Dziewczyna z rewolwerem

Na kartach swojej powieści Amy Stewart zabiera czytelników w osobliwą podróż do Nowego Jorku lat dwudziestych ubiegłego stulecia i ożywia postać Constance Kopp. To jedna z pierwszych kobiet, które w Stanach Zjednoczonych objęły stanowisko szeryfa i stanęły na straży prawa. Tytułowa dziewczyna z rewolwerem okazała się postacią nietuzinkową, obdarzoną wielką odwagą - nie zawahała się chwycić za broń i stanąć w obronie swoich bliskich. Amy Stewart przypomina jej historię i ubiera ją w zgrabną beletrystyczną postać. Jej powieść jest niezwykle klimatyczna i znakomicie oddaje ducha tamtych czasów. Nietrudno wyobrazić sobie siostry Kopp w powozie zaprzęgniętym w wierną Dolley lub pracujące na farmie położonej gdzieś za miastem.

Dziewczyna z rewolwerem jest w moim odczuciu powieścią dość specyficzną. Charakteryzuje się niespiesznym tempem, jest pozbawiona wyrazistych zwrotów akcji. Podczas lektury książki Amy Stewart nie mogłam oprzeć się wrażeniu, że oglądam stary, czarno biały film, niczym western o Dzikim Zachodzie, jakie kiedyś emitowano w sobotnie i niedzielne popołudnia. Co prawda w powieści Amy Stewart Indian i kowbojów nie uświadczymy, a jednak historia ta trąca takim klimatem, klimatem bezprawia, gdzie panuje wyraźny podział na tych złych i dobrych. Z tym, że rolę napastnika przejmuje zepsuty przedsiębiorca pod krawatem, a obok dzielnego szeryfa staje nie mniej dzielna młoda kobieta. Kobieta, której postawa jak na ówczesne normy postępowania była całkiem nietypowa i trzeba pamiętać, że dzięki temu historia ta znalazła taki, a nie inny finał.

Powieść ta jest jedną z tych, które warto przeczytać nie tyle ze względu na samą historię, ale na to jak została ona opisana. Amy Stewart posługuje się pięknym językiem, świetnie obrazuje tło i wydarzenia, dzięki czemu przytacza realia ówczesnych czasów i wizerunki swych bohaterów. Nieco żałuję, że ta powieść nie wzbudziła we mnie gorętszych emocji. Być może to sprawka tego niespiesznego tempa, być może nie nawiązałam silnych relacji z bohaterami książki i ich losy nie wzbudziły we mnie większego poruszenia. Nie została we mnie po zakończeniu lektury, nie było wielkiego BUM!, była za to czysta przyjemność z lektury. Taka spokojna, stonowana, wyważona. Zupełnie jak i ta książka w moim odczuciu.

Amy Stewart radzi sobie znakomicie, opowiada historię sióstr Kopp lekkim, bardzo przyjemnym w odbiorze językiem, dobrze buduje napięcie i stopniuje odsłanianie kolejnych kart w taki sposób, że szkoda kończyć czytanie. Już samo to powoduje, że warto sięgnąć po książkę. Jednak ma ona jeszcze kilka bonusów w zanadrzu, dzięki którym Dziewczyna z rewolwerem wyróżnia się zdecydowanie z mnóstwa podobnych historii.

Po pierwsze siostry mają pewną skrzętnie ukrywaną tajemnicę, którą autorka sprytnie odsłania w malutkich kawałkach.

Po drugie realia lat dwudziestych ubiegłego wieku powodują, że ta historia ma zupełnie inaczej rozłożone akcenty, to co współcześnie byłoby oczywiste w tamtym okresie było zupełną nowością, a wypasiona bryka z pierwszy stron książki wyglądała najpewniej tak jak pierwsze modele Forda T

No i po trzecie to historia oparta na faktach, siostry Kopp i ich antagonista istniały naprawdę! Owszem, autorka dodaje nieco wątków od siebie, ale te najistotniejsze są prawdziwe i udokumentowane, informację o tym można znaleźć na końcu książki. Kiedy czytelnik zdaje sobie sprawę, że tak naprawdę Constance jest jedną z pierwszych istniejących kobiet, które w pełnym majestacie prawa sięgnęły po broń, by pomóc sobie i innym, to robi się naprawdę ciekawie. Zdecydowanie warto!

Amy Stewart podjęła się trudnego tematu - napisała powieść fabularną o historycznej Constance Kopp, pierwszej kobiecie, której dane było zajmować stanowisko zastępcy szeryfa w Stanach Zjednoczonych. I o ile mogłabym się zastanawiać czy takie połączenie jest dla mnie, to świeżość jaka kusiła mnie ze strony tej publikacji skłoniła mnie do czytania. I nie żałuję! W książce nie wyczułam ani jednego momentu, w którym suche fakty historyczne mógłby mi dopiec, a za to, za sprawą stylu autorki przeniosłam się do zupełnie innego świata, w którym - nie ukrywam - nawet przez moment miałam ochotę pozostać. Waleczni i bardzo realni bohaterowie oraz mocno zakreślony świat przedstawiony niwelują pomniejsze wady książki i intrygują połączeniem czegoś oczywistego z niebanalnym rozwinięciem.

"Dziewczyna z rewolwerem" nie jest literackim majstersztykiem, ale historie poznaje się z dużą przyjemnością. Autorka prowadzi czytelnika przez świat fabularnej historii z prawdziwą bohaterką w roli głównej. Można na chwilę cofnąć się w czasie i zapomnieć o obecnym świecie. Mi się udało i nie żałuję czasu poświęconego lekturze. A Wy, skusicie się?