Lecznica na Pomorzu

Tę książkę do ręki wzięłam spontanicznie. Potrzebowałam lekkiej lektury. Nie potrafię przez cały czas czytać tylko jednego gatunku. Misz masz to podstawa. Panią Sandrę Podleską poznałam już w minionym roku. Było to bardzo, bardzo miłe spotkanie. Teraz było podobnie!

Nigdy nie wiadomo co będzie punktem przełomowym w naszym życiu. Czy zasłyszana gdzieś rozmowa, czy obejrzany filmik w internecie, który teoretycznie nie powinien nam się wyświetlić bo na przykład nigdy nie szukaliśmy informacji o takiej tematyce jak ten materiał. A może, jak w przypadku głównej bohaterki, „odwagi” albo raczej „kopniaka” do zmiany doda... pocztówka. Trzeba przyznać, że w czasach bardzo skomputeryzowanych, kartki papierowe nie są takie oczywiste.

Nina – to też takie raczej nietypowe imię, jak najbardziej na plus – stawia na zmianę. Wyjeżdża na drugi koniec Polski, do ciotki, siostry swojej mamy. Tam znajduje przyjaciół, pracę i dom. Na Pomorzu czuje się naprawdę dobrze. Na jej drodze zaczynają pojawiać się ludzie, którym na niej zależy. Jest wśród nich mężczyzna, któremu wszystko wymyka się spod kontroli, jest też Anita. Szybko nawiązuje się między dziewczynami przyjaźń. Czy ta relacja będzie na tyle mocna, aby sobie wzajemnie zaufać, zwierzyć a dzięki temu naprawdę dobrze poznać? Nie można również zapomnieć o Norbercie. Na prawdę irytującym chłopaku!

Zdaję sobie sprawę z tego, że nie Was ani trochę nie zaskoczę jak powiem, iż najwięcej serca oddałam cioci Alinie. Mam nadzieję, że przeczytacie tę pozycję i przekonacie się dlaczego ta kobieta jest moim numerem jeden.

„Lecznica na Pomorzu” to kolejna dobra książka na mojej półce. Na prawdę dobra. Słodko – gorzka. Życiowa. A nade wszystko zaskakująca. Zupełnie nie spodziewałam się, że coś tutaj się zadzieje. Taka niespodzianka. Myślisz, iż będzie miło, spędzisz z książką „kilka” chwil a tu ze stron będą wyskakiwały takie fakty, że śmiało nie raz otworzysz usta.

Pani Sandro, serdecznie dziękuję! Towarzyszyła mi Pani podczas miodowego tygodnia kiedy to stwierdziłam, że jeśli czytać, to coś lekkiego. Nie do końca właśnie to mi Pani zaserwowała, ale nie umiem sobie wyobrazić, żeby ta historia była inna. Jest taka, jaka powinna być.

Nina to młoda dziewczyna, która nie boi się wyzwań. Dochodzi do wniosku, że musi coś zmienić w swoim dotychczasowym życiu. Opuszcza matkę i wyrusza na Pomorze. Kończy również swój związek, który trwał raczej z przyzwyczajenia niż gorącego uczucia. Po wyjeździe trafia do domku ciotki, w którym zakochuje się od pierwszego wejrzenia. Postanawia go wyremontować. Pomaga jej w tym Norbert, który jest również jej szefem. Może również liczyć na pomoc Anity, z którą się zaprzyjaźnia. Poznaje Adama, z którym myślała, że połączy ją coś więcej, a tymczasem czuje się przez niego osaczona.

Ninę polubiłam od samego początku. Dziewczyna może być inspiracją dla wielu osób, które stoją na rozdrożu i nie wiedzą co zrobić ze swoim życiem. Nina nie zastanawia się długo. Motywacją jest też dla niej bardzo trudna relacja z matką. Okaże się, że przeprowadzka przyniesie dużo dobrego i wprowadzi dużo zmian do życia Niny.

W tej książce oprócz pozytywnych zdarzeń wydarzy się też dużo złego. Przede wszystkim takim mechanizmem jest przeszłość Anity, jej trudny związek, ale również pojawienie się Adama, który okażę się czarnym charakterem.

Jest to bardzo poruszająca opowieść o tym, że w życiu zawsze warto coś zmienić, warto walczyć o siebie o swoje marzenia. To historia o przyjaźni, miłości, jak również trudnych relacjach.

Polecam 👌

To moje drugie spotkanie z twórczością autorki, poprzednio czytałam debiutancką powieść Sandy - "Piernik z wróżbą", która ogromnie mi się podobała, dlatego też nie mogłam przejść obojętnie obok "Lecznicy na Pomorzu". Muszę od razu wspomnieć o okładce książki, która jest niesamowicie klimatyczna, sielska i przywołuje już wiosnę, no ogromnie mi się podoba! Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki i przyjemny, co sprawia, że książkę czyta się naprawdę szybko i z dużym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem, ja pochłonęłam ją w jeden wieczór nie mogąc się oderwać od historii bohaterów! Na kartach "Lecznicy na Pomorzu" znajdujemy tak naprawdę dwie opowieści - jedną teraźniejszą, czyli losy Niny i jedną mającą miejsce w przeszłości, czyli losy Anity. Obie są równie intrygujące, poruszające i wciagajace. Fabuła została w bardzo interesujący sposób nakreślona, przemyślana, dopracowana i równie dobrze poprowadzona. Bohaterowie zostali świetnie wykreowani, to postaci, które nie są krystaliczne, popełniają błędy, postępują pod wpływem emocji, chwili, dlatego tak łatwo się z nimi w wielu kwestiach utożsamiać, podzielając podobne troski i dylematy moralne. Czytając historię Niny, Anity i wplecione retrospekcje dotyczące dzieciństwa matki Niny mogłam lepiej poznać bohaterów, dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się mierzą, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Bohaterowie drugoplanowi również dostarczają Czytelnikowi wielu wrażeń i emocji i są tutaj równie istotni. Wszystkie postaci od początku zaskarbiły sobie moją sympatię, chociaż nie... Jest tutaj taka jedna postać, która od pierwszych chwil wydawała mi się dziwna, nieszczera i wręcz śliska. Ogromnie podobało mi się to jak autorka poprowadziła relacje Niny i Norberta, można powiedzieć, że mamy tutaj motyw hate - love, który bardzo lubię w powieściach, a Sandra naprawdę świetnie go przedstawiła! Potyczki słowne bohaterów wielokrotnie sprawiały, że na mojej twarzy gościł uśmiech, no po prostu od początku było czuć wyraźną chemię pomiędzy Nina a panem weterynarzem. Poza tym Sandra porusza w swojej powieści wiele ważnych i ponadczasowych tematów, które wywołują mieszane odczucia, między innymi: przemoc fizyczna i psychiczna, trudne relacje dziecko - rodzic, niezrozumienie. To nie jest lekka historia, a taka która skłania do głębszych przemyśleń, taka która wywołała oburzenie, złość, łzy wzruszenia, ale również da nadzieję na lepsze jutro. "Lecznica na Pomorzu" to emocjonująca, poruszająca, pełną życiowych mądrości i prawd historia, która z pewnością zostanie w mojej pamięci i sercu na dłużej! Sandra, czekam na więcej! Polecam!

⭐RECENZJA PRZEDPREMIEROWA⭐

Czy warto żyć przeszłością?

Czy warto mieć urazę, mimo upływu lat?

Czy warto się zadręczać tym co było i przez to niszczyć tu i teraz?

Odpowiedź jest jedna - NIE!

Pisarka @sandra_pisze tą lekturą weszła na jeszcze wyższy poziom kunsztu pisarskiego i pokazała nam, że to dar lekkości pióra powoduje, że jej książki się połyka! Język oraz styl napisanej powieści są stonowane, przyjemne i nader lekkie. Ta historia zawładnęła mym sercem, myślami, uczuciami! Ta historia porwała mnie od pierwszej strony i trzymała do ostatniej! Tutaj wszystko jest przepięknie przedstawione, dopracowane w każdym calu. Nie ma tutaj przypadkowych zdarzeń, przypadkowych bohaterów, czy czegokolwiek przypadkiem. Ta fabuła swoją treścią poruszy dogłębnie każdy skrawek waszego ciała. Ukaże Wam historię o ogromnych błędach z przeszłości, które mogą przekreślić teraźniejszość, ale również pokaże Wam ogrom przyjaźni, takiej prawdziwej, szczerej. Po prostu pokaże Wam ta książka życie! Jeśli chodzi o bohaterów, to są oni cudowni, tacy realni, tacy namacalni. Wszystko mi się w nich podobało, począwszy od zadziornych charakterów, kończąc na cieple, wsparciu i poczuciu, że jest człowiek kochany. Tak, jak w życiu bywa, nasze postacie nie miały łatwego życia i poprzez różne decyzję chcą zmienić co nie co. Czy im się to uda? Tego musicie się przekonać sami, sięgając po ów lekturę! 😁💪🏻 Końcówka powieści powodowała we mnie mnóstwo emocji i uczuć. Z początku był to strach, potem lęk, potem płakać mi się chciało, aż na końcu wyszła wściekłość i chęć pokazania takiemu jednemu bohaterowi, gdzie jego miejsce 🤪 Ale bym mu wrąbała 🙈🙊 Oczywiście nie zdradzę Wam żadnych szczegółów, ani nic, nie liczcie na to 😆🤭 Końcówka końcówki spowodowała, że łezka zakręciła mi się w oku, a moje serce podskoczyło parokrotnie. Kocham tę książkę całą sobą i wiem, że zostanie ona ze mną na długo! 🥰😊😘 POLECAM!

POLECAM!

POLECAM!

A autorce @sandra_pisze gratuluję kolejnej genialnej lektury! Czekam na więcej! 😁💚🤗

🥰

Premiera ów powieść już jutro, czyli 25.01! 😊💚🤗

Współpraca z @wydawnictwofilia 💚

🥰

„... strach przed nieznanym często powoduje, że zamykamy się na nowe możliwości, i przez to długimi latami tkwimy w czymś, co tak naprawdę nas unieszczęśliwia”.

Nina jest młodą kobietą, tkwi w związku z przyzwyczajenia. Czuje, że życie przecieka jej przez palce. Coraz mniej rzeczy ją cieszy, smutki zaczyna topić w alkoholu. Jej relacja z matką pozostawia wiele do życzenia. Przypadkowo znaleziona pocztówka, motywuje ją do działania. Postanawia zostawić wszystko za sobą i spróbować od nowa, w nowym miejscu. Przeprowadza się na drugi koniec Polski, chwilowo zamieszkuje u dawno niewidzianej siostry matki. Zostaje bardzo ciepło przyjęta, postanawia jak najszybciej znaleźć pracę i odnowić stary, podupadający letniskowy domek ciotki. W niezbyt sprzyjających warunkach poznaje Norberta. Podejmuje pracę w leczniczy weterynaryjnej, niebawem okazuje się, że Norbert jest jej szefem. W jej życie wkracza Adam, który bardzo się stara zyskać jej przychylność. Nina zaprzyjaźnia się z koleżanką z pracy, Anitą. Kobieta skrywa mroczny sekret, który może zaważyć na dalszym życiu naszych bohaterów...

Życie bywa bardzo nieprzewidywalne, nie zawsze wszystko układa się tak, jakbyśmy tego chcieli. Przenosimy się na Pomorze. Fabuła ciekawie poprowadzona, niesie emocje i ukazuje pokomplikowane relacje międzyludzkie. Bohaterowie zajmująco, wiarygodnie ukazani, to ludzie, z którymi możemy się identyfikować. Ninę polubiłam od razu, to silna, odważna, wytrwała, czasami impulsywna, szczera młoda kobieta, która nigdy w życiu nie miała łatwo. Z całego serca jej kibicowałam, miałam nadzieję, że znajdzie to czego szuka.

Ta historia mogłaby się wydarzyć naprawdę. Autorka porusza w niej trudne i ważne tematy, robi to z wyczuciem i empatią. Bolesne dzieciństwo, które ma wpływ na dalsze życie. Popełniane błędy, przeciwności losu, odważne decyzje. Branie życia we własne ręce, wbrew wszystkiemu i wszystkim mozolne parcie do przodu. Szukanie swojego miejsca na ziemi, wiara we własne możliwości, otwarcie na zmiany. Nigdy nie wiemy, co nas może spotkać tuż za rogiem. Ogromna miłość do zwierząt, a w tle kojący szum morza. Pięknie!

Przyjemna, wciągająca, ciepła, życiowa, niosąca nadzieję opowieść. Ukazuje, że warto walczyć o siebie, o swoje dobro i o szczęście. Czekam na kolejne powieści autorki. Serdecznie polecam! Tatiasza i jej książki :)