Jedną nogą w niebie. Stajnia w Pieńkach. Tom 3

Aż chce się powiedzieć, poproszę o ciąg dalszy :) Gorąco polecam. Wszystkie części bardzo wciągają.

W poszukiwaniu lekkiej, niezobowiązującej historii trafiłam na serię Stajnia w Pieńkach, która wydawała się stworzona idealnie dla mnie. Moja tematyka obiecywała wartą poznania opowieść, idealną do czytania późnym wieczorem w duecie z kubkiem ulubionej herbaty.

Przewrotny los zawsze ma w podorędziu jakieś niepowodzenia, które z przyjemnością rzuca nam pod nogi. To od niego zależy czy będziemy szczęśliwi, czy szczęście najpierw będziemy musieli wypracować ciężką pracą. Wydawałoby się, że życie bohaterki serii Izabelli Frączyk jest już poukładane i kobieta wypracowała wszystkie dobre chwile, jednak nie zawsze jest tak jak planujemy. A częściej jest właśnie na odwrót. Dlatego w trzeciej, finałowej części serii bohaterce przyjdzie zmierzyć się z nowymi kłopotami.

Autorka mocno dała w kość swojej bohaterce. Przez trzy tomy serii Magdzie nie było łatwo. Wszystko co osiągnęła wypracowała własną silną wolą i determinacją. Nie rzadko też potrzebowała siły psychicznej i fizycznej. Owszem, odziedziczyła stajnię, ale nikt nie pamięta o tym ile pracy musiała włożyć by podupadła ruina zmieniła się w miejsce, którym jest obecnie. To pozytywna bohaterka, może trochę zbyt mocno osadzona w tematyce problemów i wiecznej krzywdy, ale wychodzi zawsze z tego wszystkiego obronną ręką, więc myślę, że można autorce wybaczyć te wszystkie niepowodzenia. W dodatku biorąc pod uwagę fakt, że główna bohaterka jest kobietą z którą każdy może się utożsamić i czerpać pewne mądrości z jej dotychczasowych przygód.

Seria prowadzona jest w bardzo lekkim stylu. Chociaż wspomniane kłopoty dają się we znaki Magdzie, nie jest to powieść, która przyspiesza bicie serca i wciska w fotel. To jedna z tych historii, które czyta się dla samej przyjemności czytania, prowadzone subtelnym i bardzo obrazowym stylem. W tej historii liczy się wszystko - bohaterowie, widoki, miejsca i zwierzęta. Zbliża to do codzienności jednocześnie pokazując, że niezwykłość chwili mamy na wyciągnięcie ręki.

Myślę, że "Jedną nogą w niebie" to najlepszy tom tej serii. Mimo niewielkiej objętości podczas fabuły dostrzec można mnóstwo nieoczekiwanych wydarzeń a i emocji jakby na sam koniec pojawiło się więcej. To ostateczny finał, bo w końcu Magda nie bez powodu walczyła o stajnię, którą ktoś chce jej odebrać. Którą drogą tym razem pójdzie główna bohaterka? Czy ostatecznie ułoży sobie wspólne życie z Adamem? Odpowiedzi znajdziecie w powieści, a tych którzy nie znają jeszcze początku - odsyłam do pierwszego tomu.

Książka "Jedną nogą w niebie" będąca kolejna z części sagi o stajni w Pieńkach to z pozoru łatwa i przyjemna historia. Jeśli jednak będziemy ja uważnie czytać zaczniemy razem z główną bohaterką zadawać sobie bardzo ważne pytania. Czy to jest moje miejsce na ziemi? Czy wysiłek, który podejmuję ma jakikolwiek głębszy sens? Czy warto tak walczyć ze wszystkimi przeciwnościami losu? Autorka bardzo umiejętnie wprowadza nas w klimat wiejskiej stadniny koni, do tego stopnia, że czujemy się niemal jak jeden z jej mieszkańców. Zdecydowanie bardzo polecam tą pozycję, język jakim jest napisana jest bardzo przyjemny, a akcja trzyma w napięciu do ostatnich chwil.

Ta książka to już trzeci tom świetnej serii, którą czytam od samego początku. Jest to także ostatnia część całości, nad czym bardzo mocno ubolewam. Trudno jest ocenić, który z tomów był najciekawszy, gdyż autorka trzyma dość równy poziom, jeśli chodzi o swoją twórczość. Ta pozycja wciągnęła mnie od samego początku i długo trzymała w napięciu. Finał fabuły natomiast mocno mnie zaskoczył, gdyż totalnie nie spodziewałam się tego, co tam się wydarzyło. Bohaterowie zostali wykreowani niezwykle ciekawie, z dbałością o każdy szczegół. Są to postacie, które z pewnością mogłabym poznać w swoim życiu i na pewno byśmy się polubili.

Jak to jest z czytaniem już nie drugiego a kolejnych tomów tej samej serii. Czy są lepsze, a może gorsze lub jedynie utrzymują poziom? To pytanie na razie pozostawię bez odpowiedzi, bo to właśnie trzecim tomem serii „Stajnia w Pieńkach” chcę się zająć.

W tej części Magda boryka się z licznymi problemami. Właściwie wszystko wali jej się na głowę. Kobieta mówi dość i postanawia sprzedać stajnię. Tylko jak to zrobić jak czuje się, że to jej miejsce na Ziemi? Jak zawsze niezastąpieni przyjaciele przychodzą z pomocą i odrobina szczęścia od losu. Mamy tu też wątek Ali i jej dziecka. Dziewczyna w ogóle nie chce słyszeć o tym, że po porodzie miałaby być mamą i postanawia oddać dziecko do adopcji. Muszę przyznać, że ten wątek jest poprowadzony bardzo ciekawie.

Ja na takie książki mówię bajki dla dorosłych. Nie oszukujmy się w każdym wieku bajki, czyli historie z dobrym zakończeniem są potrzebne. To jest właśnie taka książka. Od razu też dodam, że to nie zarzut. To bardzo dobrze, że takie książki wciąż się pojawiają. Ile razy ma się kiepski dzień i wszystko daje w kość? Zdarza się, u jednych częściej u innych rzadziej. I taka książka jest jak plaster na takie dni. Czytasz i już jest lepiej. Od takich książek nie wymagam dużo, one mają mnie jedynie bawić. Mam poczuć się miło i przyjemnie. I „Jedną nogą w niebie” tak działa. Czytasz w wygodnym fotelu pod kocem z kubkiem gorącej herbaty i zatapiasz się w historii. Brzmi jak idealny wieczór, prawda?

A wracając do samej książki, na tle dwóch poprzednich wypada ona trochę blado. Muszę przyznać, że najmniej mi ona utkwiła w pamięci. Mimo tego co w niej się dzieje, było to dla mnie mniej interesujące. Choć ja to traktuję jako zwolnienie i pomost do tomu czwartego.

Polecałam i będę polecać całą serię, bo wiem że ja będę do niej wracać i że to jest jedna z moim ulubionych serii. A czwarty tom już zaczęłam i tam to się dopiero dzieje, także mimo tego że ten jest troszkę, ale tylko troszkę słabszy to wszystkie tomy razem wzięte są bardzo dobre i warte naszej uwagi.