Koniec maskarady. Czas Żniw. Tom 4

Czytając początek tj. pierwsze 400stron Końca Maskarady byłam niestety mocno znudzona. Miał być dziki, płynący krwią Paryż a dostałam raczej rozmazany widok z okna na wieżę Eiffla. W dodatku brudnego okna. Czułam się zawiedziona bo poprzednie tomy serii były naładowane akcją już od pierwszych stron i tu liczyłam na to samo. Niestety było nierówno i dość chaotycznie. Może to kwestia zmian w tłumaczeniu?

Jednak kiedy moje zniechęcenie osiągało już apogeum na str ok 400, po wejściu do Apolyona, w końcu zaczęło się coś dziać! Tak! Szkoda, że dopiero przy finiszu ale lepiej późno niż wcale. Ostatnie 200str to praktycznie same zwroty akcji i to takie, że po prostu nie ma opcji żeby nie otworzyć choć trochę ust ze zdziwienia. WOW!!Autorka dała się ponieść. Tak to wszystko poplątała, że nie wiadomo już komu ufać i kto jest w końcu tym złym.

Misternie tkana od samego początku serii intryga polityczna stopniowo nabiera kolorów. Dostałam odpowiedzi na niektóre pytania z poprzednich tomów i w końcu zaczynam dopasowywać elementy układanki w jakąś tam większą część całości. Niestety trochę czułam, że to już ponad połowa serii i zbliżam się ku końcowi... Ale pewnie autorka mnie jeszcze nie raz zaskoczy.

Jesli zaś chodzi o Paige i Arcturusa... No właśnie... Ramię w ramię walczą z Nashirą i Sajonem ale czasem także sami ze sobą. Ich decyzje a raczej decyzje Paige są mocno nieprzemyślane i odciskają piętno na ich i tak już dość skomplikowanej relacji. I kiedy już wszystko zaczyna wjeżdżać na dobre tory to pyk i Paige stwierdza, że jest zbyt nudno i trzeba napsuć trochę krwi... Jest to bardzo męczące i mam nadzieję, że w kolejnych tomach się to zmieni.

Niemniej jednak całość oceniam bardzo dobrze. Mocna końcówka sprawiła, że zapomniałam o słabym początku i niezdecydowaniu Paige. Zostawiła mnie natomiast z wielkim kacem książkowym a na kolejny tom przecież trzeba jeszcze dłuuugo czekać...

Pisanie kolejnych tomów przez tyle lat prowadzi do jednego stwierdzenia: autorka chce by co jakiś czas odświeżać sobie całą historię po kolei 🙈 Nie miałam zbytnio czasu na reread 3 wcześniejszych tomów ale to nie problem. Ważne rzeczy zawarte są w słowniczku na tyłach książki przez co pamięć się trochę odświeża. Co prawda na pewno uciekło mi kilka samczków ze względu na zaniki pamięci ale nie przeszkadza to w czytaniu i zrozumieniu wydarzeń w tym tomie.

Niestety ten tom strasznie zniechęcił mnie do Paige. Zrobiła się strasznie naiwna, samolubna, nieracjonalna a do tego odwagę zamienia na brawurę. Naczelnik zawsze stanowił zagadkę i w tym tomie się to nie zmieniło. Pojawiają się kolejne intrygi i coraz więcej osób o niecnych zamiarach. Nie wiadomo komu ufać. Miałam totalny mętlik w głowie. Dodatkowo autorka miażdży zakończeniem co sprawia, że czytelnik ma jeszcze więcej pytań niż wcześniej. Początek historii był męczący, chociaż nowelka wyjaśnia obecny stan Paige można było ją sobie darować albo skrócić to do jednego rozdziału. Bardzo dużo użalania się nad sobą ale jestem w stanie zrozumieć ten stan z wiadomych przyczyn. Niekoniecznie pojmuję inne bardzo ryzykowne działania jakie podejmuje dziewczyna.

W ogólnej ocenie historia z czasem wciąga i nabiera tempa ale według mnie jest chyba trochę rozwleczona bo w ostateczności za dużo to się nie dowiadujemy. Fanom serii na pewno ten tom przypadnie do gustu. Całościowo seria Czas Żniw jest naprawdę dobra i polecam ją fanom fantastyki.

Serię zaczynałam czytać od prequela, Bladej Śniącej, dlatego gdy przebrnęłam przez wszystkie tomy, czekałam niecierpliwie na Koniec Maskarady. Mam wrażenie, że z tomu na tom Shannon pisze coraz lepiej, książka ta była bowiem chyba najlepsza z cyklu! Nie mogłam się od niej oderwać, a losy Paige przyprawiają czytelnika o wachlarz emocji. Nawet nie wiem, kiedy pochłonęłam to opasłe tomiszcze. Naprawdę polecam cały cykl, a w szczególności Koniec Maskarady. To uniwersum pochłania podczas czytania i wciaż siedzi w głowie, nawet po przeczytaniu. Warto przeczytać!

W tej części z serii czytelnik razem z Paige przenosi się do malowniczego Paryża, który możemy oglądać oczami głównej bohaterki. I choć na początku dziewczyna powoli dochodzi do siebie po wcześniejszych wydarzeniach, to szybko daje się porwać nowym zdarzeniom. Raz po raz unika ona śmierci, co wydaje się aż zbyt dużym wsparciem wszechświata. Znaczącym minusem jest to, że większość francuskich słów i zwrotów nie została przetłumaczona, co z jednej strony lepiej pasuje w kontekście, lecz wprawia w konsternację czytelników nie rozumiejących tego języka. Więc podczas lektury albo trzeba jakoś to zignorować, albo posiłkować się Google tłumaczem.

Mimo wszystko trzeba przyznać, że książka trzyma w napięciu. Ciężko jest się od niej oderwać, chcąc jak najszybciej poznać zakończenie, które jest trudne do przewidzenia. Dodatkowo znowu muszę zachwycić się wykreowaniem świata, który od pierwszych stron bardzo mnie ujął. Postacie również zapadają w pamięć, szybko zdobywają sympatię czytelnika. Szczerze żałuję, iż nie ma kontynuacji, z pewnością bym po nią sięgnęła.

Kiedy po raz pierwszy przyszło mi obcować z serią "Czas Żniw", pojawiło się u mnie silne pragnienie poznanie dalszych losów głównej bohaterki. Otwierający serię tom okazał się dla mnie doskonałą powieścią i to sprawiło, że kolejne części musiały obowiązkowo się u mnie pojawić. "Koniec maskarady" to czwarta odsłona przygód Paige Mahoney, która jest tak samo rewelacyjna, jak poprzednie.

Samantha Shannon tworząc ten cykl, przygotowała mnie na twórczość wysokiej jakości. Dlatego też za każdym razem w moje ręce wpadała wyborna lektura. Tym razem autorka również napisała wciągającą, barwną i emocjonującą powieść. Dużo akcji, ciekawych wątków i tajemnic czyni tę książkę pasjonującą wyprawą do świata stworzonego przez jej twórczynię. Świetna pozycja w swoim gatunku!

To moja pierwsza książka tej autorki i na pewno niejedyna. Chętnie przeczytam wcześniejsze tomy. Fantastyczne opisy, pobudzające wyobraźnię i przenoszące czytelnika w zupełnie inny świat. Bardzo mrocznie, niebezpiecznie, pełne akcji tomisko. Precyzyjnie opisane walki, barwne postacie i i ciekawe dary, którymi się posługują. Nie mogłam oderwać się od książki.

Jedna z ciekawszych serii w swoim gatunku i Samatha udowadnia, że potrafi stworzyć historię, która czytelnika wgniecie z podłogę, przeciągnie po niej, podniesie i znów rzuci nim o podłoże, a na koniec obieca wraz z ostatnią stroną potężnego kaca książkowego i niemoc czytelniczą.

Powrót do tej serii to jak spotkanie z dawno niewidzianym przyjacielem. Długo kazano nam czekać na kontynuację, ale o to jest kolejny tom przygód Czarnej Ćmy.

Wcześniej nie dała się złamać. Na granicy śmierci walczy o wolność tysiąca jasnowidzów. Rewolucja trwa, a może już wojna. Paryż nie jest taki sam jak Londyn, a to dopiero początek historii. Trzeba być twardym. A Paige musi się stać „Królową o Żelaznym Sercu”.

Kontynuacja The Bone Season na najwyższym poziomie. Poznajemy podziemie Francji, jej cudowne uliczki i ten język. Ja osobiście uwielbiam także jestem zachwycona. Te pałace, wspomnienia z poprzednich wieków – istny raj do ruszenia swoją wyobraźnią. Kolejne tajemnice. Ludzie, którzy są tylko ludźmi bądź aż. Bohaterowie ukazani jako Ci, którzy też mogą popełniać błędy, mają uczucia, a muszą założyć żelazną maskę. Starzy znajomi z poprzednich tomów, są Ci których kochamy i Ci których nienawidzimy. Niekiedy ciepło się robi na sercu, w innym miejscu nóż w kieszeni się otwiera. Shannon ukazuje dalej ludzką chciwość, nienawiść, władze – która może wszystko i w tym wszystkim naszą niezniszczalną, taką naturalną Czarną Ćmę, która ma chęć walki i nie walczy tutaj dla siebie tylko dla osób, które kocha. „(...) Człowiek chyba tego pragnie. Wpełzamy do najgłębszych jaskiń, sięgamy do dna morza, próbujemy dotknąć gwiazd (...) Ciągle szukamy innych światów. Jakichś ciekawszych”. Miejscami wzruszająca, wciągająca, nietuzinkowa i pełna barwnych postaci. Końcówka niszczy cały obraz od początku książki i czyta się ją na jednym wdechu.

Dużo szczegółów, dzięki którym przenosisz się idealnie w miejsce gdzie akcja się akurat odbywa. Pełno emocji. To jest ta książka, którą chcesz czytać, ale nie chcesz jej skończyć. Londyn, a Paryż tak różne, a jednak autorka oddała całą magię miejsca i połączyła to w jedną zgrabną całość. Mam nadzieję, że nie każe nam długo czekać na kolejne tomy tak długo jak na ten. Ekranizacja tej serii mam wrażenie, że to byłby hit o ile oddaliby książkę w pełni, a przynajmniej jakąś jej część, choć wiemy jak to z tym bywa.

Jeżeli ktoś równie mocno pokochał Czarną Ćmę jak ja w poprzednich tomach to ten go również nie zawiedzie, a mam wrażenie, że autorka z każdym tomem wchodzi na wyższy poziom interesującej i wciągającej fabuły od pierwszych stron.

Za egzemplarz dziękuje wydawnictwu.

W końcu mogłam powrócić do świata wykreowanego przez S. Shannon w poprzednich tomach "Czasu Żniw". Czwarta część na pewno zachowuje bardzo wysoki poziom całej serii.

Na początku akcja rozwija się stopniowo, ale od połowy biegnie już bardzo szybko. Końcówka (jak zawsze zresztą) zapiera dech w piersiach i pozostawia ogromny niedosyt. Czekanie na kolejny tom będzie sporym wyzwaniem.

Niesamowity świat jasnowidzów został poszerzony o pewne postaci i pojęcia, co sprawia, że jest jeszcze bardziej interesujący i nadal zachwyca złożonością i świetnym przedstawieniem. Stworzona w tej serii rzeczywistość nie ma sobie równych, szczególnie w kwestii dbałości o spójność całego systemu i nadawania imion bohaterom.

Akcja przenosi się tym razem do Paryża. Tu nic nie trzeba dodawać - Paryż to cudo i mi nie potrzeba już więcej.

Jedyną rzeczą, co do której można mieć zastrzeżenia, to niestety tłumaczenie. W poprzednich częściach tłumaczenie było niezwykle dokładne i oddawało piękny język oryginału. "Koniec maskarady" miał jednak parę momentów (szczególnie na początku) z dość niefortunnym tłumaczeniem. Kilka zdań zwyczajnie źle brzmiało po polsku. Mam nadzieję, że następne tomy już nie będą zawierały tylu literówek i takich niepasujących zwrotów.

Pomijając kwestię tłumaczenia, powieść jest świetna, a cała seria oryginalna i bardzo się wyróżnia wśród innych książek o podobnej tematyce. Pozostało tylko czekać z niecierpliwością na kolejne losy Paige i innych bohaterów.