Doktor Sen. Duże Litery

Właśnie skończyłam czytać tę książkę i według mnie jest bardzo wciągająca. Nie mogłam na długo odłożyć jej na półkę, bo wręcz uwodziła mnie słowem. Tym razem mój ulubiony autor mnie nie zawiódł. Miejscami można było pewne wątki rozbudować, ale czasem lepiej nie rozciągać fabuły za bardzo.

Jej zaletą jest dość szybka akcja i czasami wręcz zaskakująca.

Lśnienie czytałam prawie dwadzieścia lat temu i czuję, ze znów muszę do niego wrócić. Czuje wewnętrzny niedosyt prześledzenia losów głównego bohatera od początku do końca. Ale czy faktycznie koniec książki to koniec przedstawionej przez pisarza historii. W prozie Kinga podoba mi się to, że zawsze pozostawia czytelnikowi małe okienko, które pozwala na własną interpretację i dodanie czegoś od siebie. Tak jak na koniec Lśnienia zastanawiamy się co dalej z Danym, to w tym przypadku możemy zadać sobie pytanie co dalej z Abrą. Jest niezwykłą nastolatką, obdarzoną ogromną mocą, jej wrogowie zostali pokonani, a ona jest bezpieczna ... narazie. Możemy zadać sobie jednak pytania; jak poradzi sobie z ta mocą, czy gdy dorośnie utraci swe zdolności, a możne znajdzie się niestety ktoś kto znów może jej zagrażać?

Podsumowując książka dla mnie jest warta przeczytania, niezwykle interesująca i porywająca swa fabułą. Mam nadzieję, że kiedyś powstanie ciąg dalszy.

"Doktor Sen" jest kontynuacją znanego chyba wszystkim "Lśnienia". Nie ma co ukrywać, "Lśnienie" to jeden z moich ulubionych tytułów. Nie zliczę razy kiedy zastanawiałam się jak potoczyły się losy jaśniejącego chłopca, kim się stał i jakie dalej miał przygody. Bo z jego umiejętnościami i przeszłością przecież jakieś mieć musiał. Gdy dowiedziałam się, że nie tylko King udzielił mi odpowiedzi ale w dodatku książka za chwilę będzie dostępna od razu wpisałam ją na listę "Must have" . W końcu się doczekała... Tylko czy naprawdę się z tego cieszę? S. King wyrobił sobie tak wielką renomę wśród czytelników, że praktycznie każda jego nowość staje się od razu bestsellerem. Uwielbiam tego autora, jednak coraz częściej czuje się rozczarowana.

"Doktor Sen" zaczyna się świetnie, poznajemy losy małego Dana krótko po wydarzeniach ze "Lśnienia". Później Dan dojrzewa, a razem z nim jego problemy. Ze słodkiego, skrzywdzonego chłopca robi się mniej słodkim alkoholikiem staczającym się na samo dno. Uciekając od swojego jaśnienia, wspomnień i samego siebie wędruje do miasteczka które odmieni jego życie. Znajduje pracę, przyjaciół, przestaje pić. Sielanka prawda? Wszyscy wiemy, że sielanka długo trwać nie może więc na scenę wkraczają ci źli- Prawdziwy Węzeł. Grupa obrzydliwie bogatych, długowiecznych istot które żywią się "parą" którą zdobywają dzięki torturowaniu i zabijaniu jaśniejących dzieci. Nasz stary dobry znajomy dzieckiem już nie jest, to nie na niego będą polować. Na celowniku tych energetycznych wampirów znajduje się Abra, dziewczynka która ma moc o wiele większą niż ktokolwiek inny i która jeszcze bardziej niż ktokolwiek inny potrzebuje pomocy Dana.

Tyle na temat fabuły. Zacierałam ręce, na samą myśl że klimat będzie ten sam co w "Lśnieniu". Jeżeli ty też tak pomyślisz ostrzegam. Srogo się pomylisz. Mistrz grozy albo stracił do grozy talent albo asekuracyjnie postanowił się zabezpieczyć i zamiast horroru stworzyć zwykłą przygotówkę z elementami fantastyki. Mimo tego, że książka sama w sobie zła nie jest, że wszystko bardzo fajnie się ze sobą łączy i bardzo fajnie przeczytać prozę Kinga w czasach nam współczesnych „Doktor Sen” słabo się broni. Porywając się na kontynuację czegoś co tak mocno zapisało się w historii gatunku trzeba być naprawdę pewnym swego, mieć dobry pomysł na fabułę, budować klimat tak jak w części pierwszej. Tutaj tego ewidentnie zabrakło. Jest wiele ciekawych wątków które same proszą się o rozwinięcie, można by wyciągnąć z nich o wiele więcej a tutaj mamy wrażenie, że akcja toczy się aż za szybko. Tak naprawdę "Doktor Sen" jako powieść niezwiązana ze "Lśnieniem" wypada całkiem nieźle, nie jest co prawda bardzo ambitną pozycją ale można przeczytać momentami czerpiąc z tego prawdziwą przyjemność. Czułam jednak podobny niedosyt jak członkowie AA na finalnym wyznaniu Dana, spodziewali się czegoś wystrzałowego, a dostali coś co słyszą codziennie. Sam King w swoim posłowiu opisywał reakcję fanów "Psychozy" Hitchcocka którzy oglądając sequel tego filmu kręcą głowami i mówią "Nie, nie, to nie to samo". Niestety panie King w tym wypadku to naprawdę nie to samo.

ABRA KADABRA

Dan Torrance po wydarzeniach w hotelu Panorama nie ma łatwego życia. Moc, Jasność, sprawia, że prześladują do zmarli. By od nich uciec Dan robi to, czego przyrzekł sobie nigdy nie robić - popada a alkoholizm. Ale Jasność to też jego błogosławieństwo, moc, która pozwoli mu stawić czoła tym, którzy mówią na siebie Prawdziwy Węzeł, a którzy żywią się jasnością zamęczanych na śmierć dzieci. I pomóc nastoletniej Abrze, która - posiadając niemal nieograniczoną moc - staje się celem Węzła...

"Lśnienie" to powieść kultowa. Dla wielu horror wszech czasów i największe dzieło Kinga. Jest w tym sporo prawdy, choć tak naprawdę "Lśnienie" to przede wszystkim, jak wszystkie najlepsze dzieła Króla, powieść obyczajowa o upadku rodziny i miłości sięgającej ponad logikę. Teraz, po 36, autor dopisuje ciąg dalszy losów Dannyego i, trzeba przyznać, robi to w naprawdę dobrym stylu.

King to pisarz bardzo płodny. Jego bibliografia liczy sobie ponad 70 tytułów i stale rośnie w tempie minimum jednej książki rocznie. Kiedy jednak przyjrzymy się jej bliżej, przekonamy się, że - poza sagą mroczna Wieża i dylogią Talizman/Czarny Dom, napisaną wspólnie z Peterem Straubem - brak jest u Stephena kontynuacji jego dzieł. Owszem, postacie, miejsca i wydarzenia przeplatają się ze sobą we wspaniały dla stałych czytelników kolarz, ale nigdy nie stanowią bezpośredniej kontynuacji. I już z tego powodu "Doktor Sen" jest książką niezwykłą.

Jak jest jednak ze stylem i samą opowieścią?

Styl, czyli sprawa najważniejsza, jest naprawdę znakomity. To nie King jak w "Historii Lisey" czy "Bezsenności", pełen dłużyzn i nudy, a King jak w najlepszych czasach, jak w "Dallas 63" czy "Worku kości", lekki, przyjemny, nie przedłużający i - co najważniejsze - pełen emocji. Pełen tego, co wychodzi mu najlepiej - obyczajowości, psychologii i dramatu. I gdyby był to jedynie dramat obyczajowy o upadku i odrodzeniu się alkoholika, jego odbiciu od dna, i nastolatce, w której odnajduje bratnią duszę, byłaby to powieść genialna, na 8, może nawet 9 gwiazdek oceny. Ale King to King, tytuł Króla Horroru do czegoś go zobowiązuje, i stara się przestraszyć i zdumieć czytelnika "grozą" i fantastyką. Oczywiście absolutnie nieudanie.

Elementy fantastyczne to tak naprawdę jedyne, co kuleje w tej opowieści. Dramat alkoholika odbijającego się od dna, jego studium upadku i rozkładu psychicznego, to perełka nawet w twórczości Kinga, który przecież nie raz pokazał nam podobnych bohaterów. Ale gdy dochodzi do wysysania tzw. pary, przemian ludzi w Prawdziwych czy wreszcie akcji przeciwko Prawdziwy, emocje się ulatniają i zostaje jedynie dobrze napisana horrorowa sztampa. Niestety. Groza Królowi nijak nie wychodzi, tak samo jak fantastyka. Przeboleć można telepatię i widzenie zmarłych, nawet dobrze się przy tym bawić, ale nie wszystko to, co robi Węzeł, Piastę koła (znów Dogan, jak wiecie, o czym mówię) czy pojedynki.

Kolejne minusy to przede wszystkim przewidywalność i to nawet największych zwrotów akcji, a ja po prostu nie znoszę kiedy zakończenia domyślam się po kilku stornach, a zwrotu akcji w stylu pewnej korealacji pomiędzy Danem a Lucy z kilkusetstronicowym wyprzedzeniem. Ale tak już jest w tym "Dr Śnie" i nic tego nie zmieni, choć cała reszta plusów nadrabia to z nawiązką.

Drugi minus, a raczej nie do końca minus, to sprawa przekładu. Wilusz to znakomity tłumacz i nie popełnia błędów, ale zrobił coś, co nie do końca mi się podoba. A mianowicie dopasował swe tłumaczenie do "Lśnienia". Zazwyczaj popieram tego typu praktyki i to bardzo, ale nie, kiedy to tłumaczenie "Lśnienia powinno się poprawić. Kiedy bowiem w Polsce zmieniono tytuł z "Jasności" na "Lśnienie" nikt nie pomyślał o zmianie też tego zwroty w samej powieści pozostawiając wszytko jak było (że już o "co jest doktorku" nie wspomnę, w Lśnieniu tego zabrakło, Wilusz to odzyskał, ale rodzi to pewien dysonans dla ludzi, którzy przyzwyczaili się do błędnego przekładu sprzed lat). Niby zrobił dobrze, tak, by wszyscy byli zadowoleni, ale moim zdaniem to "Lśnienie" trzeba było dostosować, a nie na odwrót.

Nie mniej nijak szczegół ten nie psuje lektury, chyba, że ktoś jest równie dociekliwy co ja, a ta przecież jest naprawdę udana (na poziomie "Joyland", chociażby).

I cóż więcej mogę rzec? Mimo drobnych mankamentów "Dr Sen" to powieść naprawdę udana, znakomicie napisana i nie pozwalająca oderwać się od niej ani na chwilę. Nie idealna, ale nie spodziewałem się drugiego "Dallas 63", więc i nie rozczarowałem aż tak bardzo. Konstrukcja psychologii Dana zachwyca, Abra urzeka, a kilka innych postaci cieszy. Stali bywalcy Kingowych świtów znajdą tu dodatkowo nawiązania do Mrocznej Wieży, Miasteczka Salem, Castle Rock i wielu innych rzeczy znanych z poprzednich powieści. A nowi czytelnicy? Też mogą bawić się świetnie i to kolejny plus, który trzeba zaliczyć na konto tej powieści. Tak więc polecam ją gorąco - szczególnie nieprzekonanym do Króla, bo wielbicielom Kinga nie muszę - i z niecierpliwością czekam na zapowiedzianego na przyszły rak "Pana Mercedesa" (thriller o policjancie i mordercy) i na pisane właśni "Revival".

Doktor sen - Stephen King - recenzja

"Doktor Sen" jest kontynuacją bestsellerowego "Lśnienia". Jego autor Stephen King jest jednym z najbardziej znanych twórców literatury grozy. każdy, kto choć trochę interesuje się czytaniem na pewno słyszał to nazwisko. King napisał między innymi "Miasteczko Salem", niedawno zekranizowaną "Carrie", "Pod Kopułą" czy "Rękę mistrza"

Już po ujrzeniu okładki przeszły mnie ciarki. Książka opowiada o losach paru bohaterów, po części wyjaśnia wątki z "Lśnienia". Grupa staruszków, nazywana Prawdziwym Węzłem, żywiąca się substancją odbieraną niezwykłym dzieciom poprzez poddanie ich śmiertelnym torturom bierze na celownik Abrę Stone. Jednak z pomocą Dana Torranca, nękanego przez mieszkańców hotelu Panorama stawia im czoło, chcąc ocalić siebie i uchronić inne dzieci. Dan pracuje w New Hampshire, w domu opieki, gdzie za sprawą resztki mocy z dzieciństwa pomaga umierającym "przejść na drugą stronę" przez co staje się znany jako "Doktor Sen".

Książka jest niesamowita i trzyma w napięciu. Mimo wielu stron czyta się ją bardzo szybko i przyjemnie. Ciężko się od niej oderwać. Spodoba się zarówno miłośnikom Kinga jak i osobom, które dopiero wkraczają w świat grozy.

Katniss, 18 lat

źródło:[Adres usunięty]

Doktor Sen - Stephen King - recenzja

Stephen King odważył się, po ponad 30 latach, napisać kontynuację bestsellerowego „Lśnienia”. Od razu muszę się przyznać, że niestety nigdy nie wpadła mi w ręce powieść z 1977 roku, ale po lekturze „Doktora Sen” na pewno przeczytam poprzednią książkę.

Najnowsza książka Kinga opowiada o grupie ludzi zwanej „Prawdziwym Węzłem”. Przemierzają oni Amerykę w poszukiwaniu pożywienia. Jednak nie jest to zwykły pokarm – członkowie Węzła żywią się parą wysysaną z niezwykłych dzieci. Dzięki magicznej parze odzyskują zdrowie i młodość, przez co mogą żyć kilkaset lat.

Abra Stone od początku swego życia wykazywała niezwykłe umiejętności. Począwszy od grającego fortepianu do lewitujących łyżek, dziewczynka z roku na rok posiada coraz więcej mocy. Tej samej mocy, którą posiada Dan Torrance, tytułowy Doktor Sen i jeden z bohaterów „Lśnienia”.

Gdy przywódczyni Prawdziwego Węzła, Rose Kapelusz, wyczuwa ogromną moc dziewczynki za wszelką cenę stara się do niej dostać. Jednak Abra, która dowiedziała się o strasznych działaniach grupy, zwraca się z prośbą o pomoc do Dana. Czy uda się jej przeżyć? Czy razem z Danem pokonają Prawdziwy Węzeł raz na zawsze?

Książka całkowicie mnie pochłonęła, nie mogłam się od niej oderwać. Czyta się ją niesamowicie szybko. Zdecydowanie polecam ją wszystkim fanom Kinga i jak i tym, którzy jeszcze nie spotkali się z jego literaturą.

Agata Pikulska, lat 18

źródło:[Adres usunięty]