardzo świadoma w przekazie, ponieważ opowiadająca o bohaterach takich jak my, którzy każdego dnia mierzą się z nieprzychylnymi spojrzeniami, wytykaniem palcami czy ludźmi, którzy zawsze wiedzą lepiej. Powieść autorki chwyta za serce, ponieważ bez problemu potrafimy wyobrazić sobie nas samych na miejscu bohaterów a to tym mocniej odbija się na naszej wyobraźni.

Cieszę się, że "Skazani na ból" doczekali się wznowienia, ponieważ warto o takich książkach mówić i warto o nich pamiętać. To piękny obraz miłości wbrew wszelkim przeciwnościom, czyli burzliwej relacji z niepewnym zakończeniem. Dużo łez czeka na Was podczas czytania, dużo nerwów na pozbawionych empatii bohaterów oraz przyspieszonego bicia serca jeśli chodzi o cudowny wątek romantyczny.

Książka przedstawia historię młodych ludzi, osiemnastoletniej Amelii oraz dwa lata starszego Aleksa. On zbuntowany skinhead, ona jest poukładaną dziewczyną. Dwa różne światy, które różnią się na każdej płaszczyźnie, a łączy ich jedno: Miłość! Czy będzie ona, że szczęśliwym zakończeniem? Czy uczucie przetrwa, gdy zostało wystawione na próbę? Tego Wam nie zdradzę, ale koniecznie przeczytajcie książkę, by uzyskać odpowiedzi na pytania.

,,Skazani na ból" to poruszająca serce historia, w której miłość nierozerwalnie łączy się z bólem! Aleks to młody człowiek, który wierzy w swoje poglądy, a nawet je praktykuje i tutaj zbieram szczękę z podłogi, bo nie mówię, że identyfikuje się z jego postacią, lecz to jaką on posiadł wiedzę, uwierzcie mi, w jego przypadku nie ma mowy na udawaniu, czy jak to czasem bywa, przyłączeniu się do organizacji, bo jest to na czasie-on wsiąkł w to społeczeństwo! Amelia cały czas mnie ciekawiła, jej tajemnica, którą tak mocno chroniła, nie pozwoliła mi odłożyć książki. Wierzyłam, że mimo świata, w którym znaleźli się Ci młodzi ludzie, dadzą rade, lecz nie wzięłam pod uwagę, że prawda może zmienić wszystko, prawda może boleć, ale przede wszystkim skazać tych dwoje na ból, który ja razem z nimi nosiłam, a każda łza Amelii, leciała także z moich oczu.

Autorka w książce nie oszczędzała bohaterów, ale i zapewne czytelników, bo moja dusza i serce krwawią. "Skazani na ból" sprawi, że serce z kamienia zacznie się kruszyć i wierzyć w miłość, która warta jest każdej sekundy bycia razem!

Autorka na końcu książki przedstawiła kilka osób, które są lub były skinheadam i to było dla mnie niesamowitym przeżyciem móc przeczytać ich historie! Książkę polecam!!!!

Amelia ma osiemnaście lat i jakiś czas wcześniej jej świat diametralnie się zmienił. Tragedia, do jakiej doszło w jej domu, sprawiła, że dziewczyna całkowicie się zmieniła, a rodzice zaczęli ją mocno ograniczać, bojąc się o jej bezpieczeństwo. Jednak ona stara się dalej żyć, chociaż dużo spokojniej niż kiedyś. Udziela lekcji gry na gitarze i to właśnie podczas powrotu z takiej lekcji zostaje zaatakowana i uratowana przez Aleksa - młodego mężczyznę, który jest skinheadem.

Chociaż nie powinno, zaczyna ich łączyć coś więcej niż zwykła znajomość. Różni ich praktycznie wszystko, pochodzą z zupełnie innych światów, mają inne poglądy, inną sytuację rodzinną. Łączy ich uczucie, które rozwija się w dość szybkim tempie. Niestety nie będzie to łatwa i przyjemna miłość. Tajemnica, którą skrywa, Amelia może bardzo wiele zmienić. Co takiego ukrywa dziewczyna? Jak zareagują jej znajomi na Aleksa? Jak zareagują jego znajomi na Amelię? Czy ich miłość będzie na tyle silna, aby pokonać wszystkie przeciwności?

To nie jest kolejny lekki romans ze szczęśliwym zakończeniem. To książka, która wywołała we mnie łzy i to nie jeden raz, a to się nie zdarza zbyt często. Historia z jednej strony piękna, z drugiej pełna bólu, trudnych decyzji, od których zależy praktycznie wszystko. Książkę czytało się dość szybko, a po skończeniu ostatniej strony jeszcze długo myślałam o historii, jaką w niej znalazłam.

Bohaterowie ciekawi, wywołujący emocje w czytelniku.

Amelia kiedyś lubiła dobrą zabawę, imprezy, była jak wiele nastolatek. Tragedia, jaka spotkała jej rodzinę, wiele zmieniła, stała się dużo spokojniejsza, stroni od alkoholu. Rodzice stali się nadopiekuńczy, co nie do końca jej odpowiada, jednak ich rozumie. Wie, że ma w nich Sparcie, jej dom jest pełen miłości i ciepła. To bohaterka, która z podniesioną głową idzie do przodu, jeśli jej na czymś zależy, walczy o to, uparta momentami nawet zbyt bardzo. Osobiście ją polubiłam.

Aleks jest skinheadem, bractwo, do którego należy, którego członkowie są dla niego rodziną. Zarówno matka, jak i ojciec go zawiedli, kiedy był dzieckiem, wtedy nie mógł na nich liczyć, teraz już tego nie potrzebuje. Ma swoje przekonania, prawdy, w które wierzy, dla których jest w stanie zrobić wszystko. Moim zdaniem nawet za dużo, jest ograniczony, a jego punktu widzenia, jego ideałów nie rozumiem i nigdy nie zrozumiem. Niestety ten bohater nie przypadł mi do gustu. Były momenty, kiedy było mi go szkoda, jednak w większości miałam ochotę mu zrobić krzywdę, jaką on pozwala sobie robić innym, w ramach tego, w co wierzy.

„Skazani na ból” to niełatwa, bolesna historia, którą według mnie warto przeczytać. Polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

@recenzje_ksiazek_niezwyklych_

.

⭐Recenzja⭐

🌸Skazani na ból autorstwa Agnieszki Lingas Łoniewskiej, to przepiękna opowieść o sile miłości.

🌸Aleks i Amelia to dwoje młodych ludzi pochodzących z różnych światów.

On jest skinheadem, zbuntowanym i zagubionym chłopakiem. Ma swoje ideały i radykalne poglądy, w które wierzy.

Ona to ułożona i pochodząca z dobrego domu dziewczyna.

Są zupełnie różni, i ich drogi nigdy nie powinny się złączyć, jednak los zdecydował inaczej. Aleks ratuje dziewczynę z kłopotów, i w ten sposób zbliżają się do siebie.

Jaki sekret ukrywa Amelia?

Czy Aleks będzie w stanie poświęcić swoje ideały dla miłości?

Czy ich uczucie przetrwa próbę czasu?

🌸Czytaliście jakąś książkę więcej niż raz?

Ja rzadko, ale ta książka jest jedną z moich ulubionych, więc musiałam ją przeczytać w nowym wydaniu.

Jest to jedna z tych historii, która za każdym razem wywołuje u mnie masę emocji.

Słodko- gorzka opowieść, przez którą wylałam morze łez, i przez długi czas nie mogłam dojść do siebie.

Pokochałam bohaterów i kibicowałam ich miłości. Autorka stworzyła niezwykłą historię, której nie da się zapomnieć. Na pewno jeszcze nie raz do niej powrócę.

Jeśli jeszcze nie czytaliście tej wspaniałej książki, a szukacie wzruszającej i chwytającej za serce historii, to koniecznie musicie ją przeczytać. Gwarantuję, że będziecie nią zachwyceni.

Czy miłość pomiędzy dwójką zupełnie innych od siebie osób może mieć przyszłość? Czy powinna się ona wydarzyć?

,,Nie cierpiałem oszustów, a sam taki byłem.’’

Aleks i Amelia to osoby z dwóch zupełnie innych światów. On - ogolony, z groźnym wyrazem twarzy, a kobiety raczej się go boją. Ona - z pozoru grzeczna dziewczyna, ale o mrocznej przeszłości. Historia ich miłości jest czymś budzącym wręcz kontrowersje. Nic ich nie łączy - pochodzenie, poglądy, a tym bardziej rodzinna przeszłość. Jednak oboje odnaleźli w sobie coś czego nie dostrzegali inni i wzajemnie stali się dla siebie opoką.

Autorka na łamach powieści stworzyła historię wręcz kontrowersyjną od której ciężko się oderwać czytelnikowi. Z łatwością doszukamy się tutaj wielu tajemnic, uprzedzeń, przemocy, czy braku tolerancji. Pomimo, że tematyka jest trudna, bolesna i nie da się podczas niej nie uronić łez to wciąga do tego stopnia, że nie byłam w stanie odłożyć książki na bok. Pani Agnieszka poruszyła temat zupełnie dla mnie obcy. Wiedziałam kim jest skinhead i skinheadgirls, jednak nie zagłębiałam się szczególnie w ich ideologii. To autorka otworzyła przede mną ten świat i muszę przyznać, że jestem pod wrażeniem jak dobrze opisała całe to środowisko. Pomogły jej w tym liczne wywiady, które tylko nadają całej książce realizmu i momentami nawet możemy twierdzić, że historia taka faktycznie miała miejsce.

Ideologie wyznawane przez Aleksa były dla mnie czymś nie do pomyślenia i całkowicie sprzeczne moim wewnętrznym JA. Jednak poznając historię chłopaka momentami zaczynałam go rozumieć. Szukał on zrozumienia, akceptacji, miłości, domu… Chciał być kochany i mieć kogoś komu będzie mógł zaufać. Niestety życie jest przewrotne i doprowadziło go to miejsca, w którym się znalazł. To przeszłość ukształtowała w nim człowieka, którym się stał. Chociaż w głębi duszy wciąż pozostał tym miłym, pełnym miłości i czułościami małym chłopcem. Amelia za to dostrzegła w Aleksie to czego nie widział nikt inny. Pomimo poznawania jego ideologii i tajemnic nie odwróciła się od niego. Postanowiła obdarzyć chłopaka swoim zaufaniem, miłością i przede wszystkim wiarą, której on tak bardzo potrzebował. Zresztą z wzajemnością. Sądzę, że gdybym była na miejscu dziewczyny to nigdy nie byłabym w stanie zdobyć się na coś takiego.

„Skazani na ból” książka, która bardzo mnie zaskoczyła, a napewno jej zakończenie. Przekaz z powieści jest wyraźny i wartościowy, dlatego cieszę się, że wpadła ona w moje ręce. Okazuje się, że osoby z dwóch różniących się od siebie, a wręcz sprzecznych światów może połączyć niesamowite uczucie. Jestem pewna, że jeżeli sięgnięcie po tę książkę to z całą pewnością się nie zawiedziecie.

Książka została otrzymana z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty].

(…) jedyne, co się w życiu liczy, to miłość. To jest to, o co warto walczyć i za co warto umrzeć. To jedyna wartość, która decyduje o naszych poczynaniach i zmienia nasze losy”.

Czy miłość w XXI wieku może być naznaczona brakiem tolerancji?

Aleks ma dwadzieścia lat i destrukcję we krwi. Od szesnastego roku życia jest skinheadem. Wierzącym i praktykującym. To jego sposób na życie: pasja, wiara, muzyka i przekonania. Receptura na odnalezienie własnej tożsamości. Metoda na posiadanie tak zwanych przyjaciół i równie wielu wrogów. Taktyka wzbudzania respektu i strachu. Aleks to chłopak broniący rasistowskich ideałów, ale i outsider w swojej ukochanej subkulturze.

Pewnego dnia na jego drodze nieoczekiwanie staje Amelia. Osiemnastolatka z tak zwanego dobrego domu. Po tragicznych wydarzeniach sprzed dwóch lat starająca się trzymać swoje życie w ryzach. Zawsze spokojna i stonowana, postępująca zgodnie z oczekiwaniami i nadziejami rodziców. W głębi serca szczera i urocza, nieco zwariowana młoda kobieta.

Drogi Amelii i Aleksa nigdy nie powinny się przeciąć..

Różni ich niemal wszystko: pochodzenie, poglądy, ideały, rodzinna przeszłość. On wierzy w swoją ideologię i czuje się z nią dobrze, choć ma świadomość, że dla wielu jest niezrozumiała. A ona reprezentuje wszystko, czego on nienawidzi, potępia i tropi.

Jednak spotyka ich coś, co nie zdarza się często i to w tak młodym wieku. Miłość. To obezwładniające uczucie przewraca ich życie do góry nogami..

„Skazani na ból” to mądra i ważna powieść, przede wszystkim dla młodzieży. Ale potrafi też wzruszyć wapniaka😉. To krótka historia niepowtarzalnej podróży zwanej życiem. Przygody pełnej rozdroży uczuć i przekonań, skrajnych emocji i stanów, od tęsknoty po nienawiść, od strachu po agresję, od miłości po ból..💔

Nie przeszkadzały mi uproszczenia i przewidywalność losów bohaterów, bo opowieść chwyta za serce i zmusza do refleksji o akceptacji i tolerancji oraz o życiowych priorytetach.

Polecam❤.

Taka miłość się nie zdarza.

Zakazana, pełna bólu. Niedozwolona. Różni ich wszystko. Połączy miłość.

Kochani poznajcie historię Amelii i Aleksa. Dwojga młodych ludzi wchodzących w dorosłość. Ona, dziewczyna z dobrego domu. Ułożona, grzeczna, ideał ukrywający dramatyczną historię. On, skinhead, wiernie wierzący w swoje poglądy, zagubiony z rozbitej rodziny. Nigdy nie poznał miłości rodzicielskiej.

Dwa różne światy i przypadek, który połączył ich na całe życie.

"Skazani na ból" @lingasloniewska_writer to przepiękna opowieść o miłości. Miłości niedozwolonej, skazanej na ból i porażkę. To opowieść pokazująca siłę miłości. Miłości trudnej, wymagającej poświęceń, ale jakże pięknej. Taka miłości się nie zdarza...

Kochani gorąco polecam. Obiecuję Wam, że dostaniecie niebanalną historię, przy której łzy polecą Wam same. Gorąco polecam.

Dziękuję @lingasloniewska_writer za zaufanie i egzemplarz do recenzji.

Jedna z najlepszych książek Pani Agnieszki. Przeczytałam ją jakiś czas temu ale nadal budzi we mnie wiele emocji. Czyta się jednym tchem, gdyż historia miłości ukazana w powieści, była naprawdę tak ciekawa i wciągająca, że nie mogłam się doczekać zakończenia. Ideologia neonazistowska, wyznawana przez głównego bohatera, połączona z historią żydowskiej dziewczyny to jak dla mnie coś nowego i wręcz szokującego. Naprawdę warto sięgnąć po te książkę. Serdecznie polecam.

Warszawa. Miły wieczór w doborowym towarzystwie, rozmowy o książkach, pisarzach, bohaterach. W takim gronie to standard – część to autorki książek, które pochłania się w ciągu jednej nocy, inne to nałogowe czytelniczki. Idealne połączenie. Na tapet wchodzi książka Skazani na ból Agnieszki Lingas-Łoniewskiej. Wówczas słyszę kierowane do mnie słowa: „Chciałabym, żebyś przeczytała tę książkę, bo tę historię napisało życie”. Autorką tych słów jest Agnieszka, a przeczytanie wspomnianej książki staje się moim priorytetem. Bo wiecie jak to jest z Lingas-Łoniewską? Wiecie. O jej „dilowaniu” emocjami wszyscy już słyszeli. Ostatnio napisałam, że jest gwarantem dobrej jakości, ale po lekturze Skazanych… wydaje mi się to zbyt błahym określeniem. Tą książką autorka – mówiąc kolokwialnie – pozamiatała. A ona przecież wciąż tworzy! Swoim płodnym umysłem mogłaby spokojnie obdarować pułk (albo i całą brygadę).

Właściwie to można byłoby powiedzieć, że Lingas-Łoniewska stworzyła klasyczną, może nawet nieco oklepaną filmową historię – ON ratuje ją z rąk oprawców, zakochują się w sobie, ale nie mogą ze sobą być z uwagi na swoje pochodzenie. Walczą z przeciwnościami losu, stawiając dzielnie czoła każdemu, kto staje im na drodze, a finał jest jak zwykle różowy – ostatnie zdanie brzmi: „…i żyli długo i szczęśliwie”. Tylko wiecie co? „Literacki róż” pasuje do Agnieszki jak garbaty do ściany, a chętnych do przeczytania banalnej historyjki chętnie odeślę do… No cóż, powiem tylko: to nie ten adres. Pisarka nauczyła nas, że jej książki mają w sobie zawsze więcej niż mogłoby się na pierwszy rzut oka wydawać. Ona – delikatna dziewczyna z dobrego domu, wzorowa uczennica, oddana przyjaciółka. On – skinhead. Pewnie. Nie mógł być piekarzem, mechanikiem albo elektrykiem. Nie, Lingas-Łoniewska musiała – i znów kolokwializm! – iść po bandzie i bohaterem książki uczynić skinheada. Oczywiście. Wszak to Agnieszka – nie ma mowy o schemacie. A wszystkim tym, którzy krzywią się na sam dźwięk nazwy tej subkultury spieszę wyjaśnić, że słowo „bohater” nie pojawia się tutaj tylko w znaczeniu postaci literackiej. Aleksa, bo o nim mowa, poznajemy w momencie, gdy staje w obronie napadniętej Amelii. Tak zaczyna się pełna emocji i całkowicie nieprzewidywalnych zdarzeń opowieść o miłości z gatunku tych niemożliwych. Tych, które nie mają racji bytu, nie mają prawa się zdarzyć, o których istnieniu nie można nawet pomyśleć. A nawet jeśli się zdarzą, to już w gestii strażników naszych dobrych uczynków leży wyplenienie takiej zarazy i zduszenie jej wybuchu w zarodku.

Skazani na ból przeorało moje serce. Brzmi to patetycznie, ale odrobiny patetyzmu nie można odmówić całej historii. Przyznaję, że w każdej innej książce na pewno by mnie to drażniło, ale w tym wypadku bardzo szybko zrozumiałam, że uniesienia i – wydawałoby się – górnolotne słowa to właśnie charakterystyczna cecha młodych, zbliżonych wiekiem do Amelii i Aleksa, ludzi. Zdałam sobie sprawę, że Lingas-Łoniewska po prostu napisała książkę językiem pełnym młodzieńczej miłości i w ten sposób zbudowała aurę wyjątkowości uczucia, którego sinusoidę przyszło nam śledzić przez około trzysta stron. Autorka wzięła na warsztat niezwykle trudny temat, jakim jest subkultura skinheadów i mogłaby na tym polec, gdyby nie fakt, że… to właśnie Agnieszka Lingas-Łoniewska. Jej się takie rzeczy po prostu nie zdarzają.

Zdecydowanie pisarka nie oszczędziła czytelników. Jestem przekonana, że historią tych dwojga trafiłaby do najbardziej zatwardziałych serc. Szczególnie doceniam kreację Aleksa. Łysy, wytatuowany gość w glanach i czerwonych szelkach, wzbudzający strach i zawsze skory do spuszczenia komuś łomotu, został tutaj przedstawiony jak… człowiek. Po prostu. Uważam, że autorka wspięła się na wyżyny obiektywizmu, by pokazać nam, że gdy chodzi o miłość, nie ma żadnych podziałów i każdy ma swoje racje – sztuką jest wznieść się ponad oczekiwaniami innych wobec nas i dopuszczenie do siebie tego, że to nie my wybieramy miłość, tylko ona wybiera nas.

Wyłam cały wieczór. To wystarczy za rekomendację.

Szczerze się przyznam, że nie czytam zbyt wielu książek polskich autorów, a po ostatnią sięgnęłam już dobrych kilka lat temu. Gdyby mnie ktoś jednak zapytał dlaczego?, nie byłabym w stanie logicznie zaargumentować swojej odpowiedzi. Być może czekałam właśnie na Agnieszkę Lingas-Łoniewską i jej Skazanych na ból. Bo oczywiście nie byłabym sobą gdybym nie przerwała swojej wstrzemięźliwości w stosunku do rodzimej literatury powieścią, która zmiażdży moje wątłe serce. Pierwszy raz po mocnej lekturze, która wstrząsnęła mną do głębi, zdecydowałam się pisać swoją recenzję na gorąco. Zazwyczaj potrzebuję chwili by ochłonąć i zebrać myśli, ale tym razem dla własnego dobra musiałam zmienić zasadę i przelać na klawiaturę wszystko to, co się we mnie nagromadziło podczas czytania, uspokoić własne emocje, w których wciąż trudno mi się połapać, wyzbyć się tej tykającej bomby, jaka grozi wybuchem i wylać resztkę łez jakie jeszcze mi zostały. Po prostu muszę się wykrzyczeć, a w tym przypadku mogę to zrobić tylko w ten sposób.

Dalszy ciąg recenzji na blogu - zapraszam :D

[Adres usunięty]