Bliskość, która łączy dwoje ludzi, jest często niemożliwa do opisania słowami. Rzadko zdarza się możliwość ujęcia w prozę czegoś, co jest tak nieuchwytne. "Naku*wiam zen" to książka, która pokazuje, że, choć trudne, jest to w pełni możliwe. Opisuje historię prawdziwą, tworzącą biograficzną powieść, która jednak nie jest o osobach, a o nici ich łączących. Poznaj ojca i córkę, Marię i Jana Peszków.
Historia rozpoczyna się od kryzysu życiowego Marii, która próbuje znaleźć pomoc u swojego ojca. Niestety, ten nagle dostaje zawału, a jego życie wisi na włosku. Nie wiadomo, ile czasu mu pozostało, przez co nie można stracić żadnej sekundy, prawda? W ten sposób tworzy się rozmowa, której możesz być świadkiem. Rozmowa szczera do bólu, którego nie brakowało. O prostocie codziennego życia i wielkich myślach, które nigdy nie opuściły głowy. Książka o dwóch osobach, które pragną przekazać sobie wszystko, co zdołają.
Rzadko zdajemy sobie sprawę, że takie rozmowy są możliwe, a przecież dopiero je można określić mianem wartych każdej sekundy. Jest to książka, która wzrusza i rozśmiesza, nie pozostawiając nigdy w stanie nienaruszonym. Bezpruderyjność i święte myśli są tu jednym i dbają o przekazanie żywych ludzi - Marii i Jana.
Od autorki
Tym razem nie używam zapałek. Nie wzniecam rewolucji. Nie krzyczę: „Róbmy dym”. Zeszłam z barykad. Chcę się podzielić opowieścią o niełatwej, ale wspaniałej relacji z ojcem, i ogrzać nią serca. Chcę zabrać was w podróż do źródła mojej siły, a przy okazji sama zrozumieć, skąd się wzięłam, taka, a nie inna. To opowieść o sensie rozmowy i szansie na szczęście w każdych okolicznościach. O afirmacji życia. Jest trochę jak kompas, dzięki któremu łatwiej nawigować przez niespokojny czas.
O autorce
Autorką tej książki jest Maria Peszek, znana ze swoich muzycznych zdolności. Opisuje tutaj historię prywatną, mającą jednak uniwersalne przełożenie.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii biografie i autobiografie
W jakiej formie została napisana książka "Naku*wiam zen" Marii Peszek?
Publikacja ma formę szczerego i bezkompromisowego wywiadu-rzeki przeprowadzonego przez Marię Peszek z jej ojcem, Janem Peszkiem. Treść składa się z dynamicznych dialogów, które odsłaniają kulisy ich wzajemnej relacji oraz wspólnej pasji do sztuki. Czytelnik otrzymuje wgląd w intymne rozmowy toczone w domowym zaciszu, pozbawione cenzury i artystycznej kokieterii. Taka struktura pozwala na bezpośrednie obcowanie z temperamentem obojga artystów bez zbędnych opisów narracyjnych. Jest to zapis żywego procesu wymiany myśli między dwiema wyrazistymi osobowościami.
Jakie główne motywy dominują w rozmowach zawartych w tej biografii?
Książka koncentruje się na tematach wolności twórczej, mierzenia się z chorobą oraz skomplikowanych więziach rodzinnych. Autorzy poruszają trudne wątki dotyczące starzenia się, kryzysów egzystencjalnych i walki o zachowanie własnej tożsamości w świecie sztuki. Ważnym elementem jest analiza procesu powrotu do sprawności Jana Peszka po przebytym udarze, co nadaje całości głęboko humanistyczny wymiar. Rozmowy te stanowią próbę zdefiniowania współczesnego spokoju jako stanu akceptacji rzeczywistości mimo jej brutalności. Całość dopełniają refleksje nad kondycją współczesnego społeczeństwa i roli artysty w świecie.
Dla kogo lektura "Naku*wiam zen" może okazać się niewłaściwym wyborem?
Książka nie jest polecana czytelnikom wrażliwym na wulgaryzmy oraz osobom poszukującym klasycznej, ugrzecznionej biografii. Ze względu na bardzo dosadny język oraz bezceremonialne podejście do tematów tabu, publikacja może budzić kontrowersje u odbiorców o konserwatywnych poglądach. Nie jest to również pozycja dla osób oczekujących chronologicznego wykładu z historii polskiego teatru czy muzyki. Treść skupia się na emocjonalnej prawdzie i subiektywnych odczuciach, co wymaga od czytelnika dużej otwartości na radykalną szczerość. Osoby unikające drastycznych opisów fizyczności i choroby mogą czuć się przytłoczone niektórymi fragmentami.
Czy wewnątrz książki znajdują się materiały graficzne uzupełniające tekst?
Wydanie zostało wzbogacone o liczne fotografie pochodzące z prywatnych archiwów rodziny Peszków. Zdjęcia te dokumentują zarówno życie zawodowe, jak i intymne momenty, tworząc wizualny kontekst dla prowadzonych dialogów. Materiały graficzne pozwalają lepiej zrozumieć ewolucję artystyczną bohaterów oraz ich wzajemną bliskość na przestrzeni lat. Dzięki temu lektura staje się bardziej namacalna i pozwala poczuć atmosferę miejsc, o których wspominają Maria i Jan. Fotografie stanowią integralną część opowieści, pełniąc rolę wizualnego komentarza do poruszanych wątków.
Jaki ładunek emocjonalny niesie ze sobą ta publikacja?
Lektura dostarcza intensywnych wrażeń, oscylując między brutalnym realizmem a czułością i specyficznym poczuciem humoru. Czytelnik styka się z surowym zapisem emocji, które towarzyszą konfrontacji z przemijaniem i nieuchronnością losu. Mimo trudnej tematyki, książka niesie silny przekaz o sile życia i odwadze do bycia sobą pod prąd społecznym oczekiwaniom. To pozycja, która zmusza do głębokiej refleksji nad własnymi relacjami z rodzicami oraz definicją sukcesu w życiu osobistym. Autentyczność przekazu sprawia, że jest to doświadczenie literackie zapadające w pamięć na długo po przeczytaniu.
