Nigdy nie gasną. Mroczne umysły. Tom 2

Mamy to! 2 wydanie 2 tomu o tytule "Nigdy nie gasną". Fani dystopii będą zadowoleni! 🖤

Lubię to nowe wydanie, naprawdę przykuwa oko do trylogii, która na długo wbija w fotel. Zeszło mi nad nią kilka dni, bo walczyłam mocno z zastojem czytelniczym, ale mogłam bardziej skupić się na szczegółach tej historii.

Cenię sobie to, jak ta książka jest dokładnie skonstruowana. Małe wątki, dla niektórych mogą być niezrozumiałe (skąd Ruby zna stare utwory, skoro spędziła tyle lat w ośrodku odcięta od środków przekazu). Ale są to szczegóły, które dla przeciętnego czytelnika nie stanowią dużej przeszkody. Książka jest obszerna i wymaga od czytelnika dużej uwagi. Sporo w tej części tajemnic się wyjaśnia. Są powroty, trudne rozmowy, ale także poruszające pożegnania. Lubię to, iż ta trylogia nie zapomina o bohaterach. O ich emocjach, przemyśleniach i uczuciach. Dystopijne książki są bardzo trudne, gdyż cały świat zazwyczaj z dnia na dzień zmienia się nie do poznania i obciążenie psychiczne bohaterów musi być pokazane. By oddać w pełni realia w jakich przyszło im funkcjonować.

Ciekawa, poruszająca i wciągająca. Do tego pouczająca, czego ostatnio w młodzieżówkach jest mniej. Czytajcie, gwarantuje niezapomniane wrażenia!

Po moim bardzo udanym powrocie do cyklu Mroczne umysły nie mogłam doczekać się rereadu części drugiej, czyli Nigdy nie gasną. Przyznaję, że miałam pewne obawy, ponieważ za pierwszym razem tom drugi mnie rozczarował. Jak wyszło tym razem? Czy mogę powiedzieć o tej pozycji więcej dobrego? O tym w recenzji poniżej.

Ruby nigdy nikogo nie prosiła o umiejętności, jakie przyszło jej posiadać. Z pewnością, gdyby znała ryzyko, jakie się z tym wiąże — w życiu nie prosiłaby się o bycie pomarańczową. Umiejętności te sprawiają, że nastolatce żyje się ciężej i stale musi uciekać przed ludźmi, którzy pragną posiąść ją i jej moce. Teraz chce zebrać grupę tych, którzy jeszcze zostali i sprawić, by razem z nią przystąpili do walki ze skorumpowanym rządem. Kiedy przez przypadek poznaje niebezpieczny sekret, musi opuścić Ligę Dzieci i odnaleźć Liama Stewarta. On jeden zna prawdę o chorobie, która wywołała ten chaos i to on jeden jest tym, którego Ruby kochała.

Zaczynając tę książkę, miałam nadzieję. Po cichutku liczyłam na to, że tym razem zdołam się zaangażować w tę historię na tyle, bym mogła powiedzieć, że jest to rewelacyjna kontynuacja historii Ruby i pozostałych dzieciaków, które znajdują się w ogromnym niebezpieczeństwie. Los jednak nie chciał, by tak się stało... Część książki sprawiła, że w pewien sposób czułam się znudzona, choć muszę przyznać, że większość przeczytanej przeze mnie treści skutecznie podtrzymywała moją uwagę przy sobie.

Ruby po raz kolejny pokazała mi, że jest warta mojej sympatii i potrafi zawalczyć nie tylko o siebie samą, ale i o tych, na których jej zależy. Momentami wzbudzała moją irytację swoją nadgorliwością, która często okazywała się niepotrzebna lub wręcz utrudniająca funkcjonowanie, ale z drugiej strony rozumiem, dlaczego postać ta postępowała właśnie w ten sposób. Ostatecznie nie mogę powiedzieć o niej nic więcej negatywnego, bo jest w tej postaci po prostu coś takiego, co sprawia, że Ruby całkowicie trafia w mój gust.

Akcja powieści skupia się na Lidze Dzieci, na opracowywaniu planu postawienia się skorumpowanemu rządowi, który tylko czeka na okazję, by pochwycić w swoje szpony wszystkie niezwykłe dzieciaki (oczywiście w celu wykorzystywania ich do swoich własnych celów, bo przecież jaki inny powód mógłby tutaj istnieć?) oraz na samych dzieciakach, które próbują po prostu przetrwać w tym szalonym świecie, w którym nie mogą być sobą. Zamysł tej powieści oceniam naprawdę dobrze, ponieważ autorka naprawdę ciekawie prowadzi tutaj swoich bohaterów i stawia na ich drodze zaskakujące zwroty akcji. Jednak wciąż... czegoś mi tutaj zabrakło, tej iskry, która roznieciłaby w moim sercu prawdziwy ogień i sprawiła, że całkowicie pokochałabym tę książkę.

Nigdy nie gasną to nie jest zła książka. Ona jest naprawdę dobra i naprawdę wciągająca, tylko ja nadal jestem pod wrażeniem pierwszego tomu, który świetnie wprowadza nas w całą tę historię, przez co mam wrażenie, że kontynuacja wypada dosyć blado, po prostu. Przede mną jeszcze dwie książki z tego cyklu, więc mam nadzieję, że ich lektura sprawi, że Mroczne umysły staną się jednym z moich ulubionych cykli.

Jeżeli kochacie wszelkie dystopie, w których głównymi bohaterami są młodzi ludzie walczący o swoją niezależność i bezpieczeństwo, to obie te książki mogę Wam polecić. Bo one są po prostu dobre i warte poznania. Poza tym ci, którzy pragną powrócić choć na chwilę do młodzieżówek królujących w 2015-2016 roku, podczas poznawania tych książek Alexandry Bracken mogą poczuć przypływ nostalgii.

"Nigdy nie gasną" to druga część serii Mroczne umysły autorstwa Alexandry Bracken. Ta część jest zupełnie inna niż pierwsza część. Ruby jest bardziej dojrzała, już nie zachowuje się jak przestraszona mała dziewczynka, teraz zna swoje zdolności i nie boi ich się używać. Ruby przystąpiła do Ligi Dzieci organizacji, która ma ochraniać i pomagać dzieciom ze zdolnościami, ale nie do końca im to wychodzi w rzeczywistości. Nie każdemu podoba się życie, praca, ćwiczenia, a nawet misje z nastolatkami władającymi mocami. Nadal znajdą się dorośli, którzy nie mogą się z tym pogodzić, a najłatwiejszy sposób to eliminacjia. Nigdzie nie można czuć się bezpiecznym. Ruby będzie zmuszona zawalczyć o to, co ma dla niej największe znaczenie. Jak jej to wyjdzie?

"Nigdy nie gasną" jest to bardzo ciekawa i intensywna kontynuacja. Jest niebezpiecznie, bo gdzie w tym świecie może być bezpiecznie, zwłaszcza dla kogoś takiego jak nasza bohaterka. Jest uczuciowo, Ruby znajduje nowych przyjaciół i odnajduje starych. Pojawia się nadzieja na lepsze jutro, tylko najpierw trzeba o nią zawalczyć. Pojawiają się starzy wrogowie, nowe intrygi, odrywamy tajemnice skrywane od lat. Przez książkę się płynie i chce więcej. Jak to dobrze, że już jest dostępna ostatnia, finałową część. Gwarantuję wam, że ta historia was wciągnie i nie wypuści do końca. Polecam😊

Macie czasem mieszane uczucia względem książki zaczynającej serie, a i tak sięgacie po kontynuację?

Ja tak mieszane uczucia miałam po pierwszym tomie tej serii. Mimo wszystko w jakiś sposób mnie zaintrygował i zdecydowałam, że chce się dowiedzieć co działo się dalej z bohaterami.

I obecnie nadal nie wiem co sądzić o tej książce. Miałam z nią początkowo problem, bo po pierwsze nie do końca pamiętałam jak skończyła się poprzednia część i przez to też nie umiałam się odnaleźć w początku tej historii.

Później, gdy już ogarnęłam co się dzieje, było o wiele lepiej. I choć w tej historii nie brakuje intryg, szalonych zwrotów akcji, to jednak dla mnie to nie była zbyt porywająca ani emocjonująca historia. Wręcz powiedziałabym, że w jakiś sposób trochę mi się dłużyła. Jednak sama jej końcówka pozytywnie mnie zaskoczyła i tak zdecydowanie coś między nami zagrało. Szkoda, że nie było tak od samego początku. Jednak mimo sprzecznych uczuć z całą pewnością sięgnę po trzeci tom.

Fantastyka, po jaką sięgam obecnie, trochę się różni od tej, od której zaczynałam swoją przygodę z czytaniem. Jako młoda dziewczyna uwielbiałam historie o wampirach, wilkołakach i wszelakie powieści dystopijne. Oczywiście, obecnie, również znajdziecie książki o podobnej tematyce, lecz brakuje mi tego klimatu, który czułam 10 lat temu. Z pomocą przychodzą mi książki, które miały już swoje premiery lata temu, a obecnie są wydawane po raz kolejny, niejednokrotnie przez inne wydawnictwa. Taki zabieg był zastosowany w trylogii Mroczne umysły Alexandry Bracken, która została wydana nakładem wydawnictwa Jaguar. Niedawno miała premierę książka, pod tytułem “Nigdy nie gasną”, czyli drugi tom tej dystopijnej powieści, o dzieciach, które mają nadzwyczajne zdolności. Pierwszy tom tej historii mnie porwał i oddał właśnie nostalgiczny klimat książek z przeszłości, ale co się dziwić, gdy po raz pierwszy wydana została w 2014 roku. Pewnie znajdą się osoby, które znają ten tytuł w poprzedniej szacie graficznej, lecz obecna przekonuje mnie do tej historii bardziej. Już nie mogę się doczekać, aż będę miała wszystkie trzy tomy razem i dowiem się jak potoczyły się losy ostatniej “Pomarańczowej”.

Po emocjonującym zakończeniu pierwszego tomu, w którym Ruby poświęciła swoją wolność dla przyjaciela, wracamy do niej po jakimś czasie. Ruby udaje się na misję z Ligą Dzieci, misja nie idzie po myśli jej przełożonego, lecz naszej bohaterce udaje się wyjść z opresji cało, a osoba, którą odbili, przypomina jej o przeszłości i o tym, co zostawiła za sobą. Z czasem odkrywa coraz to mroczniejsze sekrety i podejmuje kolejną, niebezpieczną decyzję, która skieruje ją na nieznane wody. Osoba, dla której tak wiele poświęciła, jest teraz jej priorytetem, musi ją znaleźć, ponieważ to ona ma informacje, które wstrząsnęłaby całym światem, nie tylko obdarzonych dzieci, ale również i dorosłych.

Z twórczością autorki zapoznałam się dopiero przy tej trylogii, ale wiem, że nie jest to moja jedyna powieść, po którą sięgnę. Na półce czeka od premiery jeszcze jedna, która zbierała praktycznie same pozytywne recenzje i nie dziwię się temu, autorka ma świetnie wyćwiczone pióro. Jej książki czyta się z czystą przyjemnością. Świat, jaki nam przedstawiła w “Mrocznych umysłach” i jej kontynuacji “Nigdy nie gasną” pochłania nas w całości.

Z przyjemnością towarzyszyłam Ruby w jej kolejnej podróży i emocjonowałam się za każdym razem, jak akcja się za gęstniała. Przyznaję, że akcji i emocjonalnego rollercoastera w tej książce nie brakuje. Za samo zakończenie tego tomu, mogłabym znienawidzić autorkę, lecz powiedzmy sobie szczerze, w poprzednim na sam koniec, również nas poczęstowała niezliczoną gamą emocji.

Nie mogę się doczekać ostatniego tomu i zakończenia tej wspaniałej historii, zakończenie tego tomu daje nam nadzieję, mam nadzieję, że autorka nie popsuje tej historii i dostaniemy godne zakończenie, pełne emocjonujących chwil i akcji, która będzie pędzić.

Nie jest to książka idealna i mimo scen, które porywają, miała równie często chwile, które niekiedy wiały nudą, ciężko było mi się niekiedy wgryźć z powrotem w historię, lecz te mankamenty nie zaburzają całości, która mi się podobała. Za książkę do recenzji, dziękuję bardzo wydawnictwu Jaguar.