Którędy do raju

Dziś chciałabym przedstawić wam swoją opinię o książce, która wywarła na mnie ogromne wrażenie. Przedstawiona fabuła chwyciła mnie za serce i zmusiła do głębszej refleksji nad własnym życiem. Kto z nas zna na tyle swojego współmałżonka, by być w 100% pewnym, że nie ma on żadnych tajemnic? Prawdopodobnie wielu z was powie, że jest pewnym swojej drugiej połówki, tak jak i nasza bohaterka była. Do czasu.

Niewątpliwe jest, że autorka włożyła w napisanie tej książki serce, co widać wraz z upływem stron. Fabuła jest przemyślana. Nie ma nierzeczywistych zdarzeń, każde słowo jest po coś. Takie książki czyta się z rozkoszą, ponieważ są bombą emocjonalną.

Walka głównej bohaterki o swojego męża, jej determinacja, powinna być wzorem do naśladowania.

Wydaje mi się że dobrym określeniem tej powieści będzie słowo dojrzała. Właśnie takie książki chciałabym spotykać na swojej drodze.

Autorce gratuluję lekkiego pióra i liczę na więcej tak dobrych pozycji.

O twórczości pani Ani Niemczynow słyszałam wiele pozytywnego. Nie pamiętam, abym trafiła na negatywną opinię. Nic więc dziwnego, że zaciekawiła mnie ona i chciałam przekonać się na własnej skórze jak dobra jest ona. Sięgnęłam po swoją pierwszą książkę tej autorki i nie poczułam fajerwerków. Jednak nie poddałam się i po pewnym czasie przeczytałam swoją drugą książkę Niemczynow. Było zdecydowanie lepiej. W momencie, gdy zobaczyłam zapowiedź książki „Którędy do raju”, to poczułam się zaintrygowana. Zaplanowałam, że ją przeczytam i tak też niedawno zrobiłam.

Moja ciekawość historii opisanej w książce „Którędy do raju” sprawiła, że długo ona nie czekała na swoją kolej na półce książek do przeczytania. Szybko po nią sięgnęłam i szybko skończyłam jej czytanie. Tak się wciągnęłam, że tylko siedziałam i czytałam. Bardzo chciałam poznać całą historię. Mimo że intensywnie myślałam o tej książce, to nie udawało mi się przewidzieć wydarzeń. Niektóre mnie zaskakiwały, przez inne po prostu przechodziłam. Czasem dziwiło mnie zachowanie głównej bohaterki, a czasem miałam wrażenie, że rozumiem, dlaczego postępuje tak, a nie inaczej, bo w końcu znalazła się w niecodziennej sytuacji, do której nikt nas nie przygotowuje.

Myśląc teraz o twórczości pani Ani Niemczynow zdecydowanie będę myśleć o książce „Którędy do raju”. To właśnie ta książka wciągnęła mnie od pierwszej strony i potwierdziła te wszystkie pozytywne opinie o twórczości autorki. Były trochę mniej ciekawe momenty, nie poczułam, że ta książka to coś niesamowitego, ale podziwiam panią Niemczynow za to, że udało jej się napisać książkę, która tak dobrze i bezproblemowo mi się czytało. Po takie historie z wielką chęcią sięgałabym częściej.

Znacie książki Anny H. Niemczynow?

Ta, którą widzicie na zdjęciu jest drugą, którą przeczytałam i nie wiem dlaczego założyłam, że pod subtelną okładką znajdę delikatną powieść obyczajową. Przecież już wiem, że książki Ani to emocje, to samo życie, prawdziwe, bez owijania w bawełnę, bez upiększania.

Bohaterami powieści "Którędy do raju" jest polskie małżeństwo z dwójką dzieci mieszkające w Niemczech. Wyjechali tam ze względu na pracę Prospera. Ela, wzięta dziennikarka, która oprócz pisania, zajmuje się domem i dziećmi, marzy o podróżach, nie tylko wirtualnych na potrzeby artykułów, lecz o takich prawdziwych. Tylko że od dziesięciu lat jej mąż umiejętnie unika podróżowania z żoną, a jak już się zdecydował na zagraniczny odpoczynek z rodziną, wyjazd ten zapoczątkował lawinę nieprzewidzianych wydarzeń, które ujawniły tajemnice z przeszłości mężczyzny.

Jak wpłynie to na Prospera, Elę i ich dzieci?

"Którędy do raju" to prawdziwa cegiełka, której nie potrafiłam odłożyć. Bardzo realistyczna historia z wątkiem kryminalnym pochłonęła mnie bez reszty. Autorka wykreowała bardzo interesujących i niejednoznacznych bohaterów, których ostatecznie polubiłam, ale podczas czytania towarzyszyły mi przeróżne emocje. Od złości i irytacji po bezradność i wściekłość, które na końcu ustąpiły na rzecz zrozumienia i akceptacji.

Można powiedzieć, że ta powieść to swojego rodzaju dziennik mądrej żony. Tak, nie idealnej - a mądrej, rozważnej i niesamowicie silnej.

Autorka na przykładzie bohaterów pokazuje przeróżne problemy, z którymi może borykać się przeciętna rodzina, pokazuje niełatwe życie na emigracji i trudy rodzicielstwa, destrukcyjny wpływ kłamstw i niedopowiedzeń oraz to, co w rodzinie jest najważniejsze: miłość, szacunek i wzajemna akceptacja.

Muszę przyznać, że zakończenie tej historii nie było wcale takie oczywiste. Do ostatniej strony byłam trzymana przez autorkę w niepewności, trzymałam kciuki za bohaterów, kibicowałam i przeżywałam.

A tę burzę emocji w czytaniu lubię najbardziej.

Kochani, ja jestem oczarowana zarówno stylem Ani, jak i łatwością przekazywania czytelnikowi życiowych prawd oraz umiejętnym połączeniem powieści obyczajowej z kryminałem.

Jeżeli macie ochotę na mądrą, przyjemną i niewątpliwie emocjonująca lekturę, koniecznie sięgnijcie po "Którędy do raju". Jestem pewna, że będziecie zafascynowani tak jak ja.

Zapewne wielu z Was słyszało to powiedzenie, „Uważaj, czego sobie życzysz, bo może się spełnić”. Większość ludzi żyje w błędnym przekonaniu, że wie, co ich uszczęśliwi Niestety, prawda jest taka, że nie mamy bladego pojęcia, czego nam do szczęścia potrzeba. Nic więc nic dziwnego, że sami pakujemy się w kłopoty. Potem chcielibyśmy na powrót wrócić do tego co było, ale niestety nie zawsze jest to już możliwe.

Czy znasz się na tyle dobrze, by wiedzieć, jak zareagujesz w nietypowej sytuacji?

„Jesteś moim początkiem, środkiem i końcem. Jesteś moim wszystkim”.

Słowa wciąż powtarzane przez dwójkę małżonków niczym mantra. Słowa, które w pewnym momencie nie zapewnią im niestety ani zgody, ani szczęścia, bo niepoparte czynami, są pozbawione sensu i znaczenia.

Zwyczajna rodzina, prowadząca normalne i poukładane życie. Elżbieta i Prosper są małżeństwem od osiemnastu lat, mają dwójkę udanych dzieci, pracę, która spełnia ich ambicje i zapewnia dostatnie życie. Dla obserwatorów z zewnątrz są wzorowym małżeństwem, parą, która mimo upływu lat nadal jest sobie bliska. Jednak rysą na ich związku, są marzenia Elżbiety o podróżach, do których Prosper czuje awersję i dlatego nigdzie od lat nie wyjeżdżają. Kobietę niepokoi także fakt, że mąż nie traktuje równo swoich dzieci, co jest powodem ciągłych nieporozumień pomiędzy małżonkami. Prosperowi zależy na dobrych relacjach w domu i żeby załagodzić sytuację i spełnić marzenia ukochanej, proponuje jej wyjazd z całą rodziną na wakacje do Słowenii. Elżbieta nie posiada się z radości, bo liczy, że podczas wyjazdu stosunki pomiędzy synem i ojcem ulegną poprawie.

Wkrótce po przyjeździe do Bled, wakacyjna sielanka rodziny zostaje przerwana nieoczekiwanymi zdarzeniami, które wywrócą im życie do góry nogami. Dla Elżbiety wiadomość, że nie wszystko wiedziała o swoim mężu, jest prawdziwym szokiem. Sama z dziećmi w obcym kraju, nie znająca języka, jest lekceważona przez Słowenów. Dodatkowo luksusowy samochód i markowe stroje kłują w oczy miejscowych, którzy żyją dość skromnie, żeby nie powiedzieć biednie. Elżbieta żyła osiemnaście lat w małżeństwie, opartym na kłamstwie i nie potrafi teraz rozumieć jak to możliwe, że nigdy nic nie zauważyła. Tyle lat spędziła pod jednym dachem z człowiekiem, który ją oszukiwał i karmił kłamstwami. Prosper wszystkie swoje krętactwa usprawiedliwia miłością do Elżbiety i tłumaczy tym, że ukrywał prawdę dla jej dobra.

Tyle tajemnic, tyle kłamstw wyszło na jaw, lecz pomimo tego, Elżbieta nie wyobraża sobie, żeby mogła wyjechać bez Prospera i zostawić go na pastę losu. Nie marzy o niczym innym, jak tylko o tym, by uratować męża i wrócić jak najprędzej do siebie.

„Którędy do raju”, to niesamowita opowieść o ogromnych pokładach miłości, za którymi dla równowagi jest tyle samo złości, pogardy i sarkazmu, o ukrywanych latami sekretach, błędach z przeszłości, ale także o poświęceniu, nadziei i przebaczeniu. To opowieść o kryzysach, pokonywaniu przeciwności losu i niespełnionych marzeniach. Autorka dzięki nieśpiesznej akcji dała mi czas, na dokładne przyjrzenie się relacjom w rodzinie Flisów i na ocenę ich postępowania. Mogłam przeanalizować wszystkie skrajności w ich zachowaniu, zwłaszcza Elżbiety. Wspaniale było obserwować, jak z naiwnej, zakochanej i uzależnionej od męża kobiety zmienia się w osobę walczącą z całym światem niczym lwica o człowieka, który ją oszukał, z ogromną siłą i determinacją, o jaką trudno było ją na początku podejrzewać. Elżbieta musi przejść długą drogę i doświadczyć mnóstwa problemów, zanim zrozumie, co w jej życiu jest tak naprawdę najważniejsze.

Niesamowita historia, która w dużej części jest oparta na faktach, dlatego, tak bardzo podziałała na moją wyobraźnię i zmusiła do refleksji. Przecież każdego z nas za granicą mogą zaskoczyć nieprzewidziane okoliczności. Nie ważne kim jesteśmy u siebie, w obcym kraju i tak będziemy zdani na łaskę i niełaskę ludzi i prawa, które tam obowiązuje. Bez znajomości języka i bez przyjaciół, którzy pomogliby nam w tarapatach, jesteśmy bezradni i skazani na niepowodzenie.

Doskonale napisana książka pełna emocji, refleksji i poruszająca wiele ważnych tematów. Wzruszająca i mądra powieść, po lekturze której mogłam postawić trudne pytania i spróbować sobie na nie odpowiedzieć. Czy można odbudować zaufanie, które zostało wystawione na ciężką próbę? Czy da się odbudować związek, który przez kłamstwa obrócił się w perzynę? Czy partner, z którym dzielimy nasze życie, może któregoś dnia okazać się zupełnie kimś innym, niż myśleliśmy? Czy warto kreować nasz związek na idealny i perfekcyjny, chociaż wiemy doskonale, że takich nie ma? „Nie ma domu bez złomu, nie ma miłości bez ran, nie ma małżeństw bez bólu. Jeśli ktoś twierdzi, że jest inaczej, ten najprawdopodobniej kłamie”.

Trzeba zawsze uważać na to, o co się prosi, bo nasze życzenia mogą się spełnić, niekoniecznie tak jakbyśmy tego chcieli. Łatwo w chwilach kryzysu szukać pociechy u innych, bo jesteśmy wtedy łasi na komplementy, a skrywane tęsknoty dają o sobie znać. Tłumione latami emocje w końcu znajdą swoje ujście i wybuchną niczym gejzer, którego erupcji nie da się już powstrzymać. Małżeństwo to musi być coś więcej niż wspólna sypialnia, konto bankowe i dzieci. „Łatwo jest kochać, gdy wszystko układa się dobrze. Gdy stoimy przy ołtarzu i składamy sobie przysięgę. Że na dobre i na złe, że w bogactwie i w biedzie, że w zdrowiu i w chorobie, dopóki śmierć nas nie rozłączy. Łatwo się kocha, pijąc szampana, kąpiąc się w lipcu w Bałtyku i myśląc, że beztroskie szczęście będzie trwało wiecznie”. Raz zrodzona w głowie myśl, że już dłużej nie dam rady, bo się uduszę, będzie powoli zakorzenić się w umyśle niczym chwast, który będzie rósł i się plenił, aż doprowadzi do całkowitego rozpadu związku.

Którędy do raju? Tej odpowiedzi musi każdy sam poszukać dla siebie, bo życie jest nieprzewidywalne i nigdy nie wiadomo, czy to, co mamy dziś, jeszcze jutro będziemy posiadać. Łatwo być szczęśliwym, gdy wszystko układa się po naszej myśli, ale w chwili gdy wszystko wali się nam na głowę, a kłopoty zdają się nie mieć końca, o wiele trudniej jest twierdzić, że wszystko jest dobrze, że tak miało być i dziękować za to Bogu i okazywać Mu wdzięczność. Po ludzku zawsze będziemy się buntować i pytać dlaczego, chociaż wprost nigdy nie doczekamy się odpowiedzi. „Czasami trzeba po prostu poddać się życiu i przyglądać temu, co przyniesie – o tym jest ta powieść”. Przyjęliśmy za pewnik, że to, co jest, będzie zawsze i jesteśmy zdziwieni, gdy stanie się inaczej. W takich chwilach nie chcemy już z nic więcej, jak tylko żeby było tak jak wcześniej, ale niestety nie zawsze jest możliwe. Życie uczy nas pokory, bo nic, co mamy, nie jest nam dane na zawsze.

" […] ludzie z nosami w telefonach […] stają się ślepi na cuda życia dostępne w każdej sekundzie."

"Którędy do raju" - moje pierwsze spotkanie z książką autorki uważam za bardzo udane. Ujął mnie styl w jakim została napisana.

To historia Elżbiety, marzącej o podróżach. Po 18 latach, razem z rodziną wyrusza do Słowenii. I tutaj jej życie zamieniło się nagle w koszmar. A wszystko to było skutkiem tego, że przed laty jej mąż pracował w Emiratach. Nagle wyszły na jawa tajemnice małżonka.

"Którędy do raju" to emocjonująca historia. Bohaterka poznaje sekrety, które zniszczyły wizerunek jej męża.

Okładka - bardzo piękna - sugeruje, że to będzie romantyczna historia, a dostajemy powieść z wątkiem kryminalnym.

Książka warta polecenia. Autorka każdy rozdział rozpoczyna interesującym cytatem. Akcja toczy się w dwóch przedziałach czasowych: obecnie i lata wcześniej. Cofając się poznajemy życie męża Elżbiety, którego ona niestety przed ślubem nie znała. To co na zewnątrz wydaje się szczęśliwe, nie zawsze takie jest.

Jak pisze autorka, ta historia to nie tylko jej wyobraźnia, wiele wydarzeń z życia opisanej rodziny miało miejsce w rzeczywistości

Zachęcam do lektury! Myślę, że spędzicie z nią miłe chwile, ta historia Was wciągnie, a zakończenie zaskoczy.

"Nigdy nie trać wiary. Nigdy"

Elżbieta jest spełnioną felietonistką, żoną i matką. Jedyne, czego brakuje jej do szczęścia to podróże. Po wielu latach w końcu udaje jej się namówić męża, Prospera na zagraniczne wakacje. Mężczyzna przygotowuje dla rodziny niespodziankę, jaką są wakacje po najpiękniejszych europejskich miastach. Kobieta jest przeszczęśliwa, kocha swojego męża ponad wszystko, niepokoi ją jednak jego stosunek do syna. Prosper za każdym razem obiecuje naprawić swoje relacje z Kajtkiem, ale summa summarum zawsze kończy się na tym samym - ciągłe docinki z jego strony i niechęć do chłopaka wracają jak bumerang. Podczas pierwszej nocy w słoweńskim hotelu dochodzi do zatrzymania Prospera. Od tego momentu na jaw zaczynają wychodzić tajemnice mężczyzny. Elżbieta pozostawiona sama z dwójką dzieci - nastoletnim Kajtkiem i dziewięcioletnią Alą musi zmierzyć się z nową rzeczywistością, barierą językową i lękiem. Czy uda jej się odnaleźć siłę do walki?

Muszę przyznać, że z dwóch powodów trochę ciężko czytało mi się tę książkę. Pierwszy powód to sposób narracji-nie do końca mogłam wczuć się w ten klimat. Drugi powód to główna bohaterka. Irytująca Elżbieta. Jej uległość wobec męża i ciągłe przymykanie oczu na jego zachowanie doprowadzało mnie na skraj cierpliwości. Facet obraża ich dziecko, jest gburowaty, chamski i sfrustrowany, a ona za każdym razem go usprawiedliwia, tłumacząc sobie, że pewnie ma zły dzień i już za chwilkę, za momencik na pewno zmieni swoje nastawienie. Nie do końca ta książka do mnie trafiła. Wzbudza emocje, a oto przecież chodzi! To, że nie polubiłabym się prywatnie ani z Prosperem, ani z Elą to już osobna kwestia. W każdym razie polecam Wam sięgnąć po tę książkę, bo niewątpliwie ma swój klimat i jestem przekonana, że znajdzie, a nawet już znalazła wiele przychylnych jej czytelników i czytelniczek.

@recenzje_ksiazek_niezwyklych_

.

⭐Recenzja⭐

🌸 "Którędy do raju" autorstwa Anny H.Niemczynow to intrygująca lektura, którą czytałam z wielkim zainteresowaniem.

🌸 Elżbieta to kochająca żona i matka, która jednocześnie odnosi sukcesy jako dziennikarka. Bardzo chciałaby podróżować, i gdy w końcu wyjeżdża na wymarzone wakacje, ma nadzieję na odpoczynek i relaks.

Niestety nie jest jej to dane.

Jej mąż zostaje aresztowany, a ona będzie musiała poradzić sobie w tych kłopotach, i jednocześnie postarać się pomóc mężowi. Przy okazji na jaw wychodzą tajemnice i kłamstwa męża, które wystawią ich małżeństwo na próbę.

Co takiego ukrywa Prosper?

Czy Elżbieta poradzi sobie w obcym kraju bez znajomości języka?

Czy pomoże mężowi?

🌸 Książka opowiada o relacjach małżeńskich, i kobiecie, która ufa swojemu mężowi, i wierzy w jego słowa.

Jest niezwykle zdeterminowaną kobietą, i jest w stanie zrobić wszystko aby ratować swoją rodzinę. Jednak dostaje lekcję życia, której długo nie zapomni.

Uważam, że jest to życiowa i mądra książka, która wywołuje masę emocji.

Bardzo szybko się ją czytało, a wątek kryminalny sprawił, że była niezwykle interesująca.

Historia jest opowiedziana z perspektywy obojga bohaterów, co daje nam pełen obraz ich małżeństwa, i uważam, że jest to naprawdę dobry pomysł.

Jeśli lubicie książki o sile miłości, ukazujące walkę o dobro rodziny, oraz zawierające wątek kryminalny, to zachęcam do zapoznania się z tą książką.

Książka o której chce się mówić, ale nie można, bo łatwo zdradzić najważniejsze elementy fabuły. To co musicie wiedzieć, to to, że to obyczajówka, ale z tych gorzkich i niełatwych.

Relacje międzyludzkie nawet w małżeństwie nie muszą się opierać na prawdzie, choć powinny. To co spotyka bohaterkę, która ufnie wierzy w słowa męża, trochę zasiewa nam ziarno niepewności. Ale to historia o kensekwencjach czynów, popełnianych w dobrej wierze, ale też z premedytacją. Każda akcja tworzy reakcję. To też powieść o stawianiu na siebie, o pewności siebie, jaką bohaterka musi odnaleźć.

Tajemnicza, intrygująca ale i pokazująca te złe strony ludzkiej natury.

Ciekawa, wciągająca i nieprzewidywalna. To historia, którą warto poznać.

„Życie często zdaje się sprawiać nam psikusy.”

Elżbieta odnosi sukcesy jako felietonistyka, od blisko dwudziestu lat jest szczęśliwą żoną, matką adoptowanego syna i córki. Mieszkają w Niemczech, Elżbieta, której codzienność kręci się wokół rodziny, marzy o podróżach. W końcu mąż zabiera rodzinę na wycieczkę. W słoweńskim urokliwym mieście Bled wszystko zaczyna się sypać. W nocy zostaje aresztowany jej mąż… Ela jest kompletnie zaskoczona i zrozpaczona. Rozpoczyna się dramatyczna walka z czasem, na jaw wychodzą tajemnice męża...

Autorka czaruje słowem, przez książkę się płynie. Dwie ramy czasowe idealnie ze sobą współgrają. Naturalni, autentyczni bohaterowie, wyraźnie ukazane emocje, ktore nimi szarpią. Do Eli poczułam ogromną sympatię, to inteligentna, wrażliwa, silna, pełna wewnętrznego ciepła i miłości kobieta. Jej męża nie potrafiłam zrozumieć, zaplątał w kłamstwach, a to jak traktował syna… uch. Ela czuje się jakby była zamknięta w klatce.

Są dla siebie wszystkim, kochają się, ale... Coraz częściej się kłócą, głównie o syna, którego on ledwo toleruje. Rozmowy, tłumaczenia, obietnice nie mają pokrycia. Ile jesteśmy w stanie znieść i wybaczyć w imię miłości? Intrygujący wątek kryminalny bardzo pozytywnie zaskakuje.

Mądra, poruszająca, realna historia o sile miłości, trudnych rodzinnych relacjach, kłamstwach i wybaczaniu. Zakończenie dość mocno zaskakuje, niesie nadzieję. Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki :)

„Którędy do raju” to książka Anny Niemczynow, wydana przez Wydawnictwo Luna.

Z opisu książki niewiele się dowiadujemy. W zasadzie wiemy tylko, że wyjazd Elżbiety i jej rodziny wszystko zmieni. Postaram się zarysować Wam tę książkę tak, abyście wiedzieli, o co chodzi, ale też bez większych spojlerów.

Elżbieta ma dość swojej codzienności, która kręci się wokół pracy, domu i dzieci. Pragnie podróżować. Jej mąż, Prosper, po wielu latach zgadza się, przystaje na propozycję żony. Jednak zmiana otoczenia nie wpłynie pozytywnie na ich relację i ognisko domowe.

Tym samym Elżbieta z rodziną wyruszają do Bled - Bled to miasto nad jeziorem Bled w regionie Górnej Karoliny w północno-zachodniej Słowenii. Tam też rozpoczyna się wyprawa, przez którą na światło dzienne wypłyną tajemnice, o których kobieta nie miała pojęcia. Zacznie się jej walka z czasem, barierą językową i procedurami. Co wspólnego ma wymarzony wyjazd z ogromnymi komplikacjami? A no właśnie okazuje się, że sporo.

Dla Elżbiety wyczekiwana podróż życia staje się konfrontacją z przykrymi faktami i rzeczywistością. W momencie, kiedy jej mąż zostaje aresztowany, życie Elżbiety i dwójki jej dzieci, zostaje wywrócone do góry nogami. Mąż Elżbiety nie jest święty. Podczas rutynowej kontroli jego przekręty wychodzą na światło dzienne, a mężczyzna trafia do więzienia. Elżbieta – zostając w hotelu z dziećmi – stara się wyciągnąć stamtąd ukochanego.

My, czytelnicy, dostajemy opowiedzianą historię z dwóch perspektyw. Pierwsza to perspektywa oczywiście Elżbiety – mamy pokazane, jak bardzo kobieta cierpi, z czym musi sobie radzić ze względu na obecną sytuację i fakt, że mimo wszystko musi dbać nie tylko o dobro swoje, swojego męża, ale też i o dobro dzieci. Z drugiej strony mamy perspektywę męża Elżbiety, dzięki czemu możemy dowiedzieć się, jak wygląda jego odsiadka, za co trafił do więzienia.

Ze względu na to, że na początku jeszcze nie zdążyłam poznać Elżbiety, a już zostałam zaatakowana jej charakterem i tak ogromnym nakładem chęci podróżowania, to nie pałałam sympatią do tej kobiety. Rozumiem, że od dłuższego czasu planowała z mężem wyjazd, a zawsze też marzyło jej się poznawanie świata i innych kultur, ale takie wymuszanie na partnerze wyjazdu do innego kraju, było dla mnie trochę niesmaczne. Później, widząc jak bohaterka zachowuje się w tak skrajnej sytuacji, zmieniłam o niej zdanie. Pokazała, że „siła jest kobietą”, musiała mieć zawsze łeb na karku, mimo, że wewnątrz niej wszystko się waliło i paliło. Autorka wykreowała ją na postać przepełnioną skrajnościami, co wyszło akurat w tym przypadku bardzo naturalnie i autentycznie.

Elżbieta, chcąc wybronić Prospera, zbiera materiały, które udowodnią jego niewinność. Tylko okazuje się, że właśnie tych tajemnic, przemilczeń było tyle, że nie będzie to takie proste. Autorka w swojej książce, za sprawą Elżbiety, uświadamia nam, jak potężnym uczuciem jest miłość, jak potężna jest wola walki o dobro rodziny. Pokazuje również, że kłamstwa, nieważne jak dobrze skrywane, kamuflowane, nawarstwiane, prędzej czy później wyjdą na światło dzienne.

Czytając książkę, byłam pełna podziwu dla Elżbiety. Przecież Prosper to kłamca, oszust, który siedzi w więzieniu, mało tego – osoba, której Elżbieta wręcz praktycznie dotąd nie znała, a jednak kobieta starała się zawalczyć o to, aby go stamtąd wyciągnąć. Walczyła o swoją rodzinę. Niesamowite jest, jak wiele była w stanie znieść ta kobieta i jak wiele poświęcić. Przecież nie mogła sobie pozwolić na słabość.

Autorka jest dobra w tym, co robi. Idealnie odnalazła się w zbudowaniu z „nie wiem, o czym będzie ta książka” czegoś w stylu „jak dobra jest ta książka!”. Po opisie nie spodziewamy się, że to będzie książka przepełniona tajemnicami, odkrywaniem prawdy, walką o przyszłość, próbą poradzenia sobie z tak skrajną sytuacją, walką z przeciwnościami losu, poznawaniem na nowo osoby, którą już od dawna powinniśmy znać doskonale…

Książka będzie idealna dla osób, które lubią pozycje przepełnione emocjami, ale również refleksyjne, uświadamiające, inspirujące, napełniające nadzieją i siłą, poruszające wiele ważnych tematów i ukazujące wiele możliwych postaw życiowych.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję Wydawnictwu Luna.

BRUNETTE BOOKS

Elżbieta Flis ma piękny dom, wspaniałe dzieci, cudownego męża i dobrą pracę. Od trzech lat mieszka z rodziną w Niemczech i niczego jej nie brakuje. Jednak marzy o podróżach, ale jej mąż Prosper ciągle pracuje i nie chce nigdzie wyjeżdżać. Po wielu namowach żony organizuje wyjazd. Elżbieta jest bardzo szczęśliwa, że będą świętować osiemnastą rocznicę zawarcia związku małżeńskiego. Rodzinny wyjazd zaczynają od słoweńskiego urokliwego miasta Bled.

Niestety Elżbieta nie wie, że ich wymarzony urlop stanie się koszmarem. Kobieta ślepo kochała swojego męża i we wszystko mu wierzyła. Wkrótce dowiaduje się, że jej ukochany mąż od wielu lat oszukiwał ją i zatajał przed nią prawdę.

Elżbieta rozpoczyna walkę z czasem i procedurami.

Czy kobieta poradzi sobie w obcym kraju bez znajomości języka?

Jakie tajemnice jej męża wyjdą na wierzch?

I czy wyciągnie męża z tarapatów?

Przeczytajcie to dowiecie się.

Ja jestem pod ogromnym wrażeniem historii stworzonej przez autorkę.

Genialna i wciągająca fabuła, od której nie mogłam oderwać się ani przez chwilę. Książkę przeczytałam w błyskawicznym tempie. Autorka ma lekki styl i zaczytałam się od pierwszej strony.

Świetnie wykreowani bohaterowie.

To historia o kobiecie, która do szaleństwa kocha swojego męża i jest gotowa zrobić dosłownie wszystko, by ratować swoją rodzinę. To bardzo zdeterminowana kobieta. Jednak jej mężusia nie polubiłam od samego początku. Najpierw przeczytałam jak okropnie traktuje swojego przybranego syna. Niby obiecuje żonie, że zmieni się, a jednak dalej robi swoje. Nie wiadomo jakie naprawdę ma intencje. Na dodatek okazuje się, że okłamywał swoją żonę podczas gdy ta naiwna ślepo mu wierzyła i robiła wszystko, by on był szczęśliwy.

Elżbieta denerwowała mnie swoją naiwnością i postawą. Prosper od początku małżeństwa zagwarantował jej takie ekscesy, że aż podnosi się ciśnienie na samą myśl o jego wyczynach.

Gwarantuję Wam, że ta lektura wywoła w Was mnóstwo emocji, a Elżbietą będziecie mieli ochotę potrząsnąć.

Jeśli liczycie na piękną historię miłosną to niestety taka nie będzie. Bohaterka dostała prawdziwą lekcję życia. Myślę, że tę książkę powinna przeczytać każda kobieta. Ta historia zmusza do refleksji i przemyśleń.

Gwarantuję Wam, że będziecie zadowoleni z czasu spędzonego z tą książką. Książki tej autorki można kupować w ciemno.

Polecam gorąco!

"Nigdy nie trać wiary. Nigdy. Nie trać jej, jeśli nie musisz, a nawet jeśli musisz, to... To też jej nie trać. Bo po co? Cóż to za życie bez wiary? Gdybyśmy nie wierzyli, ile warte byłoby nasze życie?"

Elżbieta ma wszystko o czym może marzyć kobieta, szczęśliwe życie, kochającego męża i dzieci, oraz pracę, w której odnosi sukcesy. Jednak ma też marzenia.. Bardzo chciałaby podróżować, ale jej mąż zawsze znajduje wymówkę od wyjazdów. Pewnego dnia Prosper proponuje Elżbiecie podróż do Słowenii. Nic nie zapowiada tragedii... Ale już niebawem Elżbieta przekona się, że właśnie rozpoczyna się jej walka z czasem, barierą językową i procedurami.. powoli na jaw wyjdą również tajemnice, o których kobieta nie miała pojęcia.. Czy Elżbieta wystawiona do walki z brutalną rzeczywistością sobie poradzi?

"Którędy do raju" to powieść, która poruszyła moje najczulsze struny serca. Anna Niemczynow udowodniła, że jest mistrzynią w pisaniu powieści o kobietach, o ich sile i determinacji. Jestem pod ogromnym wrażeniem sposobu, w jaki Autorka poprowadziła fabułę, wątek kryminalny był czymś nowym, z czym Pani Anna poradziła sobie doskonale. Książkę, pomimo sporej ilości stron, czyta się błyskawicznie, wciąga i nie sposób jej odłożyć.

Nie pierwszy raz powieść Pani Anny wywołała we mnie ogrom emocji. Autorka porusza w niej problemy, z którymi zmaga się wielu ludzi, i otwarcie o nich mówi, co jest ogromnym plusem, bo nie każdego Autora stać na taki krok. "Którędy do raju" to niezwykle wzruszająca i piękna historia, która ukazuje nam, ile jest w stanie znieść człowiek, który kocha i co jest w stanie poświęcić dla drugiej osoby. Zauroczyła mnie ta historia i z niecierpliwością czekam na kolejne powieści Autorki. Polecam!

Nie powiem, historia podobała mi się do pewnego momentu, kiedy hm…Główna akcja sięga końca. Potem, kiedy pojawiają się jakieś odpowiedzi, kobieta zmienia swoje nastawienie i próbuje się w tym odnaleźć. Dla mnie jednak jest to bardzo naciągane, bardzo przegadane i trochę na siłę. Czytając ten kawałek naprawdę się męczyłam, kartkowałam strony i no cóż…Nie pałałam sympatią.

Elżbieta i Prosper od dawna są małżeństwem. Mieszkają w pięknym domu, mają dwójkę dzieci (wychowują syna tragicznie zmarłego brata mężczyzny oraz swoją biologiczną córkę). Kobieta jest dość znaną felietonistką, a swój wolny czas dzieli między mężem a dziećmi. Niestety w ich małżeństwie zaczyna się dziać nie najlepiej, a wszystko przez zachowanie Prospera w stosunku do syna. Kobieta kocha chłopca całym serce i nie może znieść tego, jak jest traktowany przez męża, który cały czas się go czepia. Elżbieta pragnie, aby to się zmieniło, często się o to sprzeczają, jednak poprawa jest dość krótkotrwała.

Kobieta od dawna marzyła o podróżach, jednak zawsze coś stało na przeszkodzie. Prosper miał milion pretekstów, aby do dalszych wypraw nie dochodziło, dlatego jest bardzo miło zaskoczona, kiedy okazuje się, że pojadą na wspólne wakacje. To miała być cudowna, niezapomniana podróż, w której nie tylko się odpręża, spędzą wspólnie czas, ale również odbudują relacje. Była niezapomniana, chociaż z zupełnie innych powodów niż by się spodziewali.

Słowińskie miasteczko Bled, uroczy hotel, cudowna atmosfera. Nic nie zapowiadało, że za chwilę wszystko się zmieni. Nocne wtargnięcie policji i zatrzymanie Prospera to dopiero początek tego, co czeka Elżbietę. Na jaw wychodzą tajemnice od lat ukrywane, kłamstwa, którymi karmił ją mąż. Czy będzie umieć mu przebaczyć? Co takiego zrobił? Jak zakończą się rodzinne wakacje?

Książka zaczęła się dość spokojnie, wręcz niepozornie, jednak dość szybko nabrała tempa, porywając mnie w emocjonującą historię Elżbiety i Prospera. To historia o tajemnicach, kłamstwach, niebezpieczeństwie, rodzinnych problemach, a jednocześnie miłości, która potrafi naprawdę dużo. Mnie zdecydowanie się podobała i to na tyle, że miała problem z odłożeniem jej na bok, chociaż na chwilę, a książka nie należy do cieniutkich.

Zdecydowanym plusem dla mnie był fakt, że książkę czytamy w dwóch perspektywach czasowych. Poznajemy obecne losy bohaterów, a także wracamy do ich przeszłości.

Bohaterowie ciekawi, mocno zmieniają się podczas historii.

Elżbieta to kobieta silna, odważna, dla rodziny umiejąca zrobić bardzo dużo.

Prosper to mężczyzna, którego na początku nie polubiłam. Nie podobało mi się jego zachowanie w stosunku do syna. Później trochę zmieniłam zdanie, kiedy poznałam jego historię, a w nim samym zaszły pewne zmiany.

Niestety więcej o bohaterach nie mogę wam zdradzić.

„Którędy do raju” to książka, która wywołała we mnie wiele emocji. Ze swojej strony z przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Zwyczajny dom, zwyczajni ludzie na emigracji w Niemczech. Wakacje, które miały być chwilą wytchnienia, były czymś zupełnie odwrotnym. Książka o tym, jak nic nie jest pewne. Jednego dnia możesz narzekać na to, co masz, na poukładane i zwyczajne życie. Kolejnego nie będziesz pragnęła niczego innego jak właśnie tego, ale nie będzie ci to dane.

Emocje Eli i Prospera czuje czytelnik. Czułam ich ból, rozczarowanie, przytłoczenie, załamanie. Bałam się, kiedy oni się bali. Jak Elżbieta byłam pełna nadziei na to, że wszystko dobrze się skończy. Chciałam dla nich happy endu. I jednocześnie zastanawiałabym, jak on właściwie miałby tutaj wyglądać, gdy tyle tajemnic i kłamstw wyszło na jaw. Gdy ich małżeństwo zostało wystawione na ciężką próbę.

Zastanawiałam się i ciągle wierzyłam w miłość. Nawet tę początkowo naiwną, która przez lata i w obliczu trudnych przeżyć stała się prawdziwa i silna, by przetrwać burzę.

Niesamowicie wciągająca, jeszcze bardziej przejmująca i tak boleśnie prawdziwa. Autorka napisała na końcu, że trochę w tej historii prawdy, trochę fikcji. Nie mam pojęcia, gdzie jest tutaj granica między nimi.

Ta książka ujęła mnie przede wszystkim swoją dojrzałością. To ile tutaj jest mądrości, doświadczenia i wartości wyczuwalne jest na każdej stronie. Z każdym przeczytanym zdaniem utwierdza w przekonaniu, że czytanie tej historii nie jest stratą czasu i nie tak łatwo będzie ją odłożyć na półkę po skończeniu. Nie da o sobie zapomnieć.

Dla mnie to jedna z najlepszych i najpiękniejszych powieści obyczajowych, jakie czytałam.

Może i Elżbieta irytuje swoim postępowaniem, może i jest nieco naiwna, ale to znajduje swoje uzasadnienie. To kobieta, która dba i walczy o swoją rodzinę, poświęcając siebie i ma też swoją chwilę słabości.

Może chwilami nieco rozwleczona, może dialogi bywają o dość prozaicznych czynnościach, ale to po prostu książka o życiu, która momentami łamała mi serce i chciało mi się płakać, a chwilami powodowała uśmiech.

Po prostu przeczytajcie. I pokochajcie tak samo, jak ja kocham tę książkę. Ze mną zostanie na dłużej…

Elżbieta jest felietonistką i chociaż odnosi sukcesy w swojej pracy, ma dosyć codzienności kręcącej się wokół domu i dzieci, pragnie podróżować. W końcu Ela wyrusza na wyczekiwaną wyprawę, na którą zaprosił ją mąż. Wszystko się zmienia kiedy Prosper zostaje zatrzymany przez policję, kobieta będzie zmuszona walczyć z barierą językową, procedurami i zupełnie inną mentalnością ludzką. Przy okazji na jaw zaczną wychodzić długo skrywane tajemnice, które wystawią na próbę małżeństwo Elżbiety.

To już moje kolejne spotkanie z twórczością autorki, a ja bardzo lubię historię, ktore spisuje na papier. Autorka ma bardzo lekkie i przyjemne pióro, co sprawia, że jej książki czyta się z przyjemnością. Każda z tych, które czytałam była niezwykle poruszająca, emocjonalna i obrazująca wiele istotnych tematów, które mają ogromny wpływ na życie i decyzję bohaterów i często znajdują odzwierciedlenie w życiu nas samych. W przypadku "Którędy do raju" oczywiście jest bardzo tak samo. Fabuła książka od samego początku niesamowicie mnie zaintrygowała i byłam ogromnie ciekawa jak potoczą się losy Elżbiety i Prospera. Bohaterowie tej książki zostali bardzo dobrze wykreowani, to niesamowicie realne postaci, z ktorymi z powodzeniem większość z nas mogłaby się utożsamić.

Życie bohaterów diametralnie się zmienia kiedy Prosper zostaje zatrzymany przez policję, Elżbieta jest załamana i zmuszona do walki z brutalną rzeczywistością. W najmniej spodziewanym momencie na jaw zaczynają wychodzić kłamstwa i sekrety, ktore burzą całe życie kobiety. Szczerze mówiąc, nie wiem jak ja bym sobie poradziła w sytuacji, w jakiej znalazła się Elżbieta... Ogromnie jej kibicowałam i przeżywałam razem z nią wszystke trudne chwile oraz chłonęłam targające nią emocje. Autorka opisując historię bohaterów udowadnia jak wiele jest w stanie poświęcić i znieść człowiek, który mimo kłamstw tak bardzo kocha. Jestem naprawdę pod wrażeniem tej historii i czekam już na kolejne powieści autorki! Polecam! Moja ocena to 8/10.

Elżbieta i Prosper to dwoje zakochanych w sobie do szaleństwa ludzi, którzy popełniają błędy. Kłamstwo goni kłamstwo, które lawinowo zaczynają wychodzić na jaw w najmniej spodziewanych momentach. Dołożymy jeszcze ciągłe kłótnie, łzy i ogólne niezrozumienie siebie nawzajem i otrzymujemy książkę bardzo zaskakującą, niecodzienną, bardzo emocjonalną i poruszająca. To tylko kilka słów, którymi opiszę Wam #którędydoraju. I to będzie za mało, zdecydowanie warto poświęcić tej książce swój czas. Znaleźć długą chwilę i usiąść w odpowiednim momencie i czytać, czytać i przeżywać ten natłok myśli, doświadczeń. Nie nastawiajcie się na łatwą i miłą historie, wtrącone co jakiś czas retrospekcje dadzą nam szansę na poznanie historii tych dwojga ludzi od początku. Ale czy poznanie równa się ze zrozumieniem? Najchętniej chciałabym usiąść obok Eli i potrząsnąć nią i to konkretnie, tak mocno i nagle żeby się obudziła z tego letargu. Wzięła sprawy w swoje ręce, ale zanim to uczyniłam zrobił to jej mąż i to z takim przytupem, że byłam w ogromnym szoku w jakim kierunku ta książka się potoczyła. Ale może to i dobrze? Dzięki temu ta książka nie była nudna i przewidywalna ale pozwoliła nam złościć się razem z bohaterami i ocierać łzy.

„Którędy do raju” to druga moja książka Anny H. Niemczynow. Czy mi się podobała? Śmiało mogę powiedzieć, że tak, ale nie porwała mnie niestety też jakoś tak, żebym zapamiętała ją na długo.

.

Elżbieta i Prosper prowadzą życie na emigracji. To była miłość od pierwszego wejrzenia. Chociaż życie ich doświadczało ich związek przetrwał wszystkie próby. Teraz mają dwójkę dzieci i stabilna sytuację finansową. Elżbieta od zawsze marzyła o wspólnych podróżach, jednak jej mąż za każdym razem znajdował jakieś wymówki. Kiedy w końcu się zgadza kobieta nie posiada się ze szczęścia. Wieloetapowa podróż marzeń wreszcie ma szansę się spełnić. Jako pierwsza jest Słowenia, niestety tam zacznie się dramat małżeństwa po którym Elżbieta będzie potrzebowała zrobić rachunek w swoim życiu. Bo czy jest się w stanie żyć z kimś, kto do tej pory nas okłamywał?

.

Jest w tej książce coś co faktycznie łapie za serce. Jest w niej jednak też coś co sprawia, że czytanie mi się dłużyło. Jednak mimo to mogę tę książkę polecić, bo wiem że wiele osób uzna ją za świetną. Styl pisania autorki jest bardzo przyjemny, nie pozostawia nic do zarzucenia. Fajnie był zastosowany zabieg z retrospekcjami, poznajemy wówczas przeszłość Prospera i jego spojrzenie na sprawę. Wydaje mi się, że mnie ta książka się dłużyła przez to, że nie poczułam tych bohaterów. Momentami czułam, że Elżbieta sama nie wie czego chce i chyba to mnie w pewien sposób drażniło. Ale tak jak napisałam jestem w stanie ją polecić.

Dziś chciałabym zrecenzować Wam powieść, która skradła moje serce już od pierwszych stron. Jeśli śledzicie mnie na bieżąco (IG: @wybranka_ksiazek), to wiecie, że podczas czytania tej książki, dawałam Wam malutkie aktualizacje dotyczące przebiegu fabuły i tego jakie są moje wrażenia.

Tak jak wcześniej napisałam, książka ta upodobała mi się już od samego początku. Przede wszystkim ciekawym zabiegiem było umieszczanie na początku każdego rozdziału cytatu, który dawał nam namiastkę tego co aktualnie będzie miało miejsce. Bardzo doceniam takie akcenty, gdyż widać, że autorka włożyła całe serce w napisanie powieści. Swoją drogą, kilka tych cytatów przypadło mi do gustu, przez co w mojej książce widnieją teraz znaczniki.

Jeśli przeczytaliście opis tytułu, który zawarłam Wam w grafice obok to doskonale wiecie, że mamy do czynienia tutaj z małżeństwem - Elżbietą i Prosperem oraz ich dziećmi - Kajtkiem i Alicją. W wyniku pewnych wydarzeń życie tej rodziny zmienia się diametralnie i wszyscy, a w szczególności Elżbieta, muszą zmierzyć się z trudnymi wyborami i sytuacjami.

Styl pisania autorki jest nieziemsko przyjemny i lekki. Jest to powieść obyczajowa, która przesiąknięta jest wydarzeniami niemal rzeczywistymi. Mimo, że książka jest dosyć gruba, to czyta się ją fenomenalnie szybko, gdyż całość jest spójna, pełna emocji i wartości. Zdecydowanie jest to historia, którą powinniście poznać! Ja z całego serca mogę Wam polecić „Którędy do raju”, bo z pewnością przypadnie Wam do gustu! Historia ta sprawiła, że mam ochotę sięgnąć po inne powieści Pani Anny, więc myślę, że to dobry znak!

@wybranka_książek

Przy każdej książce Ani Niemczynow czuję to samo. Ogromne wzruszenie - ten moment, kiedy jeszcze nie zdążę otworzyć książki, a łzy jakoś tak same lecą.Tę pewność, że po raz kolejny będzie pięknie i tak, jak właśnie teraz potrzebuję. Śmieję się. Płaczę. Nieśmiało znów mam nadzieję. Kocham Anię jako Pisarkę i podziwiam ją w każdej z ról, które pełni, ogromnie szanuję za prawdę, szczerość i wrażliwość, która jest obecna na każdej z kart jej powieści.

Czy książka "Którędy do raju" znajdzie swoje miejsce w moim sercu? Jestem tego absolutnie pewna.

Elżbieta i Prosper to małżeństwo, jakich wiele.

Na pewno takie znasz, a może sama takie masz... Ona kocha swoją rodzinę ponad wszystko na świecie i jest w stanie dla jej dobra i spokoju poświęcić naprawdę wiele. Własne pragnienia skrywa latami na samym dnie serca, dbając o zachowanie idealnego wizerunku małżeństwa. Ile razy zawracamy z drogi ku marzeniom? Gdzie jest granica poświęcania siebie w imię dobra rodziny? Myślę, że takie pytanie z ust kobiet pada zbyt często.

On powtarza, że żona jest dla niego wszystkim - "początkiem środkiem i końcem".

Która z nas nie chciałaby usłyszeć tych słów?

Niestety, za tymi wypowiadanymi aż do znudzenia słowami, nie stoi nic więcej.

Poziom zaangażowania ojca w życie rodzinne - średni ( oględnie mówiąc).

Elżbieta ma nadzieję, że ich wspólna, rodzinna podróż będzie przełomem i powiewem świeżości dla ich małżeństwa. Niestety... Piękne wakacje zmieniają się w koszmar, w którym przyszło jej grać główną rolę.To nie tak miało być, nie tak. Ma wrażenie, że wszystko, co dotąd tak pieczołowicie budowała, zaczyna obracać się w pył. Czy będzie umiała kolejny raz zaufać mężowi? A może lata kłamstw i złamanych obietnic przyniosły zbyt duże rozczarowanie? Przemilczenie prawdy z pewnością nie służy miłości, a może pewnych rzeczy w imię miłości lepiej jednak nie mówić?

On bardzo się stara, ale "zapach róż nie zdoła zapudrować powstałych ran".

To opowieść o więziennej rzeczywistości i życiu w ciągłym lęku, o braku radości z codzienności i z wzajemnej bliskości. O wolności, której na co dzień prawie nikt nie docenia i o tym, jak ważne znaczenie w życiu ma wdzięczność i pokora. I o tym, z czym bardzo się utożsamiam - o emigracji.

To naprawdę nie jest łatwe doświadczenie.

Szczególnie kiedy znasz tylko trzy słowa po niemiecku ( Flugzeug, Papagei i Hallo ), nie mam bladego pojęcia, dlaczego akurat te...

Do dziś pamiętam, jakiego miałam stracha przed listonoszem 🤣

A kiedy masz psa, to jest naprawdę źle, bo wtedy każdy się do ciebie odezwie. KAŻDY!

Ileż razy udawałam, że rozmawiam przez telefon... Bo wtedy wystarczało grzecznościowe: "hallo".

Z tym "hallo" to do dziś śmieszne sytuacje są, bo kiedy np. podczas spaceru rozmawiam z kimś przez telefon i mówię do kogoś, kto mnie mija: hallo, to mój rozmówca mówi: "No jestem, jestem".

I ta ogromna tęsknota za rodziną i przyjaciółmi; taka, która zżera cię od środka, do której nie można się przyzwyczaić ani w żaden sposób jej wyciszyć.

Nie wolno nam odkładać siebie na później, naprawdę nie ma nic złego w tym, że teraz Ty chcesz być ważna. Świat się nie zawali, uwierz. Nic nie musisz. Ewentualnie możesz, jeżeli uznasz, że jesteś na to gotowa.

Jak bardzo życie bywa przewrotne, a szczęście ulotne? A może w życiu wszystko dzieje się jednak według czyjegoś planu i po coś? Może czasami Ktoś "zsyła nam cud, żeby nas cofnąć ze złych dróg".

Każda recenzja książki Ani musi poczekać.

Emocje muszą się wyciszyć, słowa dojrzeć, a łzy przestać płynąć...

Którędy do raju? Myślę, że to sprawa tak indywidualna, że każdy odpowiedzi na to pytanie powinien poszukać w sobie.

Jeśli jesteście ciekawi, jak bardzo wakacje w "raju" zmienią życie tej rodziny i czy upragniona podróż może stać się dla Elżbiety biletem w jedną stronę, przeczytajcie tę książkę koniecznie! Tym bardziej, że część tej historii wydarzyła się naprawdę...

Ogromnie dziękuję Wydawnictwu za egzemplarz książki ❤️

A Autorce za kolejną lekcję życia i wspólną podróż🌼

Znacie twórczość autorki? Przyznam się, że to było moje pierwsze spotkanie z tą pisarka i ogromnie się cieszę, że zdecydowałam się przeczytać tę powieść! Jestem zachwycona opowiedzianą historia i na pewno nadrobię inne pozycje!

Elżbieta Flis szczęśliwa mężatka z dwójka dzieci, od zawsze pragnęła podróżować i zwiedzać świat. Jednak jej mąż Prosper, bezustannie wymyślał różnie powody by tego nie robić. Po wielu latach namowy Prosper zgadza się na urlop w Słowenii, ale ten wyjazd całkowicie odmieni ich życie, bowiem właśnie tam, mąż Eli trafia do więzienia. Zdesperowana kobieta zostając sama z dziećmi w obcym kraju. Dlaczego Prosper trafił do więzienia? Czy skrywane przez lata tajemnice zniszczą ich szczęśliwy związek?

KTÓRĘDY DO RAJU to powieść o walce, sile poświęcenia i wielkiej miłości. To opowieść, która gra na naszych emocjach do samego końca.

Przepadałam w tym literackim świecie, jaki zaserwowała mi Pani Anna Niemczynow, albowiem stworzyła realną historię, trochę bazującą na prawdziwych wydarzeniach z naturalnymi bohaterów, którzy borykają się z życiowymi problemami.

Fabuła głównej mierze oparta na naszych uczuciach, jest bardzo przemyślałam i dopieszczona do samego końca. Autorka wyśmienicie operuje słowem i do ostatniej stron nie wiemy jakie rozwiązanie zaserwuje nam.

Ta słodko-gorzka powieść skłania do refleksji, do zatrzymania się i zastanawiania nad tym, co jest ważne w naszym życiu i do jakich poświęceń jesteśmy zdolni.

"Nauczyciele, których najbardziej potrzebujemy to ludzie, z którymi obecnie żyjemy"

Byron Katie

@empikgo e-book/audiobook

Zdumiewa mnie ta książka, jej przesłanie. Siła miłości, zrozumienia i absolutny brak szacunku dla prawdy.

Na kartach powieści autorka przedstawia słabości i małostkowość mężczyzny-ojca, męża, oraz energię kobiety- matki, żony.

Nie tak moim zdaniem powinno wyglądać partnerstwo. Razem idziemy, razem jesteśmy, razem trwamy. Ale może to mrzonka, którą sobie wymyśliłam.

Całość opowiada o uczuciach, łączących ludzi w różnych odsłonach, na przestrzeni lat. Jest o destrukcji, powstawaniu z kolan, wsparciu. Nie jest o tolerancji, jest o zrozumieniu drugiego człowieka i akceptowaniu go takim jaki jest, bez patrzenia na niego przez kolorowe okulary.

I chociaż nie popieram ukrywania przeszłości I wątpliwych postępków to mogę przyjąć postępowanie Elżbiety, która wybiera Prospera, pomimo i wbrew wszystkiemu, ale zgodnie z biciem własnego serca. To jest jej móc. Jest jak skała i przystań dla zbłąkanych.

Wysłuchałam audiobooka bardzo uważnie, łowiłam słowa. Po czym jeszcze raz przeczytałam, by móc mocniej/bardziej poznać emocje.

Książka trafiła we mnie idealnie. Wpasowała się w mój nastrój, dała posmak realności.

Bardzo intymna, wrażliwa i szokująco prawdziwa.

Zostały we mnie poruszone struny złości, żalu, trochę zazdrości.

Z pewnością uzupełnię bibliotekę o pozostałe książki autorki.

Hejka 🐹

Co sądzicie o książkach, które pokazują prawdziwe życie ze wzlotami, ale i twardym lądowaniem? Lubicie? Czy wolicie te cukierkowe historie?

____________

9/10⭐

"Którędy do raju"

Anna H. Niemczynow Oficjalnie

Współpraca Wydawnictwo Luna

"Jesteś moim początkiem, środkiem i końcem..."

Elżbieta na pozór ma wszystko czego można chcieć od życia. Jest znaną felietonistką, ma dwoje cudownych dzieci, zakochanego męża oraz wymarzony dom, a nawet dwa. Do pełni szczęścia brakuje jej podróży. Po wielu rozmowach w końcu Prosper zgadza się zabrać rodzinę na wycieczkę, której zwieńczeniem ma być Grecja, aby świętować osiemnastą rocznicę ślubu. Pierwszym przystankiem jest Słowenia. Tutaj wszystko się komplikuje. Ukochany mąż trafia do więzienia, a Elżbieta odkrywa, że tak naprawdę Prosper wiele ukrywał przez wszystkie lata.

Książka należy do tych o większej objętości, ale kompletnie tego nie wyczuwamy. Czyta się szybko, bez reszty zatracając się w losach bohaterów.

Historia to przede wszystkim pokazanie, że kobieta ma w sobie ogromną siłę, która pokona wszelkie przeciwności. Elżbieta pomimo bariery językowej walczyła jak lwica o swojego męża. Wychodzące na jaw kłamstwa odstawiała na boczny tor, byleby tylko wyciągnąć go z więzienia. Determinacja, którą wykazała się bohaterka i to jak zawzięcie dążyła do celu budzi wielki podziw.

"Którędy do raju" to splot wydarzeń, które mogą przytrafić się każdemu.

Pięknie przestawiona miłość matki do dzieci. Jej oddanie się im, troska zaangażowanie oraz walka o dobre relacje całej rodziny to odzwierciedlenie prawdziwej matczynej miłości. Jestem pełna podziwu dla autorki, że potrafiła w tak doskonały sposób przedstawić z jednej strony rozterki i zagubienie, a z drugiej walkę Elżbiety o wpojone wartości.

Z tą książką nauczymy się, że każdy popełnia błędy. Błędy, które nie raz mogą zmienić życie wielu osób. Jednak kto ich nie popełnia? Każdy kolejny rozdział uzmysłowi nam, że to nie pieniądze są potrzebne do szczęścia, ale bliskość, zaufanie i szacunek są fundamentem do spełnienia marzeń.

Historia obyczajowa przeplatana wątkami kryminalnymi, z prawdziwą bezwarunkową miłością, która pokona wszystkie przeciwności i wybaczy wszystkie potknięcia, pomimo ran na sercu.

Polecam! Gwarantuję Wam, że to nie będzie tylko kolejna przeczytana książka. Będziecie chcieli do niej wrócić wiele razy, bo znajdziecie w niej wiele mądrości, które pomogą Wam w trudnych chwilach.

Dla mnie jest to pierwsze spotkanie z twórczością Pani Ani, ale wiem, że sięgnę po każda jej wcześniejszą i kolejną książkę.

Muszę się publicznie przyznać, że „Którędy do raju” to było moje pierwsze spotkanie z twórczością Anny H. Niemczynow. Zachęcona wcześniejszymi opiniami na temat wydanych książek autorki postanowiłam przekonać się o fenomenie jej pióra.

Jakież było moje zdziwienie po lekturze pierwszych rozdziałów książki, że przepełniona jest ona mądrościami życiowymi, ciekawymi zdaniami i stwierdzeniami odzwierciedlającymi zachowania głównej bohaterki. Bohaterki, która choć gdzieś w życiu na małą chwilkę się pogubiła w końcu odnalazła prawdziwe szczęście i sens życia...

Postacie wykreowane przez autorkę są wyraziste i takie prawdziwe. Z ogromną łatwością możemy przyłapać się na tym, że wczuwamy się w ich sytuację, że im kibicujemy, czy nawet próbujemy w myślach nakierować ich na właściwą drogę…

Książka wywołała we mnie całą gamę emocji, od złości, smutku, irytacji, aż po współczucie. Jej lektura pozwala odpowiedzieć sobie na pytanie, co tak na prawdę w życiu jest ważne? Jestem pełna wdzięczności za możliwość przeczytania tak mądrej życiowo historii…

Moim zdaniem "Którędy do raju" to książka dla której warto znaleźć trochę czasu. To niezwykle życiowa historia o tym, jak dbać o miłość i jak nie dopuścić do jej utraty.

"Przy­szłość ma to do sie­bie, że ob­ja­wia się wów­czas, gdy nad­cho­dzi na nią od­po­wied­nia pora. Jest ni­czym wscho­dy i za­cho­dy słoń­ca – nie przy­spie­szy choć­by o uła­mek se­kun­dy. Takie jest prawo na­tu­ry."

"Którędy do raju" to opowieść o wydawałoby się niemal idealnym małżeństwie i równie idealnej rodzinie, ale czy na pewno? Kiedy na jaw wychodzą skrywane od lat tajemnice, wymarzone życie Elżbiety ściera się z brutalną rzeczywistością, w której będzie musiała zawalczyć nie tylko o swoich bliskich, ale również o siebie.

Autorka pokazuje jak ważne w związku są jego fundamenty, przyjaźń, zaufanie, akceptowanie partnera wraz z jego wadami, liczenie się z jego pragnieniami oraz oczywiście miłość. Bo gdy życie z całym impetem uderza w bohaterów, to właśnie od tych fundamentów będzie zależało czy zdołają pozbierać się z powrotem.

Ta historia to również opowieść o kobiecej sile, wytrwałości i niezłomności, uświadamia czytelnikowi jak wiele wciąż spoczywa na barkach kobiet i jak wiele się od nich wymaga.

Niezwykle emocjonalna, kobieca i pouczająca lektura.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością pani Hanny, ale muszę przyznać że nader udane. Ponad 500 stron niezwykle przyjemnej powieści obyczajowej, którą czyta się błyskawicznie, ale na tyle optymalnie by wychwycić w niej krzepiące wątki bohaterów i ewentualnie przenieść je na swoje poletko.

Książka opowiada o rodzinie Elżbiety, jej mężu Prosperze i dzieciach- Kajtku i Ali. Kobieta pracuje jako dziennikarka w Polsce, a jej mąż jest ambitnym i zapracowanym inżynierem budowy lotnisk. Są bardzo udanym małżeństwem od 18- stu lat, jednak jeden wyczekiwany wyjazd do słoweńskiego miasta Bled niemal otwiera mitologiczną puszkę Pandory. Cała fabuła ma niezwykłą budowę, ponieważ doskonale się skleja w każdym momencie.

Autorka w bardzo przekonujący sposób opisała idealne, wypełnione miłością, szacunkiem i pożądaniem, życie małżeńskie Eli i Prospera. Jednak jak to w życiu bywa " co chatka to zagadka" , czy jak mawiała babcia głównej bohaterki" nie ma domu bez złomu".

Wychodzą na jaw skrzętnie skrywane tajemnice, kolejne szanse na poprawę okazują się być bez pokrycia w czynach, a trauma to coś nad czym zdecydowanie zbyt trudno przejść do porządku dziennego.

Polecam Wam tę książkę na spokojne wieczory. Otuli, wzruszy, wstrząśnie i zaciekawi lepiej niż niejeden film.

Wciąż tak bardzo pragniemy wierzyć, że są idealne małżeństwa. Motyle w brzuchu, które nigdy nas nie opuszczą. Permanentny stan zakochania i patrzenia sobie głęboko w oczy. Jednak takie postrzeganie związku to mrzonka. Udana relacja opiera się na zaufaniu, na tolerancji oraz zaakceptowaniu wad, które każdy z nas ma. Kiedy pojawiają się sekrety, prędzej czy później doprowadzą one do trudności, z którymi będzie musiała się zmierzyć każda para. To, jak silne są fundamenty ich związku, zdecyduje, czy z takiego starcia wyjdą obronną ręką. Elżbieta marzyła o podróżach i w końcu udało jej się namówić męża na rodzinny wyjazd. Nie spodziewała się jednak, że raj na ziemi okaże się piekłem, w którego centrum się znajdzie. Że będzie musiała odnaleźć się w obcym kraju i przetrwać w zderzeniu w sekretami z przeszłości, które zmienią jej postrzeganie życia i partnera o sto osiemdziesiąt stopni.

Nowa książka Ani Niemczynow to powieść o kobietach. O kobiecie, która ma tak wiele umiejętności, „mocy”, która jest sercem każdego domu, a w trudnych momentach także opoką. Można powiedzieć, że to opowieść o każdej z nas, gdyż w opisanej przez autorkę historii możemy przeglądać się jak w lustrze. To świadczy o sile przekazu, który płynie z „Którędy do raju”. Anna Niemczynow zwraca w niej uwagę na wiele kwestii, z którymi my – kobiety zmagamy się na co dzień. Brak przekonania o własnych możliwościach, porzucenie swoich potrzeb na rzecz rodziny, życie w związku pełnym bolesnych tajemnic – to tylko niektóre kluczowe tematy, jakie autorka wzięła na tapet. To uniwersalna powieść, która uczy nas otwartości na drugiego człowieka, pokory, którą często zarzucamy, zbyt pewni tego, że wszystko, co mamy jest nam dane na zawsze… To historia, która pokazuje, jak wielkie pokłady siły drzemią w kobiecie, która potrafi zawalczyć o szczęście rodziny, ale także o własne dobro, o którym tak często zapomina w ferworze innych obowiązków. Jednak kluczowym przesłaniem tej książki jest nadzieja, której płomień, niczym ogień w pochodni domowego ogniska, powinniśmy podsycać stale. Nie możemy pozwolić, aby kiedykolwiek zgasnął. Ona stanowi fundament naszej siły, która pomaga przetrwać nawet w najtrudniejszych chwilach.

Podsumowując:

Życie pisze najlepsze scenariusze, a w fabułę „Którędy do raju” Anna Niemczynow wplotła prawdziwe wydarzenia. Czasami podczas lektury może Wam się wydawać, że nie, tak nie mogło się stać! A jednak. Myślę, że to właśnie fakt, iż w powieście znajdziemy elementy z prywatnego życia autorki sprawia, że ta książka staje się nam bliższa, a sama historia tak namacalna. To jedna z tych powieści, które zmuszają nas – kobiety do refleksji. Nie tylko nad codziennym pędem, przez którym tak wiele nas omija, ale przede wszystkim nad sobą. Nad tym, jak postrzegamy siebie, jaką siebie pokazujemy światu i czy w tym wszystkim jest miejsce na ukochanie… samej siebie. Zawsze powinnyśmy pamiętać, że MY też jesteśmy ważne. Że mamy prawo czuć, kochać i nie dawać rady więcej wziąć na swoje barki. Ale w tym wszystkim, całym codziennym, życiowym kieracie, nie możemy stracić nadziei, która jest niczym wiatr w żaglach, który pcha nas przed siebie ku szczęściu. Bo jeśli my same jesteśmy szczęśliwe, to możemy obdarować tym szczęściem wszystkich wokół.

Wydawać by się mogło, że ta piękna, optymistyczna okładka, kryje w sobie lekką, przyjemną lekturę, być może doprawioną odrobiną niezobowiązującego romansu. Nic bardziej mylnego. Ta książka to jedna z tych pozycji, które się zapamiętuje, myśli się o nich i poleca innym. Wszystko to za sprawą autorki, która stara się w swoich powieściach zawrzeć jak najwięcej prawdy. Dziś słów kilka o Którędy do raju Anny Niemczynow.

Kochające się małżeństwo z dwójką dzieci. On jest dobrze zarabiającym przedsiębiorcą w jednej z niemieckich firm, ona jedną z najlepiej opłacalnych polskich dziennikarek, piszących dla największych czasopism. Ich życie toczy się rutynowo i niemal nudnie, do momentu, kiedy rodzina wybiera się na wczasy do Słowenii i cała sielanka wywraca się jak domek z kart, ukazując to, czego w relacjach nie było widać na pierwszy rzut oka.

Opowieść o kochającej się polskiej rodzinie, mieszkającej w Niemczech, to oś tej książki. Wokół tego nieprawdopodobnie silnego uczucia łączącego współmałżonków i dzieci, autorka utkała niełatwą historię, która jest tak skomplikowana i złożona, że można by nią obdzielić kilka osób.

Anna Niemczynow potrafi rozpisać historię tak, by czytelnik łatwo mógł nawiązać więź z bohaterami i w odpowiednim momencie stanąć po którejś ze stron. W przypadku tej pozycji dużo tu mowy o zaufaniu, o nadszarpnięciu go i kłamstwach budowanych przez lata, po to tylko, by w imię źle pojętej odpowiedzialności, chronić swoich najbliższych. Skutkuje to niestety tym, że prędzej czy później, kłamstwo wychodzi na jaw, a osoby, które tak bardzo trzeba chronić – najbardziej cierpią.

Dużą rolę zwrócono też na nie do końca poprawne relacje ojca z synem, na niemal toksyczne i dysfunkcyjne zachowania, które jedynie pogłębiają stres u młodego człowieka i negatywnie wpływają na jego rozwój.

Cały ten, wydawać by się mogło mętlik, koniec końców spina się w jedną całość, ale zanim dojdzie do szczęśliwego finału, bohaterowie będą musieli przejść długą i skomplikowaną ścieżkę, na końcu której znajdą rozwiązanie.

Moje drugie spotkanie z twórczością p.Ani uważam za bardzo udane! 🥰 Niebanalna historia o miłości, prawdzie, rodzinie i pogoni za marzeniami. Przepełniona duchem walki i nadzieją na lepsze jutro. Czyta się wyśmienicie! 😍

•

Ela przez całe swoje dorosłe życie poświęcała się rodzinie i mężowi. To dla niego wyjechała z ukochanej ojczyzny i rzuciła w kąt swoje pragnienie, by podróżować po całym świecie i poznawać różne kultury. Spełnia się jako żona, matka i dziennikarka. Kocha swoją pracę i bliskich, ale codzienność powoli zaczyna ją nużyć. Chce czegoś więcej, chce w końcu wyrwać się z domu i lecieć w świat. Niestety Prosper, jej mąż, nie jest wielbicielem podróży. Od lat zbywa ją różnymi wymówkami. Na dodatek jego relacje z dorastającym synem są tragiczne, co bardzo boli Elżbietę. Rodzące się z tego kłótnie między małżonkami są coraz ostrzejsze i coraz częstsze. Może dlatego Prosper zdecydował się w końcu zaprosić swoją żonę i dzieci na cudowną wyprawę. Ich pierwszym przystankiem jest pięknie położone miasteczko Bled nad słoweńskim jeziorem. Gdy po poważnej rozmowie, Ela nabiera nadziei, że jeszcze nic nie jest stracone, a w ich rodzinie w końcu zapanuje spokój, spotyka ich coś bardzo dziwnego. Prosper w środku nocy zostaje aresztowany. Jego żona naiwnie wierzy, że to pomyłka, a ukochany zaraz wróci do hotolewego pokoju. Niestety Ela nie zna do końca przeszłości swojego męża. Na jaw wychodzą głęboko skrywane, oczywiście w mniemaniu Prospera dla dobra rodziny, sekrety. Ela mimo wszystko wspiera męża jak tylko może. Utwardza go w przekonaniu, że nie zostawi go samego w tym obcym kraju. Nie jest jednak łatwo, bez znajomości języka i odpowiednich ludzi.

•

Powieść, która momentami łamała mi serce. 💔 Fragmenty rozmów ojca z synem były bardzo bolesne. Przykre było również to, jak mała Ala powielała zachowania swojego taty. Uważam, że Ela i tak była cierpliwa i traktowała to zbyt pobłażliwie. Rozumiem jej rozterki i nie dziwię się, że pogubiła się w tym wszystkim.

Prawdziwy obraz współczesnej rodziny. Książka napisana cudownym językiem, w oparciu o wiarę. Polecam serdecznie! 💖

•

Za egzemplarz dziękuję @wydawnictwoluna ! 🧡

Za zaufanie i możliwość recenzowania „Którędy do raju” bardzo dziękuję wydawnictwu Luna.

„Zdawała się zupełnie nie dostrzegać, ze nie chcąc zawieść, zawodziła siebie”

„Którędy do raju” to powieść o tym, by na chwilę w naszej prozie życia zatrzymać się i zastanowić się, co jest dla nas ważne. Czy ustępowanie i realizowanie marzeń tylko drugiej połówki jest dobre dla naszego małżeństwa? Czy nie jest tak, że z czasem będziemy żałować i czuć się coraz gorzej dlatego, że na pierwszym miejscu stawialiśmy szczęście męża lub żony? A co z naszymi marzeniami i ambicjami?

Elżbieta miała kochającą rodzinę i pracę, w której się spełniała. Od zawsze miała też jedno duże marzenie. Chciała podróżować. Jednak nigdy nie mogła go spełnić. Najpierw rodzice, którzy mieli wobec niej inne plany, później mąż, który zawsze miał gotowe wymówki by nie wsiadać do samolotu i zacząć wraz w żoną zwiedzać świat. Pewnego dnia już miała dość wszystkich wykrętów i powiedziała otwarcie, że chce od życia czegoś więcej i zaproponowała wakacje za granicą. Ku jej zaskoczeniu Prosper zgodził się i udali się do Słowenii. Elżbieta liczyła na miło spędzony czas i na wzmocnienie więzi rodzinnych. Jej maż nie zbyt dobrze traktował syna, Kajtka. Dlaczego? Jakie miał ku temu powody?

W malowniczej miejscowości Bled na jaw wychodzą kolejne tajemnice Prospera, a wycieczka marzeń stała się od pierwszych dni koszmarem. Zadała sobie pytanie, czy tak ma wyglądać jej małżeństwo? Czy zawsze musi być silna? Czy jeszcze kiedyś odzywka utraconą tożsamość? Czy będzie w stanie wybaczyć mężowi i razem spróbują odbudować ich małżeństwo?

„Którędy do raju” to moja pierwsza książka jaką przeczytałam pani Ani Niemczynow, ale już planuję sięgnąć po kolejne. Pomimo, że ma ona ponad 500 stron czyta się ją bardzo szybko. Autorka świetnie wykreowała dylemat niejednej żony, która na pierwszy miejscu stawia rodzinę i jej szczęście, często zapominając o sobie. Bardzo polubiłam główną bohaterkę za jej siłę, determinację, za walkę o rodzinę, ale również za to, że potrafiła w końcu zatroszczyć się o siebie i swoje pragnienia.

Kolejna pozycja autorki, bez której nie wyobrażam sobie własnej biblioteczki, z literaturą która powoduje, że jestem gotowa stawić życiu czoła. Uwielbiam książki autorki, za jej mądrość i podejście od życia. Już pisałam przy poprzedniej recenzji, że jeżeli w życiu masz jakąś bolączkę to polecam na chybił trafił sięgnąć po jakąkolwiek książkę Anny, a przekonasz się, że odpowiedz masz na wyciągniecie ręki.

Można pogodzić marzenia z życiem rodzinnym? Uważam, że tak, ale to oczywiście zależy od wielu czynników. Nasza Elżbieta marzy o podróżach, bo kariera zawodowa jest bez zarzutu, ale… Zawsze jest coś co powoduje, że od życia, rodziny oczekujemy czegoś więcej.

Jesteś pewna swojego partnera, męża, żony? Bez względu na to, ile lat jesteśmy razem każdy z nas ma swoją przeszłość, która może wypłynąć na wierzch (ale nie musi) Jak byś zareagował/ła, kiedy dowiadujesz się, że twój mąż ma jakąś tajemnice? Co gorsza jedna z nich wypłynęła na wierzch i przez to będąc na rodzinnej wycieczce został zatrzymany? W obcym kraju, bez znajomości, znajomości języka z dwójką dzieci kobiecie nie może być łatwo. Przeczytasz, że po raz kolejny siła jest kobietą.

Kolejnym fantastycznym obrazem o jakim warto pisać, mówić to jest rodzicielstwo. Matka-syn/córka, ojciec-syn/córka. Uwielbiam, kiedy czytając książkę jestem tak zaangażowana w relacje jakie są między bohaterami, bo wtedy wiem, że cała wsiąknęłam w akcję książki. Mnóstwo razy krzyczałam w głowie „Czego chłopie od niego chcesz” itd. Chciałabym wam napisać mnóstwo, ale tylko pogorszę wasz odbiór w momencie, kiedy nie wie się co będzie na następnej stronie. Trzeba powiedzieć sobie jedno, że nie ma idealnych rodziców, jak i dzieci. To jak będzie przebiegało nasze wspólne życie zależy od nas samych. Warto rozmawiać, warto przebywać ze sobą, interesować się tym co dzieje się w życiu naszych partnerów, dzieci.

Bycie zakochanym to według mnie inny Świat. Wierzymy tej osobie jak nikomu innemu, żyjemy w bańce, która osłania nas od realnego Świata i od prawdy, której nie chcemy dopuścić do siebie. Czas weryfikuje i pokazuje wszystko to czego na początku nie chcemy widzieć. Jestem przekonana, że jak przeczytasz to odnajdziesz w tej pozycji coś całkiem innego niż ja. To jest najwspanialsze. Odwagi i czekam na wasze opinie o książce.

Za swój egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Luna oraz gratuluje Ani kolejnej cudownej i jakże bliskiej mojemu sercu książki.

Pierwsze spojrzenie, zauroczenie, "motyle w brzuchu", zaręczyny, ślub, a potem to już tylko "żyli długo i szczęśliwie". Często wyobrażamy sobie, że tak będzie w naszym przypadku. Jednak w każdym małżeństwie zdarzają się kryzysy, są chwile radosne, ale też smutne. Problemy nie omijają nikogo. "Łatwo jest kochać, gdy wszystko układa się dobrze". A co, gdy jest źle?

O tym przekonuje się Elżbieta, bohaterka powieści "Którędy do raju". W jej małżeństwie nie zawsze dzieje się dobrze. Lata mijają, a jej związek z Prosperem trwa. Ela ma dzieci, dobrą pracę, piękny dom, ale marzy o podróżach, na które ciągle namawia męża. Wreszcie udaje im się pojechać do Bled, pięknego słoweńskiego miasta. To mają być wakacje marzeń. Jednak na miejscu dochodzi do tragedii.

Czy Elżbieta poradzi sobie w nowej sytuacji, w obcym kraju, sama z dziećmi, bez znajomości języka, procedur? Czy uratuje męża?

Nie będę wam nic więcej zdradzać. Przeczytajcie.

Z łatwością przeniosłam się w świat bohaterów książki. Czuć, że autorka ma łatwość pisania i przekazywania trudnych emocji czytelnikom. Tworzy bohaterów, którzy są prawdziwi, niejednoznaczni, czasem irytujący.

Mnie bardzo smucił wątek rozgrywający się między Prosperem, a jego synem Kajtkiem.

Trudno mi też było zrozumieć niektóre zachowania bohaterki. Jednak podziwiałam ją za to, że w tak trudnej sytuacji, w jakiej się znalazła z winy męża, odkryła w sobie siłę i determinację, żeby o niego walczyć.

"Którędy do raju" to powieść o uczuciach, poświęceniu, kłamstwach i o małżeństwie, które nie jest idealne.

Każdy z nas popełnia błędy, ale czy wszystko da się wybaczyć, zapomnieć i żyć razem dalej?

Książka Anny H. Niemczynow skłania nas do wielu przemyśleń i niełatwo o niej zapomnieć.

Polecam serdecznie 🤗.

Kiedy już wydaje mi się, że znam twórczość Anny H. Niemczynow, kiedy wydaje mi się, że już bardziej zaskoczyć mnie nie może, ona popełnia "Którędy do raju", swoją najpiękniejszą, najmądrzejszą, najbardziej życiową i NAJLEPSZĄ powieść.

Zachwyciła mnie nie tylko absolutnie wspaniałym warsztatem, ale przede wszystkim ogromną wrażliwością i intymnością, która tworzy otoczkę historii Anny i Prospera. 

Ta powieść odziera z emocji. Czytając ją, momentami czułam się wręcz naga, odkryta. Nie macie pojęcia, jak dobrze stanąć twarzą w twarz ze swoimi obawami, lękami, ale i nadziejami. Posłużę się tu słowami Ani, która napisała o swojej głównej bohaterce: 

„Elżbieta jest mistrzynią nadziei”.

I to właśnie Ela, Elżunia, stała się takim moim lustrem i ogromną inspiracją.

Cóż mogę Wam napisać? Prawdopodobnie jeszcze długo po lekturze „Którędy do raju”, nie przeczytacie lepszej powieści obyczajowej.

Prawdopodobnie podczas jej lektury zaznaczycie setki cytatów, które czytać będziecie w trudnych momentach.

Prawdopodobnie zakochacie się w niej bez pamięci.

Prawdopodobnie ZMIENI WASZE ŻYCIE. Jak zmieniła moje.

Z prawdziwą dumą objęłam „Którędy do raju” patronatem medialnym Lady Margot.

Taka pozycja trafia się raz na milion.

Polecam z całego serca!

Książka "Którędy do raju" autorstwa Anny H. Niemczynow to kolejna powieść, którą czytałam. Każdą jedną czyta się jednym tchem. To autorka, która ma wrażliwą duszę i przekazuje to idealnie w swoich książkach. Pokazuje piękno otaczającego świata przez swoich bohaterów i to, że warto spełniać swoje marzenia. Tym razem w książce jest trochę wątku kryminalnego, ale to tylko dodaje tajemniczości tej historii, ale tak jak w poprzednich książkach ukazuje, że kobieta to silna istota, która ma siłę do walki z przeciwnościami losu.