Wschód-Zachód. Opowieści z meekhańskiego pogranicza. Tom 2

Styl godny podziwu i do pozazdroszczenia. Cały cykl wydany bardzo okazale, zdobi domową biblioteczkę. Przepiękne opisy zwierząt - głównie galopujących koni. Autor to perfekcjonista, książki są cudowne.

Wschód-Zachód to drugi tom Opowieści z Meekhańskiego Pogranicza, który latach ponownie podbił moje serce. Pierwsza część - Wschód rozgrywa się na rozległych stepach, z dziesiątkami mil otwartych przestrzeni, po których wędrują liczne plemiona koczowników i małych oddziałów Imperium. Prawo nie jest tutaj tak mocno egzekwowane, liczą się umiejętności i lojalność, a nie pochodzenie człowieka. Akcję obserwujemy za sprawą Kaileen z czaardanu dowodzonego przez Genno Laskolnyka, człowieka będącego żywą legendą, który stworzył armię konną Meekhanu i pokonał Se-kohlandczyków. Obecnie na stepach znów następują wzmożone ruchy koczowników, a wszystko przez to, że ponoć Ojciec Wojny jest umierający, a nic tak nie cementuje wyboru nowego wodza jak wygrana wojna ze starym wrogiem... Natomiast druga część - Zachód przedstawia wydarzenia rozgrywają się w jednym z największych miast na wybrzeżu - Ponkee Laa, poza samym Imperium Meekhańskim. Głównym bohaterem tej części jest Altsin Awendeh - dość zwyczajny złodziej i oszust, odznaczający się wysoką inteligencją. Z tego właśnie powodu wplątuje się w dziwną historię zniknięcia pewnego miecza, który jest bezcenny dla jednej z dominujących religii w mieście. To wydarzenie naznaczy go na zawsze...

Robert Wegner ponownie zestawił ze sobą dwa skrajnie różne tereny geograficzne - o odmiennych historiach, narodach, językach i wierzeniach. To też powoduje, że trudno mi wybrać, którą część polubiłem bardziej. Skłaniam się jednak ku Zachodowi, głównie ze względu na Altsina. Nie jest to bohater bez wad, popełnia błędy i za nie płaci, ale pomimo tego, zdobył moją ogromną sympatię swoim humorem, inteligencją oraz ciekawą osobowością. W połączeniu z intrygami, walkami skrytobójców w zaułkach i tajemniczą sprawą z mieczem, nikt nie powinien się dziwić, że bardziej polubiłem tę cześć książki. Jednakże Wschód nieznacznie ustępuje Zachodowi i reprezentuje równie wysoki poziom. Jest to część obfitująca w liczne potyczki z przeważającym wrogiem i wyczerpujące pościgi, w czasie których czaardan Laskolnyka musi wykazać się niebywałym sprytem i umiejętnościami, aby nie stali się kolejnymi trupami na stepie... Ta część urzekła mnie głównie za sprawą Laskolnyka, a nie Kaileen, która jest główną bohaterką tej części. Genno jest osobą o niezwykle złożonej osobowości, charakterze oraz historii, a każdy szczegół o nim czyta się z ogromnym zainteresowaniem. Nie zależy mu na zaszczytach, ani pieniądzach, lecz na własnym oddziale, dla którego jest gotów nawet zginąć. Jest przy tym, niezrównanym wojownikiem a przede wszystkim strategiem, który potrafi wyprowadzić w pole wielu największych generałów Imperiów i Se-kohlandczyków.

Wschód-Zachód to również bardzo mocne zaakcentowanie spraw dotyczących magii. Wegner rozwija tutaj cały wachlarz swoich pomysłów, i co ciekawe, najwięcej czasu nie poświęca magii aspektowanej, czyli tej uznawanej za bezpieczną przez Meekhan, lecz nieaspektowanej, czyli zakazanej i niebezpiecznej. Za sprawą Kaileen poznamy czym jest magia duchów, na czym ona polega i jakie daje przewagi nad innymi, Źrebiarze zdradzą niejedną tajemnicę, a za sprawą Altsina dowiemy się czegoś więcej o tajemniczych awenderi. Nie sposób się nudzić i z pewnością autor posiada niejeden pomysł w swojej głowie. Ponadto, autor dalej zarysowuje historię swojego świata, nie tylko na podstawie bieżących wydarzeń, lecz również przedstawiając sceny z zamierzchłej wręcz przeszłości. Niektóre z wydarzeń z pierwszego tomu, zaczynają się zazębiać z tymi z drugiego, przez co jeszcze bardziej daje się odczuć, że nadchodzą niezwykle ważne wydarzenia, które odmienią bohaterów, a przede wszystkim świat, jaki do tej pory poznaliśmy...

Wschód-Zachód to ponownie bardzo dobry zbiór opowiadań, dzięki którym poznamy dwie skrajnie różne strony geograficzne. Bohaterowie z krwi i kości, emocjonujące pojedynki, bitwy oraz magia, to tylko niektóre elementy warte uwagi, które powodują, że trudno odłożyć książkę Wegnera choć na chwilę. Polecam!

[Adres usunięty]