Gdzie jest skrytka generała Grota?

Kolejny tom przygód nastoletniej czwórki odkrywców i ich niezastąpionego nauczyciela historii Bossa. Tym razem bohaterowie idą, zapowiadanym w poprzedniej części, tropem słynnych skrytek Generała Grota. Podobnie jak w poprzednich częściach, mamy wciągające połączenie nienachalnej lekcji historii z przygodą i humorem. Bardzo polubiłam postaci, które w wyraźny sposób rozwijają się i dojrzewają podczas kolejnych przygód, a ich pomysły na rozwiązanie zagadek i poprowadzenie śledztwa wciąż potrafią zaskoczyć swoją wymyślnością. Szczególnie moje serce maniaka pokoi zagadek podbiły sposoby na zamaskowanie tajnych przejść, czy schowków - wspaniała inspiracja dla twórców escape roomów, o czym zresztą również napomknięto w książce :) Nie brakuje też kilku poważniejszych wątków, które przewijają się przez poszczególne części i dodatkowo ubarwiają całość o aspekt większego realizmu życiowego. Warto też wspomnieć o bardzo estetycznych ilustracjach, które stanowią przepiękny dodatek i zwieńczenie całości. Polecam zarówno młodzieży, jak i dorosłym, którzy lubią lekką, aczkolwiek ciekawą lekturę :)

Artur Pacuła tworzy bardzo ciekawy młodzieżowy cykl, z którym warto się zapoznać. ,,Gdzie jest skrytka generała Grota?" jest trzecim tomem, który można czytać jako oddzielną całość.

Na młodych odkrywców tym razem czekała nowa przygoda. Ferie zimowe to doskonały czas na spotkanie się w większym gronie i poszukanie nowych wrażeń. Młodzi bohaterowie z nauczycielem historii tym razem postanowili szukać skrytki generała Grota. Czy im się to udało?

Od czasu do czasu lubię przeczytać dobrą powieść młodzieżową. Ta na swoją kolej czekała dość długo, bowiem przerażała mnie nieco jej objętość. Zupełnie niepotrzebnie! Całość wręcz się pochłania, naprawdę, strony przelatują niezwykle szybko.

Autor bardzo umiejętnie wplata fakty historyczne w fabułę tej publikacji. Jest ona niezwykle ciekawa, tym bardziej, że do końca nie wiadomo, czy bohaterowie coś odnajdą. Za spory atut serii uważam także to, że każdy tom można czytać jako oddzielną całość.

,,Gdzie jest skrytka generała Grota?" to pozycja, która spodoba się nie tylko miłośnikom historii, choć ta jest tutaj podana w naprawdę przystępny sposób.

Od chwili, gdy po raz ostatni miałam okazję przeżyć niesamowitą przygodę wraz z czwórką młodych poszukiwaczy skarbów - Igorem, Mirasem, Alą i Moniką – minęły już prawie dwa lata. Nie będzie więc chyba zaskoczeniem, jeśli stwierdzę, że kiedy tylko „Gdzie jest skrytka generała Grota?” dostała się w moje wygłodniałe kolejnych szalonych wydarzeń ręce, nie mogłam opanować radości. Kolejna intrygująca zagadka, fabuła usytuowana w zimowej Warszawie, świeża porcja historycznych ciekawostek, plus oczywiście klasyczna dla pisarza dawka dobrego humoru – czy istnieje przyjemniejszy sposób na czytelnicze spędzenie grudniowej przerwy świątecznej? Zapewniam Was, Artur Pacuła natychmiast rozwieje nawet największe z Waszych wątpliwości – książka ta bowiem była dokładnie tak wciągająca i pełna wrażeń, jak pokochane przeze mnie całym sercem poprzednie tomy serii.

To, co niesamowite w powieściach pisanych przez Pana Artura, to ich niezwykła, a wręcz zadziwiająca, uniwersalność – uważam, że każdy, niezależnie od wieku i zainteresowań czytelniczych, znalazłby w jego twórczości coś, co przyciągnęłoby go na dłużej i sprawiłoby, że natychmiast by się w niej zakochał. Nie ukrywam, że i tym razem uległam tej swoistej magii, która została przemycona na kartach „Gdzie jest skrytka generała Grota?” – pomimo upływu czasu oraz zmiany gatunków książkowych, w których zaczęłam gustować, fabuła pochłonęła mnie tak, jak gdybym znów była małą dziewczynką, do późna w nocy ślęczącą nad powieściami Nienackiego. Z uśmiechem obserwowałam także, jak na przestrzeni lat rozwinął się styl pisarski autora serii o młodych przyjaciołach: zarówno fabuła, jak i bohaterowie wykreowani są perfekcyjnie, co sprawiło, że lektura tejże powieści stała się dla mnie czystą przyjemnością. Igor, Monika, Ala i Miras – i tym razem gotowi na przeżycie kolejnej niesamowitej przygody pod czujnym okiem nauczyciela historii, nazywanego przez nich Bossem – wielokrotnie wywoływali uśmiech na mojej twarzy, spowodowany nie tylko ich świetnym poczuciem humoru, ale też zmianami, jakie zauważyłam w ich postępowaniu od pierwszego tomu. Można by powiedzieć, że młodzi odkrywcy skarbów dorastają na oczach czytelników, a spryt oraz pomysłowość, których nie można im odmówić, nie raz wybawiają z kłopotów nawet sprawujących nad nimi opiekę dorosłych. Nie powinniśmy jednak zapominać, że nowa książka Artura Pacuły jest nie tylko miłym sposobem na spędzenie zimowego wieczoru. Autor postarał się, aby nadać „skrzynce generała” także i funkcję dydaktyczną, przemycając różnorakie fakty historyczne oraz wprowadzając swoich czytelników w realia II Wojny Światowej, kiedy to miały miejsce wydarzenia związane z tajemnicą Stefana Roweckiego. Jednak bez obaw – historia bywa czasem nużąca, lecz na pewno nie w wydaniu, które prezentuje nam Pan Artur. Przyznam, że choć sama czasem czuję się przytłoczona suchymi informacjami dotyczącymi wojny, tutaj ani razu nie odczułam znudzenia – wręcz przeciwnie, coraz szybciej parłam naprzód, chcąc poznać zakończenie tej niesamowitej historii.

Słowem podsumowania – z całego serca polecam wszystkim poznanie opowieści o „skrzynce generała”. Jestem pewna, że się nie zawiedziecie, a przygody młodych przyjaciół jak najdłużej pozostaną w Waszych sercach!