Rodzina. Fallen Crest. Tom 2

Samantha i Mason tworzą razem szczęśliwą i zakochaną parę. Już nie muszą się z tym kryć, ale jednak kiedy wszystko wychodzi na jaw - Sam czekają przykre sytuacje. Nie dość, że odwrócili się od niej przyjaciele, to teraz będzie musiała się zmierzyć z bandą zazdrosnych dziewczyn, które nie mogą zaakceptować wybranki Masona. Na dodatek na drodze do ich szczęścia wkracza matka Sam, która za wszelką cenę chce ich rozdzielić i zrobi wszystko, żeby jej córka trzymała się z dala od rodzeństwa Kade'ów. Jak w tej sytuacji poradzi sobie Sam? Czy ona i Mason znajdą rozwiązanie, by mogli być razem bez żadnych przeszkód?

Od czego zacząć? Ah, tak! Sam, gdzie podziały twoje jaja? W poprzedniej części ta dziewczyna była niezłą petardą. Nie obchodziło jej zdanie innych, a jak co do czego przyszło, to potrafiła się im postawić. Nie wiem co się z nią porobiło w tej części. Była taką tchórzliwą myszką i chowała się za plecami Kade'ów. Ja tylko czekam jak ona wybuchnie i się wreszcie postawi. Niestety bardzo się tutaj zawiodłam, bo to tak jakbym czytała o zupełnie innej bohaterce. Jeżeli chodzi o męską część, to najbardziej polubiłam Logana. Jest mi go trochę szkoda - żyje w cieniu swojego brata, a wszyscy się do niego zbliżają, bo chcą się dostać do Masona. Czego ja kompletnie nie rozumiem. Logan jest rozrywkowy, zabawny i troskliwy. Czego jeszcze oni potrzebują? Masona traktują jak jakąś legendę. Ludzie go szanują. Dziewczyny chcą się z nim przespać. A faceci chcą być jak on. Dlaczego? Nie ma w nim nic nadzwyczajnego. Nie mógł mnie do siebie przekonać - uważam, że momentami wręcz był nieobecny. Szczerze liczę na to, że w kolejnych częściach się nieco otworzy. Nie jestem do końca pewna czy lubię Nate'a. Niby ochrania Samanthe, ale raczej nie robi tego bo chce tylko robi to ze względu na Masona. A skoro jesteśmy przy jego relacji z Masonem, odrobinę mnie ona przerażała. Nie lubię też tego, że przez niego Logan czuł się odcięty od ekipy. Pojawiła się także nowa postać - Heather. Świetna dziewczyna. Jest dokładnie taka jaka była na początku Samantha. Być może dlatego ją tak bardzo polubiłam. I zdecydowanie widzę ją w związku z Loganem. Oboje zasługują na szczęście.

Zdecydowanie wolę ten tom od poprzedniego. Nadal sporo się działo, ale było tego zdecydowanie mniej - co moim zdaniem było na plus, można było się chociaż połapać co się dzieje dzieje. Książka wciąż przypomina seriale młodzieżowe, w których dramaty nie mają końca. Z czego w gruncie rzeczy jestem bardzo zadowolona, bo nie ma się przy czym nudzić. Tak jak wskazuje tytuł książki - wszystko w tej części skupiło się na rodzinie. Nie tylko na tej, którą wiążą więzy krwi. W końcu Sam, Mason, Logan tworzyli razem rodzinę, a jej częścią był dodatkowo Nate, a teraz jeszcze Heather. Przejdźmy do największego problemu w tym tomie - ANALISE. To właśnie przez nią Mason i Samantha nie mogli nacieszyć się swoim związkiem. Wdech i wydech. Samo pisanie o tej kobiecie sprawia, że dostaję białej gorączki. Ona jest SZALONA. Tak bardzo mnie wkurzała, że momentami musiałam robić sobie przerwy w czytaniu, bo nie chciałam rzucić książką o ścianę. Z resztą James i Helen nie byli od niej lepsi. Co jest nie tak z rodzicami w tej serii? Nie pojmuję dlaczego tak bardzo przeszkadzał im związek Masona i Sam? Oni wszyscy po prostu potrzebują jakiejś opieki specjalistycznej. Robili z igły widły, raniąc przy tym swoje dzieci. A na dodatek światło dzienne ujrzały wszystkie okropne fakty dotyczące Analise. Nie wiem jakim cudem Samantha dawała radę żyć pod jednym dachem z takim potworem. Chociaż lepszym pytaniem byłoby - dlaczego ktokolwiek pozwolił jej żyć z tak bezwzględną matką? Na całe szczęście Sam zyskała nową rodzinę i zawsze będzie mogła na nich liczyć. Teraz Samantha będzie musiała się zmierzyć tym co ją czeka w nowej szkole.Przypuszczam jednak, że to nie będzie dla niej takie proste, bo już ma mnóstwo wrogów, którzy czekają by jej dopiec. Nie mogę się doczekać kolejnego tomu. To zapewne będzie jedna, wielka DRAAAMA. Czyli coś co lubię.

Przy pierwszej części napisałam, że jeżeli lubicie książki, w których sporo się dzieje, a dramaty nie mają końca, to książka będzie dla was idealna. To samo mogę powiedzieć przy "Fallen Crest: Rodzina".

[Adres usunięty]

Samantha i Mason są w sobie szaleńczo zakochani. Trzymają się blisko, prawie jak papużki nierozłączki. Z pozoru wszystko układa się wspaniale, żadnych przeszkód na drodze ich uczucia, ale... No właśnie, zbyt kolorowo być nie może! Na horyzoncie pojawia się pewien problem - nie wszyscy akceptują ich związek. Jedną z takich osób jest Analise, matka dziewczyny. Aby rozdzielić Samanthę i Masona, stawia córce ultimatum. Kobieta z reguły dostaje to, czego pragnie, nie ma rzeczy, które powstrzymałyby ją przed osiągnięciem swojego celu, dlatego i tym razem wdraża w życie swoje gierki. Samantha nie dopuszcza do siebie myśli, w których ona i Mason nie mieliby być razem! Dziewczyna musi zebrać się w sobie i przeciwstawić się matce. Wspomnienia z przeszłości wracają, a przyszłość ukochanego staje się niepewna. Uczucie Samanthy i Masona zostaje wystawione na próbę.

Jaką drogę wybierze Samantha? Czy Masonowi zależy na ich związku? Czy Analise osiągnie to, co sobie zaplanowała?

"Rodzina" wciągnęła mnie o wiele bardziej, niż jej poprzedniczka, "Akademia". Tajemnice i intrygi zaabsorbowały mnie totalnie. Napięcie i ciekawość rosły z każdą stroną. Fabuła, mimo, że jest nieco skomplikowana, przyciąga nieoczekiwanymi zwrotami akcji. Bohaterowie, a właściwie ich kreacja, tym razem bardziej do mnie przemawiała. Autorka zafundowała postaciom w pewnych obszarach przemianę, dzięki czemu uczucie irytacji, towarzyszące mi podczas czytania pierwszej części, teraz odeszło w cień. Uwidacznia się też prawdziwy charakter niektórych postaci - m.in. najciemniejsza strona Analise.

W mojej ocenie na plus zasługują akcenty humorystyczne, nie wyobrażam sobie tej książki bez nich! Nadają przyjemnego tonu w obliczu rodzinnych konfliktów, jakie pojawiły się w familii Samanthy. Problemy poruszone przez autorkę w powieści sprawiają, że ta lektura nie jest taka lekka, jakby mogło się wydawać. Niemniej jednak czyta się ją szybko, a po wszystkim chce się więcej :). Mam nadzieję, że kolejne tomy niebawem pojawią się na rynku :)!

" Niemal się rozpłynęłam pod łagodnym spojrzeniem jego zielonych oczu. Uśmiechnął się nieznacznie. Uniósł dłoń i przesunął nią po moich ustach, a ja zacisnęłam powieki."

Gdy poznałam pierwszy tom tej serii, byłam pod jej wrażeniem. Świetny styl, kultowa historia oraz niepowtarzalni bohaterowie. Teraz, gdy jestem po poznaniu tomu II dostrzegam, że entuzjazm i zainteresowanie podczas czytania tej sagi, wciąż mnie nie opuszcza. Historia w tym tomie jest ciągiem wydarzeń, toczących się po poznaniu i zakochaniu się w sobie Samanthy oraz Masona. Minęło kilka miesięcy od przyznania się przed rodzicami o uczuciach, które względem siebie żywią. Młodzi kochankowie są poddawani ciągłym próbom. Z ich dwójki, najgorzej obrywa się Sam, ponieważ dziewczynę nie akceptują bogate dziewczyny z paczki jej chłopaka. Tym samym, wyżywają się nad nią psychicznie. Do tego, jej własna matka pragnie ją ograniczyć, zabrania jej spotykać się z Masonem.

Polubiłam historię tych bohaterów i z wielkim zainteresowaniem czytałam tę lekturę. Oczywiście ma ona w sobie pewne minusy, lecz nie raziły mnie na tyle, aby o nich wspominać. Podoba mi się styl autorki książki, ponieważ tworzy ona nieskomplikowane dialogi, dodając do nich nutkę humoru. Nie raz się przy niej śmiałam. Cenię sobie takie odprężające lektury.

Nie chcę zdradzać zbyt dużo i tym samym zepsuć komuś przyjemność z czytania, dlatego dopowiem jedynie, że książka spodoba się każdej osobie, lubiącej romanse. Jestem pewna, że Was nie zawiedzie. Jest łatwa w odbiorze i bardzo odpręża. Koniecznie jednak sięgnijcie najpierw po tom wcześniejszy. Ułatwi Wam to rozeznanie w historii Sam i Masona, tym samym nie będziecie czuć, że coś Wam umknęło.

„Czy Samantha znajdzie w Fallen Crest kochającą rodzinę, jakiej nigdy nie miała?”

Sam i Mason są już oficjalnie razem. Niestety nie wszystkim to odpowiada, dziewczyny są zazdrosne i z chęcią dokopałyby Sam za to, że udało się jej usidlić jednego ze sławnych braci Kade. Ale największy problem ma z tym matka dziewczyny, która jest zagorzałym przeciwnikiem miłości jej córki z Masonem. Kobieta nie cofnie się przed niczym, by rozdzielić zakochanych. Czy jej się to uda? Czy Sam znajdzie w sobie dość siły, by przeciwstawić się szalonej kobiecie? Czy Mason będzie walczył o ukochaną? O tym wszystkim musicie przekonać się sami.

Jak już pewnie wiecie, moje pierwsze spotkanie z twórczością Tijan było dość nieudane, ale jako że zawsze twierdzę, że po przeczytaniu jednej książki nie można wyrobić sobie zdania o autorze, to z ogromną ciekawością zabrałam się za „Fallen Crest. Akademia” i wiecie co? Przepadłam w tej książce, tak bardzo, że realne życie dla mnie nie istaniało, liczyła się tylko ta książka, ale cóż poradzić, jak lubi się takie poplątane i mało wiarygodne historie, które zawsze czytam z lekkim przymrużeniem oka. Oczywistością więc było to, że przeczytam także drugi tom, by poznać dalsze losy nie tylko dwójki głównych bohaterów. A wiecie co, jest najlepsze w tym wszystkim? Ubzdurałam sobie w tej mojej małej głowie, że część druga jest częścią ostatnią, naprawdę nie wiem, skąd mnie się to wzięło, ale naprawdę tak było, więc możecie sobie wyobrazić moje zdziwienie, kiedy podczas czytania dotarło do mnie, że to zdecydowanie nie jest koniec. Oczywiście jest to duży plus, bo czeka mnie jeszcze niejedna godzina spędzona z bohaterami.

Uważam, że ta część jest lepsza, zdecydowanie bardziej dopracowana i na pewno jest w niej mniej przerysowanych i przekoloryzowanych sytuacji. Oczywiście nie martwcie się, bo w książce nadal wiele się dzieje, nie ma chwili na oddech, dramat goni dramat, a w środku tego miszmaszu toczy się walka o miłość. Uwierzcie mi, że podczas czytania nie raz podnosiłam szczękę z podłogi, ale zanim ochłonęłam po jednej sytuacji, to już działo się coś nowego. Naprawdę lubię, kiedy w książkach tak wiele się dzieje, lubię tę plątaninę sytuacji i niepewność, z której strony nadejdzie coś. Sam cały czas musi się mieć na baczności, bo jest wiele osób, które nie chcą by była z Masonem i zrobią naprawdę wszystko, by do tego doprowadzić.

W recenzji poprzedniego tomu napisałam, że poznałam tylko Sam, bo na niej najbardziej skupiła się autorka. Teraz na całe szczęście dane było mi poznać bardziej Masona, który okazał się cudownym młodym chłopakiem. Byłam bardzo zaskoczona tym, jaki był w stosunku do Sam, jak się o nią troszczył i jak o nią dbał. Oczywiście doprowadziło to do tego, że kolejny bohater trafił do mojego serca, no ale co poradzę na to, że lubię niegrzecznych chłopców, którzy kochają na zabój, a kobiety ich serca są dla nich najważniejsze na świecie. Taki jest właśnie Mason i taki jest jego urok i czar. Muszę także napisać o tym, że mimo tego, że jako tako polubiłam Sam, to niestety w tym tomie strasznie mnie momentami irytowała, a chyba najbardziej irytowała mnie jej ciągła ochota na seks. Ja rozumiem, że krew nie woda i że młodość rządzi się swoimi prawami, no ale serio cały czas…?

Jeżeli lubcie historie niczym Moda na sukces w wersji young, to seria Fallen Crest będzie dla Was idealna. Mnie oba tomy bardzo się podobały i niecierpliwie czekam na kolejną część. Zapewniam Was, że podczas czytania emocji Wam nie zabraknie.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję wydawnictwu Kobiecemu.

Recenzja pochodzi z bloga: [Adres usunięty]

Sam i Mason są szaleńczo w sobie zakochani. Chociaż ja bym zaryzykowała stwierdzenie, że są od siebie wręcz uzależnieni. Fizycznie dają sobie niesamowitą ulgę. Wydawałoby się, że nic nie stanie na drodze ich miłości, ale się mylą. I to w dodatku najbliższa osoba (aczkolwiek ciężko nazwać ją najbliższą osobą w tej sytuacji), matka Sam, jest temu wszystkiemu najbardziej przeciwna.

Nie przesadzę, jeśli powiem, że Analise jest szurnięta. To nawet za mało powiedziane. Jest stuknięta i w ogóle pasowałyby tutaj wszystkie najgorsze epitety. Jest totalną manipulantką, szantażystką, obchodzi ją jedynie własna osoba. Dopuszcza się nawet szantażu w stronę własnej córki. Co za matka tak postępuje?

W tym tomie okazuje się również, że przeszłość rodziny Sam wcale nie była kolorowa. Do dziewczyny wracają wspomnienia z pewnego dnia. Kiedy sobie to wszystko przypomina, dosłownie odpływa, nie kontaktuje i Mason się o nią martwi. Z czasem czytelnik poznaje całą prawdę i cóż, ta prawda jest okropna. Straszna. Nie będę się na jej temat tutaj rozwodzić, ale uwierzcie, że Was też ona zasmuci.

Sam nie ma lekkiego życia. Nie wszystkim podoba się to, że dziewczyna dołącza do ekipy Kade. A Sam oczywiście próbuje sobie sama z tym wszystkim poradzić i nie mówi żadnemu z chłopaków. Nawet jej się nie dziwię, bo faktycznie, Mason czy Logan nie zawsze będą w stanie ją obronić. Ale z drugiej strony, mogła coś tam wspomnieć, a nie to zatajać.

Jeśli chodzi o naszych braci to w tej części są dość spokojni. Można powiedzieć, że poznajemy ich lepszą naturę. Mason całkowicie oddaje się związkowi. Naprawdę kocha Sam i dba o nią. A Logan, jak to Logan. Taki śmieszek z niego, ale lubię go za to.

Poznajemy też nowych bohaterów oraz kolejną szkołę. Coś czuję, że nowa przyjaciółka Sam będzie miała jakąś większą rolę, jeśli chodzi o uczucia w tej książce, ale nie powiem, do kogo nawiązuję. Albo raczej do jakiej dwójki hehe :D

Drugi tom jest troszeczkę spokojniejszy. Nie ma tutaj irracjonalnych sytuacji. W dodatku seks między Sam i Masonem również nie gra pierwszych skrzypiec. Owszem, wzmianki się pojawiają, ale chyba tylko jednej scenie autorka poświęciła więcej uwagi. Reszta zbliżeń jest po prostu ogólnie opisana, nie wdaje się w szczegóły.

Język jest prosty, szybko się czyta. Mam wrażenie, że tym razem autorka też więcej skupiła się na uczuciach Sam.

Tak jak przy pierwszej części bawiłam się świetnie, tak i przy tej mogę powiedzieć to samo. Jest to książka na jeden wieczór, ale mogę Wam ją śmiało polecić. Nie będziecie się nudzić. Nie będzie to też czas stracony :)

Związek Samanthy i Masona wreszcie stał się oficjalny. Wszyscy wiedzą, że ta dwójka jest razem. Niestety chłopak nie ma pojęcia, jaką cenę za ich relację płaci Samantha. Dziewczyna jest obiektem drwin ze strony rówieśników. Okazuje się, że najgorszym przeciwnikiem ich miłości jest Analise. Przed parą kilka naprawdę trudnych chwil oraz decyzji.

Jak tylko skończyłam czytać te książkę miałam wrażenie, że jest ona odrobinę gorsza od poprzedniej. Musiałam trochę ochłonąć i przetrawić niektóre rzeczy, aby stwierdzić, że była ona lepsza niż poprzednia część. Myślę, że autorka stworzyła więcej prawdopodobnych sytuacji niż w pierwszym tomie. Czytałam ją, praktycznie cały czas zastanawiając się, co będzie dalej. A zakończenie? Lepszego wymarzyć sobie nie mogłam...

Po prostu muszę przyczepić się do zachowania Analise. Była ona najbardziej denerwującą postacią w książce. Zimna, bezwzględna, wyrachowana. Mam wrażenie, że kobieta ma problemy psychiczne. Nie spocznie, dopóki nie zdobędzie Sam tylko dla siebie. Pan Kade też nie przypadł mi do gustu. Niestety jego zachowanie pozostawiało wiele do życzenia.

Samantha, Mason, Logan i Nate za to stworzyli coś fajnego. Ich przyjaźń była naprawdę fajnie opisana. Podoba mi się, jak autorka wykreowała, ich więź. Stworzyli rodzinę. Wspierali się i pomagali sobie. Każdy za każdym stawał murem.

W tej części związek Samanthy i Masona jest już można powiedzieć dość poważny. Para praktycznie w ogóle się nie rozstawała. Myślałam, że znudzi mnie to i po prostu będzie aż za dużo ich razem, ale na szczęście moje obawy się nie potwierdziły. Nie było to ani nachalne, ani niesmaczne powiedziałabym raczej, że było to słodkie i urocze.

"Fallen Crest. Rodzina" to całkiem spokojna część. Lekturę czyta się szybko i przyjemnie. Jest wciągająca. Jeśli czytaliście pierwszy tom, to uważam, że ta pozycja jest dla Was obowiązkowa. Tijan pisze lekkim językiem. Ja już nie mogę się doczekać kolejnej części. Jestem ciekawa, co autorka przygotowała nam tym razem.

~Zaczytana Anielka~

Mówi się, że miłość zwycięży wszystko, że z właściwą osobą u boku jesteśmy w stanie zawojować świat i pokonać wszelkie napotkane przeciwności losu. Ukrywany wcześniej związek Samanthy oraz Masona w końcu wychodzi na jaw, oboje mogą wreszcie oficjalnie pokazywać się razem zarówno wśród swojej grupy znajomych, jak i całej rodziny. Jednak już wkrótce okazuje się, że nie wszyscy są w stanie zaakceptować łączące ich uczucie. Samantha w jednej chwili staje się łatwym do obrania celem, w który kierowane są różnego typu ataki, krytyka i liczne oszczerstwa. I chociaż na samym początku mogłoby się wydawać, że to głównie rówieśnicy będą stali na drodze do ich szczęścia, tak okazuje się, że ich działania są praktycznie niczym, w porównaniu z bezwzględną i zaborczą matką dziewczyny. Czy Samantha będzie w ogóle w stanie poradzić sobie z nową sytuacją? Czy związek, o którym tak długo marzyła, tak naprawdę przeistoczy jej życie w piekło?

"Żyłam w koszmarze. Teraz ona wciąż była w mojej głowie. Za każdym razem, gdy zamykałam oczy, tamta noc ożywała i pamiętałam ten atak. Zacisnęłam zęby i powieki. Nie mogłam... nie zrobiłabym tego.

Nigdy więcej."

"Rodzina" jest to drugi tom serii "Fallen Crest" stworzonej przez Tijan. Poprzednia część bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła, po "Akademii" spodziewałam się raczej typowego romansu, a tymczasem otrzymałam sporą ilość zawiłych intryg i mocno rozbudowany wątek rodzinny. Dlatego też byłam ogromnie ciekawa, jaki kierunek tym razem obierze autorka i czy będzie w stanie utrzymać poziom pierwszej części. I całe szczęście - udało jej się.

W pozycji tej, tak jak i poprzednio, występuje narracja pierwszoosobowa. Jak dla mnie w romansach rozwiązanie to sprawdza się idealnie, gdyż pozwala bliżej przyjrzeć się postaci. Wszystkie następujące po sobie wydarzenia poznajemy z perspektywy Samanthy, dzięki czemu odkrywamy ogarniające ją w danych momentach uczucia oraz kłębiące się wewnątrz niej emocje. Tym razem jednak stopniowo zapoznajemy się równocześnie z przeszłością dziewczyny, z pewnym traumatycznym wydarzeniem, które bez wątpienia odcisnęło na niej piętno.

Postaci wykreowane przez Tijan niejednokrotnie budzą w czytelniku skrajne emocje. Szczerze mówiąc Samantha nie należy do moich ulubienic. Bywa irytująca i czasami lekkomyślna, chociaż w części tej widać było, że wreszcie starała się być silniejsza oraz pewniejsza swoich racji, po raz pierwszy zaczęła walczyć o samą siebie. Sporą zmianę zauważyłam natomiast w Masonie, powoli otwierał się przed Samanthą i w końcu ukazał więcej pozytywnych cech swojego charakteru. Nie zabrakło również ciekawych postaci drugoplanowych, które tak i w poprzedniej części odgrywają znaczącą rolę w całej fabule. Matka Samanthy, Analise, po raz kolejny dała poznać się od jak najgorszej strony. To apodyktyczna, bezwzględna i nieugięta kobieta, która jest w stanie zrobić naprawdę wiele, byle tylko postawić na swoim. Odnosiłam wręcz wrażenie, że wcale nie chodziło jej o dobro córki, ale o zachowanie wcześniej obranego przez nią stanowiska, którego za nic w świecie nie chciała odpuścić. Pojawiła się również nowa, świetnie wykreowana postać drugoplanowa, a mianowicie pewna barmanka, która wzbudziła moją sympatię już od pierwszej chwili. Zabawna, zadziorna, pełna życia - takiej bohaterki zdecydowanie brakowało w poprzednim tomie i doskonale uzupełniła całą historię.

Styl autorki był mniej chaotyczny, jednak niestety momentami wciąż dosyć ciężko czytało mi się tę historię. Oparty jest głównie na samych dialogach, przy tym praktycznie całkowicie pozbawiony jest opisów otoczenia, których bardzo mi w tej serii brakuje. Natomiast spore tempo akcji utrzymujące się aż do końca oraz dosyć krótkie rozdziały sprawiają, że pozycja ta praktycznie czyta się sama, a kartki papieru bardzo szybko przepływają przez palce. Sam pomysł na fabułę podobał mi się nawet odrobinę bardziej od "Akademii". Tijan w zgrabny i subtelny sposób wplątała w historię pewien wątek z przeszłości dziewczyny, dzięki czemu pozycja ta nabiera odrobiny tajemniczości. Ponadto po raz kolejny nie zabrakło sporej ilości zawiłych intryg, które nie ograniczały się jedynie do szkolnych korytarzy i wieczornych imprez, ale obejmowały również skłócone rodziny. Wątek romantyczny dalej pozostał wiodącym, jednak nie opierał się tak jak poprzednio jedynie na pożądaniu, a pomiędzy bohaterami stopniowo tworzyła się prawdziwa emocjonalna więź. Autorka ukazała jak ważna jest w naszym życiu rodzina, wzajemne wspieranie się i stanie za sobą murem, szczególnie w tych trudnych sytuacjach. Oczywiście pojawił się także ten specyficzny, ale zdecydowanie w dobrym znaczeniu tego słowa humor, który momentami doprowadzał mnie do łez i skutecznie rozładowywał napięcie.

Podsumowując, "Fallen Crest. Rodzina" to udana kontynuacja, która moim zdaniem przebiła swoją poprzedniczkę. Jeżeli macie ochotę na niezobowiązującą, zabawną miłosną historię z rodzinnymi intrygami w tle, ta sprawdzi się idealnie.