Kołysanka dla Ady

"-Kochanie, wszyscy błądzimy i bywa tak, że spośród wielu dróg wybieramy właśnie tę nieodpowiednią. [...] Ale nie zawsze wynika to z naszego świadomego wyboru. Zdarza się, że wpadamy w jakieś sidła pod wpływem przypadku, który nas popycha do pewnych zachowań."

"- Nieważne, gdzie się mieszka, ważne z kim. A ja mam to szczęście, że nigdy nie musiałam żałować swojego wyboru."

"Kołysanka dla Ady" to powieść, w której zderza się przeszłość i przyszłość. Zosia chce napisać książkę wysłuchując wspomnień swojej matki Adrianny, która w czasach PRL-u pracowała jako pozłotniczka.

Można by rzec, ot zwyczajna kobieta, coś tam opowiada, niby nic ciekawego, a jednak wczytując się w słowa Adrianny daje się odczuć pewną tęsknotę. To nie tylko powrót do czasów młodości, które były ciężkie ze względu na sam stan wojenny. To także przypomnienie sobie, że kiedyś był ktoś komu oddało się całe serce. Kto był dosłownie chwilę, obudził uczucia i nagle znika pozostawiając tylko kilka listów, które nic nie wyjaśniają, a nawet wywołują złość. Bo jak tu nie czuć żalu do kogoś kto obiecał tak wiele, dla kogo chciało się zaryzykować, dla kogo uwierzyło się, że jest szansa utrzymać związek na odległość? Ale lata mijają i pojawia się pewien Peter, a wraz z nim plany na zupełnie nową przyszłość, tylko... daleko od domu.

Jaką decyzję podejmie Adrianna? Czy los ponownie zadrwi z kobiety i wystawi jej uczucia na próbę?

Czytając tę książkę czułam piękną więź jaka łączy dorosłą córkę i matkę. I choć Zosia nie chciała obarczać mamy swoimi problemami, to gdy uwolniła swoje uczucia i opowiedziała co ją dręczy, poczuła się lepiej. Spojrzała na to wszystko z boku i łatwiej było jej stanąć na nogi. Poznała interesującego mężczyznę, a ja bym chętnie przeczytała dalsze losy tej dwójki.

Poza tym dowiecie się czym zajmuje się pozłotniczka, bo oprócz ciekawych opisów działań i czasem bardzo męczących dla wykonującej swoją pracę, to są również wyjaśnienia terminów ujętych w książce, przez co łatwiej zrozumieć co dokładnie robi pozłotnik. Wielu słów nie znałam i miło dowiedzieć się czegoś nowego.

Sięgając po tę książkę przygotujcie się na historię, którą pisze codzienne życie, a przeszłość odgrywa kluczową rolę. Poznacie PRL i stan wojenny oczami ludzi, którzy choć widzieli, że jest źle to mieli nadzieję, że w końcu będzie dobrze. Którzy mimo biedy, krok po kroku, spełniali swoje marzenia i przede wszystkim potrafili sobie bezinteresownie pomóc.

Dziękuję autorce za tę książkę, przez którą płynie opowieść dwóch pokoleń i od które nie mogłam się oderwać.

"Kołysanka dla Ady" to opowieść o latach młodości mamy Zosi. To opowieść o miłości, pracy, przyjaźni, niepewności jaka wiązała się z czasami powstania. To historia pełna pięknych listów pisanych ręką zakochanego młodego mężczyzny, niepewnego siebie. A jednocześnie jest to opowieść o stracie bliskiej osoby, o utraconej miłości, o zdradzie. Ale wyczujemy w niej też wolę walki o swoje zdanie i spełnianie swoich marzeń.

Ileż to się może wydarzyć w ciągu jednego tygodnia.. Podobnie jest tutaj, historia została opisana w ciągu zaledwie jednego tygodnia, ale czytając mamy wrażenie jakbyśmy czytali ją bardzo długo, a to wszystko dlatego, że historia przenosi nas w czasie. Czytając przenosimy się razem z Zosią w lata młodości jej mamy, Adrianny. Razem z nią poznajemy pracę, którą wykonywała Ada za młodu. A jest nią pozłotnictwo. Tak niespotykane dziś zajęcie. Znacie taki zawód? Bo ja szczerze mówiąc poznałam go dopiero teraz, czytając właśnie tę historię. Został on tutaj opisany w bardzo precyzyjny sposób, ale spokojnie, jak nie będziecie znać którychś słówek, to na dole strony znajdziecie słowniczek z wytłumaczeniem znaczenia 😊.

Czytając przenosimy się w ten burzliwy czas, jaki panował w PRL. Wyruszamy razem z Adą do pracy do Poczdamu, gdzie spędziła, wbrew pozorom, miły czas ze swoimi przyjaciółmi z pracy i z tymi nowo poznanymi przyjaciółmi. Razem z nią czytamy listy, które młoda kobieta dostawała od zakochanego w niej młodzieńca. I razem z nią przeżywamy ten ostatni..

To jest naprawdę piękna opowieść, która od początku wciągnie cię w swój wir. Autorka pięknie operuje słowem, dzięki czemu czyta się lekko i aż szkoda się robi, gdy książka dobiega końca. Wywołuje momentami smutek, ale później radość. Czytając często uśmiechałam się do książki, do sytuacji, które zostały w niej opisane 😊. I choć nie znam zbyt wielu historii z tamtego okresu, a i po książki w tym temacie raczej rzadko sięgałam, tak tutaj po prostu popłynęłam. Tak dobrze czułam się czytając tę książkę. Tak lekko 😊.

Zdecydowanie polecam, przeczytajcie tę książkę koniecznie ❤️.

✨ Recenzja Patronacka ✨

Główną bohaterką tej powieści jest Zosia, absolwentka dziennikarstwa. Pracuje w wydawnictwie, ale ta praca nie sprawia jej satysfakcji. Dziewczyna rzuca pracę i planuje wyjazd do Holandii ze swoim partnerem. Chociaż pomysł wyjazdu nie napawa jej entuzjazmem to chce to zrobić ze względu na Rafała. Pisać można wszędzie, a marzeniem Zosi jest napisanie powieści. Jednak jej plany zostają przeorganizowane przez los. Dziewczyna przypadkiem odkrywa, że mężczyzna, któremu ufała ma romans. Świat Zosi w kilka chwil posypał się jak domek z kart, ale ma ona cudowną mamę i jej wsparcie w tym trudnym czasie. Próbując odbudować swoje życie, postanawia skupić się na marzeniu o napisaniu powieści. Rozmowy jakie prowadzi z mamą są fantastyczne i naturalne. Swoją pierwszą powieść Zosia chce poświęcić swojej mamie. Adrianna opowiada córce o pasji do pozłotnictw I swojej młodości spędzonej w czasach PRL-u, która jest też trudna i pełna tajemnic. Zosia ma też okazję poznać historię miłosną swojej mamy do dwóch skrajnie różnych mężczyzn. Dzięki tym wspomnieniom poznajemy realia życia w Polsce podczas stanu wojennego, a także osobiste dylematy, nadzieje i marzenia zwykłej dziewczyny, której młodość przypadła na tak trudne czasy.

Kochani czytałam tą powieść z zapartm tchem i zarwałam dwie noce. Nie mogłam się oderwać od tej historii. To, że uwielbiam pióro Arlety już nie jest tajemnicą dla osób, które śledzą mój blog, więc będę się zachwycać książką do końca świata i jeden dzień dłużej. „Kołysanka dla Ady” to już trzecia historia napisana przez Arletę Tylewicz, którą obiełam patronatem medialnym i jestem przeszczęśliwa z tego powodu. Jej pióro jest lekkie, a jej historię są pięknymi podróżami w czasie.

Dlaczego ta historia wywarła na mnie takie wrażenie?

Po pierwsze dlatego, że ja się urodziłam w stanie wojennym i ten okres historii mnie interesuje, ale nie ze względu na politykę, ale na życie i to jak wyglądało dla zwykłego obywatela.

Po drugie Arleta ma niebywały talent do takich historii. Przepięknie łączy tu wątki współczesne z retrospekcjami. Listy jakie pisze Emil do Adrianny są poprostu piękne i mocno chwytają za serce. Mamy romans, ale wcale nie chodzi w nim o cielesność, a o uczucie, które jest bardzo romantyczne.

Po trzecie to namacalne świadectwo historii i przemian społecznych, które miały miejsce w Polsce. Z wielką dbałością o detale Arleta odmalowuje tło historyczne, co sprawia, że historia jest nie tylko pasjonująca, ale jest też niezwykle wartościowym źródłem wiedzy o przeszłości.

Poza tym znajdziecie tu piękny balans między dramatem, a humorem. Wszystko jest wręcz w idealnych proporcjach, co sprawia, że bohaterowie są realni i można się z nimi utożsamić.

Myślę, że postać Zosi może być dla wielu osób inspirująca. Dziewczyna musi stawić czoła życiu, pokonać ból zdrady, a pomaga jej w tym historia młodości jej mamy, która pokazuje co w życiu jest ważne. Czasem coś nam się wydaje, czasem los bywa wobec nas złośliwy, ale nie wolno się poddawać, bo miłość może zmienić wszystko. Wystarczy pozwolić jej dojść do głosu.

Z całego serducha polecam wam tą powieść, która mówi o miłości utraconej i nieodwzajemnionej, ale też o miłości, która potrafi pokonać największe przeszkody. Skrywa też rodzinne tajemnice i jest pełna emocji, takich prosto z życia. Jest budująca! Pokazuje, że warto walczyć o marzenia, niezależnie czy los nam sprzyja czy nie. To historia kobiecej siły i odwagi. Jak mało która historia skłania do refleksji nad własnymi wyborami.

Drogi czytelniku nie przegap tej powieści!

“Będąc z Rafałem, wciąż czułam się czemuś winna i jakaś taka beznadziejna. Wszystko, co robiłam, wiązał się ze strachem przed nieustanną krytyką, wiecznie coś było źle, źle myślałam, źle się ubierałam, na niczym się nie znałam, aż w końcu zaczęłam wierzyć, że ze mną jest coś nie tak, ale gdy widzę, jak Szymon słucha w skupieniu, co do niego mówię i jest uważny, a w jego oczach maluje się zainteresowanie i akceptacja, żeby nie powiedzieć fascynacja moją osobą, to dociera do mnie, że to Rafał ma jakiś problem.”

Zosia jest absolwentką dziennikarstwa. Dziewczyna, aby uszczęśliwić swojego partnera, planuje z nim wyjazd do Holandii.

Jednak życie bywa przewrotne, świat Zosi rozpada się, kiedy przyłapuje mężczyznę na zdradzie.

Jednak dziewczyna szybko zbiera się do kupy i planuje spełnić swoje marzenie o zostaniu pisarką.

Na pierwszą powieść wybiera historie tytułowej Ady, czyli swojej mamy.

Kobieta w swoim opowiadaniu wspomina czas stanu wojennego, wyjawia córce tajemnicę miłości do dwóch zupełnie odmiennych i dalekich sobie mężczyzn.

W jej historii pojawia się również zagadka: Dlaczego jeden z mężczyzn zniknął nagle po wybuchu stanu wojennego, pozostawiając po sobie jedynie kilka listów?

"(...) nie mogłam pogodzić się z myślą, że życie to nie film i nie można go już cofnąć, ani powtórzyć"

"Kołysanka dla Ady" to piękna historia dwóch kobiet matki i córki. Opowieść, która chwyta za serce, w której wątki historyczne przeplatają się z teraźniejszością, nadając całej powieści cudowny klimat.

Napisana lekkim i przyjemnym stylem, historia o miłości, zdradzie, zaufaniu i spełnianiu marzeń.

W książce nie zabraknie świetnych dialogów, humoru oraz ciekawostek jak np. sztuka pozłotnicka i inne style zdobienia.

Choć czasy PRL nie są mi znane to z tą książka przeniosłam się w nie i to była naprawdey cudowna podróż w czasie.

Nie było to moje pierwsze spotkanie z piórem autorki. Pani Arleta potrafi czarować swoim piórem do tego stopnia, że nie sposób się w nim nie zakochać.

Polecam ❣️ dajcie się oczarować z tej cudownej książce.

"Nieraz miała ochotę spisać swoją historię... Pamiętnik? Prawie każdy w swoim życiu ma taki moment, gdy marzy o jego napisaniu."

"Kołysanka dla Ady" to historia tocząca się na dwóch płaszczyznach czasowych. Przedstawia nam losy kobiet: matki i córki, z których każda miała inne doświadczenia, jednak łączyła je ta sama potrzeba odnalezienia w życiu miłości. Myślę, że jest to pragnienie każdego z nas.

Kochać i być kochanym.

Interesującym jest, że historia zawarta na kartach tej książki ma w sobie chyba więcej prawdy, niż sama autorka chciałaby nam zdradzić.

"Bywa, że ludzie sami nie wiedzą, czego chcą. Męczą się w jakimś niedopasowanym związku, cierpią, ale nie próbują tego zmienić."

Zosia to dziewczyna, która mimo życiowej stabilizacji wydaje się być nieszczęśliwa. Dotychczasowa praca odbiega od marzeń, które snuła w głowie, a partner z dnia na dzień okazuje się nie taki, jakim go do tej pory widziała. Znane życie niespodziewanie ulega zmianie i dziewczyna staje przed nowymi możliwościami.

Czy uda jej się je wykorzystać?

"Zapewniam cię, moja droga, że mimo wszystko te sprawy toczyły się normalnie albo prawie normalnie. Miłość zawsze jest, niezależnie od tego, co dzieje się wokół."

Adrianna to matka Zosi, której przeszłość skrywa trudne wydarzenia polityczne lat osiemdziesiątych i wielkie rozterki sercowe. Na prośbę córki opowiada jej swoje przeżycia, które ta postanawia uwiecznić na kartach książki.

Jaki wpływ na obie kobiety będzie miała historia, która stała się udziałem starszej z nich?

"Kochanie, pomyśl, co to za układ, w którym jedno tylko żąda, a drugie wciąż musi ustępować i się dostosowywać?"

"Kołysanka dla Ady" to piękna powieść w której pod wierzchnim płaszczykiem znajdujemy przesłanie potwierdzające myśl, że to miłość jest najważniejsza w życiu człowieka. Choć każdemu z nas przeznaczone jest inne życie i towarzyszą nam inne wydarzenia historyczne, to nie powinniśmy się zadowalać bylejakością tylko walczyć o swoje. Najważniejsze, to nie dać się stłamsić innym, którzy swoje pragnienia przedkładają nad nasze dobro.

"Wtedy w Polsce wszyscy znali się na samochodach, bo najczęściej naprawiali je we własnym zakresie."

Na kartach powieści Arlety Tylewicz znajdujemy też świetne scenki rodzajowe żywcem wyjęte z lat osiemdziesiątych, które wiernie oddają ducha tamtych czasów. Uwierzcie, że na moim ustach nieraz pojawił się uśmiech w reakcji na przeczytane słowa. Ale i nie tylko; przyznam, że dzięki tej książce bliższe mi są ówczesne realia i sytuacja przeciętnych ludzi w tamtym okresie.

"Jak oni to robią, że przez tyle lat się świetnie dogadują? (...) Może wynika to z tego, że teraz ludzie są nastawieni egoistycznie na siebie, zamiast być dla kogoś?"

Na uwagę zasługuje fakt, że do samego końca autorka trzyma nas w niepewności co do losów Ady. Zataja przed nami kluczowy element jej życia, a nawet podsuwa błędne tropy. Dopiero finał przynosi odpowiedzi na pytania rodzące się w naszych umysłach w trakcie lektury książki.

"Wstał i podszedł do instrumentu. Usiadł na wyściełanej skórą ławie, rozprostował palce i zaczął grać. Melodia Kołysanki Schumanna rozpłynęła się po najdalszych zakamarkach domu."

Dajcie się uwieść tej melodii.

Moja ocena 8/10.