Mam na imię Walentyna

Cześć Misie

Pogoda nie dopisuje dziś, dlatego też chce, poprawić Wam humory piękną i słoneczną Italią

Jak przeczytałam, że fabuła będzie rozkoszowała nas włoskim słońcem i klimatem, to od razu zachciało mi się spaghetti. Haha może to śmieszne, ale włoskie jedzenie uwielbiam, a autorka swoją pozycją pobudziła moje kubki smakowe już samą wzmianką o Italii na okładce.

Podobają Wam się mężczyźni w mundurach czy też fartuszkach lekarskich? Macie do nich słabość?

Walentyna należy do tych kobiet, które zwracają dużą uwagę na wygląd mężczyzny. Im piękniejszy tym lepszy. Trafia w końcu na przystojnego neurologa, który totalnie zawraca jej w głowie, jednak kiedy pojawiają się problemy i to dość poważne zmywa się tak samo szybko, jak się pojawił. Dlatego też idealnie sprawdza się tutaj przysłowie, że na piękna rolę to psy wiadomo co robią 😂

Walentyna przez swoją chorobę musi odbywać długą rehabilitację i tutaj u jej boku pojawia się ten mniej urodziwy chłopak, ale za to z dobrym serduchem. To z nim wyjeżdża do Włoch i tam zaczyna się ich walka o życie.

Czy da mu szansę? Czy między nimi coś zaiskrzy? Co wydarzy się we Włoszech? Czy przeżyją?

,,Mam na imię Walentyna" Katarzyny Janus to solidna dawka emocji. Pod piękną okładką kryje się trudna historia i walka o życie. Piękna Italia nie dość, że zachwyca, to dla bohaterów niosła wielkie niebezpieczeństwo. Życie doświadcza człowieka z każdej strony. Autorka poza miłością i bezpieczeństwem przyciąga czytelnika również pięknym krajobrazem Toskanii oraz smacznymi potrawami. Powiem Wam, że czytając, miałam ciarki. Emocji tu nie brakuje. W pewnym momencie czytałam jeszcze szybciej, aby tylko dowiedzieć się co będzie dalej.

Pióro autorki uwielbiam, więc dla mnie to była czysta przyjemność czytać jej kolejną pozycję

„Mam na imię Walentyna” to książka, po którą sięgnęłam ze względu na okładkę, choć zwykle nie stosuję się do tej reguły. Urzekła mnie jednak postać odziana w żółtą sukienkę, sama kocham ten kolor, zwłaszcza wiosną i latem. Autorka udowodniła jednak, że to, co piękne na zewnątrz, wcale nie musi być identyczne w środku…

Walentyna to trzydziestoletnia lekarka ze smykałką do pisania książek. Swe niecodzienne imię otrzymała na skutek dość śmiesznej sytuacji. Kobieta dzieli mieszkanie z Mariolą- swoją znajomą. Dla głównej bohaterki słowo przyjaźń jest zbyt ważne i stara się niezbyt szybko obdarzać nim napotkane osoby. Obie panie są jak ogień i woda- cicha Walentyna i energiczna Mariola to bardzo ciekawy miks, który udowadnia nam, że przeciwieństwa naprawdę się przyciągają.

Pewnego dnia, podczas konferencji medycznej, Walentyna poznaje szalenie przystojnego Borysa. Mężczyzna jest wykładowcą na wspomnianej konferencji, a jego profesją jest neurologia. Czy piękny Borys to dobra partia dla szarej myszki? Tego nie zdradzę, ale obok Borysa w życiu młodej lekarki pojawia się także Marcin- człowiek spokojny, uczciwy i pomocny. Kogo wybierze Walentyna, której życie za moment zacznie się sypać? Kto wyciągnie do niej rękę w czasie naprawdę dramatycznych zdarzeń? Zapraszam do lektury.

Autorka przenosi nas też do Włoch i podkreśla, że dramaty w życiu człowieka mogą działać lak lawina- jedna tragedia pociąga za sobą drugą. Do tego momentu lektura jest bardzo ciekawa, choć pisarka nieco przesadziła z opisami miejsc, win czy potraw. Lepiej, żeby cała książka była znacznie intensywniej poświęcona relacjom damsko-męskim. Nie są one łatwe, a postawa głównej bohaterki przypominała czasami działania rozmarzonej nastolatki, która zbyt mocno buja w obłokach. Ze wszystkich postaci najbardziej polubiłam Mariolkę- bardzo szanuję ludzi, którzy potrafią otwarcie powiedzieć o tym, co leży im na sercu i wątrobie.

Konkludując- książka jest dobra, ale nie rewelacyjna. Część opisów w ogóle bym usunęła, krótsza powieść wcale nie byłaby gorsza. Plus to wnikliwe spojrzenie autorki we wzloty

i upadki ludzkiego życia. Momentami doskonale rozumiałam Walentynę i gruntownie śledziłam jej problemy natury zdrowotnej. Z każdego dramatu, nawet dużego, można się jednak wydostać. Doceniajmy więc momenty, w których możemy poprosić kogoś o pomoc.

Macie ochotę wybrać się w piękną i romantyczną podróż do słonecznej Italii?

Będzie bardzo wzruszająco, klimatycznie i pysznie.

Główną bohaterką jest młoda lekarka Walentyna, której życie nie oszczędza i spotyka ją nieszczęście za nieszczęściem. Los nie jeden raz wywraca jej życie do góry nogami.  Kobieta przebywając w Gdańsku na konferencji dla lekarzy poznaje seksownego neurologa Borysa, z którym wdaje się w namiętny i burzliwy romans.  Niestety wkrótce okazuje się,  że uroda to nie wszystko.  Kiedy nieoczekiwanie Walentyna trafia do szpitala  i zostaje u niej zdiagnozowana poważna choroba nie może liczyć na pomoc i wsparcie Borysa. Blisko niej kręci się przeciętny Marcin, któremu wcześniej nie dawała szansy, a on teraz oferuje jej pomoc.  Mężczyzna opiekuje się nią troskliwie i zabiera ją ze sobą do Włoch, gdzie cieszą się pięknymi widokami, smaczną kuchnią i aromatyczną kawą. Niestety ich szczęście trwa krótko i zakłóca je trzęsienie ziemi.

Czy pokonają przeciwności losu, który rzucił im kłody pod nogi?

Czy będą razem?

Fenomenalna, wciągająca i emocjonalna.  Fabuła wciąga już od pierwszej strony i trzyma w niepewności do samego końca.  Autorka potrafi budować napięcie.  Razem z bohaterką przeżywamy jej emocje, towarzyszymy jej w podejmowaniu decyzji  i miłosnych perypetiach.  Towarzyszymy jej, kiedy lekarz diagnozuje u niej ciężką chorobę. Czuć jej strach i niepewność.  Pech nie opuszcza Walentyny, bo musi zmierzyć się z konsekwencjami trzęsienia ziemi podczas pobytu we Włoszech. Los nie jest dla niej łaskawy.  Do samego końca nie wiadomo jak potoczą się losy bohaterki. Kiedy jest już szczęśliwa dostaje od życia kolejny cios. Walentyna mierzy się z chorobą, samotnością,  cierpieniem, ciężkimi przeżyciami i musi skonfrontować się z traumatyczną przeszłością. 

Ja jej kibicowałam do samego końca i przeżywałam  jej rozterki.

Autorka tą powieścią pokazuje czytelnikom,  że szczęście nie trwa wiecznie  i nie trzeba na siłę dążyć do niego. Trzeba cieszyć się z tego co się ma i korzystać z życia. Autorka przekazuje nam, że szczęście mamy wtedy, kiedy mamy wokół siebie bliskich. Nie jesteśmy samotni. Mamy do kogo zadzwonić w każdej sytuacji.  Trzeba cieszyć się,  że jesteśmy zdrowi, mamy jedzenie, dach nad głową i pracę. Cieszymy się,  gdy ktoś odwzajemnia nasze uczucia, ale czasami samotność jest lepsza niż tkwienie w przemocowym związku.  Nie warto przejmować się bzdurami. Nie mamy wpływu na to , co wydarzy się w naszym życiu.

To książka,  która zmusi Was do przemyśleń oraz refleksji nad życiem. 

Uwielbiam takie historie, w których poprzeplatane są wartości życiowe.  Na dodatek autorka tak pięknie i barwnie opisała krajobraz Włoch, że czułam się jakbym chodziła tamtymi ścieżkami. Jestem miłośniczką kawy więc opisy aromatycznej kawy i pysznego włoskiego jedzenia sprawiły, że nabrałam ochoty na latte macchiato i kuchnię włoską. 

Gwarantuję Wam,  że spędzicie z tą książką niesamowicie emocjonujące chwile i nie odłożycie jej dopóki nie przeczytacie ostatniej strony. 

Autorka ma lekkie i przyjemne pióro więc książkę czyta się w ekspresowym tempie i z zapartym tchem.

Jestem zachwycona!

Gorąco polecam!

BRUNETTE BOOKS

Sięgając po tę książkę, wydawało mi się, że będzie spokojną, lekką opowieścią. Jak bardzo się myliłam, gdyż zostało w niej poruszone wiele trudnych tematów, a główna bohaterka doświadczyła na własnej skórze, czym jest miłość od pierwszego wejrzenia, ciężka choroba czy gorycz odrzucenia. Lektura uświadomiła mi, że nic nie jest nam dane na wieczność, bo życie może zmienić się za pstryknięciem palca, więc trzeba cieszyć się z każdej przeżytej chwili.

To książka, po której już nigdy nie będę tak samo spoglądać na zakochanych ludzi. Pani Katarzyna Janus doskonale ujęła temat rozwijania się uczuć między dwojgiem podążających za szczęściem osób. Jednocześnie powieść zawiera przełomowe oraz zapierające dech w piersiach momenty, które na długo zapadną mi w pamięci. Postać Walentyny ogromnie przypadła mi do gustu i z wielką niecierpliwością obserwowałam jej kolejne poczynania. Czy jej znajomość z Marcinem daje nadzieję, że na świecie istnieje prawdziwa miłość? Aby się tego dowiedzieć, muszę odesłać Państwa do lektury :). Serdecznie polecam.