Najdłuższa noc

Są takie książki, na które wystarczy jeden rzut oka, by do siebie przyciągnęły. Tak właśnie miałam z tytułem "Najdłuższa noc", jaka to historia została stworzona przez Marka Bukowskiego oraz Macieja Dancewicza. Krótki opis wystarczył na tyle, by zachęcić mnie do sięgnięcia, szczególnie, że akcja toczy się w Krakowie - mieście, które jest mi szczególnie bliskie. Co więcej, gdy dowiedziałam się, że ma powstać także serial o takiej tematyce, tym bardziej chciałam najpierw sięgnąć po książkę, by dopiero później skupić się na tym, co na ekranie. Co prawda serialu oglądać jeszcze nie zaczęłam, ale pewnie niedługo to nadrobię. Natomiast sama książka, mimo nieco ciężkiej tematyki, okazała się być niezwykle klimatyczna.

Kraków, 1904 roku. To właśnie w jedną z grudniowych nocy na plantach zostaje znalezione brutalnie okaleczone ciało młodej kobiety. Nie ma przy niej żadnych dokumentów, stąd też zidentyfikowanie ofiary nie jest możliwe. Wkrótce dochodzi do kolejnej zbrodni. Kraków zaczyna paraliżować strach, a policja robi co może, by odnaleźć mordercę. Jednak obok tej przestępczej strony miasta, ono samo w sobie zaczyna rozkwitać, nie tylko pod względem sztuki, jak także techniki. Do Krakowa powraca tymczasem Jan Edigey - Korycki, który postanawia na własną rękę zająć się śledztwem... Czy uda mu się odnaleźć mordercę? Jakie jeszcze zbrodnie zostaną popełnione? Odpowiedzi na te pytania znajdzie sięgając po książkę "Najdłuższa noc".

Zacznę od tego, że sama książka posiada przede wszystkim świetną fabułę. Nie dość, że jest to kryminał, który trzyma w napięciu, to tak naprawdę pojawiają się też inne wątki. Sporo miejsca poświęconego zostało tutaj historii, stąd też dla osób, które lubują się w tej dziedzinie, sięgnięcie po tę książkę na pewno będzie strzałem w dziesiątkę. Oprócz tego, autorzy dodali tutaj także swego rodzaju obyczajowe tło. jak również pojawia się nawet i nutka romansu. Dlatego też całość wypada naprawdę dobrze i sprawia, że czytelnik z zaciekawieniem śledzi losy bohaterów. Co więcej, jak już wspomniałam we wstępie, jest to historia niezwykle klimatyczna. Muszę przyznać, że Kraków XX wieku został tutaj przedstawiony tak, że miało się wrażenie, jakby znalazło się w środku tych wszystkich wydarzeń. Osobiście zresztą kilkakrotnie w głowie widziałam miejsca opisywane w książce i chociaż z perspektywy już dzisiejszych czasów, to naprawdę osadzenie akcji w Krakowie niezwykle przypadło mi do gustu. Poza tym jest to nieco mroczna książka, która sprawia, że czytelnikowi towarzyszy pewnego rodzaju niepokój, a całość owiana jest tajemnicą. Stąd też uważam, że zarówno pomysł na fabułę, jak i jej wykonanie, jest tutaj bardzo dobre.

Jeżeli chodzi o styl, jakim posługują się autorzy, również przypadł mi do gustu, chociaż początkowo miałam trochę trudności z wbiciem się w akcję. Być może przez to, że nie jest to taki banalny, lekki język, gdyż w końcu ma odzwierciedlać o wiele wcześniejsze lata niż obecnie, a poza tym sama tematyka nie jest łatwa. Jednak w momencie, gdy już przyzwyczaiłam się do tego stylu, to książkę wręcz się pochłaniało. Chociaż osobiście często miewałam problemy z wątkami historycznymi w książkach, tak tym razem nie stanowiło to dla mnie żadnej trudności, a wręcz przeciwnie - cieszę się, że mogłam dowiedzieć się wielu ciekawostek.

Bohaterowie z kolei zostali wykreowani całkiem ciekawie. Jan to postać nieco intrygująca. W zależności od niektórych momentów potrafi w równie mocnym stopniu przyciągać, co nieco odpychać czytelnika. Mimo to jawi się jako bohater, który pragnie za wszelką cenę rozwikłać zagadkę związaną z tymi brutalnymi zbrodniami. Poza nim pojawia się oczywiście wiele innych postaci, jak chociażby rodzeństwo Skarżyńskich, których bardzo polubiłam, a w szczególności Weronikę. Kobieta ta jawiła się jako niezwykle inteligentna i wiedząca do czego dąży. Stąd też uważam, że postaci również działają na plus tej historii.

Podsumowując, "Najdłuższa noc" to trzymający w napięciu kryminał, który momentami potrafi zmrozić krew w żyłach i w którym to nic nie jest do końca takim, jakim się wydaje. Owiany tajemnicą, swego rodzaju mrokiem sprawia, że klimat tej powieści jest niezwykły. Mimo może niewielkich trudności z wejściem w całą historię, tak naprawdę kiedy już się to zrobi, nie można się od niej oderwać. Dlatego też jeżeli macie ochotę na dobry thriller, typowe Belle Epouqe, to ta książka będzie dla Was idealna. Osobiście polecam.

Wczoraj, czyli 15 lutego 2017 r. miała miejsce premiera powieści kryminalnej Marka Bukowskiego i Macieja Dancewicza "Najdłuższa noc". Wieczorem stacja telewizyjna TVN wyemitowała pierwszy odcinek nowego serialu historycznego "Belle Epoque", którego scenariusz napisali wymienieni wyżej autorzy, pomysłodawcy serii przenoszącej czytelników i widzów w czasy pięknej epoki z początku XX wieku.

Pierwsze spotkanie z serialem nie wywołało u mnie takich emocji, jakich oczekiwałam po przeczytaniu powieści. Myślę, że dam mu jeszcze szansę, ponieważ z przyjemnością przyglądałam się scenografii, strojom z epoki, a także grze niektórych aktorów spośród bogatej obsady serialu. Jednak zdecydowanie przedkładam słowo pisane i pomysły zawarte w książce, która była inspirowana wydarzeniami przedstawionymi w filmowej wizji "Belle Epoque".

"Najdłuższa noc" to całkiem udane rozwinięcie scenariusza filmowego, chociaż, jak mówią w wywiadach jej autorzy, jest to produkt dość daleki od produkcji serialowej. Dlatego zarówno książka, jak i serial powinny żyć swoim życiem i bronić się siłą swego przekazu.

Przyjrzyjmy się więc książce, wspólnemu dziełu autorskiego duetu, w którym wykorzystane zostały wiedza i umiejętności z zakresu reżyserii, aktorstwa i historii. Ta ostatnia odgrywa w powieści znaczącą rolę. "Najdłuższa noc" pozwala bowiem przyjrzeć się rzeczywistości sprzed ponad stu lat. Akcja powieści rozgrywa się na terenie Krakowa, w Galicji - prowincji należącej do monarchii austro - węgierskiej. W mieście skupiającym przedstawicieli arystokracji, mieszczaństwa i zwolenników nowych trendów prosto z Paryża czy Wiednia, dochodzi do serii morderstw popełnianych z zimną krwią przez nieznanego sprawcę. Pierwszy ślad zbrodni pojawia się w grudniu 1904 r. na krakowskich Plantach. Okaleczone zwłoki młodej kobiety, przy której nie znaleziono dokumentów ani rzeczy osobistych, nie pozwalają zidentyfikować ofiary. Śledztwo, prowadzone w owym czasie przy użyciu coraz nowocześniejszych metod kryminalistycznych, niestety nie przynosi rozwiązania. Kilka miesięcy później w Krakowie dochodzi do kolejnych zbrodni. Mieszkańców opanowuje strach, ludzie plotkują, rzucają oskarżenia wobec sąsiadów lub wrogów. Znamienne są zarzuty wobec żydowskiej społeczności Kazimierza - tego kawałka Krakowa, który "był ciągle egzotyczny, dziwny i obcy".

Przerażenie mieszkańców, brutalne morderstwa, nieuchwytny sprawca zbrodni przywodzą na myśl londyńskie noce opanowane przez słynnego Kubę Rozpruwacza. Prowincjonalny Kraków ze swoją przestępczością nie ustępuje pod tym względem wielkim metropoliom przełomu XIX i XX wieku.

Ponadto próbuje dorównać wielkim europejskim stolicom ze względu na postęp cywilizacyjny, który w pierwszych latach ubiegłego stulecia pukał do wielu drzwi. Latarnie gazowe, fonograf Edisona, przejażdżki bicyklem, nowoczesna kolej żelazna czy wynalazek fotografii to tylko niektóre z nowinek wprowadzających ówczesnych ludzi w nową epokę, która w historii zyskała miano pięknej.

La Belle Époque to był piękny czas, uważany za okres spokoju i dobrobytu, który sprawił, że życie wielu ludzi stało się łatwiejsze. Niestety spokój i pomyślność nie były dane na zawsze (wybuch Wielkiej Wojny 1914 - 1918 brutalnie przerwał okres prosperity), ani wszystkim. W tych wspaniałych czasach biedota miejska nie miała większych perspektyw na lepszą egzystencję, życie kobiet nie było usłane różami, kwitł handel ludźmi, a przesądy, zabobony, rzucanie uroków i nietolerancja wiodły niziny społeczne do upadku.

W tak przedstawionej rzeczywistości, do Krakowa przyjeżdża, po kilu latach nieobecności, główny bohater powieści "Najdłuższa noc", czyli Jan Edigey - Korycki. Z powodu zawiłej przeszłości, rodzinnych zawirowań i nieszczęśliwej miłości opuścił rodzinny dom, by porzuciwszy wygodne życie, oddać się przygodom wilka morskiego. Poznajemy go na dalekim i egzotycznym Madagaskarze, gdzie młody pan Jan otrzymuje telegram o śmierci matki. Natychmiast wraca do Krakowa, a następnie z pomocą przyjaciół pracujących w policyjnym laboratorium próbuje zrozumieć okoliczności tej rodzinnej tragedii. Różne okoliczności sprawiają, że śmierć pani Cecylii Edigey - Koryckiej ma wiele wspólnego z makabrycznymi zbrodniami dokonywanymi w 1905 r. w Krakowie. Jan, jego przyjaciele oraz oficjele cesarskiej policji próbują rozwiązać niezwykłą zagadkę.

"Najdłuższa noc" to ciekawy kryminał. Napisany z rozmachem, świetnie wkomponowany w realia epoki. Jego siłą jest klimat dawnego Krakowa, mroczny, spowity mgłą (a może ówczesnym smogiem), z dzielnicami biedy, ubłoconymi trotuarami, na których spotkać można typów spod ciemnej gwiazdy, prostytutki i żebraków. Ale przecież była też inna strona tego miasta, i o tym nie zapomnieli autorzy powieści. W królewskim grodzie, w zielonych parkach, z powagą przechadzali się możni panowie i panie, odwiedzali teatry, wspierali instytucje dobroczynne. Studenci dodawali miastu kolorytu, młodzi kawalerowie grali w piłkę nożną, uprawiali szermierkę, zajmowali się szwedzką gimnastyką.

Marek Bukowski i Maciej Dancewicz napisali powieść, która przyciąga dobrze skonstruowaną intrygą, niebanalnym śledztwem prowadzonym w oparciu o metody policyjne sprzed ponad stu lat. Ciekawie zestawiono nowinki wykorzystywane w pracy laboratorium kryminalistycznego, na przykład dokumentowanie miejsc zbrodni za pomocą fotografii, z przywiązaniem do wcześniejszych metod, choćby antropometrii.

"Najdłuższa noc" to książka, którą warto przeczytać choćby po to, żeby móc porównać ją z najnowszą produkcją serialową telewizji TVN. Wtedy każdy będzie mógł wyrobić sobie własne zdanie na temat tego historyczno - kryminalnego projektu.

Ja przeczytałam tę opowieść z dużą przyjemnością. Nie nudziłam się, dedukowałam, a nawet uśmiechałam z przekąsem. Bo cóż powiecie drogie Panie na to, że korzystając z roweru, być może, doprowadzacie się do moralnego upadku? Zwłaszcza siodełko odpowiedzialne jest za to okropne zgorszenie. Tak było dawno temu, ale na szczęście los dał nam wszystkim dzielne sufrażystki, które bawiły się zgorszeniem jakie w dawnych krakusach wywoływała nie tylko jazda na bicyklu.

Znany aktor Marek Bukowski razem z Maciejem Dancewiczem napisał ksiązkę ,,Najdłuższa noc", a także wspólnie stworzyli scenariusz serialu, który niebawem ukaże się na antenie TVN - ,,Belle epoque".

Przenosimy się do Krakowa początku XX wieku. Zostaje znaleziona brutalnie okaleczona kobieta, ma wyłupane oczy. Jakiś czas później zostaje odnaleziona sama głowa kolejnej denatki. Policja nie bardzo posuwa się do przodu, jednak po pewnym czasie mają jednego podejrzanego. Tylko czy naprawdę ON jest winny? A może śledczy chcą mieć z głowy kolejne śledztwo, które mogłoby przysporzyć im sporo pracy i nigdy nie zostać rozwiązane?

Zarówno książka, jak i serial bardzo zainteresowały mnie swoim opisem. Nieco obawiałam się lektury publikacji, gdyż bałam się, że mogę czuć się nieco zawiedziona. W pewnym stopniu tak jest, ale o tym za chwilę. Na początek wspomnę, że pozycję czyta się z niezwykłą lekkością. Wciągnęła mnie od pierwszych stron i choć jest kilkuwątkowa i początkowo niektóre fakty wydają nam się być bez znaczenia, to na końcu wszystko łączy się w zgrabną całość.

Wydawać by się mogło, że tematem przewodnim będzie zabójstwo kobiet w Krakowie. Niestety, ale mam wrażenie, że ten wątek został okrojony tak bardzo, jak to tylko możliwe. Pozornie wszystkie sceny właśnie toczą się wokół tych zabójstw, jednak tak naprawdę dopiero ostatnie kilkadziesiąt stron wyjaśnia coś więcej w tym temacie.

Jeśli już o zakończeniu mowa, nie mogę nie wspomnieć, że ostatnie kilkadziesiąt stron jest najbardziej wciągające, jednak dopiero ostatnie strony tak naprawdę wbijają w fotel. Cała lektura jest bardzo dobra, jednak to końcowe treści zupełnie zmieniają cały światopogląd, który wytworzył się przez większość książki.

,,Najdłuższa noc" to naprawdę bardzo wciągający kryminał, opisujący Kraków początku XX wieku i tajemnicze zabójstwa kobiet. Jeśli jesteście ciekawi, jak to wszystko się skończy, nie możecie odpuścić sobie lektury tej powieści.