Głosy z lasu

Okładka książki przedstawia dom w lesie, w mgle. Widzimy na przodzie kobietę i dziewczynkę stojącą obok, również od tyłu, z beretem na głowie. Wpatrzone są przed siebie, właśnie na ten tajemniczy dom...

Okładka jest matowa, ze skrzydełkami, dzięki czemu ma dodatkową ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Na jednym z nich przeczytamy fragment książki, a na drugim kilka zdań o autorce. Stronice są kremowe, czcionka dosyć duża, odstępy między wersami i marginesy zostały zachowane. Literówka jakaś się przytrafiła, jednak nie było ich dużo i nie raziło to w oczy. Podzielona została na rozdziały, które nie są specjalnie długie. Każdy z nich ma specjalne wstawki w postaci grafiki gęstych drzew, lasu, które pasują do całości.

Moje kolejne spotkanie z autorką przebiegło dosyć dobrze. Wiedziałam, czego mogę się spodziewać i byłam ciekawa, czy tym razem opowieść przypadnie mi do gustu. Była ciekawie skonstruowana, pomysł na fabułę miała naprawdę dobry. Aczkolwiek nie zgadzam się z lubimyczytać i na pewno nie nazwałabym jej romansem, a tylko powieścią obyczajową z dodatkiem fantastycznych zdarzeń. Bo ma tu miejsce coś, co nie jest realne.

Czytało się naprawdę szybko, ma niecałe trzysta stron. Może nie była bardzo intrygująca, ale nudna też nie.

Dzieje się tutaj dość sporo, dzięki czemu nudzić się na pewno nie będziecie. Czasami nawet pasowałoby biec za bohaterami, by nadążyć za tym, co się właściwie zaczęło dziać. Mimo wielu opisów myśli bohaterki, nie jest nudna.

I właśnie, Anka, główna bohaterka... Nie polubiłam jej zbytnio. Drażniło mnie jej zachowanie, takie trochę... nieadekwatne do wieku, takie mi się wydawało. Chociaż wiadomo, nikt nie jest idealny i każdy ma prawo popełniać błędy. Jednak coś mi w niej nie grało, niestety do samego końca... Widzimy przemianę postaci przez wzgląd na wydarzenia, jakie mają miejsce.

Poznajemy również jej męża, Nikodema, ale i Wandzię, Łukasza czy najlepszą przyjaciółkę głównej bohaterki. Niemniej jednak jakoś do nikogo nie zapałałam sympatią. Oczywiście są to takie osoby, które charakterem różnią się od siebie i na spokojnie moglibyśmy spotkać takich na ulicy. Nie są płascy i nijacy, nie są pozbawieni wad.

Nie czułam tutaj jakichkolwiek emocji, nie nastawiałam się na zatrważającą lekturę. Mamy ukazane kilka relacji, jakie łączy naszych bohaterów. Widzimy na ich przykładzie, jak brak rozmowy niestety potrafi zniszczyć wiele. Od niedomówień cienka nić do rozpadu czegokolwiek. Mamy też ukazany temat żałoby, który moim zdaniem, mógłby być bardziej rozwinięty, by czytelnik mógł się bardziej wczuć w sytuację głównej postaci. Jakaś tam relacja miłosna niby jest, ale jej nie czułam w ogóle i moim zdaniem została tak potraktowana po macoszemu, dlatego właśnie nieco wyżej pisałam, że nie uważam ją za romans.

Jeśli zaś chodzi o fragment fantastyczny, nie jest on męczący, nie ma go dużo, ale występuje tu coś, co nie ma prawa bytu.

Reasumując uważam, że jest to niezła powieść obyczajowa, z wątkiem fantastycznym, ale i detektywistycznym, gdyż główna postać chce rozwikłać zagadkę Wandzi poszukującej Stasia... Nie jest to zbyt optymistyczna pozycja, ale jednocześnie lekka, więc nie powinniście mieć żadnych przeszkód podczas czytania. Na pewno uważam, że Topielica ze Świtezi tej autorki jest dużo lepszą książką, czy dylogia Klątwa sióstr, niemniej jednak na odstresowanie polecam, czas spędzicie miło, odpoczniecie od cięższych lektur.

Co to była za książka, co za opowieść!! Jestem po prostu oczarowana sztuką pisania autorki jak i jej wyobraźni. Toż to sztos.

Nasza bohaterka Anna ma uporządkowane i spokojne życie. Ma męża , dobrą pracę i przyjaciółkę na którą zawsze może liczyć. Lecz wszystko się zmienia , kiedy postanawiają powiększyć rodzinę, a raczej jej mąż. Anna jest rozdarta , czy aby na pewno chce zostać mamą. Niestety jej życie nie należało do łatwych i pełnym miłości rodziców. Jej życie staje się udręką i postanawia wyjechać do domku swoich przyjaciół, który znajduje się w lesie. Na swojej drodze spotyka tajemniczą dziewczynkę , która sprawi , by Anna rozwiązała tajemniczą zagadkę szpitala psychiatrycznego i tego , co w nim się stało. Czy Anna upora się z problemami swoimi jak i tajemnicą skrywaną przez las? Czy odnajdzie drogę do szczęścia? Tego dowiecie się sięgając po tą niesamowita książkę.

Już dawno nie czytałam tak niesamowitą opowieść. Jestem pod wrażeniem jaki autorka przekazuję nam emocje zawarte w książce. Smutek , strach przed rodzicielstwem , adopcja , tajemnicą czy też zmiany dziejące się w życiu bohaterów. Kibicowałam Annie i Oli z całych sił, by w końcu zaznały szczęścia, którego tak pragnęły. Opowieść porwała mnie na całego. No zakochałam się i mam nadzieje , że już niedługo przeczytam pozostałe książki autorki.

Polecam z całego serca , by sięgnąć po tę książkę.

Hmm.. siadam do pisania recenzji i mam problem. Z jednej strony książka wciąga, czyta się ją jednym tchem i przeżywa problemy bohaterów tak, jakby były to nasze troski i zmartwienia. Ukazana jest tu walka o bycie rodzicem, a także walka o powrót do normalnego życia po utracie dziecka. Pojawiają się łzy smutku, wzruszenia i radości. Autorka prowokuje też czytelnika do dyskusji czy warto czekać z podjęciem decyzji o rodzicielstwie, czy na pewno zawsze jest jeszcze czas na bycie mamą czy tatą. Życie lubi przecież zaskakiwać i płatać psikusy. 

Z drugiej strony mamy wątek Wandzi, który wzbudza moje mieszane uczucia. Myślę po prostu, że wątki mistyczno-paranienormalne ukazane tak jak w tej książce, nie wywołują u mnie odpowiednich odczuć. Choć poruszane tematy (akcja T4) są bardzo poważne i wzbudzają zarówno lęk, jak i złość, to niestety za sprawą Wandzi nie potrafię podejść do nich w odpowiedni sposób. No nie jestem w stanie tego prawidłowo określić, ale ta dziewczynka nie wzbudziła mojego zaufania i sprawiła, że do wątku z jej udziałem podchodziłam z pewną dozą sceptycyzmu.

Oceniając jednak książkę całościowo, daję jej mocne 4/5. Myślę, że jeśli ktoś lubi twórczość Agnieszki Kaźmierczyk, to wie czego może oczekiwac po lekturze "Głosów z lasu". Tym z kolei, którzy autorki jeszcze nie znają, polecam przeczytać książkę i samemu ocenić jej zawartość.