Halt. Zapiski z domu trzeźwienia

Dziękuję autorowi za możliwość przeczytania tej książki. Powiem szczerze, że po lekturze mam mętlik w głowie i nie wiem jak uporządkować myśli. Autor w swoich zapiskach porusza bardzo trudny acz coraz częstszy problem jakim jest choroba alkoholowa. Często przygniata ona swym ciężarem nie tylko osobę uzależnioną ale także i całą rodzinę. Niszczy życie chorego nie tylko fizycznie ale i psychicznie. Doprowadza do rozbicia rodziny, utraty pracy i załamania psychicznego. Przeważnie alkoholik nie dopuszcza do siebie myśli, że ma problem. Udaje, że wszystko jest ok, pije ukradkiem i małymi porcjami.

Sam Jakub Zając poznał na własnym ciele tę paskudną chorobę. Nawet nie wiedział kiedy to wszystko się zaczęło, jak popadł w uzależnienie. Najważniejszy w tym wszystkim jest moment, gdy uświadomił sobie, że potrzebuje pomocy i terapii.

Zbawienny wpływ miał na niego pobyt w ośrodku Halt. Autor obnażył etapy i mechanizm choroby. Ukazał drogę jaką przebył trzeźwiejąc aż do momentu stania się alkoholikiem nie pijącym.

Jest to proces długotrwały, żmudny, pełen wyrzeczeń i bardzo bolesny. Walka z nałogiem trwać już będzie całe życie i trzeba pilnować się na każdym kroku, bo jest to niestety choroba nieuleczalna.

Zachęcam do sięgnięcia po tę książkę. Jest napisana świetnym, poprawnym językiem, rzetelnie opisuje wszystkie zagadnienia i wiele może nas nauczyć. Mi czytało się ją trochę ciężkawo, ale nie żałuję czasu spędzonego z tą lekturą. Zmusiła mnie do przemyśleń, innego spojrzenia na osoby uzależnione i nasunęła wiele pytań, na które próbuję sobie odpowiedzieć. Polecam.

A: Zobacz, tam ktoś leży na ławce!

K: To zwykły pijak, zostaw go!

A: Jest już trzy stopnie na minusie, może zamarznąć…

K: Zostaw, za takim nikt nie będzie płakał, jednego żula mniej!

Uzależnienie od alkoholu to choroba. W dalszym ciągu mało ludzi zdaje sobie z tego sprawę generalizując wszystkich pijących jako „meneli” i spisując ich na straty. Jestem przeciwna uogólnianiu, to jedno z zachowań działających na mnie jak płachta na byka. Wiele osób pragnie zyskać status unikatowej jednostki, ale sami nie są zdolni do wyłowienia z tłumu pojedynczego człowieka. Wtedy padają oskarżenia typu: wszyscy tacy jesteście, każdy pijak to menel, a każdy menel to pijak!

Wy wszyscy to kto? Ludzie? Normalni? Bogaci? Mili?

Może „wszyscy” to zdrowi i to ci którzy nie są uzależnieni od alkoholu. Szczęściarze…

„Halt. Zapiski z domu trzeźwienia” to bardzo prywatny kundelek literacki. Część określiłabym jako poradnik opowiadający o chorobie alkoholowej i etapach wychodzenia z nałogu. Drugi kawałek zarezerwowałabym na dziennik, opowiadający o przechodzeniu narratora przez terapię. Ostatni fragment określę jako literaturę piękną, najpiękniejsza w swym przekazie. Zachwycam się słowem, każdą pauzą i małym fragmentem duszy narratora. Mój zachwyt sięga zenitu z racji spowiedzi samego autora. To właśnie Jakub Zając jest alkoholikiem, który wkracza na drogę do trzeźwości i zabiera w tę podróż czytelnika. Przytoczę kilka cytatów i opiszę jak się do nich odniosłam.

„Alkoholikom zdarza się widzieć nieistniejące osoby i rzeczy, słyszeć urojone głosy i dźwięki” fizyczne objawy choroby są bardzo rozległe, od zwykłych urojeń, po ataki padaczki alkoholowej, do wycieńczenia prowadzącego do śmierci. Poznając pensjonariuszy ośrodka czytelnik poznaje różne skutki uboczne nadużywania alkoholu, ostrzegam, przerażające.

„Alkoholizm to choroba ciała, umysłu i ducha” z racji czego Zając wprowadza nas w zakamarki swojego umysłu i ducha. Wydaje się nie krępować, obnaża się.

„Niepijący alkoholik to wybryk natury i kaleki paradoks, czytelnik-analfabeta” krytyczne podejście do samego siebie i własnego problemu, wynikającego z zaburzonego poczucia własnej wartości. Kto obserwuje moje wpisy, ten wie, jak uwielbiam drążyć temat pewności siebie.

„Czas rozpływał się w pokoju jak ocean, wypływał z naszych ust i powiększał miednicę świata, wszystkie moje i twoje słowa rozpychały ją do rozmiarów, w które nie mogliśmy uwierzyć” na te fragmenty czekałam najbardziej, zdziwiona i zaskoczona jak pięknie można pisać o samym dnie rozpaczy.

Mogłabym polecić w ciemno i napisać „musisz ją przeczytać, koniecznie!”

Nie zrobię tego, zastanów się najpierw, w trakcie czytania byłam intruzem. Zaglądałam do zakamarków umysłu, do których nie wpuszcza się nikogo. Czytałam myśli jak medium, analizowałam intencje, niekiedy podejrzewałam o kłamstwo i brak szczerości. Szukałam dziury w całym, chciałam się czepiać, być dziś krytykiem, nie recenzentem. Chciałam Cię autorze skrytykować! Nie mogę tego zrobić. Książka dotknęła mnie zbyt mocno.

Czytelniku, człowieku! Nie odwracaj wzroku od potrzebujących, alkoholizm to choroba.

"Halt. Zapiski z domu trzeźwienia" to niezwykła powieść, która skłania nas do wielu refleksji i przemyśleń ma temat problemu powszechnego jakim jest alkoholizm. Po części jest to dziennik, a po części poradnik. Autor wprowadza nas do swojego zamkniętego świata i pisze o swoim nałogu, bólu z jakim musi zmagać się każdego dnia, oraz ogromnej determinacji by pozostać w trzeźwości. Każdy dzień jest dla niego jedną wielką niewiadomą, ponieważ w tej chorobie wystarczy jedna nawet najmniejsza błahostka, która może uruchomić lawinę, której nie da się zatrzymać.

Z pewnością wielu z nas spotkało się w swoim życiu z osobą, która nadużywa alkoholu. Mogę to być ja, moi rodzice, rodzeństwo lub ktoś z dalszych krewnych. Czy potrafimy zrozumieć osobę uzależnioną, czy wręcz przeciwnie, szykanujemy, wyśmiewamy i wstydzimy się za tą osobę. Menel, żul, pijak - to tylko niektóre epitety z którymi muszą zmagać te osoby. Wszystko zaczyna się niewinnie, jak pisze autor często w bardzo młodym wieku.

Ta książka jest z pewnością bardzo pouczająca i motywująca by inaczej postrzegać alkoholików. Są różne stadia tej choroby i autor umiejętnie prowadzi na przez te wszystkie etapy. Pan Jakub obnaża się przed nami i opisuje praktycznie całe swoje życie. Dla niektórych będzie to przestroga, dla innych historia zwycięstwa. Niemniej jak sam autor przyznaje, ta choroba nie jest uleczalna i do końca życia będzie musiał wstawać z tą świadomością, że czeka go kolejny dzień walki z samym sobą i z własnymi słabościami.

Książka jest napisana pięknym językiem. Jest w niej dużo fragmentów z Biblii, oraz wyjaśnień naukowych. Myślę, że wielu ludziom może ona pomóc zarówno w walce z nałogiem jak i zrozumieniu osób dotkniętych tą chorobą. Przede wszystkim ważne jest by przezwyciężyć wstyd i prosić o pomoc, ponieważ nikt na siłę nikogo nie uzdrowi.

Dziękuję ślicznie @jakub_zajac_autor za egzemplarz tej niesamowicie budującej książki. Mam nadzieję, że dotrze ona do jak największej liczby osób i jestem pewna, że posłuży jako pomoc w walce z tym podstępnym i zdradzieckim nałogiem.

Kiedy myślicie alkoholik, co pojawia się przed waszymi oczami? Ktoś leżący na ulicy, brudny, często w swoich odchodach. A czy patrząc na swojego wykładowcę lub prezesa firmy, jesteście w stanie sobie wyobrazić, iż ci ludzie, tak bardzo zadbani, elokwentni i przychodzący do pracy regularnie również mogą być alkoholikami? No właśnie. Nie trzeba być bezdomnym na ulicy, żeby być człowiekiem, który ma ogromne problemy i jest chory.

I tak mamy książkę, która jest zapiskami z domu trzeźwienia. Nie liczcie tutaj na pikantne i obrzydliwe sceny, niczym z filmu "Pod mocnym aniołem". Tutaj autor przedstawił ten ogromny problem w sposób skrajnie inny. Ta książka mogłaby być doskonałym poradnikiem dla osób, które chcą i potrzebują wsparcia, gdyż w tej chorobie wsparcie jest niezmiernie ważne. Żadna z tych osób nie pokonała swojego nałogu sama. Nie ma takiej siły sprawczej, która pozwoliłaby im na spokojne stwierdzenie "Ok, od jutra nie pije". Po czym człowiek wstaje i rzeczywiście już pić nie chce i nie musi. O nie. Każdy dzień to oznaczenie na kalendarzu krzyża, który uświadamia im, jak bardzo dali sobie radę. I jeśli dziś dali radę, to jutro dadzą radę też.

Dla człowieka, który nie ma żadnych nałogów, takie stwierdzenie jest oczywiste, jednakże dla tych, którzy mają nałogi i one przeżerają ich duszę, ciała, umysły, żadne stwierdzenie łatwe nie jest. "Zdrowy człowiek nie zrozumie chorego". Oczywiście, że tak, bo niby jak miałby go zrozumieć, jak miałby poczuć to, co ten trawiony chorobą odczuwa.

Kuba w bardzo poetycki czasami sposób opisuje pewne stany. Dzięki temu ta książka jest niezwykle refleksyjna i wiele zdań czytałam po kilka razy, tak, aby móc się nimi delektować i postarać się zrozumieć, co autor chciał przekazać, jakie miał w tym momencie emocje i czy przelanie tych emocji na papier ukoiło go i przyniosło mu tak upragniony spokój.

Pomimo swojej poetyckości, to nie jest łatwa w odbiorze książka. O nie. Wiele stron krzyczy i opowiada historie, które właśnie zapadają w pamięć, które każą nam pamiętać. Mocne wejście w czytelniczy nowy rok i bardzo udane, bo poznałam fantastycznego autora, który już zdobył moje czytelnicze serce, a mam nadzieję, że i paru z was również sięgnie po tę pozycję. Polecam.

,,Halt. Zapiski z domu trzeźwienia" to wspomnienia w formie pamiętnika. Autor w sposób bardzo poetycki pisze o uzależnianiu, w szczególności od alkoholu. Zabiera czytania w podróż podróż samo dno otchłani, brudu i pijaństwa, jaką sam w przeszłości odbył. Ta historia jest w pewnym sensie ostrzeżeniem dla czytelnika, bo od częstego zaglądania do kielisza do alkoholizmu może człowieka dzieci niewielki krok. Kultura w Polcse jaka jest każdy wie. Urodziny, cyk za zdroiw wuja. Imieniny, cyk za zdjęcia cioci. Chrzcinach, komunie, wesela, towarzyskie spotkania....

cyk, cyk i cyk...

,,Tradycja" picia ma głębokie korzenie, z czego niekoniecznie zdajemy sobie sprawę. Niemniej jesteśmy na takim etapie, że ten kieliszek pojawia prawie się zawsze. Pijemy dla towarzystwa, z radości, na smutki. Reasumując do picia zawsze jest okazja.

Ta krótka lektura uświadamia jak szybko można dosięgnąć dna i jak ciężko jest się później podnieść. Autor przeszedł całą tą drogę a jego zapiski pomagają zrozumieć jak funkcjonuje ciało i umysł alkoholika. Człowieka, który do perfekcji opanował ukrywanie się, a które z czasem staje się praktycznie niemożliwe. Tak jak nie ma substancji niemożliwych do wypicia, kiedy na alkoholika spada widmo wytrzeźwienia.

Straszna jest to choroba wyniszczajaca zarówno ciało jak i umysł, działająca druzgocąco także na rodzinę, dezorganizująca cały system i siejącą zniszczenie nie tylko w alkoholiku, ale także w jego najbliższym otoczeniu.

Polecam, bo lektura jest wyjątkowa. Autor ukazuje problem alkoholizmu z innej perspektywy. Z punktu widzenia osoby, która przez to przeszła i która, każdego dnia pisze zakończenie tej historii.

„Każdy ma takie mądrości życiowe, jakie zasady, które zdecydował się złamać”.

Czasami po prostu trzeba wyjść ze swoje strefy komfortu, chociaż takie „spacery” potrafią zaboleć, zawieść, zawstydzić, a nawet zaskoczyć.

„Halt. Zapiski z domu trzeźwienia” – to książką która długo czekała na mojej półce zanim przyszedł moment, że znalazłam odwagę i poczułam potrzebę, by w końcu po nią sięgnąć. Chyba najbardziej bałam się, że nie będę w stanie zrozumieć osobistego punktu widzenia Autora. Bądźmy szczerzy, temat jest trudny, intymny, chory..

Alkoholizm – nieuleczalna choroba ogarniająca wszystkie trzy płaszczyzny życia, fizyczną, psychiczną i duchową. Choroba, która odbiera zdrowie, niszczy relacje, marzenia i plany, rozbija rodziny, odziera z godności.. A wyjście z tej matni samotności wymaga wiele trudu, odwagi, odpowiedniej motywacji i niestety, w wielu przypadkach kończy się niepowodzeniem. To skomplikowany proces, wyścig z samym sobą na kolanach po bruku, dożywotnie piętno całych rodzin.

„Halt. Zapiski z domu trzeźwienia” pozwala stanąć w „innym” miejscu, spojrzeć z „innej” perspektywy, może nawet spróbować zrozumieć problem ludzi, którymi być może sami jesteśmy. Ludzi, których się przecież kochało, albo wciąż jeszcze kocha, których się zwyczajnie lubi, szanuje, albo wręcz nienawidzi, tych których się dawno skreśliło, pogrzebało żywcem w swojej głowie. Tych, którzy tak bardzo krzywdzą innych.. i samych siebie.

Polecam.

Gratulacje dla Autora za odwagę, szczerość, wrażliwość, autentyzm i talent. Za słowa, które długo jeszcze będą wybrzmiewać w mojej głowie, a ich sens i wagę mam szczerą nadzieję jeszcze zgłębiać.

Dziękuję @marcin_lopienski za zorganizowanie BT 🥰

"A ja się boję, że kiedy wyjdę, zaplanuję każdą minutę czy godzinę i będę robił wszystko, by odwrócić uwagę od picia, ale przyjdzie noc i wessie mnie w ten koszmar czekania na ranek i pójdę w ciąg."

🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀

Ostatnio współpracuje przy kilku projektach związanych z nadużywaniem alkoholu. Jest to z pewnością trudny temat. Nie tylko dla samego chorego, ale także dla Jego bliskich.

Cieszę się, że powstają takie ksiazki jak ta. To bardzo ważne, by mówić głośno o tego typu chorobach.

Autor poprzez swoją książkę skłania czytelnika do wielu refleksji. W pewnym stopniu jest to forma dziennika, jednak znajdziemy też elementy poradnika.

Jestem osobiście wdzięczna autorowi, bo miał w sobie tyle siły, odwagi by podzielić się z Nami swoją historią, swoimi doświadczeniami. Opowiada o trudnościach, o bólu który przeżywa każdego jednego dnia.

Widać jednak ogromną determinację. Da się to wyczuć na kartkach książki.

Każdy z Nas zna gdzieś tam kogoś, kto ma problemy z alkoholem🤷 Często chcemy pomoc. Jednak czy napewno wiemy jak? Przecież do osoby uzależnionej trzeba mieć odpowiednie podejście. Często wydaje Nam się, że wiemy wystarczająco dużo by komuś pomóc, wesprzeć Go. Czy napewno?

Dużo nauki i motywacji znajdziecie w tej książce!

Dowiadujemy się, jak wygląda przebieg choroby alkoholowej.

Jednak sam autor zwraca uwagę na to, że jest to choroba nieuleczalna...

Książka jest napisana przyjemnym językiem. Jestem pewna, że osoby, które przeczytają tę historię, przemyślą wiele spraw. Dojdą do wielu wniosków i być może pomyślą, podczas dolewania sobie kolejnej porcji %% 🤷

Książkę przeczytałam dzięki udziałowi w Booktourze zorganizowanym przez @marcin_lopienski 🥰Bardzo dziękuję

Doskonale ukazana historia mężczyzny zatopiona po brzegi w alkoholu, który wbrew pozorom, nie jest jej głównym tematem. Historia zamknięta w mistrzowskiej literacko formie. Do przeczytania w jeden wieczór, do przeżywania w niejeden.

Doskonale ukazana historia mężczyzny zatopiona po brzegi w alkoholu, który, wbrew pozorom, nie jest jej głównym tematem. Historia zamknięta w mistrzowskiej literacko formie. Do przeczytania w jeden wieczór, do przeżywania w niejeden.