Książka: Ósme życie (dla Brilki), tom 2, przenosi czytelnika w drugą połowę XX wieku, w sam środek zimnej wojny, czasy Chruszczowa i strachu przed atomowym konfliktem, który zastraszająco realnie, choć nie dla wszystkich w sposób uświadomiony, wisiał wówczas nad światem. Kontynuacja monumentalnej sagi rodu Jaszich tym razem skupia się między innymi na osobach Kitty Jaszi i jej brata Kostii. Rodzeństwo żyje po obu stronach żelaznej kurtyny, ON jako radziecki oficer, zajmujący się atomowymi okrętami podwodnymi ona - jako piosenkarka. Tak jak w tomie 1, narratorką jest Nica Jaszi, prawnuczka Anastazji, poufale zwanej Stazją, córki słynnego producenta czekolady z Tbilisi. Opowieść snuje się od momentu narodzin Anastazji w roku 1900, a czekolada, której receptura jest ściśle strzeżoną tajemnicą rodzinną, pełni rolę wiodącego motywu tej wielkiej sagi. Skosztowanie owej czekolady wiąże się z tak olbrzymią przyjemnością, że zwyczajnie już żyć później nie można - próbujących tego specjału wcześniej czy później ukaże los.
Ósme życie to napisana z epickim rozmachem, a zarazem pozbawiona patosu wielka historia rodzinna, która oczyma kobiet śledzi płynący przez Europę XX wiek. Główne role grają w powieści młodej, 33-letniej gruzińskiej pisarki Nino Haratischwili, kobiety z rodu Jaszich. Mężczyźni pełnią rolę tła, schodzą na drugi plan.
Co odróżnia drugi tom od części pierwszej? Początek stulecia, który rozpoczyna dzieje rodziny, jest dla większości ich bohaterów bezpośrednim, okrutnym i bolesnym doświadczeniem, historia dotyka ich osobiście. W drugiej części większą rolę gra pamięć o przeszłości, pamięć, która kształtuje teraźniejszość, określa tożsamość kolejnych pokoleń i niczym klątwa ciąży nad nimi. Mnóstwo jest w Ósmym życiu namiętności i cierpienia, niespełnionych nadziei i bezsensu. Świat rodziny Jaszich splata się ze światem dwudziestowiecznej Gruzji w jedną rzeczywistość, gdzie charaktery i wartości są tak samo łamane. Egoizm wygrywa ze wspólnotą, dobro przegrywa ze złem. Nino Haratischwili obserwuje to z wielkim talentem, wiarygodnie przedstawia miotające bohaterami sprzeczności, pokazuje kruchość pragnień i emocji.
Saga zapowiedziana została na kilka tomów, jest więc nadzieja, że część druga Ósmego życia nie zakończy obcowania z wielką, balzakowską nieomal prozą z dziejów Gruzji. Z niecierpliwością każdy czytelnik, którego zafascynowały losy rodziny Jaszich, będzie oczekiwał kontynuacji tej wielkiej epopei. Należy mieć nadzieję, że to oczekiwanie nie będzie nadmiernie długie.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna obca lub z serii Ósme życie
Czy lektura pierwszej części jest niezbędna przed sięgnięciem po ten tom?
Tak, przeczytanie pierwszego tomu jest konieczne, ponieważ książka stanowi bezpośrednią kontynuację sagi rodzinnej rodu Jashi. Akcja drugiego tomu płynnie podejmuje wątki z poprzedniej części, przenosząc czytelnika w głąb burzliwej historii Gruzji oraz Związku Radzieckiego. Bez znajomości losów wcześniejszych pokoleń zrozumienie motywacji postaci oraz symboliki przeklętej czekolady będzie znacznie utrudnione. Konstrukcja powieści opiera się na chronologicznym odkrywaniu rodzinnych tajemnic, które znajdują swój finał właśnie w tym woluminie.
Jaki przedział czasowy obejmuje akcja opowiedziana w tej książce?
Drugi tom koncentruje się na wydarzeniach od połowy XX wieku aż do początku XXI stulecia. Fabuła przeprowadza czytelnika przez mroczne czasy stalinizmu, okres zimnej wojny, aż po upadek muru berlińskiego i transformację ustrojową. Autorce udaje się precyzyjnie oddać nastroje społeczne panujące w Gruzji oraz Europie Zachodniej w tych przełomowych momentach. To epicka podróż, która łączy wielką historię z intymnymi dramatami jednostek uwikłanych w system polityczny.
Czy powieść "Ósme życie (dla Brilki). Tom 2" zawiera elementy realizmu magicznego?
Książka przeplata surowy realizm historyczny z subtelnymi, niemal baśniowymi motywami, takimi jak receptura na gorącą czekoladę. Ten specyficzny element nadaje sadze unikalny klimat, w którym rodzinna klątwa zdaje się determinować losy kolejnych kobiet z rodu Jashi. Nino Haratischwili wykorzystuje te zabiegi, aby podkreślić emocjonalny ciężar dziedzictwa i traum przekazywanych z pokolenia na pokolenie. Stylistyka ta przywodzi na myśl najlepsze tradycje literatury światowej, łącząc fakty z metafizyką.
Jakie wydanie książki reprezentuje ten konkretny produkt?
Jest to standardowe wydanie w miękkiej oprawie ze skrzydełkami, które zapewnia wygodę podczas czytania tak obszernej lektury. Solidne klejenie gwarantuje trwałość grzbietu, co jest istotne przy częstym powracaniu do tej wielostronicowej historii. Skrzydełka okładki służą nie tylko jako praktyczna zakładka, ale również zawierają krótkie biogramy i informacje o kontekście powstania dzieła. Estetyka graficzna jest spójna z pierwszym tomem, co pozwala na stworzenie eleganckiego kompletu na półce.
Dla jakiego typu czytelnika ta pozycja może okazać się zbyt wymagająca?
Powieść nie jest odpowiednia dla osób szukających lekkiej i szybkiej lektury o charakterze czysto rozrywkowym. Ze względu na dużą liczbę bohaterów, skomplikowane powiązania rodzinne oraz ciężką tematykę historyczną, książka wymaga od odbiorcy dużego skupienia. Opisy traum wojennych i represji politycznych są bardzo sugestywne, co może być trudne w odbiorze dla osób o wysokiej wrażliwości. Jest to literatura wymagająca czasu i refleksji, skierowana do miłośników wielowątkowych, melancholijnych sag.
