Nikt Ci nie uwierzy

Ciężko cokolwiek napisać zaraz po przeczytaniu książki, na długo zapada w pamięci i zmusza do głębszych przemyśleń. Autorka zdecydowanie postawiła na autentyczność i ze względu na treść oraz sposób napisania trzeba sobie parę rzeczy poukładać w głowie. Nie wiem czy jest to rodzaj literatury do której wraca się kilkukrotnie z miłą chęcią ale według mnie raczej nie. To jedna z tych książek, która po przeczytaniu zostawia w głowie bardzo wiele różnych pytań bez odpowiedzi. Ciężko jest też przeczytać w jeden dzień, umysł i pojawiające się myśli po prostu na to nie pozwalają. Niemniej jednak warto mieć w swoim domowym zbiorze.

Nikt Ci nie uwierzy...to nie jest lekka i przyjemna książka, o której szybko zapomnisz. Co więcej tej książki nie przeczytasz w jeden wieczór. Dlaczego? Ponieważ gniew, złość, bezradność sprawią, że by iść dalej będziesz musiała ją odłożyć by ochłonąć.

W tej książce jest bardzo dużo przemocy. Tej psychicznej i fizycznej. Co gorsza jest okrucieństwo w stosunku do dzieci, a to jest naprawdę trudne do zniesienia.

Ta książka mną wstrząsnęła i sprawiła, że dziękuję losowi, że żyję w czasach, gdzie kobieta sama o sobie decyduje. Parę razy uroniłem łzę nad losem głównych bohaterek. Lektura trudna, ale warta przeczytania

Magda Knedler "Nikt Ci nie uwierzy"

Ciężko zacząć, bo emocji, które wywołała we mnie ta powieść, jest dużo,  i nie są one przyjemne....sięgając po te książkę, wiedziałam, że nie będzie to łatwa i lekka lektura. Sam tytuł kojarzy się mi z głośnym ostatnio reportażem T.Sekielskiego "Tylko nie mów nikomu". I chociaż nie ma tutaj tematu Kościoła, historię są bardzo podobne. Krzywda i wykorzystanie dziecka. Strach, bo przecież nikt Ci nie uwierzy jak opowiesz, co się dzieje za zamkniętymi drzwiami. Bo kto uwierzy dziecku ?

Mowa tutaj o historii z wczesnych lat XX wieku, opartej na faktach autentycznych, kobiety zdane na łaskę i nie łaskę mężczyzn,  nie mają prawa decydować o sobie. Każdy dom, powinien mieć mężczyznę,  który będzie stanowił i rządził o losach zamieszkałych w nim kobiet. Bo jakże tak, żeby w domu nie było Pana??

Gehenna jednej z głównych bohaterek, dwunastoletniej Ursel, rozpoczyna się w chwili, gdy jej matka wychodzi ponownie za mąż za inwalidę wojennego. Człowiek ten, nie tylko niszczy psychicznie jej matkę, ale również dorastającą Ursel. Zamienia jej życie w piekło. Psychopata nie działa sam, ma do pomocy babkę dziewczynki, która poniża i krzywdzi, zamiast roztaczać nad dzieckiem opiekuńcze ramiona. Zło dotyka również kuzynkę Ursel- Dörte, osieroconą dziedziczkę wielkiego majątku, której życie jako niepełnoletniej kobiety, zależy od wielu, wielu mężczyzn, w tym wujka, który nie cofnie się przed niczym, by zło przybralo jeszcze większe rozmiary.

Nie jest to lektura, która czyta się "na raz". Odkładasz książkę, momentami nie możesz czytać dalej bez zrobienia przerwy.

Książka porusza wiele ciężkich tematów, w tym rolę kobiety, jej niemoc i bezsilność, zależność od mężczyzny, od moralności panującej w latach 20-stych ubiegłego wieku -

"Bo to jest zawsze wielka odpowiedzialność, Dörte, kiedy coś od ciebie zależy, nawet jeśli tym czymś jest twoje własne życie. Najlepiej więc komuś tę odpowiedzialność przekazać. Nie obciążać się nią. Nie zaprzątać przyziemnymi problemami „swojej ślicznej główki”. I nic się nigdy nie zmieni, zawsze będzie tak samo, choćby nie wiadomo ile przetoczyło się wojen, rewolucji i krzyczących sufrażystek na ulicach."

Czy zmieniło się aż tak wiele w kontekście ostatnich wydarzeń politycznych?

No i temat wykorzystywania seksualnego. Tak bardzo aktualny. Który był i trwa do chwili obecnej. Bo przecież sama chciała, bo nie powiedział nikomu,  bo każdy narażony jest na pokusy szatana..

To moje przemyślenia, moje emocje, jeszcze buzujące we mnie. Zachęcam Was do przeczytania historii wielu kobiet  ukazanych w tej książce i  do wyrobienia sobie własnego zdania w temacie.

~jola

Jaki ten świat był kiedyś niesprawiedliwy! Jak to dobrze, że kobiety w końcu mają własne prawa i mogą pozostać niezależne od mężczyzn. Taka refleksja nasunęła mi się po przeczytaniu tej książki. Dobrze, że bohaterowie (a w szczególności mężczyźni) już nie żyją, bo nie ręczę co bym zrobiła, gdybym takiego jednego i drugiego złapała w swoje ręce. Tak, jeżeli ktoś ma wątpliwości, czy przeczytać tą historię, to ja polecam, chociaż porusza ona bardzo trudną tematykę. Aby wszystkim jeszcze bardziej zainteresować, to dodam, że całość jest historią opowiedzianą na faktach, obrazującą traktowanie kobiet przez mężczyzn.

Świetna książka pokazująca brutalną prawdę o losach kobiet. Rewelacyjnie oddający treść tytuł. Ponadczasowa historia, która nadal dzieje się w wielu domach. Mimo rozwoju, wprowadzeniu praw kobiet i wielu reformacji dających im władze niektórzy mężczyźni nadal nie mogą pogodzić się z takim obrotem sprawy i siłą pokazują, że to oni rządzą. Tragedia, która rozgrywa się na kartach powieści jest wciąż aktualna i często powraca. Myślę, że każdy powinien przeczytać dzieło Magdaleny Knedler i zastanowić się nad istotą sprawy, która została poruszona. Polecam i na pewno niejednokrotnie sam powrócę do lektury.

"Kogo się słucha na tym świecie, dorosłych ludzi czy małe dziewczynki? Mężczyzn czy kobiety? "

Magda Knedler w przejmującej do głębi powieści opartej na prawdziwych wydarzeniach sprzed wielu lat, obnaża problem wykorzystywanych kobiet, reakcji społeczeństwa i opresyjnego systemu prawnego. Problem, mimo upływu lat ciągle tak samo aktualny. Czy nie doświadczamy go szczególnie dziś, gdy dziesiątki tysięcy kobiet w Polsce zmuszone są wychodzić na ulice w walce o swoją godność, swoje prawa? Gdy nadal rządzący mężczyźni chcą decydować za nas, wiedząc lepiej co dla nas dobre? Czy ktoś słucha naszego głosu?

Autorka rysuje obraz dwóch dziewczynek, których życie pewnego dnia zamienia się w koszmar za sprawą mężczyzny. Obraz druzgoczący, budzący ogromny gniew, sprzeciw, ale i bezsilność. Uczucia te towarzyszą naszym nastoletnim narratorkom, ale i czytelnikowi, wylewając się z każdej strony, pogłębiając i tłamsząc. Odbierając nadzieję na poprawę losu, na możliwość decydowania za siebie, na równouprawnienie.

Przeraża reakcja najbliższych, kobiet, które zamiast bronić i wspierać, przymykają oczy czy zrzucają winę na bezbronną ofiarę. Nauczone być posłusznymi, nie ważą się wyrazić sprzeciwu wobec najgorszych bezeceństw, a kat wykorzystuje to nieme przyzwolenie i swoją władzę bez najmniejszych skrupułów.

Emocje buzują we mnie podczas pisania tej opinii równie mocno jak przy lekturze. To trudna i wstrząsająca pozycja, ale i poruszająca ogromnie ważny społecznie i niestety nadal równie aktualny jak przed stu laty problem. Refleksje, które nasuwają się po jej przeczytaniu, zestawione ze smutną rzeczywistością współczesnych kobiet w Polsce, nie napawają optymizmem. Mądra, wartościowa książka, zdecydowanie warto przeczytać.

Czasem człowiek trafi na taką książkę, o której przez długi czas nie może zapomnieć. Dla mnie taką pozycją była powieść "Nikt Ci nie uwierzy". Dawno już nie czułam takiej bezsilności, takiego namacalnego bólu podczas lektury. Autorka daje czytelnikom naprawdę trudną, ale potrzebną książkę. Fabuła jest tutaj przemyślana, logiczna i spójna. Mamy możliwość przyjrzeć się pewnym mechanizmom, jakie zachodzą w konkretnych osobach, ale i w całym społeczeństwie, wtedy kiedy chodzi o kwestie molestowania. Dla mnie jest to powieść z przesłaniem, z nauką dla każdego z nas. Moim zdaniem warto ją przeczytać.

Już sam tytuł tej książki od razu wskazuje na tematykę, jaka będzie w niej poruszana. Przecież ten tekst bardzo często skierowany jest do kobiet, które próbują się na coś skarżyć, szczególnie jeśli dotyczy to krzywdy, jaką wyrządzają im mężczyźni. Okazuje się więc, że ta książka jest niezwykle aktualna w dzisiejszych czasach. Od początku do końca widać w tej powieści emocje, które wylewają się niemal z każdej strony. Są to najczęściej emocje negatywne, bolesne, ale prawdziwe. To nie jest łatwa lektura. Nie da się jej przeczytać jednym tchem. Musiałem ją co jakiś czas odkładać i brać na nowo do czytania.

"Nikt Ci nie uwierzy" to książka, którą dopiero co skończyłam czytać. Cały czas zastanawiam się, co powinnam na jej temat napisać, ale nic nie przychodzi mi do głowy. Nie jest jednak tak, że nie mam żadnych przemyśleń po lekturze. Mam ich naprawdę dużo, ale nie wiem, czy potrafię to wszystko opisać. Ta książka zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Historia w niej opisana jest naprawdę trudna i bolesna. Momentami łzy same płynęły mi po policzkach. Szczególnie jeśli ma się świadomość, że fabuła oparta jest na faktach. Najgorsze jednak jest to, że takie sytuacje mają miejsce także współcześnie, nad czym ubolewam.