Krew niewinnych. Cykl Hierarchia Magii. Tom 2

"Tygiel dusz" Mitchella Hogana była jedną z ciekawszych powieści, które przeczytałem w tamtym roku, dlatego od razu po lekturze czekałem na kolejny tom "Hierarchii Magii". Druga część, czyli "Krew niewinnych" ukazała się ostatnio i dzięki uprzejmości @fabrykaslow mogłem ją przeczytać i zrecenzować.

W pierwszej części tego cyklu najbardziej spodobał mi się system magii oparty między innymi na rzemyśliwach. W tej powieści mamy jeszcze więcej magii i jej nowe odsłony, choć rzemyśliwa nadal są w użyciu, z czego się cieszę. Fabuła "Krwi niewinnych" jest naprawdę bardzo ciekawa, ale i nieco zagmatwana przez wielowątkowość. Widać, że wszystkie historie dążą do tego by się splątać i rozwikłać, ale jak na razie więcej jest pytań niż odpowiedzi.

Koniecznie muszę wspomnieć o bohaterach tej powieści. Bardzo podoba mi się to, że żaden z nich nie jest do końca dobry czy zły (no całkiem źli może jednak by się znaleźli). Zdecydowana większość obraca się w kręgach szarości i choć do złego popychają ich motywy, które można zrozumieć, to nadal są to złe postępki.

"Krew niewinnych" to kawał bardzo dobrej fantastyki, choć myślę, że kolejna część może być jeszcze lepsza. Czekam aż wszystkie wątki się ze sobą połączą i dostaniemy odpowiedzi, na które czekamy.

Więcej recenzji znajdziecie na moim Instagramie @[Adres usunięty]zje, gdzie serdecznie zapraszam.

"Krew niewinnych" to drugi tom serii Hierarchia Magii, który dobrze rozbudowuje i kontynuuje historię z pierwszej części.

Śledzimy losy Caldana oraz jego nietypowej drużyny, złożonej ze zróżnicowanych postaci o intrygujących charakterach. Czai się na nich wiele niebezpieczeństw, a nasz młody bohater odkrywa kolejne sekrety historii oraz tajemnice magii.

Poza główną drużyną śledzimy też perspektywy kilku innych postaci i przyznaję, że było tego dla mnie troszkę za dużo, dopiero po pewnym czasie lepiej załapałam kto jest kim, bo z pierwszego tomu sporo mi się już zapomniało 😅

Magia gra dużą rolę w tej powieści i bardzo podoba mi się system stworzony przez autora, różne niuanse oraz to, że do jej opanowania różne postaci potrzebują odpowiedniej ilości czasu.

Klimat tego świata, z samą magią, sytuacją polityczną oraz wieloma tajemnicami na różnych poziomach niezwykle przypadł mi do gustu i z przyjemnością ponownie się w nim zanurzyłam.

Mimo dużej objętości książkę czytało mi się zaskakująco szybko! Poza akcją i odkrywaniem kolejnych elementów układanki, są też miejsca na złapanie oddechu. Były pewne fragmenty, które nieco mnie nużyły, ale nie było ich zbyt wiele. Autor skutecznie utrzymywał moją uwagę.

Ta historia mimo że nie jest wybitna czy specjalnie oryginalna to ma wiele naprawdę solidnych fundamentów i dobrze poprowadzonych wątków. Jest klimatyczna, angażująca, a zarówno świat, jak i bohaterowie oraz sama historia, mają swoją głębię, co mocno w tej serii cenię 😃

Z niecierpliwością będę wyczekiwać kolejnego tomu, bo to naprawdę przyjemna i fajna seria, zwłaszcza dla fanów klasycznego fantasy, którzy oczekują dobrej historii w sprawdzonych motywach 😃

Ode mnie leci polecajka 🥰

„Krew niewinnych” jest drugim tomem cyklu Hierarchia magii autorstwa Mitchella Hogana. To wyjątkowa powieść, której magia wciągnęła mnie już w pierwszym tomie „Tyglu dusz”. Zastanawiałam się, czy mi się podoba, czy książka okaże się wciągająca. Z fantastyką bywa różnie jedna wpada w gust, jest dobrze rozbudowana, inna wręcz przeciwnie. Okazało się, że nie można jej było odłożyć na bok, a o historii zapomnieć. Mitchell Hogan potrafi stworzyć zajmującą opowieść, którą umiejętnie przedstawia wkładając w dłonie bohaterów kolejne czyny. W przypadku tworzenia kolejnego tomu oczekiwania czytelników wzrastają, należy im sprostać, a nawet je przekroczyć. Historia nie tylko musi się rozwinąć, ale także zaskoczyć i dorównać pierwowzorowi.

Głównym bohaterem książki autorstwa Mitchella Hogana pod tytułem „Krew niewinnych” jest Caldan musi uciekać z grupą towarzyszy. Wydarzenia wymykają się spod kontroli, gdy stara się pomóc kobiecie, na której mu zależy, w świecie pełnym byłych sojuszników oraz nowych i potężnych wrogów. Ucieczka nie wydaje się być odpowiednim posunięciem, zupełnie jakby miała na chwilę odroczyć to, co nieuniknione. Wyzwoliciele Imperium Mahryzańskiego okazali się najeźdźcami, którzy po zrobieniu czystki czekali na coś lub kogoś, czy bohaterowie powinni się tego obawiać? Co czeka Caladana? Czy uda mu się przetrwać?

„Krew niewinnych” rozgrywa się w doskonale wyważonym tempie, od czasu do czasu podrzucając coraz to ciekawsze wydarzenia, które podtrzymują zainteresowanie powieścią. Główny bohater nie jest „wybrańcem”, kimś, kto będzie wyróżniał się pod każdym względem i uratuje świat, jak dzieje się w większości współczesnych książek fantasy. Caldan to młody chłopak, który znajduje się w niewłaściwym miejscu próbując przetrwać, pomóc sobie i otaczającym go ludziom. Historia ukazuje, że młody bohater po raz drugi musi zostawić wszystko za sobą i wyruszyć na nieznane wody z ludźmi, którym nie ufa, tylko po to, by uświadomić sobie, że świat nie jest takim miejscem, za jaki go miał. Mitchell wykorzystuje sposobności, które stworzył realistycznie przedstawiając, jak młody chłopak zareaguje na konfrontację z uprzedzeniami. „Krew niewinnych” zachwyca konstrukcją i ekspansją świata, są dobrze przemyślane, a istniejące systemy magiczne budzą podziw pod względem projektu i oryginalności. To zabawna, fascynująca i poruszająca powieść, która zachęca do sięgnięcia po kolejny tom.

Lubicie high fantasy, rozbudowane światy, ciekawe systemy magiczne? Jeśli tak, to ta seria będzie dla Was idealna!

Drugi tom pozwala nam na lepsze poznanie głównych bohaterów, zwłaszcza Caldana, który z dosyć przeciętnego młodzieńca, staje się odpowiedzialnym i ogarniętym obrońcą swych towarzyszy.

Dowiadujemy się też więcej o magii istniejącej w tym świecie. Destruktywna i zniewalająca moc jest bardzo ciekawie pokazana, a kto wie, do czego może doprowadzić 😉

Kolejne tajemnice tego świata zostają ukazane, choć czuję, że jeszcze wiele kolejnych odkryjemy w trzecim tomie. Ciekawią mnie zwłaszcza tajemnice najwyższego szczebla. Kim są główni przywódcy w tym świecie? Jakimi mocami dokładnie władają i, co jeszcze ciekawsze, w jaki sposób je uzyskali 😏

Z niecierpliwością czekam na kolejny tom, choć przyznaję, że ten czytałam dosyć długo, ale też prawda jest taka, że jest on sporych rozmiarów 😉

Pozwoliło to jednak na dokładniejsze ukazanie wszystkich wątków, a pomimo takich rozmiarów, czytelnik się nie nudzić nawet przez chwilę.

To dobrze napisana i poprowadzona historia, która może spodobać się wszystkim wielbicielom klasycznej fantasy i nie tylko ❤️📖

"Krew Niewinnych" to drugi tom trylogii Hierarchia magii, autorstwa australijskiego pisarza Mitchella Hogana. Poprzednia część zauroczyła mnie oryginalnym systemem magicznym, ale miałam ogromny problem z głównym bohaterem, który od samego początku jawił się jako fajtłapa i tchórz. Na szczęście pod koniec "Tygla Dusz" zaczęłam się przekonywać do Caldana. Zaintrygowało mnie również dynamiczne zakończenie. Postanowiłam wiec sięgnąć po kontynuację, oczekując co najmniej wprawnej, energicznej fabuły i rozszerzenia wątku rzemyślenia.

I wiecie co? Nie zawiodłam się. :)

Zacznę może od tego, że "Krew Niewinnych" wypadła o niebo lepiej od pierwszego tomu. W książce akcja aż wrzała, nie znalazłam ani chwili na nudę. Pojawiło się dużo nowych wątków takich jak: nauka magii zniewalającej i destruktywnej, odkrycie tajemnic Arcymagów i Protektorów, niezwykła, magiczna choroba Mirandy, walka z nieznanym, mocarnym przeciwnikiem nazywanym Bogiem-Imperatorem czy poznanie prawdy o cesarzu. To zaledwie kilka przykładów tego, z jakimi problemami musiał się zmierzyć Caldan, więc jak widać było intrygująco, dynamicznie i bardzo wciągająco.

A propos głównego bohatera to ogromnie podobała mi się droga, którą podążył. W porównaniu do Caldana z pierwszej części, czyli fajtłapy i poniekąd nieudacznika, w Krwi Niewinnych czytelnicy widzą go jako sprytnego, walczącego o najbliższych młodego mężczyznę. Wcześniejsze powolne nauki rzemyślenia teraz dały owoce w postaci sprawnego osiągania kolejnych etapów magii, w tym poznawania jej zakazanych dziedzin. Nie było jednak aż tak kolorowo, ponieważ Caldan przez większość czasu musiał uciekać, martwić się o zdrowie przyjaciółki i nigdzie nie mógł znaleźć własnego miejsca, co było bardzo przykre.

Mitchell Hogan w drugim tomie postawił na motyw uzdrawiających właściwości krwi Caldana oraz zagłębianie różnorodności systemu magicznego. W ogóle ponowie swoje słowa z recenzji "Tygla Dusz": kreacja rzemyślenia, czyli kombinowania z tworzywami sztucznymi (papier, metal, drewno), rysowanie na nich symboli oraz tchnienie w przedmioty mocy prosto ze studni umysłu za pomocą strumieni myśli to niezwykle świeży, zaskakujący pomysł, za który autorowi należą się brawa.

Oprócz śledzenia losów Caldana do głosu doszli również inni bohaterowie. Czytelnik miewał brutalne zapędy razem z Amerdanem, był oddany Imperatorowi jak Dzwonki, sprzeciwiał się krwawemu najeźdźcy o wolność, rodząc bunt wśród swoich, jak Felice, a także walczył z potworami ramię w ramię z Vasilem i jego kompanami.

Rzadko się zdarza, że kontynuacja jest lepsza od pierwszego tomu. W "Krwi Niewinnych" mamy do czynienia właśnie z takim przypadkiem. Książka jest niesamowicie wciągająca, ma pełno oryginalnych wątków, a akcja jest dynamiczna, więc czytelnik ani przez moment nie traci zainteresowania. Historia porywa, zwłaszcza w scenach bitewnych, a także podczas wyciągania strumieni na światło dzienne. Tajemnice, porwania, tortury - oczekujcie nieoczekiwanego, ponieważ "Krew Niewinnych" to jeden wielki zwrot akcji. Polecam!