Książka ta to podróż do wspomnień z czasów dzieciństwa (jest więc – jak to u Majewskiego – zaczarowany Lwów i Kresy – utracona Atlantyda), do lat młodości spędzonej w Krakowie, do pierwszych (drugich, trzecich i kolejnych) miłości, do absurdów życia (nie tylko za PRL-u). Bo to właśnie życie jest głównym bohaterem tej książki. Życie, które przyjdzie pożegnać.
Z żalem czy ulgą? – zastanawiają się dwaj starsi panowie, to przypominający w swych dialogach bohaterów słynnego kabaretu, to znów cwaniaczków z Nalewek, to greckich filozofów, a to lwowskie baciary. Rozmowa o Życiu? I już? Nie! Zbrodnia?! Oczywiście, nawet dwie! Miłość? Też niejedna. Namiętności – i to nie tylko we wspomnieniach. Ile może się wydarzyć, gdy o 9.15 do Glacier Expressu wsiądzie dwóch prawdziwych erudytów i miłośników życia? Janusz Majewski – reżyser, autor książek cenionych zarówno przez czytelników, jak i gremia jurorskie – tym razem zabiera nas w podróż. Podróż życia. Nie dla oszałamiających widoków za panoramicznymi szybami ekskluzywnego Glacier Expressu. Malownicza Szwajcaria jest zaledwie tłem, pretekstem do spotkania i rozmowy przyjaciół. Karola, w którego mistrzowskich ripostach rozpoznać można samego Autora (elementy autobiograficzne świetnie łączą się w tej książce z fikcją literacką), i Maxa, który po wydarzeniach ’68 roku wyemigrował z Polski, ale tak naprawdę nigdy nie przestał żyć jej sprawami – tu alter ego Kurta Webera, operatora filmowego i wieloletniego przyjaciela Janusza Majewskiego, z którym zrealizowali wspólnie kilka projektów zawodowych.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna polska
Czy "Glacier express 9.15" to spójna powieść czy zbiór opowiadań?
Książka "Glacier express 9.15" jest zbiorem opowiadań, które łączą w sobie elegancję literacką z nutą nostalgii. Autor prezentuje w nich różnorodne historie, skupiając się na detalach i psychologii postaci. Każdy tekst stanowi odrębną całość, co pozwala na lekturę w dowolnej kolejności bez utraty sensu fabuły. Taka forma idealnie sprawdza się podczas krótkich podróży lub jako lektura do poduszki. Konstrukcja ta sprzyja delektowaniu się każdym słowem bez pośpiechu.
W jakim klimacie utrzymana jest proza Janusza Majewskiego w tym wydaniu?
Publikacja cechuje się wyrafinowanym stylem, humorem oraz atmosferą dawnego, eleganckiego świata. Majewski, znany ze swojego filmowego oka, buduje sceny pełne plastycznych opisów i błyskotliwych dialogów. Czytelnik odnajdzie tu zarówno ironię, jak i głęboką refleksję nad ludzkimi słabościami. Jest to literatura wymagająca skupienia, nagradzająca odbiorcę bogactwem językowym. Autor z gracją porusza się między komizmem a powagą sytuacji.
Czego można się spodziewać po tytułowym opowiadaniu z tego zbioru?
Tytułowe opowiadanie przenosi czytelnika do luksusowego pociągu w Szwajcarii, gdzie dochodzi do spotkania znacząco wpływających na siebie bohaterów. Autor wykorzystuje scenerię alpejską jako tło dla subtelnej gry emocji i niedopowiedzeń. Motyw podróży służy tutaj jako metafora zmian zachodzących w życiu ludzi z różnych środowisk. Całość charakteryzuje się filmowym tempem narracji i dbałością o historyczne detale. Jest to proza niezwykle nastrojowa i sugestywna.
Czy styl pisania autora przypomina jego znaną twórczość filmową?
Janusz Majewski przenosi do literatury swoją reżyserską precyzję w kreowaniu nastroju oraz budowaniu napięcia. Opisy miejsc i sytuacji są tak obrazowe, że łatwo wyobrazić je sobie jako gotowe kadry filmowe. Autor stawia na klasyczną konstrukcję narracji, unikając eksperymentalnych form na rzecz czystej przyjemności z opowiadania historii. Dzięki temu lektura jest płynna, a postacie wyraziste i zapadające w pamięć. Książka stanowi doskonałe uzupełnienie jego dorobku artystycznego.
Dla jakiej grupy czytelników ta książka może nie być odpowiednim wyborem?
"Glacier express 9.15" nie przypadnie do gustu czytelnikom poszukującym wartkiej akcji, thrillerów czy literatury typowo sensacyjnej. Jest to pozycja skupiona na nastroju, słowie i subtelnych niuansach obyczajowych, a nie na gwałtownych wydarzeniach. Osoby preferujące proste, współczesne słownictwo mogą poczuć się przytłoczone dbałością autora o literacką formę i klasyczny styl. Książka wymaga od odbiorcy cierpliwości oraz zamiłowania do tradycyjnej literatury pięknej. Nie jest to również propozycja dla osób szukających literatury faktu lub reportażu.
