Lalki z getta

Jeszcze tylko jeden rozdział...

Nocka zarwana, książka przeczytana.

Zawsze będę dziękować losowi, że urodziłam się w czasach pokoju, a raczej względnie ustabilizowanych. Po wojnie nie było u nas spokojnie dość długo. W dniu urodzin upamiętniam także rocznicę wybuchu stanu wojennego.

Getto, przedsionek piekła. Wyspa cierpienia w dużym cywilizowanym mieście. Tylko u steru władzy zaburzony psychicznie człowiek, wspierany przez ludzi złej woli.

Pomimo grozy okoliczności, książka niesie spokój. Treść jest fikcją literacką.

Tytułowy lalkarz i jego spektakle dają ukojenie, chwilę zapomnienia.

Sztuka pozwala ocalić człowieczeństwo. Miłość do drugiej osoby ratuje nasze umysły przed zwątpieniem. Jest siłą.

Powieść napisała terapeutka i na każdej stronie czuć optymizm. Mentalną wolę walki by dawać otuchę i podnosić upadającego ducha w obliczu śmierci.

Tym razem zupełnie inaczej spojrzałam na ten swoisty obóz. Wszystko jest takie samo, głód, bicie, zastraszenie, śmierć. Jednak jest także nadzieja, umieszczona w kukiełkach, w ruchu rąk i świadomości samozwańczych artystów.

Mamy również drugą stronę.

Obecny kat zamienia się w zwierzynę. Teraz sam doświadcza złości silniejszych. I tym razem przychodzi z pomocą pacynka i wyobraźnia.

Wszystko jest w głowie. Tu się zaczyna i kończy droga.

"Przejmujący obraz wojny widzianej oczami dziecka i jego prześladowcy. Porywające studium odwagi i siły przebaczania."

Zachęcam do poznania tej smutnej, a jednocześnie niosącej ufność lektury.

Aż trudno mi uwierzyć, że historia opisana w książce jest fikcyjna. Jest tak poruszająca, że aż chce wierzyć, że gdzieś tam faktycznie był lalkarz z getta warszawskiego, a historia jednej z najważniejszych jego lalek księcia, który trafia do niemieckiego esesmana nie była tylko fikcją literacką.

Mika to żydowski chłopiec, który na początku wojny odziedziczył po dziadku płaszcz, który w niezliczonej ilości tajemnych kieszeni skrywa wiele tajemnic. Odziedziczył też kolekcję pacynek ukrytych w kieszeniach płaszcza. Dzięki lalkom i swoim zdolnościom pomaga towarzyszom niedoli oderwać się od wojennej rzeczywistości i choć na chwilę zapomnieć o jej potwornościach. Pewnego dnia Mika zwraca uwagę nazisty i od tej pory będzie musiał zapewniać rozrywkę oprawcom i każdego dnia walczyć o honor i przetrwanie. Jedna z pacynek Miki trafia do Maxa, niemieckiego żołnierza, którego przeżycia w Polsce i w syberyjskim gułagu ukazują wojnę z innej perspektywy.

Spodobał mi się pomysł ukazania historii żydowskiego getta z dwóch stron, ze strony uwięzionego Miki i ze strony strażnika Maxa. To właśnie w osobie tego drugiego Autorka pokazała, że również niemieccy żołnierze mieli sumienia, ale byli pod ogromnym wpływem Hitlera. Ta wzruszająca historia widziana oczami dziecka i nazisty ukazuje różne perspektywy, różne przemyślenia oraz różne spojrzenia na te same wydarzenia. Opowieść pełna emocji, wciągająca i tak bardzo na czasie. Jeden mały minusik za to w jaki sposób Autorka opisała tutaj nas, Polaków, jak byśmy byli ponad tym i również nie cierpieli. Poza tym książka warta każdej chwili z nią spędzonej,a jeśli zdecydujecie się po nią sięgnąć to zaopatrzcie się w chusteczki.

Autorka w swej powieści przedstawia fikcyjną historię Miki, żydowskiego chłopca, który dziedziczy po swoim dziadku niezwykły płaszcz. Jego kieszenie kryją w sobie mnóstwo rodzinnych wspomnień i tajemnic oraz kolekcję własnoręcznie wykonanych pacynek. Chłopak, dzięki lalkom i swoim umiejętnościom postanawia wystawiać przedstawienia i tym samym nieść pocieszenie i chwilowe oderwanie od wojennej rzeczywistości żyjącym w gettcie ludziom. Pewnego razu, na wracającego do domu Mike zwrócił uwagę jeden z niemieckich żołnierzy - Max. Od tego czasu chłopak musiał zapewniać rozrywkę i wystawiać przedstawienia również dla swoich wrogów. W zamian za to otrzymywał chleb, słoik dżemu czy leki. Udawało mu się też pod połami obszernego dziadkowego płaszcza przemycać dzieci z sierocińca, ratując im tym samym życie. Między Mika, a Maxem nawiązała się na tyle silna relacja, że chłopak w zamian za uratowanie życia swoich najbliższych od wywózki do obozu zagłady, postanowił podarować żołnierzowi jedna ze swoich najbliższych sercu pacynek - Księcia, którego wykonał jego nieżyjący już dziadek.

Książka podzielona jest na trzy części; pierwsza opowiada jak wyglądało życie Miki i jego rodziny w gettcie, poznajemy jego codzienną, heroiczną walkę o przetrwanie i zachowanie honor. Druga część, napisana jest z perspektywy widzianej oczami niemieckiego żołnierza Maxa, zesłaniu go na Syberię i przejmującej ucieczki z tego okropnego miejsca do domu. Trzecia część, to czasy współczesne i próba odnalezienie Miki przez Marę, wnuczkę Maxa. Czy zakończy się powodzeniem i niepozorna pacynka Księcia trafi ponownie do jej właściciela? Tego dowiecie się czytając książkę 😊

Opisana historia pomimo trudnej wojennej tematyki, jest bardzo ciekawa i tchnie nadzieją na to, że niezależnie z jakimi trudnościami nam się w życiu przyjdzie zmierzyć, warto zawsze szukać pozytywnych stron, oraz doceniać nawet drobne rzeczy.

Pierwsza część bardzo mnie wciągnęł, natomiast w drugiej odniosłam wrażenie jak by autorka na siłę dodawała objętości książce, poprzez obszerne opisy. Myślę że te 11 rozdziałów, można by zamknąć w dwóch i to by w zupełności wystarczyło 😊 ale jak na debiut uważam, że była to dobra książka, warta uwagi i polecenia.

Czy w czasach wojny można znaleźć coś, co choć na chwilę zajmie głowę i przyniesie ulgę w cierpieniu i strachu?

Napady na społeczeństwo, pogarda skierowana w stronę Żydów. Podzielenie ludzi i miasta na dwie części – żydowską, gdzie ludzie umierają z głodu i chorób. Kradzieże, ubóstwo i śmierć. I strona, gdzie panuje dobrobyt, a żołnierze czerpią z życia pełnymi garściami. „Lalki z getta” to opowieść o przetrwaniu i poświęceniu. Wywóz ludzi na pewną śmierć. Mika jako młody chłopiec przebywał w części żydowskiej, gdzie używał lalek – pacynek stworzonych przez swojego dziadka, a później przez siebie jako rekwizytów do wystawiania przedstawień. Po śmierci dziadka odziedziczył po nim wyjątkowy płaszcz, w którym znajdowało się wszystko, bo.. Miał ukryte kieszenie, w których można było ukryć własne skarby. Szczęściem w nieszczęściu i w pewien sposób ratunkiem było to, że wśród tłumu Mikę zauważył jeden z żołnierzy niemieckich - Max, który rozkazał chłopcu rozegrać spektakl wśród innych Niemców. W ramach zapłaty chłopiec otrzymywał chleb, czasem słoik dżemu i ser. Lalki i ich „dusze” były odskocznią od piekła, przez które przechodzili ludzie.

Książka bardzo wzruszająca – młodzieniec, który w domu dziecka dla porzuconych maluchów, chorujących na gruźlicę wystawiał przedstawienia, by choć na chwilę osłodzić im gorycz dnia codziennego. Dzięki swoim znajomościom i zaufaniu, którym obdarzyli go Niemcy chłopak ratował dzieci żydowskie, przenosząc je na drugą stronę, gdzie mieli szansę na normalne życie.

Znajdujemy tutaj opis getta z dwóch perspektyw – żydowskiego chłopca i żołnierza niemieckiego, który sam stał się więźniem i został zesłany do obozu na Sybirze. Jak to mówią „punkt widzenia zależy od punktu siedzenia”.

Miłość w czasach wojny, przyjaźń, oddanie i braterstwo – o tym przeczytacie w tej pozycji. Niesamowicie oddaje klimat wojny i walki o życie. Pozycja obowiązkowa dla miłośników takiej literatury. Polecam.

"Lalki z getta" to fikcyjna opowieść o żydowskim chłopcu, który w okropnych czasach, jakim była druga wojna światowa, próbuje nieść pocieszenie dzieciom w warszawskim gettcie. Mika odziedziczył po dziadku płaszcz, w kieszeniach którego chowa mnóstwo pacynek. Od tej pory niemal codziennie używając swoich zdolności teatralnych, Mika stara się by żydowskie dzieci choć na chwilę zapomniały o okrutnej rzeczywistości.

Pewnego dnia Mika poznaje Maksa, niemieckiego żołnierza, któremu daje w prezencie jedną ze swoich pacynek. Laleczka ta będzie Maksowi towarzyszyła w syberyjskim łagrze oraz podczas powrotu do domu.

"Lalki z getta" to porywająca opowieść napisana prostym i pięknym językiem. Mimo, że jest to fikcja literacka to momentami miałam wrażenie, że czytam prawdziwe wspomnienia. Autorka w bardzo poruszający sposób przedstawiła nam losy młodego chłopca, który przeżył tylko dzięki swojej pasji i miłości do lalek.

Powieść podzielona jest na trzy części. Pierwsza z nich to wspomnienia Miki z warszawskiego getta, druga to wspomnienia niemieckiego żołnierza, Maksa. I w końcu trzecia część- czasy współczesne, chyba najbardziej wzruszająca ze wszystkich części, w której zagubiona kukiełka powraca do Mikiego.

Książkę czyta się niezwykle szybko, wciąga czytelnika i nie sposób się od niej oderwać, potrafi wywołać w czytelniku ogrom emocji. "Lalki z getta" to smutna a zarazem piękna powieść, którą polecam szczególnie osobm gustującym się w powieściach wojennych. Obok tej książki nie można przejść obojętnie. Ta historia z pewnością wyciśnie z Was morze łez. Polecam