Kolejny raz. Jeszcze raz. Tom 2

Książka mnie pochłonęła, nie mogłam oderwać się od lektury i zarwałam nockę.

W drugiej części - bardziej, niż emocjami Adrianny - żyłam emocjami Piotra. Wciąż miałam nadzieję, na szczęśliwe zakończenie dla niego, kibicowałam jego szczęściu na każdej stronie.

Książka rozpoczyna się dokładnie w momencie zakończenia poprzedniej. Ból który wypływa z Adrianny, jest wręcz namacalny, czujemy go od pierwszego przeczytanego słowa. Jak dużo może znieść jedna osoba? Znów zadaję sobie to pytanie i znów szukam odpowiedzi, czy dusza Adrianny zazna w końcu ukojenia? Czy jej serce zostanie uzdrowione?

Kolejny tom serii mam przyjemność czytać dzięki #btzanka , nawet minuty się nie wahałam gdy Ania szukała chętnych do booktouru drugiej części, po prostu musiałam wiedzieć jak dalej potoczą się losy Adrianny i Piotra.

On nadal uparcie dąży by zdobyć kobietę, ona nadal walczy by nie dać się ponieść uczuciu. I muszę Was ostrzec Ada będzie Was wkurzać niemiłosiernie, chwilami zastanawiałam się jak można być egoistką i masochistką jednocześnie. A potem próbowałam postawić się na jej miejscu i moje serce rozdzierał ból. Jako matka, jako żona, cóż nawet nie chce myśleć jak sama skończyłabym po tragedii którą przeżyła Ada. Czy umiałabym otworzyć się na ludzi? Czy pozwoliłabym, znów komuś zakraść się do swojego serca? Czy strach przed stratą, by nie wygrał?

Ada to niezwykła postać, która na równi irytuje co wzbudza sympatię, za to Piotr, oh kocham tego faceta, bo nawet gdy tracił nadzieję, to się nie poddawał. Zawsze był silny i stabilny, zawsze gdy trzeba, był… Moment kiedy w końcu odczuwamy również jego ból, kiedy Piotrek pozwolił sobie na chwilę słabości, powalił mnie na kolana. To była scena do której miałam ochotę wejść i skopać pewien tyłek, potrzasnąć oszołomioną dziewczyną i powiedzieć "Weź się w garść. Ty go nie chronisz, ty go ranisz!"

Mam tak namieszane w głowie i sercu, bo wiecie ja starałam się zrozumieć obie postaci, z jednej strony próbowałam tłumaczyć sobie zachowanie Ady, z drugiej chciałam chronić przed kolejnym ciosem Piotra.

"Jeszcze raz" i "Kolejny raz" już na zawsze zostaną w moim sercu, dawno, naprawdę dawno, aż tak nie poruszyła mnie żadna historia, w tej książce dostaniecie wszystko i jeszcze więcej. To nie tylko romans, to nie tylko obyczaj, to coś wyjątkowego.

Polecam!

"Kolejny raz, kolejny raz

Za tobą, biegnę za tobą.

Kolejna łza, kolejna łza

Za tobą, płacze za tobą…"

Pewnie niewielu z Was myśli o śmierci, a przecież życie pisze naprawdę różne scenariusze. Czasem uderza tak dotkliwie, że nie sposób się od razu pozbierać. Tkwimy w bólu, który nas dotknął, wegetujemy i nie mamy sił, by coś zmienić w swoim życiu. Doszukujemy się własnej winy w tym co się stało, karzemy się, bo tak jest nam łatwiej znieść ciężar trudnych doświadczeń. Czujemy wyrzuty sumienia, gdy zaczynamy pomału wychodzić na prostą i chcąc temu zapobiec robimy wszystko, byle tylko nie być szczęśliwymi.

Wegetujemy.

"Ale wiem, że już nie jestem w stanie z nim być. Ani z nim, ani z nikim innym."

Jakiś czas temu autorka powieści "Kolejny raz", Nathalie K. Flower, otarła się o śmierć. Było już naprawdę blisko. Padł wyrok, była walka, która na szczęście, okazała się dla niej zwycięska. Jednak, bliskość tych wydarzeń, spojrzenie w oczy śmierci wyzwoliło w pisarce potrzebę uświadomienia partnerowi, żeby po jej ewentualnej śmierci nie bał się dalej żyć. Tak zrodziła się historia Ady i Piotra.

"Wiem, że chciałbyś bym spała teraz obok. Wiem, że kolejny raz miałeś choć cień nadziei."

"Kolejny raz" to drugi tom serii, kontynuacja tytułu "Jeszcze raz". Powieści przedstawiają losy Adrianny, która po traumatycznych wydarzeniach usiłuje utrzymać się przy życiu. Nie czuć, nie myśleć, po prostu trwać. Gdy poznaje Piotra stara się go skutecznie zniechęcić do siebie, na szczęście, mężczyzna jest nad wyraz uparty i nie poddaje się tak łatwo. Gdy szczęście obojga jest już niemal na wyciągnięcie ręki dochodzi do tragedii, która sprawia, że Ada ponownie się wycofuje. "Kolejny raz" to część, w której kobieta stara się na nowo poskładać swoje życie. Otulona skorupą zamyka się na szczęście i nie dopuszcza możliwości zmiany postanowienia.

Czy mimo to, Piotrowi uda się skruszyć jej pancerz?

"- Za chwilę będzie tutaj cyrk. Mamy najlepsze miejsca.

- Czyś ty się zjarała? Cyrk na plaży? Gadasz od rzeczy."

Mimo poważnej tematyki książka przepełniona jest rozbrajającymi scenami, których lektura wywołuje u czytelnika salwy śmiechu. Zarówno Ada, jak i Piotr są postaciami, które nie boją się zaatakować ciętymi ripostami, choć w moim odczuciu na tym polu wyraźnie przoduje Piotr. Ada jest bardziej emocjonalna i czasem potrzebuje więcej czasu, by sprawnie odbić piłeczkę.

"Dziękuję za tę noc. Była cudowna. Jak każda z Tobą."

Nathalie K. Flower sygnuje tę powieść hasłem "Erotyk w góralskim klimacie" i przyznam, że jest to trafne określenie. Choć po lekturze pierwszej części wzbraniałam się przed nim, tak teraz uważam, że autorka w drugim tomie pokusiła się o wyraźnie mocniejsze sceny. Oczywiście, wszystkie napisane są w ujmujący sposób, z poszanowaniem czytelnika, bez nadmiernego epatowania nagością i używania wulgarnych słów. Zbliżenia bohaterów są pełne namiętności i pasji, która oddaje ich zaangażowanie i pobudza wyobraźnię czytelnika.

"Piotr zamachnął się i pchnął huśtawkę. Najpierw delikatnie, potem mocniej i jeszcze mocniej."

Pierwsza część ogromnie mi się podobała, jednak teraz widzę, że dopiero teraz autorka nabiera wiatru w żagle. W powieści "Kolejny raz" obserwujemy jak Nathalie K. Flower wychodzi ze swojej strefy komfortu i daje nam o wiele więcej niż w książce "Jeszcze raz". Widać, że pisarka dokształca swój warsztat, by ofiarować nam od siebie wszystko to, co najlepsze. Bawi i uczy, wzbudza całą gamę emocji, od żalu, przez smutek, aż po spowodowane żartem łzy.

Polecam całym sercem!

Moja ocena 9/10.

"Gdyby tylko mógł, wziąłby na barki ciężar jej przeszłości. Nie mógł zrobić nic więcej. Teraz po prostu dla niej był."

W pierwszej części Piotr podczas bankietu firmowego poznał Adriannę. Od razu wiedział, że jest to kobieta inna niż wszystkie, które spotkał do tej pory. Myślał, że zdobycie jej serca będzie o wiele łatwiejsze. Niestety...Ada to kobieta po przejściach. Jednak Piotr to uparty góral i łatwo się nie poddał. W końcu, gdy wszystko wskazywało na to, że kobieta odwzajemni jego uczucia i będą szczęśliwi, historia powtarza się. Choć tym razem nie było tak tragicznie jak ostatnio, Adrianna uznaje to za znak, że szczęście nie jest jej pisane, musi być sama.

Wierzy w to, że zostając z Piotrem, nie da mu takiej miłości na jaką zasługuje. Chce całkowicie ograniczyć kontakt z mężczyzną, jednak nie jest to możliwe bo pracują w pokrewnej branży i mają wspólnych przyjaciół. Przy każdym spotkaniu aż iskry lecą, ziemia się trzęsie a z nieba spada grom! To co do siebie czują jest silniejsze od wszystkich postanowień. Piotr jest uparty, troskliwy, opiekuńczy, czuły. Naprawdę ciężko mu się oprzeć! Jednak Ada też jest uparta, do tego ubzdurała coś sobie i po każdej chwili zapomnienia odrzuca mężczyznę.

W końcu na horyzoncie pojawia się śliczna Livia i choć Ada jest zazdrosna,to jednak widzi w tym szansę na szczęście Piotra.

W życiu Ady również pojawia się ktoś inny- brat Livii. Mężczyzna za wszelką cenę chce ją poderwać.

Co z tego wyniknie? Czy Ada faktycznie nie jest gotowa na kolejny związek, czy tylko chodzi o Piotra? A może będzie za późno i w sercu mężczyzny będzie już Livia?

Rety!! Jak mnie ta Ada wkurzała 🤭 ile razy miałam ochotę powiedzieć jej "otrząśnij się kobieto!" Chociaż z drugiej strony nie powinno dziwić jej zachowanie. Już raz straciła wszystko, ledwie stanęła na nogi i bała się, że znowu zostanie sama. Wierzyła, że nie zasługuje na szczęście.

"Kolejny raz" to piękna historia, pełna bólu, emocji, poczucia winy. To walka głównych bohaterów - Piotra, który nie tracił nadziei na zdobycie kobiety, którą tak mocno pokochał i Ady, która walczyła sama ze sobą i swoją przeszłością. Kochała Piotra, chciała dla niego jak najlepiej ale podejmowała decyzje za nich oboje. Każde odtrącenie mężczyzny niszczyło go, ale i tak nie poddawał się, byli dla siebie jak największe uzależnienie, z którym nie chcieli i nie potrafili walczyć. I mimo najszczerszych chęci, Piotr musiał podjąć najtrudniejszą decyzję w swoim życiu. Kochał Adę do szaleństwa, jednak nie chciał się nią dzielić.

Autorka porusza tu trudne tematy jak utratę tego co jest dla nas najważniejsze. Jednak ta strata nie oznacza, że nasze dalsze życie ma być wegetacją. Zasługujemy na to, aby mimo bólu być jeszcze szczęśliwym. Bardzo ważne, aby w takim momencie mieć obok siebie bliskich, którzy pomogą rozmową albo po prostu z nami będą!

Nie chciałabym przejść przez to co Ada, jednak to, że miała obok siebie Piotra to jak wygrana na loterii!!

Przeczytajcie koniecznie! I miejcie przy sobie chusteczki bo będą potrzebne!

Koniecznie też przeczytajcie słowa od autorki (również z chusteczkami) to mądre i jakże ważne słowa! Natalko! Cieszę się, że Ci się udało ❤️ i dziękuję za możliwość objęcia patronatem tak wzruszającej historii!!

Czytałam tom pierwszy i muszę przyznać, że książka sprawiła, że zostałam emocjonalnie rozbita. Kto czytał ten wie jak zakończył się tom pierwszy wiec a napięciu oczekiwałam kontynuacji. Muszę przyznać, że książka jest odrobinę inna niż tom pierwszy.

Ada po raz kolejny doświadczyła podobnej sytuacji. Choć zupełnie inna kobieta rozsypuje się na nowo. Konsekwencją tego jest wycofanie się. Nie chce być z Piotrem, a kiedy ten nie daje za wygrana wyjeżdża w sobie znane tylko miejsce, by odzyskać równowagę. Czy jej się uda?

Piotr po wypadku wychodzi z niewielkim obrażeniami. Wypadek może nie był bardzo grożny ale konsekwencje dla mężczyzny duże. Nie zdrowotne czy psychiczne ale stracił Adę, która zrezygnował z ich związku. Piotr nie wini ją za to bo wie czym to jest spowodowane. Ale nie poddaje się i walczy prawie do końca? Czy mu się uda?

Historia piękna, choć początkowo miałam trochę ochotę Ada potrząsnąć. Zamknęła się na wszystko i wszystkich, odizolowała. Nawet ślub przyjaciółki nie był w stanie otworzyć skorupy, w jakiej Adrian się zamknęła. Ada odmawiała pomocy ale jednocześnie nie potrafiła zrezygnować z Piotra do końca. Kiedy już wszystko było na dobrej drodze Ada znowu się wycofywała . Piotr za wszelką cenę stara się ja przekonać, wyleczyć z załoby ale przychodzi moment, że się poddaje.

Fabuła świetnie przemyślana, idealni e rozwinięta. Są momenty zabawne, które powodują uśmiech na twarzy choćby scenki z Doris, przyjaciółka Ady. Ale są momenty, w których emocje biorą górę. W połowie książki nasze emocje zostają rozchwiane, a w oczach pojawiają się łży. Moment, w którym Piotr się poddaje musiałam czytać po chwilowej przerwie. Nie byłam w stanie czytać . Jego ból aż by namacalny. Ty razem to Piotr był mi bliższy . Ada chociaż wiedziałam i rozumiałam jej zachowanie , bywała irytująca w swoim zachowaniu.

Postacie świetnie wykreowane, nie tylko Ada i Piotr ale pozostałe, bez których ta historia nie miałaby takiego wydźwięku. Niektóre momenty są aż za emocjonalne. Należą do tych czytelników, które przywiązują się do niektórych bohaterów. I to jest zasługa autor. Nie każdy potrafi pisać tak by czytelnik związał się emocjonalnie z bohaterami. Ada i Piotr stali się dla mnie jak przyjaciele,a ich emocje bardzo przeżyłam. Nie tylko nasza dwójka ale i wszyscy pozostali. Na sam koniec autorka uknuła nam misterny plan, który miał za zadanie połączyć Adę i Piotra. A jego wykonawcami byli pozostali bohaterowie. I muszę przyznać, że byłam zaskoczona tym wątkiem. Na koniec perełka w postaci epilogu. Nie zdradzę, jaka musicie to przeczytać sami. Polecam