Piękni dwudziestoletni

Raczej nie zainteresowałabym się takim mężczyzną jakim był Marek Hłasko. Za dużo palił, za dużo pił, był wiecznym chłopcem. Jednak jako pisarz – to było odkrycie. Moje odkrycie. Jego „Piękni dwudziestoletni” mają trochę więcej niż tylko 200 stron a udało mu się w tej książce zawrzeć wszystko – i dzieciństwo w cieniu wojny, i trudne dorastanie – szybko skończył ze szkołami (choć przeczytał mnóstwo książek, był inteligentny), i z pracą dzięki której poznał wybitnych artystów (Tyrmanda, Polańskiego, Broniewskiego, Andrzejewskiego – młodzieży te nazwiska nic nie powiedzą ale dla mnie to bohaterowie lat pięćdziesiątych), później tułaczkę po świecie. Nie mógł znaleźć sobie miejsca bo… może tęsknił za Polską, może za Polakami, za miejscem, w którym by po prostu siedział i pisał. Jednak tak sobie myślę że za dużo było w nim niecierpliwości, za dużo ciekawości, niosło go po świecie w poszukiwaniu ciągłego niebezpieczeństwa i szybkości. Umarł młodo – mając zaledwie 35 lat. Jedni uważają że popełnił samobójstwo, drudzy do końca będą wierzyli że to był tylko wypadek, że chciał żyć… Na końcu powiem że „Piękni dwudziestoletni” dla mnie nie mają skali bo co mam dać tylko pięć gwiazdek za takie życie? Jednego mi szkoda – że nie odkryłam go wcześniej. Absolutnie polecam.

Marek Hłasko w swej literaturze dotyka tematów ważnych, skłaniających nas do dogłębnej analizy społecznej, naszego życia, otoczenia, tego wszystkiego, co dzieje się wokół nas. Za każdym razem podkreślam, że twórczość pisarza jest ponadczasowa. Choć Hłasko zadebiutował w 1954 roku, to jego literatura nawet dziś trafia do naszych myśli, zadając pytania, poszukując odpowiedzi na wiele kluczowych kwestii, również w dzisiejszym świecie. To czyni jego twórczość wyjątkową. Dlatego też książki Marka Hłaski są ważne, cenne i warto przekazywać je z pokolenia na pokolenie.

Marek Hłasko w powieści „Piękni dwudziestoletni” dokonał zabiegu, w którym przechodzi między tym, co prawdziwe a tym, co może być wymysłem, domysłem. W pewnym sensie tutaj realia zlewają się z wyobraźnią pisarza, która również trafia do emocjonalności i wyobraźni czytelników. To literatura wspomnieniowa, dzięki czemu z bliska możemy przyjrzeć się czasom, w których pisarz żył i tworzył. Mamy możliwość przyjrzenia się jego obserwacjom tamtych czasów. To niezwykła podróż, która mnie socjologa fascynuje. Fascynuje tak bardzo, że sięgnę po tę powieść za lat kilka, kilkanaście, by z nowej perspektywy zbudowanej na fasadzie nowych doświadczeń na nowo przyjrzeć się tej historii.

„Piękni dwudziestoletni” to powieść, w której Marek Hłasko niejako rozprawia się z obrazem Polski Ludowej. Dzięki temu współczesny czytelnik, może przyglądnąć się tym czasom oczami pisarza. Bez wątpienia powieść tę mogę zaadresować do czytelnika współczesnego oraz bardziej doświadczonego poprzez jego życiowe wybory. Wybierając tę książkę, możecie być pewni, że w Waszej głowie krążyć będzie wiele pytań, na które odpowiedzi znajdziecie nie tylko w tej książce, lecz również w Waszym dekalogu życiowym.

Marek Hłasko w książce „Piękni dwudziestoletni” nie boi się krytykować realiów życia w czasach sowieckiego panowania. Czasy, w których żył i tworzył pisarz, nie były łatwe, często borykano się z wieloma trudnościami, które sprawiały, że świat wokół miał odcienie szarości. Dziś patrząc na te czasy z perspektywy nowej rzeczywistości, możemy porównać możliwości młodego człowieka żyjącego w tamtym okresie z perspektywami, które dają nam dzisiejsze warunki społeczne. Nie zamierzam porównywać tych czasów na łamach tej recenzji, lecz jestem przekonany, że każdy, kto sięgnie po tę książkę, pokusi się o dokonanie takiej analizy. A nie ma nic piękniejszego od refleksji, które rodzi w naszym umyśle literatura.

Bez wątpienia historia zapisana na kartach książki „Piękni dwudziestoletni” skłania nas do wielu przemyśleń, co czyni tę powieść wyjątkową, wartościową. Dlatego też z całego serca polecam Wam tę lekturę. Lekturę, która jest pewnego rodzaju zapiskiem wspomnień emigranta.

Książka „Piękni dwudziestoletni” ukazała się nakładem Wydawnictwa Iskry