Oblężenie i nawałnica. Trylogia Grisza. Tom 2

Myślałam, że Bardugo chce nam zaserwować dobrą fantastykę w spokojniejszym wydaniu, a tu bardzo mocno się pomyliłam. Tom drugi jest tego niezbitym dowodem. Alina powraca i to z jeszcze większym hukiem. Nie będę Wam opowiadać co się dzieje, bo nie będziecie chcieli przeczytać tej książki, ale możecie być pewni, że nudzić się na pewno nie będziecie. Ostra jazda bez trzymanki. Skupcie się od razu, od początku czytania, dzięki czemu nie będziecie mieli problemu z nadążeniem za akcją. Ja tego nie zrobiłam i kilka razy się pogubiłam. Na szczęście zawsze mogłam cofnąć się do początku książki, aby poważniej podejść do czytania.

Leigh Bardugo bardzo dobrze wie jak kontynuować opowiadanie historii. Nikt na pewno nie będzie mógł oderwać się od czytania. Co więcej, wszyscy z wielką niecierpliwością będą oczekiwać na finał całej serii. Przynajmniej ja tak mam. Najchętniej to już bym chciała się dowiedzieć, co też się wydarzyło dalej, a tak to muszę uzbroić się w potężną dawkę cierpliwości. Czytając książkę, czułam ten niesamowity klimat. Widać, że praca nad tą książką to dokładnie przemyślane elementy. Chyba nie ma tu czegoś, do czego można by się przyczepić. Wszystko jest naprawdę idealne. "Trylogia Griszy" to jedna z najlepszych propozycji w ostatnich czasach.

Nowe wydanie serii "Grisza" od MAG-a stoi na bardzo wysokim poziomie! Drugi tom cyklu opowiada kolejne przygody Aliny, która w końcu zaskarbiła sobie moją sympatię! Cieszę się, że autorka poświęciła tu więcej uwagi jej dorastaniu... Nie jestem za to zwolenniczką głównego wątku miłosnego i przyznam szczerze, że wolałbym, by pisarka w inny sposób poprowadziła historię głównej bohaterki.

"Oblężenie i nawałnica" to lektura przepełniona brawurową akcją i unikalnymi postaciami, których nie sposób zapomnieć. Bardugo dokonała czegoś niezwykłego - wykreowany tutaj świat jest wyjątkowo oryginalny, a stworzona przez nią magia zapiera dech w piersiach. Nie mogę się doczekać momentu, gdy dostanę do swoich rąk trzeci tom tej trylogii!

Miałem wrażenie, że czytając pierwszy tom miałem do czynienia z wielkim chaosem, którego nie dało się w żaden sposób uporządkować. Może dlatego, że mieliśmy do czynienia z wojną. W drugim tomie Girszy też mamy do czynienia z chaosem, ale wydaje mi się ON bardziej spójny, jednolity. Jak dla mnie wszystko jest bardziej zrozumiałe. Mamy tutaj do czynienia ze starymi bohaterami, jakich poznaliśmy na łamach pierwszego tomu, jak również mamy nowe postacie, które sprawiają, że cała historia jest jeszcze bardziej wciągająca. Po przeczytaniu tomu drugiego nie mogę doczekać się zakończenia całej historii.

No, "Oblężenie..." to bardzo wysoko ustawiona poprzeczka. Po pierwszym tomie byłam średnio zadowolona, ale po przeczytaniu tomu drugiego moje oceny poszybowały aż pod same niebo. Jeżeli autorka utrzyma tempo pisania lub znacznie je przekroczy, to uznam, że "Trylogia Girszy" to będzie takie absolutny must have dla wszystkich miłośników tego gatunku. Dzieje się dużo, akcja nawet na moment nie zwalnia. Mogłabym bez końca mówić za co lubię poszczególnych bohaterów, ale uważam, że każdy czytelnik samodzielnie powinien dojść do tego. Warto poświęcić swój czas na "Trylogię Girszy", bo jest to bardzo dobra książka.

Alina i jej spektakularna przemiana. Najpierw była z niej taka sierotka, co to bała się wychynąć dalej nosa, a tu potężna przeciwniczka, której lepiej nie wchodzić pod nogi. Całość została naprawdę świetnie przedstawiona. Nic nie dzieje się przez przypadek. Osoby, które miały do czynienia z pierwszym tomem wiedzą, że Alina musiała solidnie się napracować, żeby dojść do tak potężnej pozycji. Chociaż to nie oznacza faktu, że teraz bohaterka będzie spijać śmietankę. Właśnie, że nie. Oto jeszcze gorsze i cięższe wyzwania. Bohaterka będzie musiała udowodnić, że jest w stanie sobie z nimi wszystkimi poradzić.

Mógłbym długo mówić o tej książce, ale postaram się wyjątkowo streścić. Struktura jest bardzo fajna. Rozdziały są odpowiedniej długości. Nic nie jest specjalnie wydłużone. Wszystko możemy obserwować z perspektywy Aliny, która prowadzi narrację pierwszoosobową. Plus za ogromną przemianę bohaterki. Współczuje Malowi, który miał problem z tym, aby odnaleźć się w zupełnie nowej dla niego sytuacji. Bardzo podoba mi się sama estetyka książki. Nie tylko, jeżeli chodzi o samą okładkę, ale również o zdobienia, które można znaleźć w środku. Dzięki temu miałem wrażenie, jakbym trzymał księgi przepełnione wiedzą magiczną.

Alina musi zmierzyć się z wieloma dylematami. Nie będzie ona miała łatwego życia, oj nie. Współczuje jej. Tylko, że dzięki temu cała książka jest tak interesująca. Uwielbiam te momenty, kiedy główny bohater/bohaterka musi walczyć walkę z samym sobą i wybrać mniejsze zło, czasem kosztem nawet własnego szczęścia. Alina bardzo zmieniła się od naszego pierwszego spotkania. Przeszła przemianę. Z młodej nieopierzonej gąski do kobiety, która włada potężną magią. Tylko czy będzie ona wiedziała w jakim celu musi jej użyć? Czy los nie będzie chciał zagrać jej na nosie? No, w książce dużo się dzieje i za to właśnie ona mi się podoba.

Alina nie jest już tą osobą, którą mieliśmy przyjemność poznać w tomie pierwszym. Dojrzała, jest bardziej pewna siebie, chociaż ma problem z podejmowaniem decyzji. Nie do końca jest świadoma jeszcze roli jaką pełni. Jej decyzje wpływają nie tylko na nią samą, ale również na inne osoby. Nie tylko, jeżeli chodzi o Mala. Jeżeli Alina ujęła Was swoją osobowością w części pierwszej uniwersum Girszy, to jestem pewna, że kolejne przygody tej bohaterki również Wam się spodobają. Po tak zakończonym drugim tomie długo nie będę czekać, aby sięgnąć po część trzecią, bo już czuje tu niezwykłe dzieło literackie.

"Trylogia Girszy" urzekła mnie...swoimi grafikami, jakie wykonane są nie tylko na okładce, ale również można znaleźć je w środku, na początku każdego rozdziału. Widać, że ktoś włożył dużo pracy w to, aby tak starannie je przygotować. Chociaż nie myślcie, że tylko to podoba mi się w tej kolekcji. Wcale tak nie jest. Tylko w pierwszej kolejności chciałem wspomnieć o elementach, które rzucają się od razu w oczy. Drugi tom to jeszcze mocniejsza fabuła i akcja, która już tutaj wcale tak często nie zwalnia. Dużo się tutaj dzieje, więc radzę Wam od samego początku skupić się na tym, co akurat czytacie.

LEIGH BARDUGO NIE WIE, CO TO KLĄTWA DRUGIEGO TOMU!

Napiszę krótko - drugi tom był jeszcze lepszy niż pierwszy! Dużo się działo, ciekawie się działo i z masą zwrotów akcji. Cała fabuła była niezwykle przemyślana i z każdą stroną coraz bardziej wciągająca. Ani się obejrzałam, a pochłonęłam książkę i miałam ochotę na więcej.

Nasza Alina była jeszcze bardziej intrygująca i z przeciętnej sierotki stała się potężną Przywoływaczką Słońca - świętą. Ta przemiana była wielowarstwowa i naprawdę dobrze poprowadzona. Wszystko działo się stopniowo. Dodatkowo, interesująco było śledzić reakcje Mala, któremu ciężko było odnaleźć się w nowej sytuacji. Pojawił się też nowy bohater - Nikołaj/Mikołaj/Nikolai (zależy od wydania i wersji tłumaczenia) i sporo namieszał. Muszę też przyznać, że bez problemu wkradł się na listę moich ulubieńców. Jego sarkazm i poczucie humoru, a do tego charyzma i urok osobisty sprawiły, że z niecierpliwością wyczekiwałam scen z jego udziałem. Ponadto, był niejednoznaczny, złożony, gdzieś między bohaterem a złoczyńcą, co czyniło go jeszcze bardziej interesującym.

Leigh Bardugo postarała się o wartką akcję i masę twistów, przez co nikomu nie można było ufać. A takie książki lubię najbardziej! Jestem zdecydowanie na tak!

STRUKTURA

Książka podzielona jest na numerowane rozdziały, w których pierwszoosobową narrację powierzono Alinie. Jedynie prolog i epilog opowiedziany jest w trzeciej osobie. Każda kolejna część rozpoczyna się pięknym zdobieniem utrzymanym w klimacie całej książki, zaś całość poprzedzona jest świetną mapą oraz przypomnieniem ze świata Griszów. Ta edycja ma też niesamowite twarde oprawy z okładkami nawiązującymi do mocy Aliny. To wielki plus, gdyż bardzo lubię jak okładki są dopasowane do treści i mają większe znaczenie.

Styl pisania autorki jest utrzymany na takim samym wysokim poziomie jak w tomie pierwszym i ponownie sprawiał, że czytelnik był w stanie wchłonąć w ten świat Griszów, Ravkę i poczuć klimat opowieści. Podobało mi się również, że Bardugo wprowadziła nowych bohaterów, którzy zadbali o to, abyśmy nie czuli nudy. Cały czas coś się działo i to ogromna zaleta.

Ponadto, ta edycja książki zawiera jeszcze wywiad z Leigh Bardugo oraz dodatkowe opowiadanie o Genyi. Jest to scena z pierwszego tomu opowiedziana jej oczami i pozwala nam nieco zrozumieć jej zachowanie.

PODSUMOWUJĄC

Oblężenie i nawałnica to kontynuacja godna pochwały - utrzymana na wysokim poziomie, a może nawet lepsza niż tom pierwszy. Bardziej rozbudowany świat, kolejny niezwykle interesujący bohater i jeszcze więcej twistów oraz emocji. Jestem ogromnie zdziwiona, że tak wiele czasu zajęło mi sięgnięcie po tę serię - jest genialna!

Polecam wszystkim miłośnikom fantastyki oraz takich serii jak Okrutny książę czy Pocałunek zdrajcy.

Amanda Says

(Zmroczu, gdzie jesteś. Byłeś najrozsądniejszą postacią w tej serii, we need you.)

Pierwsze 50 stron książki było dosyć... zaskakujące. Sytuacja bohaterów odwróciła się o 180 stopni, a potem znowu o 180. Przyznajmy to głośno, autorka zrobiła nas w bambuko. Wszystko po to, żeby w ekspresowym ultraszybkim tempie pendolino odnaleźć kolejne legendarne stworzenie, w którego istnienie wielu nie chciało wierzyć. Następnie pociąg zwany akcją utyka w łysym polu i tak rdzewieje od rozterek miłosnych Aliny aż do zakończenia.

Podobała mi się "klątwa Zmrocza" ciążąca nad główną bohaterką. Pod tym pojęciem rozumiem zwątpienie Aliny w siebie. Dziewczyna odkryła w sobie ogromną moc, poczuła smak władzy i nie jest przekonana, czy przez to potrafi jeszcze rozróżnić dobro od zła. Skoro staje się równie potężna jak jej największy wróg, to czy nie pójdzie nieświadomie w jego ślady? To ciekawy dylemat, powinien być częściej poruszany także w innych książkach.

Spodobał mi się również Sturmhond. Jego żarciki, cięte riposty, trzeźwa ocena sytuacji i zdecydowanie, to wszystko wypadło super. Każdą scenę z jego udziałem czytało się jakoś tak przyjemniej i lżej. Chyba nie będzie przesadą, jeśli powiem, że ta postać udźwignęła ten tom (i całe szczęście).

Niestety fantastyka zeszła na drugi plan, a ważniejszy stał się nastoletni romans woniejący toksyną. Para MalxAlina od początku wydawała mi się nietrafiona, a w tym tomie jeszcze tak bardzo są zmuszeni do bycia razem. Kochają się. Nienawidzą. Raz się lubią, a raz sobie nie ufają. On potrafi tropić istoty, w które nawet nie wierzy, ona bez trudu panuje nad mocami, o których nie miała przed chwilą pojęcia. No dobra, zmieniam zdanie, jednak do siebie pasują, tylko pozwólcie mi jak najrzadziej na to patrzeć.

Ocenę zostawiam mimo wszystko pozytywną, bo liczę na lepszy tom trzeci. Wierzę, że "Oblężenie i nawałnica" po prostu ucierpiały przez to, że są środkowym tomem. Pożyjemy, zobaczymy.

Serię polecam fanom fantasy z naciskiem na młodzież.

Jest to wspaniała strona, są tu książki w bardzo bobrych cenach, polecam