Bez ryzyka

Lee Child od lat tworzy historie, które trzymają w napięciu i nie pozwalają się oderwać od lektury. Choć najbardziej znany jest z serii o Jacku Reacherze, jego talent do krótkich form literackich również zasługuje na uwagę. Bez ryzyka to zbiór opowiadań, który pokazuje różne oblicza autora, od klasycznego thrillera po zaskakujące portrety ludzkich wyborów. Pomysł zebrania tych tekstów w jednej książce to strzał w dziesiątkę, zwłaszcza dla fanów, którzy chcą poznać inne odsłony jego pisarstwa.



Ta konkretna książka zawiera dwadzieścia opowiadań, które łączy wartka akcja i charakterystyczny styl Childa. Historie są krótkie, ciekawe i czyta się je błyskawicznie. Każda przygoda wprawia w dobry nastrój i zostawia ochotę na więcej. Idealnie sprawdzają się jako lektura na przerwę, w podróży czy wieczorem, gdy nie ma się czasu na dłuższą powieść, ale chce się poczuć dreszczyk emocji. Krótki format działa tu na korzyść, nie ma zbędnych opisów, jest konkret i energia.



Szczególnie zapadło mi w pamięć opowiadanie Na twardo, napisane wspólnie z moją ulubioną autorką. Spotkanie Jacka Reachera z Maggie Bird to mała, ale bardzo udana przygoda. Lubię Maggie i uważam, że narracja została poprowadzona z wyczuciem. Osobowości bohaterów świetnie się uzupełniają, a dynamika między nimi dodaje historii charakteru. To opowiadanie pokazuje, że nawet w krótkiej formie można stworzyć coś, co zostaje w głowie na długo.



Bez ryzyka oceniam na 9/10. Wzięłam ją na wakacje i przeczytałam dwa razy. To książka, która przypomina, że nie trzeba wielkich rozdziałów, by opowiedzieć coś mocnego. Bezbłędnie pokazuje, że każda historia, nawet ta na kilku stronach może mieć znaczenie, jeśli jest dobrze opowiedziana. Dzięki tej lekturze wiem, że warto sięgać po różne formaty i nie bać się krótkich opowiadań, bo potrafią zaskoczyć równie mocno jak pełnowymiarowe powieści i niekoniecznie zostawiają za sobą poczucie, że coś nie zostało dopowiedziane lub że chce się poznać dalsze losy.



@[Adres usunięty]



@wydawnictwoalbatros #bezryzyka #leechild

"[...] Coś spada ci z nieba nie dlatego, że jesteś dobry, ale dlatego, że inni są słabi. [...]"

"Bez ryzyka" to dość nietypowa książka Lee Childa. Dlaczego? Zawiera zbiór dwudziestu jeden opowiadań w tym jedno stworzone wspólnie z Tess Gerritsen. Pojawiają się w nim Jack Reacher i Maggie Bird. Każda historia jest wyjątkowa. Znajdziecie tutaj między innymi szybkie akcje, morderców, policjantów, gangsterów, a nawet agentów FBI.

Ta książka, to idealna gratka dla miłośników kryminalnych opowieści. Każdy czytelnik znajdzie tutaj coś dla siebie. Krótkie formy opowiadań sprawiają, że nie wieje nudą, wręcz przeciwnie. Non stop buzuje adrenalina, o innych emocjach nawet nie wspomnę.

Dla mnie Lee Child jest mistrzem powieści kryminalnych i sensacyjnych. Tą książką udowodnił mi, że w krótszych formach bardzo dobrze się odnajduje.

Zamiast jednej historii otrzymałam dwadzieścia jeden perełek.

Cieszę się, że mogłam przeczytać tę książkę i razem z jej bohaterami rozwiązać zagmatwane zagadki.

Według mnie najlepszymi opowieściami są: "Na twardo", "Ściśle według danych", "Rozwiązanie kalibru .50" i "Co tak naprawdę się stało?".

Czy jesteście gotowi poznać nowe opowiadania Lee Childa?

Jeśli lubisz mocne historie bez lukru to Lee Child jest ich zdecydowanym królem. Tym razem mamy opowiadania i niektóre, aż żal, że mają tak krótką formę, bo z chęcią przeczytałabym całą książkę. Pomysły na opowiadania często są zaskakujące, ale jednego możemy być pewni zawsze są logiczne i pomysłowe.

To nie są jednak słodkie historie z happy endem, to raczej prawdziwy świat przestępców i ich tropicieli. Moralność tu bywa naciągana, albo brakuje jej wcale, wszystko to sprawia, że po chwili niedowierzania myślimy że takie historie mogłyby wydarzyć się naprawdę.

Jeśli, tak jak ja uwielbiacie książki o Jacku Reacherze, te opowiadania was zachwycą. Ten sam styl, ten sam klimat, to samo napięcie. Jeśli nie mieliście okazji jeszcze czytać jego książek to może być właśnie dobry początek.

Tę książkę przeczytał też mój mąż (który do książek zdecydowanie jest bardziej krytyczny niż ja) i stwierdził że była super. Będzie to więc, idealna książka na prezent dla faceta.

Zbiór opowiadań Lee Childa pt. “Bez ryzyka” to dwadzieścia krótkich form zbudowanych na podobnej zasadzie - historia zagęszcza się aż do wielkiego, zaskakującego finału, twistu, który zmienia spojrzenie na całość. Historie, choć zaskakująco różnorodne, są również zaskakująco równe - nawet w tych, których myślałam, że tematyka kompletnie mnie nie interesuje, okazało się, że finalny twist zmieniał moje zdanie o sto osiemdziesiąt stopni! Narracje są i pierwszo i trzecioosobowe, czas akcji i teraźniejszy, i osadzony nawet w latach 50-tych XX wieku, jedne historie są w ruchu, inne bardzo statyczne. Niektóre rozłożone w czasie, inne toczą się w przeciągu jednej rozmowy. Postacie przewodnie to nie Jack Reacher, a plejada od osoby o zawodach niezwyczajnych aż po tych zwyczajnych całkowicie. Styl lekki, nawet gdzieś tam podszyty subtelnym humorem, ale już wydźwięk każdego z opowiadań raczej ukierunkowuje się w stronę ironicznie-gorzką. Każde z tych dwudziestu opowiadań zostało wydane już wcześniej w przeróżnych antologiach najczęściej wielu autorów, teraz te najciekawsze zebrane zostały w jedno, a finalną wisienką na torcie jest coś świeżego, coś powstałego w tym roku - opowiadanie dwudzieste pierwsze napisane we współpracy z Tess Gerritsen, gdzie Jack Reacher spotyka Maggie Bird. I tak, te dwie postacie naprawdę dobrze się razem zgrywają!

Nie jestem w stanie ocenić jak zbiór przyjmą fani autora i Jacka Reachera, ale na start będzie to wybór doskonały - mnie nieoczywistość finalnych twistów i całkiem fajna kameralność historii nieco odważyły, by spróbować powieści autora.

Lee Child znany przede wszystkim z cyklu o współczesnym samotnym kowboju z zasadami, Jacku Reacherze, pokazuje, że dobrze odnajduje się i w krótkiej formie, mimo że sam uważa inaczej. I jego literacki świat to nie tylko słynny Reacher, ale cała galeria ludzi z trudną przeszłością, skomplikowanymi wyborami i sumieniami pełnymi cieni. Każdym z dwudziestu krótszych lub nieco dłuższych opowiadań Autor uderza czasem wprost, innym razem brutalnie lub przewrotnie, ale zawsze zaskakując puentą. I każda historia ma inny smak, a my możemy spróbować wszystkich i wybrać swoje ulubione.

A znajdziemy tu cienie wielkich miast, pustynne drogi, zaduch podrzędnego baru i echo samotnych kroków w nocy. Czasem trafimy na słodką ironię, innym razem na gorycz zemsty. Każda z tych opowieści mówi coś o ludziach i o ich słabościach. O tym, jak bardzo potrafią być nieprzewidywalni i jak często ich motywacje mienią się wszystkimi odcieniami szarości.

A które zrobiły na mnie największe wrażenie? Tytułowe „Bez ryzyka”, w którym mamy niby zwykłego faceta z miasta i kobietę w tarapatach. A jednak to historia o tym, jak daleko można się posunąć w imię uczucia? Miłości? A może tylko złudzenia? Ta opowieść zapowiada się niewinnie, ale zakończenie mrozi krew w żyłach.

„Dziesięć kilo” znowuż zaczyna się jak żart - bar, dwóch facetów i mała tajemnica zdradzona przy kuflu piwa, a kończy… No właśnie. To klasyka we współczesnym wydaniu.

Opowiadanie „Mistrzowski trik” jest niepokojące, przewrotne, a jednocześnie niemal eleganckie. To czarny humor i cynizm w najlepszym wydaniu. Tutaj zło jest subtelne i okazuje się, że i mistrz może dać się zaskoczyć.

Wśród tych dwudziestu opowieści są i bardziej zapadające w pamięć, jak „Ja i pan Rafferty”, które pokazuje, że podwójne życie to nie zawsze fikcja, a sprawiedliwość nie zawsze idzie w parze z moralnością. Albo „Pod każdym względem normalny” ukazujące studium wykluczenia i samotnej chwały w archiwum policyjnych spraw.

A „Na twardo”, wieńczące tom, to prawdziwy prezent dla fanów Jacka Reachera i jedyne opowiadanie z tym bohaterem. Jednak współpraca z Tess Gerritsen tchnęła w tę historię coś więcej niż tylko dynamikę. Z połączenia ich sił zrodziła się historia, która była jak spotkanie starych znajomych - Reachera i Maggie Bird z „Klubu Martini”. Prawdziwa perełka w tym koszu różności.

Dlatego jeśli lubicie opowieści z pazurem, celne puenty, szybkie zwroty akcji i bohaterów, którzy nie zawsze są tacy, jak się wydają to opowiadania „Bez ryzyka” będą idealną propozycją na kilka wieczorów. A może nawet na jeden, jeśli wpadniecie w ten świat bez reszty.