Kraina nocy

„Kraina nocy” to kontynuacja „Hazel Wood” Melissy Albert. Autorka po raz kolejny zabiera nas w podróż do niezwykłej krainy, w której nic nie jest oczywiste.

Zacznę od wydania – twarda okładka, piękne błyszczące zdobienia na okładce, środek wzbogacony o tajemnicze wzory i ilustracje – istna gratka dla miłośników pięknych wydań i okładkowych srok.

Jeśli chodzi o treść, to „Kraina nocy” jest bezpośrednią kontynuacją „Hazel Wood” i myślę, że znajomość pierwszej części jest wręcz konieczna. Główna bohaterka, Alice ucieka z Uroczyska, ale czy Uroczysko pozwoli od siebie uciec? Melissa Albert stworzyła niezwykle mroczny świat, pełen tajemnic, niewiadomych i magii, która nie wiadomo gdzie się zaczyna, a gdzie kończy. W „Krainie Nocy” występują bohaterowie, których poznaliśmy w „Hazel Wood”, ale pojawia się też sporo nowych postaci. Momentami książka budzi poczucie chaosu, pojawia się sporo różnych wątków, w których łatwo się pogubić. Książka wymaga więc od czytelnika pełnej uwagi i skupienia. Mroczny klimat w tej opowieści jest nieszablonowy, łączy w sobie elementy fantasy i thrillera. Ciekawym zabiegiem było dołączenie wątków ukazanych z perspektywy Fincha, co pozwoliło lepiej poznać i zrozumieć całą opowieść. Zakończenie było zaskakujące, jak zresztą wiele rzeczy w „Krainie nocy”.

Książkę, a raczej cykl „Hazel Wood” polecam miłośnikom gatunku oraz wszystkim, którzy mają chęć przeżyć coś nieoczywistego.

Na premierę tej książki czekałam długo, co jakiś czas wracałam myślami do bohaterki pierwszego tomu „The Hazel Wood”. „Kraina nocy” jest drugim tomem cyklu The Hazel Wood autorstwa Melissy Albert. Jestem przekonana, że nie tylko ja chciałam, jak najszybciej sięgnąć po drugi tom, miałam taką cichą nadzieję na powrót do Uroczyska. Chociaż na pierwszym tomie widniało ostrzeżenie mówiące o tym, aby „trzymać się z daleka od Hazel Wood, ja tego nie zrobiłam i z tego powodu dałam się wciągnąć w niesamowitą historię, a teraz nienauczona doświadczeniem zrobiłam to znowu. O takiego spotkało główną bohaterkę?

Główną bohaterką jest siedemnastoletnia Alice, dziewczyna urodziła się mając całe czarne oczy, a temu towarzyszyły dziwne wydarzenia. Fabuła książki ma miejsce w Nowym Yorku, ale także w innych światach alternatywnych. Alice stara się ułożyć sobie życie po tym, co przyniosło jej Hazel Wood. Czas mija nieubłaganie, a od ostatniej wizyty w tamtym miejscu minęły aż dwa długie lata. Tylko, czy po czymś takim można w pełni odzyskać to, co się utraciło? Dziewczyna starała się sobie radzić ze wszystkim, jak najlepiej potrafiła, jednak spokój nie mógł pozostać w jej życiu. Rozpoczęła pracę w antykwariacie, co jej odpowiada, dzieje się coś niedobrego. Uroczysko próbuje przeniknąć do realnego świata, a postacie, które tam przebywają zostają mordowane. Co zrobi Alice? Czy dla Uroczyska jest jakaś nadzieja? Jak sobie radzić z najgorszymi koszmarami, które stają się rzeczywistością?

Melissa Albert w swojej powieści „Kraina nocy” po mistrzowsku wręcz łączy ze sobą współczesny i realny świat z tym fantastycznym, który zaczyna przenikać i zacierać wszelkie granice. Książka jest utrzymana w niezwykle mrocznej atmosferze, co sprawia, że czytelnik w każdym wieku jest w stanie się w niej odnaleźć. Kiedy tylko otworzyłam książkę zaczęłam ją czytać i przepadłam, nie miałam powodów, aby ją odłożyć, nawet na chwilę i nie chciałam tego robić. Już od mojego pierwszego spotkania z twórczością autorki dałam się otulić, owinąć szczelnie fabułą, jak mało, kto. Nie chciałam opuszczać miejsca, z którego Alice powróciła i całe szczęście otrzymałam drugi tom, gdzie mogłam wyjść naprzeciw nieoczekiwanym wydarzeniom. Jak to w cyklach bywa, polecam zacząć przygodę z twórczością Albert według kolejności, czyli zapoznać się najpierw z „The Hazel Wood”, ponieważ zwyczajnie się pogubicie, jeśli będziecie chcieli pójść na skróty. „Kraina nocy” podobała mi się równie mocno, jak jej poprzedniczka, a wszystko za sprawą innowacyjnego podejścia do baśni i doborowej kreacji bohaterów.

.

"Kraina Nocy" autorstwa Melissy Albert, to dalsze losy Alice z "Hazel Wood" która to z pomocą Fincha uciekła z Uroczyska. Razem więc, z innymi uciekinierami z tego bajkowego świata, dziewczyna próbuje się ukryć w Nowym Jorku. Niestety, nie wszystko idzie po jej myśli, gdyż kilka postaci z bajek, ginie w niewyjaśnionych okolicznościach.

.

Ja "Hazel Wood" przesłuchałam w audiobooku i po postu przepadałam. Książka mnie zachwyciła i nadal nie wiem czemu, jeszcze nie kupiłam sobie wersji papierowej. Po sequelu więc, spodziewałam się tego samego, a dostałam jeszcze lepszą historię. "Kraina Nocy" wydaje mi się mroczniejszą i bardziej krwawą częścią, co mi się bardzo spodobało. Ja lubię takie klimaty, więc nie miałam z tym żadnego problemu. Ponadto, w książce pojawia się tyle zwrotów akcji, że ciężko tutaj o nudę. Już od pierwszych stron, akcja tak fajnie się rozwija, dzięki czemu książkę pochłonęłam w dwa wieczory. Styl autorki jest taki baśniowy i płynny, więc warsztatowo jest nadal dobrze. Co do bohaterów, to bardzo spodobało mi się to, jak oni ewoluowali. Na przestrzeni tych dwóch książek, widać, że te fantastyczne postaci, nie stanęły w miejscu. Za co ogromny plus.

Krótko mówiąc, ja nie mam do czego tutaj się przyczepić, bo po prostu wszystko mi tu grało. Od świetnie wykreowanych bohaterów, poprzez wartą akcję, a skończywszy na genialnym pomyśle na świat.

.

Ogromnie się cieszę, że powstał ten sequel, ponieważ jest to książka idealna dla mnie. A jeśli wy, chcecie sięgnąć po cos świeżego i nie sztampowego, to te książki są zdecydowanie dla Was.

Długo czekałam na premierę tej książki. Po pierwszym tomie pragnęłam przeczytać jeszcze więcej historii autorstwa Melissy Albert. Mimo że jest to literatura młodzieżowa, oświadczam, iż spodoba się ona dużej części osób dorosłych, które gustują w thrillerach. Sama przepadłam, gdy tylko przeczytałam pierwsze strony. Książka mocno działa na wyobraźnię, dlatego ciężko się od niej oderwać. Autorka perfekcyjnie łączy fikcyjne wydarzenia z realiami naszego świata, dlatego nie czyta się tej lektury jak zwykłej bajki. Szczerze mogę powiedzieć, iż ta książka jest w czołówce najlepszych książek, jakie dotąd przeczytałam.

Muszę przyznać, że "Kraina Nocy", czyli kontynuacja "Hazel Wood" autorstwa Melissy Albert jest nieporównywalnie lepsza od swojej poprzedniczki. Fabuła wciąga od samego początku i trudno jest oderwać się od lektury, co w przypadku "Hazel Wood" nie miało miejsca. Ten tom jest zdecydowanie bardziej przemyślany i dopracowany, a historia mniej oczywista. A do tego niepokojąco mroczna.

Akcja toczy się w większości w Nowym Jorku, gdzie Alice próbuje na nowo ułożyć sobie życie u boku Elli. Duchy przeszłości nie dają jej jednak spokoju. Po jej ucieczce, Uroczysko nie było już takie samo. Wiele Historii wyrwało się ze swoich baśni i odnalazło drogę do świata ludzi, gdzie próbują stworzyć dla siebie miejsce. Alice stara trzymać się od nich z daleka, jednak nie jest to łatwe. To wszystko komplikuje fakt, iż byłym Historiom grozi śmiertelne niebezpieczeństwo, jednak do samego końca nie wiadomo, co czai się w mroku i z której strony ono nadejdzie, a sama Alice zostaje uwikłana w sprawę seryjnych morderstw, przez co spotyka się z niechęcią ze strony mieszkańców Uroczyska. Dziewczyna musi stawić czoła niebezpieczeństwu i na przekór przeciwnościom losu, rozwikłać pewną zagadkę. Można powiedzieć - choć jest to stwierdzenie trochę na wyrost -, że jest to opowieść o poszukiwaniu siebie i akceptacji.

Warto dodać, że część rozdziałów napisana jest z perspektywy Fincha, co bardzo mi się podobało, ponieważ dzięki temu razem z nim możemy bliżej poznać Uroczysko i jego mieszkańców oraz wyruszyć w podróż po innych światach.

Podsumowując, tak jak do "Hazel Wood" miałam wiele zastrzeżeń, tak w przypadku "Krainy Nocy" w zasadzie nie mogę się do niczego przyczepić. Tym razem tłumaczenie nie sprawiało, że zgrzytałam zębami, choć przyznam, że odniosłam wrażenie, iż niektóre zwroty można było przetłumaczyć w mniej wulgarny sposób, bo brzmiały ono mało naturalnie. Z założenia jest to powieść dla starszej młodzieży, więc można na to przymknąć oko. Ponadto, finał tej historii mnie zaskoczył, a to się rzadko zdarza. Nawet jeśli domyśliłam się rozwiązania jednej z zagadek, to kolejne zwroty akcji sprawiły, że kilka razy musiałam odłożyć na chwilę tę książkę, żeby ochłonąć z emocji i móc kontynuować lekturę.

W mojej subiektywnej skali oceniam ją na 8/10. Zdecydowanie warto po nią sięgnąć!