Koliber

Trudno mi wrzucić tę powieść do konkretnej szufladki, a nawet w kilku słowach stwierdzić, o czym właściwie jest, ale nie jest to przytyk, tylko wielki komplement. Jest tutaj mnóstwo wątków, wiele tragicznych wydarzeń i szczęśliwych happy endów. Z kolei w ogóle nie ma miejsca na nudę, banał czy frazesy. Autor pięknie opisuje Florencję od lat siedemdziesiątych do współczesnych, a całość przypomina nostalgiczną podróż do świata, którego już dawno nie ma. Ta historia na pewno na długo zostanie w mojej głowie:)

“Koliber” to saga rodzinna, rozrzucona w czasie. Opowieść nietypowa, zaskakująca. Życie głównego bohatera Marca Carrery jest dość skomplikowane już od dzieciństwa. On jednak potrafi jak tytułowy koliber trwać w bezruchu, podczas gdy otacza go chaos, on pozostaje niewzruszony. Wszystko jest opisane dość szczegółowo, wchodzimy w najgłębsze sfery człowieczeństwa. Książka o wartościach uniwersalnych: miłości, nadziei, cierpieniu, podana w sposób nietuzinkowy. Zakończenie bardzo zaskakujące. Zdecydowanie polecam dla tych, którzy lubią czytać po to, by potem mieć co rozważać

O książce "Koliber" można pisać z różnych perspektyw i na wiele różnych sposobów. To powieść tak niejednoznaczna, że mnie samej trudno ją w jakikolwiek sposób ocenić, pewna jestem tego, że na długo zostanie w mojej świadomości.

Pierwsze, co rzuca się w oczy, to kompozycja tej powieści: z jednej strony niespotykana, z drugiej trudno było mi odnaleźć w niej jakiś klucz. Marco zaprasza swoich odbiorców w podróż w czasie między latami 70-tymi XX wieku aż do czasów współczesnych. Jesteśmy z nim podczas najważniejszych wydarzeń jego życia: ślubu, rozwodu, narodzin córki, wnuczki, a przede wszystkim, gdy odchodzą jego bliscy oraz gdy on sam odnajduje cel swojego życia.

"Koliber" to emocje. Mnóstwo emocji, choć nie zawsze podane są w przystępny sposób. Zaciekawienie, współczucie, wzruszenie, śmiech – Autor wie, jak bawić się odczuciami czytelnika. Przyznaję, że niektóre rozdziały mnie wynudziły – jak na przykład lista rzeczy odziedziczonych po rodzicach. Nie czułam też relacji między Markiem a Luisą, opisanej w ich korespondencji. Czy to wada książki? Według mnie tylko świadczy o wyjątkowości tej powieści.

No i styl! Jestem zakochana w tym, jak pisze Sandro Veronesi, ale też nie zawsze – “blachy” tekstu niejednokrotnie stawały się męczące, część rozdziałów była przegadana. Jednak czułam, że książka jest napisana emocjami: to wyjątkowo opisana żałoba, niesamowite rozmowy z psychoterapeutą (uwielbiam je!), relacja z siostrą i wiele innych aspektów życia Marca.

Świeżość, emocje, nieoczywiste wykorzystanie oczywistych literackich motywów. "Kolibe"r to diament, którego rysy podwyższają jego wartość. Szczerze polecam wszystkim fanom literatury pięknej.

Koliber od zawsze był dla mnie najbardziej fascynującym ptaszkiem. Najmniejszy na świecie, poruszający swoimi skrzydełkami z prędkością, której można mu pozazdrościć.

Dlatego kiedy tylko otrzymałam propozycje przeczytania tego tytułu, nie mogłam mu się oprzeć. Nieszablonową, niecodzienna i nietuzinkowa. Iloma zamiennikami możemy opisać tą książkę? Wieloma i ciągle będzie ich mało. Pozycja dla której warto znaleźć czas. Poświęcić się jej w 100 procentach i poczuć niesamowita satysfakcję po jej przeczytaniu. Napisana w taki sposób iż ciężaru przekazu nie odczuwamy od razu. Stopniowo wchodzimy w świat Marca Carrery, poznajemy jego wzloty i upadki. W obliczu tylu złych doświadczeń, które spotykają go w życiu nie poddaje się i stara się żyć dobrze, godnie i szczęśliwie.

Koliber to książka, która nie jest idealna na jesienny wieczór przy świeczkach. Nie jest sentymentalna ani romantyczna. Jest bolesna, emocjonalna, wartościowa. Sięgnijcie po nią i sami się przekonajcie o jej fenomenie.

"To dowód na to, że spojrzenia to potężna broń i że są zdolne doprowadzić do emocjonalnej kolizji, nawet kiedy ten, kto je rzuca, nie ma takiego zamiaru".

Koliber to opowieść o Marco Carrero, który był niesamowitym człowiekiem, a zarazem popełniał błędy jak my wszyscy. Ta książka to jego droga, pełna wielu zaskakujących zdarzeń ale i niezwykłych ludzi, miejsc i listów, których czytanie jest niezwykle intymne jednak trudne do odparcia.

Przede wszystkim książka jest niezwykle szczegółowa, wiele sytuacji jest nakreślone co do ostatniego detalu. Jakiekolwiek pytania podczas czytania są wyłożone czarno na białym. Z drugiej strony nie tylko detale rzeczowe są tak opisane ale i relacje, zachodzące zmiany oraz codzienne życie bohaterów.

Nie ukrywam, że najbardziej zainteresował mnie wątek wymiany listów między Marco a Luisą. Ich relacja nie była w ogóle wyjaśniona, na kartach powieści mieliśmy rzucane gdzieniegdzie wskazówki. Jednak te najważniejsze wątki albo domyślamy się sami z rozdziału na rozdział albo czekamy z niecierpliwością na finał. A nie ukrywam zaskoczył on nawet mnie. Na szczególną uwagę zasługuje też złożona miedzy nimi przysięga czystości, co z jednej strony wydaje się nieco groteskowe a z drugiej pełne podziwu. Żałuję, że mamy tutaj tylko jedną stronę wydarzeń.

„A zatem wiesz, że to opis naszej miłości, że mnie nigdy nie ma tam, gdzie jesteś ty, a ciebie nie ma nigdy tam, gdzie ja jestem?”.

Relacje w książce w dużej mierze są skrzywione psychicznie od najmłodszych lat

Tragedia rodzinna odcisnęła swoje piętno, tak jak i relacja rodzinna ukrywana i skrzętnie zamiatana pod dywan. Główny bohater w swej drodze przez życie pokazuje blaski i cienie, popełnia błędy ale i doznaje olśnienia. Jest osobą, która nie raz się poświęca ale i odnajduje swój cel.

Bardzo podoba mi się wskazówka związana z żałobą, niektóre rozwiązania psychologiczne jakie zostały zastosowane w książce. A także na uwagę tekst na konferencję o percepcji wzrokowej między okiem a mózgiem, która w jakiś sposób pokazuje działania brane przez nas za pewnik.

Koliber jest książką, którą mogę porównać do wejścia na wernisaż. Każdy rozdział to sztuka, którą możemy interpretować jak chcemy ale i dowiedzieć się czegoś nowego. Historia choć wielopokoleniowa łączy się ze sobą aż do ostatniej strony, pozostawiając nas z uczuciem spokoju i wiedzy, która kiedyś może się nam przydać.

Polecam~