Dziewczyna z warkoczami

Wczoraj skończyłam czytać Dziewczynę z warkoczami Anna H. Niemczynow Oficjalnie.

Było to moje drugie spotkanie z autorką i powiem szczerze że jestem pod dużym wrażeniem.

Bardzo lubię powieści obyczajowe ale ta była inna, niespotykana a czytając nie chciało się przerywać by jak najszybciej poznać zaskakujący finał.

Bohaterką jest młoda dziewczyna Paula która ma cudowny dom , kochających rodziców. Właśnie kończy studia i sama jeszcze nie wie co dalej ma robić.

Swój wolny czas spędza z przyjaciółką, biegają po sklepach, wychodzą na imprezy , korzystają z młodości.

Podczas wizyty w domu przyjaciółki Paula poznaje Mikołaja, sporo starszego od siebie faceta po przejściach.

Mikołaj zwraca na dziewczynę uwagę bo ona bardzo przypomina mu jego niespełnioną miłość z młodzieńczych lat.

Pomimo obaw jakaś siła bardzo ciągnie go w stronę dziewczyny która czuje dokładnie to samo.

Co wyniknie z romansu młodej dziewczyny z dojrzałym mężczyzną?

Jakie demony z przeszłości zostaną obudzone?

Czy pomimo trudnej przeszłości która w niecodzienny sposób ich połączyła będą mieli siłę się z nią oswoić i żyć szczęśliwie. O tym wszystkim w piękny sposób opowiada nam książka.

Dziewczyna z warkoczami to książka o miłości, przyjaźni, rodzinie, o bolesnej przeszłości i dużej sile która pomimo wszystko pozwala żyć i być szczęśliwym.

Czytając historię Pauli nie zabraknie ani uśmiechu na twarzy ani chwil wzruszenia... książka idealna dla wszystkich . Szczególnie tych którzy lubią zawiłe historie rodzinne.

Polecam 🤩

Tytułowa dziewczyna z warkoczami to Paulina, dwudziestoczteroletnia studentka pedagogiki, która ma ciepły dom, kochających rodziców i oddaną przyjaciółkę, Dagmarę.

To właśnie w domu przyjaciółki poznaje starszego o dwadzieścia lat Mikołaja, który wpada jej w oko.

Między nimi szybko rodzi się uczucie, ale Mikołaj nie może wyzbyć się wrażenia, że Paulina bardzo mu przypomina kobietę, którą przed laty darzył uczuciem.

Kim tak naprawdę jest Paulina Leońska? I co ukrywają przed nią rodzice?

Nie chcę Wam więcej zdradzać na temat fabuły, ponieważ lepiej do tego dojść samemu. Jeśli mnie znacie, to wiecie, że bardzo cenię pióro Pani Ani Niemczynow, wiem że w jej książkach znajdę życiowe mądrości między wierszami, otulającą historię, bogatą w emocje i bohaterów, z którymi poszłabym na kawę. I taki pakiet dostaję, a nawet więcej, bo każda z książek tej autorki jest jednocześnie taka sama i jednocześnie inna od pozostałych. Taka sama pod względem przekazywanych treści, pełnych refleksji, emocji, autentyczności a inna pod względem fabuły i bohaterów. Jednak za każdym razem, gdy sięgam po książki Pani Niemczynow, czuję się jak w domu, w którym spotka mnie coś dobrego.

Polecam serdecznie!

[Adres usunięty]

Jak wiecie, bardzo lubię poznawać twórczość nowych dla mnie autorów.

Zawsze z niecierpliwością czekam na moment, gdy ktoś zupełnie mi dotąd nieznany, odkryje przede mną, sposób w jaki interpretuje otaczającą go rzeczywistość.

Tym razem miałam okazję poznać styl Pani Anny Niemczynow.

Przed zabraniem się za lekturę powieści napisanej przez Panią Annę, zerknęłam sobie na stronę internetową autorki.

Dowiedziałam się, że jest bardzo optymistyczną osobą, lubiącą nadawać swoim postaciom cechy własnej osobowości.

Pierwszą książką pióra Pani Niemczynow, którą przeczytałam, była „Dziewczyna z warkoczami”.

Zatem słów kilka o tej powieści. Zapraszam.

Laura i Edward Leońscy byli ludźmi spełnionymi zawodowo, jednak w ich życiu bardzo długo brakowało czegoś, a raczej kogoś-dziecka.

Gdy w ich życiu pojawiła się Paulinka, zakochali się w niej od pierwszego spojrzenia.

Fakt ten jest bardzo ważny, dla dalszej akcji książki i niestety, wielu czytelnikom, owo zdanie z początku powieści, zepsuje całą zabawę.

Ale wróćmy do samej książki…

W momencie gdy poznajemy Paulę, dziewczyna kończy studia pedagogiczne, jest tuż przed obroną.

Myśli też intensywnie, nad rozpoczęciem kolejnego kierunku- wymarzonej przez wszystkich(głównie przez rodziców), stomatologii.

Panna Leońska ma ciepły dom, kochających, nieco nadopiekuńczych rodziców i cudowną przyjaciółkę Dagę.

Dziewczęta są dla siebie niczym siostry.

To właśnie w domu Dagmary, Paula poznaje Mikołaja.

Ciągnie ją do niego strasznie.

On zresztą też nie może zapomnieć o pięknej, młodej kobiecie o długich włosach. Już kiedyś kochał osobę łudząco podobną do Pauliny.

Tamten związek jednak nie przetrwał bo rodzice Sterny nie akceptowali Mikołaja.

Trudno sobie wyobrazić by rodzice Pauli, zaaprobowali jej wybór, wszak mężczyzna mógłby być jej ojcem.

Wygląda jednak na to, że będą musieli, dziewczyna bowiem, zachodzi w ciążę.

Gdy przygotowuje się do ślubu, poznaje rodzinną tajemnicę.

Czego dowie się Paula?

Czy Mikołaj odkryje dlaczego nie mógł być ze swoją wielką miłością?

Kim tak naprawdę jest Paulina Leońska?

Tego dowiecie się czytając „Dziewczynę z warkoczami”.

Niestety, powieść pisana jest tak, że kolejnych rozwiązania tajemnic bardzo łatwo się domyślić.

Dużo bardziej skomplikowana była historia Dagi, która mogłaby być bohaterką osobnej powieści.

Paula to trochę przesłodzona, optymistka.

Natomiast zwrócił moją uwagę jeden z jej pomysłów, mianowicie „pudełko wdzięczności”.

Cóż to takiego?-Dowiecie się z książki.

Uważam, jednak że każdy powinien mieć taką skrytkę, gdzie zapisywałby dobre rzeczy, które go spotkały. Owa skrytka, nie musi mieć formy pudełka. Może mieć jakąkolwiek inną, choćby „szufladki” w naszej głowie.

Warto bowiem pamiętać dobre chwile i móc przywołać je, gdy jest nam źle.

Paulina ma, podobnie jak Pani Anna piękne, długie włosy i pełno optymizmu w sobie.

Jakie inne własne cechy, nadała swojej bohaterce, autorka?-To wie tylko Ona sama…

Choć „Dziewczyna z warkoczami” nie jest powieścią, która pozostanie na długo w mojej głowie, to czytało się ją dość miło.

To porządna, damska lektura, idealna na samotne dni i wieczory.

Na pewno, za jakiś czas, sięgnę ponownie po utwory autorstwa Pani Ani Niemczynow.

Nakreślona w książce historia choć początkowo wydająca mi się odrobinę banalna i przewidywalna to koniec końców, okazała się całkiem fajną i przyjemną lekturą. Powieść jakby stworzona specjalnie na wakacje, lekka, trochę przewidywalna i przypominająca pozycje, jakich wiele na polskim rynku. Autorka "uratowała" książkę dzięki poplątanym rodzinnym losom, skrywanych przez lata tajemnicom oraz niespodziewanym odkryciom.

Bohaterkę powieści, Paulinę poznajemy gdy stoi u progu nowego etapu w życiu. Kończy właśnie studia pedagogiczne i przed nią bardzo ważna decyzja dotycząca jej przyszłości zawodowej. Los szykuje jej jednak wiele niespodzianek. Na jej drodze stawia dojrzałego mężczyznę, Mikołaja, który niedawno zamknął w swoim życiu pewien rozdział. Mimo dzielącej ich kilkudziesięcioletniej różnicy wieku znajdują nić porozumienia. Obydwoje muszą podjąć istotne decyzje dotyczące ich przyszłości. Jak ostatecznie ułożą się ich relacje? Czy los coś dla nich przygotował?

Lekka, przyjemna...

Kolejna wiosenna książka, jaką przeczytałam w tym roku to wciągająca historia Pauliny.

„Dziewczyna z warkoczami” wydana i przesłana w moje ręce przez wydawnictwo Filia umożliwiła mi wejście w niemalże idealny, wymuskany świat pełen wszystkiego, co najlepsze. Dziękuję, że mogłam ją przeczytać.

Przyjaźń, serdeczność, ciepło, oddanie i olbrzymia miłość rodzicielska. Na pierwszy ogień wychodzą właśnie te pozytywne aspekty.

Kiedy tak wędrowałam wzrokiem po następujących po sobie literach, w mojej głowie powstawało pytanie: „W którym momencie to sielskie życie bohaterów dojdzie do znaku Stop a za nim będą zakręty”. Przecież „nic nie może wiecznie trwać” jak mówią słowa jednej z polskich piosenek.

Kiedy poznajemy Paulinę, prowadzi ona dość przyjemne życie, pozbawione większych trosk. Otoczona pełnią rodzicielskiej miłości ma mnóstwo powodów do uśmiechu. Do domu jej przyjaciółki – Dagmary – przyjeżdża gość. Mikołaj jest dojrzałym mężczyzną, któremu trudno się oprzeć. Zraniony przez los wiedzie taką egzystencję, która pozwala mu na luksusy, jakich niegdyś zazdrościł innym. Jego przybycie powoduje szybsze bicie serca u Pauliny niemal od pierwszych chwil. Ich relacja prędko się zacieśnia. Dziewczyna nie ma pojęcia, że ktoś czuwa nad ich związkiem i gorąco im dopinguje...

Można śmiało rzec, że od przybycia Mikołaja wszystko się zmienia i nie mam tutaj na myśli tylko życia Pauliny, w które wchodzi mężczyzna i chce ją kochać i kocha. Na jaw zupełnie nieoczekiwanie wychodzą sprawy, o jakich Paulina nie miała bladego pojęcia... Młoda kobieta po tylu latach spokojnej egzystencji zostanie postawiona przed trudnymi wyborami. Spada na nią deszcz informacji, po którym przejście do porządku dziennego jest trudne. Ba, czy w ogóle jest możliwe?

Lekki styl autorki sprawił, że trudne tematy opisała wręcz ujmująco. Wlała w nie ogromne pokłady dobra. Z wielkim oddaniem, pasją, subtelnością prowadzi swych bohaterów przez ścieżkę życia. Widać, że bardzo ich lubi. Zaserwowała sporą dawkę ciepła, które ogrzewa na długo jeszcze po tym, jak książka już przeczytana powędruje na półkę.

Podczas lektury nie można oprzeć się wrażeniu, iż słońce świeci nad bohaterami przez cały czas a kiedy zachodzi, czujemy, że lada chwila na nowo wzejdzie. Historia, choć początkowo dosyć banalna, sprawia sporo przyjemności. Zaskakuje, kiedy nagle na jaw wypływają sekrety. Rozczula, wprowadza w serce ogromne pokłady wdzięczności, wywołuje nostalgiczny uśmiech na twarzy.