Królowa głodu

Fantastyka z domieszką postapo, grozy, a nawet westernu? Jeśli taki miks gatunkowy wyszedłby spod pióra innego autora, to mogłoby być różnie, ale Wojciech Chmielarz uczynił z niego fascynującą lekturę. Ta nieprzyjazna kraina, w której „każdy dla kogoś szpieguje” owładnęła mną niczym gorączka żywmetalu ówczesnymi ludźmi.

Z pewnością na mojej wysokiej ocenie zaważył nie tylko zachwyt nad dotychczasową twórczością autora, ale też zamiłowanie do horroru i fantastyki. Jednak miałam wrażenie, że autor, skupiając się przede wszystkim na wartkiej akcji i kreacji bohaterów nie do końca wykorzystał potencjał, jaki dał stworzony przez niego postapokaliptyczny świat. Ja wolałabym go zobaczyć nieco szerzej, jednak dla innych mógłby okazać się niepotrzebnym balastem spowalniającym dynamikę akcji.

A tej tu nie brakuje! Wyruszający z misją specjalną młody Holender wkroczy na ścieżkę, którą podążają nieprzychylny szeryf, tajemniczy Polak i wyjątkowa dziewczynka. Nie brak tu walk, intryg, zdrady i miłości. Każdy skrywa mniej lub bardziej istotne sekrety i kieruje się własnymi, często skrytymi pobudkami. A w tle majaczy zło, którego nikt się nie spodziewa…

Chmielarz jak zawsze pokazał klasę! Z wprawą nie tylko zarysował niepokojące postapokaliptyczne uniwersum, do którego mam nadzieję pozwoli nam jeszcze kiedyś zajrzeć, ale stworzył też barwnych bohaterów i akcję, od której nie sposób się oderwać.

Chmielarz jest jednym z tych autorów, których książki biorę w ciemno. Tak naprawdę ta książka jest wznowieniem wydania z 2014, które ukazało się jako ebook.

Dwadzieścia lat po tym, jak Księstwo Kuźni Zachodu upadło pod naporem sił Korporacji, zdradzone i opuszczone w decydującej chwili przez sojuszników, jego dawne tereny wciąż pozostają ponurym pasem ziemi niczyjej. Ludzi pamiętających czasy wojny pozostało niewielu – ci, którzy jakimś cudem przetrwali rzeź, padali ofiarą grasujących w lasach ogromnych żlebodźwiedzi, nieuleczalnej zarazy, ale też zwyczajnego głodu. W końcu przesiąknięte krwią poległych ruiny państwa stały się domem głównie dla przybywających z daleka poszukiwaczy żywmetalu, który jest rzadkim i cennym kruszcem o wyjątkowych właściwościach, którego nawet wątła obietnica wystarcza, by przyprawić o pozbawiający zdrowego rozsądku obłęd wszystkich podążających za wizją szybkiego wzbogacenia.

Do takiego miejsca przybywa młody Holender Bram Huygens. Bez towarzyszy, bez karawany, bez bagaży i bez jakiegokolwiek sprzętu do wydobywania. To już wzbudza podejrzenia, a chłopak dodatkowo nie chce mówić o tym, kto i po co przysłał go do osady żyjącej z poszukiwaczy cennego kruszcu, ale nikogo to nie dziwi – tutejsi nie są zbyt otwarci. Miniona wojna, która nie wzięła się znikąd, jest pokłosiem chaosu zrodzonego po apokalipsie. Okazuje się, że Bramowi powierzono misję, od której zależy przyszłość dawnego księstwa i jego mieszkańców. Czeka go ciężkie zadanie, szczególnie że nie wiadomo kto z kim tak naprawdę trzyma, a by kłopotów było mało, to lokalny szeryf ma Brama na oku i nie spocznie, dopóki nie dowie się, co skrywa Holender. Jedno jest pewne, w Kaźni każdy skrywa jakiś sekret, a niektóre z nich są pilnie strzeżone, do takiego stopnia, że tak naprawdę nie wiadomo, komu można zaufać, a komu nie.

Dodatkowo gdzieś w głębi lasów budzi się nowa siła – potężna, obłąkana, żądna ludzkiego mięsa i zemsty.

„Królowa Głodu” to zupełnie inny Chmielarz, jakiego znamy. Mamy tutaj istny miks gatunków. Postapokaliptyczny horror, science fiction, fantasy, a nawet western.

Powiem wam szczerze, że z początku nie mogłam się odnaleźć w tym świecie, (może dlatego, że nie czytam za bardzo SF i fantastyki) ale myślę, że każdy, kto by trafił do takiej Kuźni, też nie mógłby się tam od razu odnaleźć. Akcja momentami jest zawiła i można się trochę pogubić, ale chyba właśnie o to chodzi w horrorach, że człowiek nie wie, co się dzieje, a wszystko czasem jest tak tajemnicze i trudne do zrozumienia, że aż przerażające.

Jednak koniec końców wkręciłam się w tę historię i z zapartym tchem czekałam na rozwój wydarzeń. Nie mogłabym nie wspomnieć o zakończeniu, którego się nie spodziewałam, choć właściwie coś podejrzewałam na początku, ale autor tak pokierował fabułę, że po drodze o tym zapomniałam.

Bez wątpienia, Chmielarz pokazał, że inne gatunki nie stanowią dla niego problemu. I tutaj mogłabym napisać, że jednak najlepiej wychodzą mu kryminały, ale potem w głowie pojawia się seria z Bezimiennym, która jest również westernem i jest genialna. Dodatkowo ostatnio autor poinformował, że szykuje się jakiś horror, także jestem mega ciekawa, co tym razem z tego wyjdzie.

Jeśli lubicie powyższe gatunki, to książka się wam spodoba. Jeśli lubicie Chmielarza, to też polecam.

Wojciech Chmielarz bardzo szybko trafił na listę moich ulubionych autorów. Inteligentny pisarz, który wie jak pokierować fabułą, by ta w pełni skupiła na sobie uwagę czytelnika i nie pozostawiła go biernym na rozgrywane wydarzenia oraz przedstawiciel mało znanej polskiej grupy piszących kryminały reprezentujące konkretne treści.

O "Królowej głodu" mogliście usłyszeć już wcześniej, ponieważ to piękne wydanie jest tak naprawdę wznowieniem horroru, który pojawił się już kilka lat wcześniej. Osobiście zawsze wspieram podobne projekty, bo uważam, że warto odświeżać i przypominać konkretne tytuły a w tym przypadku murem stoję za wydaniem - nie tylko wizualnie pasuje do pozostałych powieści Chmielarza (tak, jestem okładkową sroką), ale i przypomina o sobie tym, którzy jeszcze nie mieli okazję sięgnąć po tą oryginalną historię.

Jeśli znacie inne powieści Chmielarza, wiecie na pewno, że pisze obrazowo a jego styl jest lekki, ale nie banalny. Jeśli jeszcze nie mieliście okazji sięgnąć po nic co wyszło spod ręki autora - koniecznie polecam nadrobić zaległości. Powyższa lektura idealnie nada się na pierwszy start, ponieważ jest smacznym połączeniem kilku gatunków (postapokalipsa, horror, science fiction, western, fantasy) w sposób bardzo nietypowy, zaskakujący i połączony tak ciekawie, że trudno oderwać się od lektury, w której tak naprawdę wszystko jest możliwe.

Świat nie jest już taki jak kiedyś. Panuje głód, walka o przetrwanie a wszędzie panoszą się dziwne istoty. Bram Huygens wędruje sam, bez bagażu, bez nadziei na lepsze jutro. Chce wydobywać cenny kruszec, ale nikomu nie mówi kto go przysłał ani w jakim celu podejmuje te trudne działania. Jego misja jest wielka, ale strach przed nie wypełnieniem zadania rośnie z dnia na dzień. W dodatku wokół Brama krążą sekrety, niedomówienia oraz ludzie i inne istoty, którzy życzą mu jak najgorzej. Czy mężczyzna wyjdzie cało z tej wyjątkowo trudnej sytuacji?

Wojciech Chmielarz eksperymentuje, ale w bardzo ciekawym stylu. Na pewno lektura nie przypadnie do gustu każdemu, ale ten kto ma odwagę zaryzykować i wkroczyć do tego niebezpiecznego świata na pewno poczuje się miło zaskoczony dopracowaną historią, szczegółami oraz licznymi zaskoczeniami. "Królowa głodu" to mroczna wizja świata, w którym panuje chaos i niebezpieczeństwo a każdy wystawiony jest na próbę przeżycia dnia codziennego. Lektura wciąga od pierwszej strony i mocno działa na wyobraźnię.

Nowa książka "Królowa głodu" to coś zupełnie innego od dotychczasowych książek autora. Każdy wierny czytelnik będzie zaskoczony, bowiem autor kryminałów poszedł tym razem w innym kierunku. Mamy tu do czynienia ze swoistym połączeniem wątków postapokaliptycznych z horrorem, a na dokładkę science fiction. Autor zgrabnie bawi się formą, wplatając również elementy westernu i fantasy. To coś zupełnie innego niż do tej pory znane książki Wojciecha Chmielarza. Jest to zapewne pozycja, wobec której nie można przejść obojętnie.

,,Królowej Głodu" to swiat doszczętnie zrujnowany. Przeniesiecie sie do Księstwa Kuźni Zachodu zdradzonego przez Korporacje, na którym grasują chudzielce, gotowe rzucić się do gardła każdej istocie, która jeszcze się porusza. W sumie, nie gardzą też padliną... W lasach możecie się natkąć na żlebodźwiedzie, który nim się obejrzycie, rozszarpie was na kawałki. Narażeni będziecie na głód i czyhającą zarazę, po której także nie można ujścia z życiem. Jednym słowem postapo w czystej postaci.

Pewnego dnia do Kuźni, bogatej w złoża żywmetalu, przyjeżdża Bram. Tajemnicza postać, pełna tajemnic.

Czego szuka? Czegoś co będzie symbolem władzy, bo wojna o wpływy jeszcze się nie skończyła. Ona dopiero się zacznie...

Mam pewien problem z hybrydami gatunkowymi. Zwyczajnie nie lubię, kiedy poloczinych jest aż tak dużo elementów, ale lubię akurat, więc postawiłam sobie za punkt humoru przeczytać ,,Królową Głodu". Nie odnajduje się w tej historii pełen, z jednejnstriny fantastyki, z drugiej grozy, gdzie głównym tłem jest degradowany świat, w którym królują reworwelowcy, niczym na Dzikim Zachodzie. Do końca nawet nie wiem dlaczego. Czułam się jakby to byla druga książka z jakiegoś cyklu, a ja nie przeczytałam pierwszej. Tej najważniejszej, gdzie wyjaśniona jest istota problemu, dlaczego ten świat rozpadł się na kawałki i wygląda jak stara, powojenna twierdza.

Niemniej udało mi sie w jakiś sposób zgłębić w tej historii, ale im dalej tym robiło się bardziej dziwacznie. Nie pociągają mnie wyrafinowane zoombiaki. Toleruje takie istoty tylko w filmach sci-fi. Tutaj zaszło to zdecydowanie za daleko, oczywiście w moim odczuciu.

Pierwsza książka autora na której której zawiodłam, nad czym ubolewam.

Zdecydowanie wolę klasykę kryminału w wydaniu pana Chmielarza i czekam na kolejną książkę z Mortką w roli głównej 🤭

Ta książka bardzo mnie zaskoczyła. Czytałam kilka kryminałów Wojciecha Chmielarza i choć podobały mi się, to nie zachwyciły mnie ponadprzeciętnie. Z ciekawością sięgnęłam po napisaną przez niego powieść fantasy i okazało się to strzałem w dziesiątkę - ciekawy świat, interesujące postaci bohaterów, potwory intrygi, przygoda, ciekawa fabuła. W tej książce znalazłam wszystko czego oczekuję po książce fantasy. W dodatku najciekawsza postać żeńska jest moją imienniczką, przez co jeszcze ciekawiej czytało mi się tą powieść ;) Bardzo polecam!

Wojciech Chmielarz w swojej książce "Królowa głodu" zabiera nas w nową przygodę, do świata jakiego nie znamy. Są tu żlebodźwiedzie, chudzielce, ludzie poszukują żywmetalu i zmagają się z głodem. W post apokaliptycznej rzeczywistości nie widać nadziei na lepsze jutro, zwłaszcza, gdy zło czai się tuż za rogiem.

Gdy zastanawiałam się jak sklasyfikować tę powieść, to pomyślałam, że dla mnie jest to westernowska wersja "Gry o tron", oczywiście mocno okrojona, ale uważam, że jest tu wiele elementów podobnych. Marzy mi się kontynuacja, prequel, oraz zbiór opowiadań, które pozwoliłyby nam lepiej poznać swiat stworzony przez autora, gdyż ja odczuwam niedosyt, a sytuacja wygląda tak jak przy "Diunie": niby ogarniasz, ale nie ogarniasz i potrzebujesz więcej czasu i elementów aby to poskładać. Bardzo dobrze czytało mi się tę książkę, ciekawiło mnie o co w tym wszystkim chodzi, chociaż nie czułam mocnych więzi z bohaterami, byli mi oni raczej obojętni i nie kibicowałam żadnemu z nich, ani nie darzyłam nikogo większą antypatią. Ciekawe również były portrety psychologiczne postaci, myślę, że autor starał się przedstawić nam jak najwięcej punktów widzenia, w różnych sytuacjach, więc dowiadujemy się co i do czego bohaterów motywowało, do czego oni ostatecznie dążą. Tło historyczne również było interesujące oraz swiat przedstawiony, choć nieprzyjemny, to ja bym chciała więcej takich historii.

Niby to nie kryminał, ale jest mnóstwo niewiadomych, zmyłek, tajemnic i zagadek, nie brakuje porwań, trupów, a nawet szpiegów. Nie brakowało także scen walk, czy to na ringu, czy z szablą lub innym pistoletem w dłoni, a zwłaszcza tej taktyki szczegółowo opisanej. Bardzo lubię w książkach Pana Chmielarza.

Mi się książka podobała, chciałbym jej więcej, ale nie wiem czy powrót tego tytułu po latch to coś więcej, czy nie.

Każda okładka z dużymi drukowanymi literami WOJCIECH CHMIELARZ jest znakiem tego, że książka ta, zagwarantuje czytelnikowi niezapomniane wrażenia oraz emocje sięgające zenitu. I nie mam tu na myśli książek, które autor poleca, lecz te, które pisze, ku uciesze swych miłośników. A nie ukrywam, że Czyt-NIK do tego grona należy, nie zamierzając opuścić fan-klubu Wojciecha Chmielarza.

Zawsze, gdy rozpoczynam lekturę sygnowaną tym właśnie nazwiskiem jestem głodny wrażeń, spragniony emocji, które na zawsze pozostają w sercu i umyśle. Sięgając po „Królową głodu” spodziewałem się, że to będzie całkiem inne spotkanie od tych, do których Pan Wojciech mnie przyzwyczaił. Kryminał, thriller to dotychczas znak rozpoznawczy twórczości autora. Teraz pisarz zaserwował nam gatunkowy miks, co sprawiło, że lektura tej książki była fenomenalnym przeżyciem. Gatunkowy rarytas złożony był z horroru, grozy, fantasy, science fiction, a także westernu. Co ważne w tej miksturze autor nie zatonął, nie zatopił tej historii, lecz sprawnie ją poprowadził, płynnie przeprowadzając czytelnika przez całą akcję. A ta nie pozwala oderwać się od lektury.

Jeśli jesteście głodni mocnych wrażeń, to „Królowa głodu” jest właśnie dla Was. Wojciech Chmielarz doskonale przesuwał się pomiędzy wspomnianymi gatunkami. Niczym puzzle układał je w obraz, który fascynuje i zabiera nas do fantastycznego świata. A my tym samym znajdujemy się w głębi lasu, w którym budzi się potężna siła. Mocą tej historii są jej barwni bohaterowie, którzy muszą odnaleźć się w nowej rzeczywistości.

Po upadku Księstwa Kuźni Zachodu mieszkańcy narażeni są na ataki ze strony żlebodźwiedzi. Na dodatek ruiny Księstwa naruszane są przez poszukiwaczy żywmetalu. Nie zamierzam zbyt wiele zdradzać Wam fabuły, aby nie zabrać przyjemności czytania. Niech ta krótka „relacja” stron tej książki będzie przedsmakiem tego, co czeka Was, gdy tylko ją otworzycie i dacie pożreć się ciekawości tej historii.

„Królowa głodu” to książka, którą Wojciech Chmielarz udowadnia, że jego twórczość nie jest dziełem przypadku, lecz to jego kolejne dzieło, które zasługuje na najwyższe czytelnicze noty. Moje maksymalne wskazania już uzyskał. Ta książka to kolejny dowód na to, że nazwisko Wojciecha Chmielarza jest gwarancją doskonałej lektury.

Książka „Królowa głodu” ukazała się nakładem Wydawnictwo Marginesy

Książki pana Wojciecha biorę w ciemno😊 Jeszcze się nie zawiodłam, dlatego „Królowa głodu” jest już na mojej liście książek do przeczytania.