Kobieta na klifie

Thrillery to ostatnio jeden z moich ulubionych gatunków literackich. Chętnie sięgam po takie książki, które wciągają od pierwszych stron. Szczególnie, gdy są tak dobre jak "Kobieta na klifie”. Już na samym początku zaintrygował mnie opis tej książki i wiedziałam, że na pewno po nią sięgnę.

🌊 Główną postacią książki jest Bernadeta, która po wyjeździe do Anglii zamieszkuje ze swoją starszą siostrą Bogną. Obie kobiety próbują zostawić za sobą bolesne wspomnienia z dzieciństwa, jednak przeszłość wciąż odciska na nich piętno. Bernadeta marzy o stabilnym życiu, jednak wdaje się w romans z Colinem: żonatym mężczyzną, który potrafi składać piękne obietnice, choć od początku nie jest z nią szczery…

Kiedy ich relacja zaczyna się rozpadać, Bernadeta coraz trudniej radzi sobie z emocjami. A gdy Colin niespodziewanie znika, śledztwo ujawnia kolejne sekrety. Szybko okazuje się, że niemal każdy z bohaterów ma coś do ukrycia. Z każdą stroną coraz wyraźniej widać, że pozory potrafią mylić, a prawda jest znacznie bardziej skomplikowana, niż mogłoby się wydawać. 🌊

Z każdą stroną coraz trudniej było mi odróżnić prawdę od manipulacji, a pozornie niewinne rozmowy i drobne szczegóły nabierały zupełnie nowego znaczenia. To historia, w której niczego nie można być pewnym, a każdy bohater skrywa sekrety, które mogą całkowicie zmienić bieg wydarzeń.

Książkę czyta się w ekspresowym tempie, ponieważ z rozdziału na rozdział czuje się ogromne zainteresowanie historią jak i bohaterami i po prostu nie można się oderwać od lektury. Przynajmniej tak było w moim przypadku, nie mogłam zrobić nic innego dopóki nie poznałam zakończenia. 📖 To idealna pozycja na jeden leniwy wieczór! Jak już zaczniecie czytać to nie będziecie w stanie się oderwać 🔥

„Kobieta na klifie” to thriller psychologiczny, który nie opiera się na zaskakujących zwrotach akcji, a na emocjach, tajemnicach i skomplikowanych relacjach między bohaterami. Jeśli lubicie historie, w których psychologia postaci odgrywa ważniejszą rolę niż sama akcja, a napięcie rośnie z każdą kolejną stroną, to zdecydowanie musicie sięgnąć po tę książkę! 🖤

Życie na emigracji nie zawsze bywa tak kolorowe, jak pokazuje się często w internecie. Przekonała się o tym Bernadeta, młoda Polka, która mieszka u siostry. Szuka przede wszystkim szczęścia, być może je znalazła? W końcu Colin, chociaż żonaty, jest wymarzonym partnerem dla dziewczyny. Nie widzi ona tego, jak nią manipuluje, wierzy mu naiwnie, ciągle łudzi się, że zostawi dla niej żonę. Życie Bernadety nie jest kolorowe, nie może znaleźć pracy, siedzi na głowie swojej siostry i jest zwyczajnie nieszczęśliwa. Jej związek również idzie nie w tę stronę, w którą by sobie życzyła. Zaczyna mieć ona obsesje na punkcie Kingi, żony Colina. Z czasem dzieje się tragedia. Jaka? Nie powiem Wam, ale jestem pewna, że nie tego się spodziewacie. Bernadeta zaczyna pracować jako niania córki Colina, zamieszkuje w jego domu, myślę, że śmiało można powiedzieć, że ma obsesje. To wszystko idzie w złą stronę. Na scenę wkracza Amelia, która od dłuższego czasu obserwuje Colina, wie o nim praktycznie wszystko. Do czego doprowadzi ta wiedza? Czy romans wyjdzie na jaw? A może wydarzy się coś zupełnie innego? Musicie koniecznie to sprawdzić 🤫

@k_m_orlicz_rosa stworzyła historię kobiety, która nie wzbudziła mojej sympatii, jej przemyślenia są ciekawe, nie powiem, miejscami nawet było mi jej szkoda, może nawet jej współczułam, jednak jej zachowanie mnie odpycha od praktycznie samego początku. Ale chyba bardziej od niej nie polubiłam Colina i jego żony Kingi, których zwyczajnie nie da się lubić. Za to Bogna, siostra Bernadety jest dla mnie na plus, to moja ulubiona postać. Cieszę się, że je życie potoczyło się tak, jak się potoczyło 🤫

@k_m_orlicz_rosa potrafi budować napięcie. Nie brakuje tu kłamstw, manipulacji, czy złudnych nadziei. Karty zostają odkrywane powoli, bez pośpiechu. To bez wątpienia działa na wielki plus.

A zakończenie? Może mnie nie zaskoczyło, może nie zrobiło na mnie wielkiego wrażenia, jednak mimo to, bawiłam się świetnie przy tym, co stworzyła dla nas autorka.

To jedna z tych pozycji, które warto poznać. Ten tytułowy klif nie jest tutaj przypadkowy, co oznacza dosłownie i w przenośni? Musicie koniecznie to sprawdzić 🤫

Trafiłam na książkę, którą od pierwszych stron sprawia wrażenie niepozornej, a potem powoli, niemal niezauważalnie, wciąga czytelnika w sieć kłamstw, tajemnic i emocji. „Kobieta na klifie” właśnie taka jest, to nie jest historia oparta na gwałtownych zwrotach akcji co kilka stron. Jej siłą jest atmosfera, psychologia bohaterów i narastające napięcie, które sprawia, że z każdą kolejną stroną coraz bardziej chce się odkryć prawdę. Nieczęsto trafiam na thriller psychologiczny, który zamiast od razu rzucać czytelnika w wir sensacyjnych wydarzeń, cierpliwie buduje napięcie i pozwala naprawdę poznać swoich bohaterów. To historia, która rozwija się powoli, ale dzięki temu z każdą kolejną stroną coraz mocniej angażuje. Z początku wydaje się opowieścią o skomplikowanych relacjach i życiowych rozczarowaniach, jednak z czasem zmienia się w pełen tajemnic thriller, w którym niemal każdy ma coś do ukrycia.

Główną bohaterką książki autorstwa Soni Rosy pod tytułem „Kobieta na klifie” jest Bernadeta, młoda Polka, która kilka lat temu postanowiła zostawić za sobą dotychczasowe życie i spróbować odnaleźć szczęście na angielskim wybrzeżu. Niestety zamiast upragnionego spokoju dostaje codzienność pełną rozczarowań. Nie ma stałej pracy, nie może stanąć na własnych nogach, a przyszłość wydaje się coraz bardziej niepewna. Kiedy na jej drodze pojawia się Collin, Bernadeta zaczyna wierzyć, że los w końcu się do niej uśmiechnął. Mężczyzna roztacza przed nią wizję wspólnego życia, obiecuje, że zakończy swoje małżeństwo i otworzy z nią nowy rozdział. Bardzo szybko okazuje się jednak, że jego słowom nie warto ufać. Co się wydarzy? Czy uda się rozszyfrować mężczyznę nim będzie zbyt późno?

„Kobieta na klifie” to przede wszystkim opowieść o ludziach, którzy próbują ułożyć sobie życie, podejmują złe decyzje i płacą za nie wysoką cenę. Każda z kobiet niesie własny bagaż doświadczeń, każda czegoś szuka i każda na swój sposób pragnie szczęścia. Sonia Rosa pokazuje, że nie zawsze łatwo ocenić drugiego człowieka, bo za każdym wyborem kryje się coś więcej niż to, co widać na pierwszy rzut oka. Ogromnym atutem książki jest sposób budowania napięcia. Autorka nie spieszy się z odkrywaniem kart. Zamiast serwować lawinę zwrotów akcji, stopniowo odsłania kolejne elementy układanki. Każdy rozdział przynosi nowe informacje, które zmieniają sposób postrzegania bohaterów. Kilka razy byłam przekonana, że już wiem, dokąd zmierza fabuła, by po chwili całkowicie zweryfikować swoje przypuszczenia. Lubię takie historie, bo angażują nie tylko emocjonalnie, ale także zmuszają do ciągłego analizowania zachowań postaci. „Kobieta na klifie” to przede wszystkim historia o samotności, złudnych nadziejach, toksycznych relacjach i manipulacji. Sonia Rosa pokazuje, jak łatwo można uwierzyć w piękne słowa i jak wysoką cenę przychodzi czasem zapłacić za pragnienie miłości oraz szczęścia. Nie sposób nie wspomnieć o klimacie powieści. Surowe wybrzeże Morza Północnego, chłodne powietrze, wysokie klify i nieustanny szum fal tworzą niezwykle sugestywne tło wydarzeń. Czytając, miałam wrażenie, że niemal czuję wilgoć unoszącą się w powietrzu i słyszę rozbijające się o skały fale. Ta sceneria idealnie współgra z historią pełną tajemnic i napięcia.

Bardzo zachęcający okazuje się być już sam skrótowy opis fabuły umieszczony na świetnie zaprojektowanej okładce. Ba, można nawet powiedzieć, że jest ona wisienką na torcie i clue całej pracy autorki. Ale do rzeczy. Na przestrzeni 374 stron i sześciu sprytnie ułożonych częściach poznajemy losy czterech kobiet: Bernadety, Kingi, Amelii oraz Margaret. Ich życie nie jest nudne- wręcz przeciwnie. Każdą z części łączy bardzo smutny, a nawet nieprzyzwoity temat. Żadna z pań nigdy nie chce być tą trzecią lub dowiedzieć się o sprośnych zachowaniach syna. Tylko… dlaczego ciągle wierzymy w zapewnienia żonatego mężczyzny? Collin, czyli bohater powieści, każdej swej kobiecej zdobyczy zakłada na nos okulary w ekstremalnie różowym, bo neonowym kolorze. Co takiego im obiecuje i dlaczego przedstawione postaci dają się tak łatwo omamić? Tego nie zdradzę, ale książka ta to mocne ostrzeżenie dla czytelniczek. Czy przysięga małżeńska jest w XXI wieku szczera, a może to tylko regułka na zasadzie 3xZ: zakuć, zdać, zapomnieć? Cóż, warto się o tym przekonać i porównać zachowanie fikcyjnych kobiet do własnego układu małżeńskiego/partnerskiego.

Sonia Rosa bywa też bardzo kreatywna pod względem miejsca akcji. Schadzki amanta Collina nie mają miejsca w Polsce, tylko w wiktoriańskiej Saltburn by de Sea, nad Morzem Północnym. Wydawać by się mogło, że nieznane człowiekowi okolice potęgują ostrożność, prawda? Sonia Rosa udowadnia nam jednak, że ślepa i głucha miłość może nas dopaść wszędzie i nieważne, że nie ma się stałej pracy, jak też mieszka się kątem u siostry. Mężczyzna kochający rolę łowcy, nie cofnie się przed niczym. Nie wierzycie? Przeczytajcie więc dokładnie „Kobietę na klifie”. Jeśli o mnie chodzi- historię wykreowaną przez pisarkę dosłownie zjadłam w jeden dzień, była tak smakowita, jak danie podane w najlepszej restauracji z Gwiazdką Michelin w komplecie. Nic dodać, nic ująć. Brawo!

Istotna jest też bardzo ważna kwestia- czy zdradzana żona, w tym przypadku Kinga, będzie w stanie wyczuć perfidne zachowania Collina i uratować siebie, a także Emmę, czteroletnią córkę pary? W jaki też sposób wspomniana wyżej Kinga, ale i Bernadeta, spotkają się ze sobą oko w oko? Co z tego spotkania wyniknie? Jeśli napiszę coś więcej- zdradzę zbyt wiele. Dlatego bez grama skrępowania mogę polecić tę odważną lekturę. Sonia Rosa idealnie zadbała o to, abyśmy nie odczuwali nudy czy chaosu. Wręcz przeciwnie- wciąż rozwijający się talent pisarki jest tylko dowodem na to, że wszystkie elementy „Kobiety na klifie” świetnie ze sobą współgrają. Wątki poboczne, mocno powiązane z zazdrością i różnicą poziomów społecznych, wpływają na wyobraźnię odbiorców i intensywną, a nie połowiczną lekturę.

Mogłabym tak pisać i pisać, ale ta powieść jest bardzo mocna i lepiej samemu po nią sięgnąć. Ja nie żałuję, że to zrobiłam, ponieważ naprawdę nie mogłam oderwać się od fabuły. Jak najbardziej polecam tę książkę, zwłaszcza osobom, które dają się nabrać na słodkie gesty, świece czy biżuteryjne błyskotki. Pisarka jednak znalazła też idealną definicję związku z zajętym mężczyzną. Pisze ona, że „to daje poczucie bezpieczeństwa. Żonaty nie jest mój, a ja nie jestem jego.” Mało tego, chęć tak dziwnej relacji wynika często z bardzo nieciekawej przeszłości. Można mieć poobijane ciała i poharatane dusze, a nikt tego nie zauważy. Wygodnie jest mówić: ja nic nie wiem, nic nie słyszałem, nic nie widziałem. Po co przecież mieszać się w patologię? Po co bać się o swoje dobre imię?

Czy polecam powieść? Tak, szczególnie osobom lubiącym mocne zwroty akcji, a także nietuzinkowych bohaterów. Czytelnicy zapewne docenią talent autorki i będą chcieli rozwikłać każdą sprawę ujętą w tekście. Sonia Rosa postawiła na bardzo zróżnicowaną gamę uczuć: ból, strach, nadzieję, tęsknotę, szok, niedowierzanie, rozpacz. Czy da się zapanować nad takim miksem? Tak, Sonia Rosa potrafi to doskonale i nie tylko teraz. Zawsze.

Konkludując, okładka zespala wątki, a czcionka nie męczy oczu. Dokładnie 373 strony tekstu czyta się w mig. Uczucia przedstawione przez autorkę mają bardzo drastyczną kolorystykę- można kogoś kochać, ale także mocno nienawidzić.

Polecam.

Nie czytałam opisu tej powieści, unikałam jakichkolwiek opinii w sieci. Wystarczyło mi nazwisko autorki na okładce. Chciałam też, by ta historia była dla mnie całkowitym zaskoczeniem, a wiedziałam, że momentów, kiedy wręcz stanie mi serce, w powieści Soni Rosy nie zabraknie. Dlatego ja również zdradzę Wam jedynie zarys fabuły, by nie pozbawiać Was przyjemności z poznawania tej mrocznej historii opartej na zdradzie, kłamstwie, zawiści i obsesji.

Autorka osadza akcję na Wyspach, niezwykle trafnie oddając nastroje naszych rodaczek, które wyjechały w poszukiwaniu lepszego życia. Mamy trzy kobiety, z których jedna odnalazła stabilizację u boku męża Brytyjczyka, druga radzi sobie, żyjąc nadzieją na lepsze jutro, a trzecia, głęboko sfrustrowana i ledwie wiążąca koniec z końcem, ma żal do całego świata za swoje niepowodzenia.

I właśnie z tej frustracji rodzi się pasmo szokujących zdarzeń i… zbrodni. Możecie mi nie wierzyć, ale autentycznie dwie sceny spowodowały, że moje serducho stanęło na moment, by za chwilę przyspieszyć do sprinterskiego tempa.

Największe emocje w powieści budzi postać Bernadety, którą momentami miałam chęć udusić. Za to, że zadowala się emocjonalnymi ochłapami, będąc tą drugą. Że daje się mamić i wykorzystywać. Że w końcu nie robi nic, by poprawić swoją sytuację i żeruje na własnej siostrze. Narracja pierwszoosobowa, pozwalająca wejrzeć w jej tok rozumowania, powoduje dużo silniejsze emocje niż tylko przewracanie oczami z niedowierzania.

I, jak się z pewnością dobrze domyślacie, mężczyzna, bez którego nie wyobraża sobie życia, jest mężem drugiej z bohaterek… Ale jeśli myślicie, że wiecie, jak ta historia potoczy się dalej, to po prostu nie znacie powieści Soni Rosy i niezwykle skomplikowanej ludzkiej psychiki. Szczególnie kobiecej…

Autorka pozwala nam widzieć więcej niż swoim bohaterkom, oddając narrację kolejnym kobietom w jakiś sposób związanym z Collinem. Obraz, który wyłania się po złożeniu poszczególnych elementów, pokazuje nam, że każdy ma tu coś do ukrycia i jest zdolny do naprawdę niecnych czynów. I pozostawia nas z konkluzją, że chyba sami nie wiemy, do czego jesteśmy zdolni.

Zaznaczę jeszcze, że to thriller, w którym psychologia postaci odgrywa rolę kluczową, więc równie dużo dzieje się w głowach bohaterek, jak i w ich życiu. A o jednym i drugim czytałam z zapartym tchem.

W mojej ocenie to jedna z najlepszych, o ile nie najlepsza powieść w dorobku autorki. Dojrzała, duszna, jeszcze bardziej mroczna i psychologicznie dopracowana niż jej poprzednie książki. A wietrzne klify Morza Północnego budują idealne, klaustrofobiczne tło dla tej opowieści. Jeśli lubicie takie klimaty, sięgajcie po ten tytuł bez wahania i również dajcie się zaskoczyć!

[Adres usunięty]nie