Kiedy zajdzie słońce

Po poprzedniej historii nie mogłam się oprzeć – po prostu musiałam sięgnąć po kolejny małomiasteczkowy klimat, zapach koni, żar słońca i... dwie silne osobowości, które zderzają się na ranczu Bluey’s Ranch.

Zatraciłam się w tej historii, pełnej emocji, zadziornych dialogów i namiętności – nie tej wybuchającej od razu, ale tlącej się z każdą stroną coraz mocniej.

Magdalena Szponar zabiera nas do świata slow burn romansu z nutką amerykańskiego westernu, gdzie z pozoru prosty zakład staje się początkiem przemiany – zarówno dla playboya w białym stetsonie, jak i dla twardo stąpającej po ziemi River.

Ezra Hardy to typowy „bad boy” z grubym portfelem i pewnością siebie większą niż jego ranczo – ale spotkanie z River, dziewczyną, której nie da się zdobyć tanimi tekstami, okaże się dla niego największym wyzwaniem.

To opowieść o walce serc, zaufaniu, przebudzeniu uczuć i kobiecej sile – bo to River tu rozdaje karty. I robi to w imponujący sposób.

Pakiet ciepła i iskrzącego napięcia daje czytelnikowi dokładnie to, czego się oczekuje od dobrego romansu: wzruszenia, uśmiech i… westchnienie na koniec.

Duet Emilianowicz & Papaj sprawia, że chemia między bohaterami wybrzmiewa jeszcze mocniej. Uwielbiam ich słuchać – rany, te emocje!

Czarek dodaje Ezrze dokładnie tę dawkę pewności i przekory, a głos Magdaleny wnosi w postać River siłę, delikatność i charakter w idealnych proporcjach.

Jeśli szukacie czegoś lekkiego, romantycznego, ale z charakterem – „Kiedy zajdzie słońce” jest dla Was!

Cytaty:

„— Nie mów, że nie wiedziałaś, w jak pięknym miejscu mieszkasz — Wiedziałam — odpiera — ale nikt jeszcze nie pofatygował się, by mi to pokazać — dodaje — Zasługujesz na cholerne wszystko, River — wyznaję to, co chodziło mi po głowie kilka sekund temu — Nigdy nie pozwól, by ktokolwiek sprawił, że przestaniesz w to wierzyć.”

„– Nie rób tego – sły­szę jego cichy głos. Zer­kam na niego z nie­zro­zu­mie­niem, marszcząc brwi. – Nie roz­ma­wiaj sama ze sobą w tej two­jej ślicz­nej głów­ce. Po­roz­ma­wiaj ze mną.”

Małomiasteczkowy klimat, slow burn i lekki humor - przepis na udaną książkę, przy której można przepaść, świetnie bawiąc się przy śledziu losów dwóch upartych charakterów 😀

Ezra przyjeżdżając do miasteczka miał w planach interesy, nie spodziewał się, że spotka kobietę, która już od pierwszego wejrzenia zamąci mu w głowie przez co pójdzie o zakład, że wytrzyma tydzień czasu na jej ranczo i zdobędzie jej serce.

River zajmuje się swoim rodzinnym ranczo, z całych sił próbując wyprowadzić je z długów i powrócić do czasu, gdy miała okazję spełniać swoje marzenia na rodeo.

Przystojny kowboj, uczepił się jej jak lep psiego ogona, dla niej jest tygodniowym pracownikiem bez wynagrodzenia, który pomaga jej osiągnąć cel, natomiast ślepa nie jest i ciężko jej ignorować jego osobę, a ciągłe przepychanki tylko podsycają tlący się ogień.

Chociaż nie sposób w tej historii nie odczuć wzajemnego pożądania, to relacja tej dwójki rozpoczęła się od wzajemnego zainteresowania, powolnego poznawania się i budowania zaufania. Skamieniałe serce River powoli pękało, natomiast problemy się nie rozwiązywały, długi narastały a licytacja farmy była coraz bliżej...

"Opla­ta mnie ra­mie­niem, a ja wtu­lam głowę w jego tors, i przy­się­gam na wszyst­kich bogów Tek­sa­su – nie ma miej­sca na Ziemi, gdzie chcia­ła­bym się teraz zna­leźć bar­dziej".

Przy tej książce można się świetnie bawić i prawdziwie zakochać w bohaterach. My miałyśmy wobec niej ogromne oczekiwania, gdyż pierwszy tom na zawsze chyba pozostanie najlepszą książką z gatunków slow burn i age gap ❤️ może dlatego ciężko było nam pokochać ją tak mocno jak poprzednią część.

Nie zrozumcie nas źle, River i Ezra to zdecydowanie postacie, które należy poznać, jesteśmy pewne, że niemalże każdy będzie zadowolony z sięgnięcia po tę lekturę podobnie jak my ❤️ U nas wzbudziła mnóstwo emocji wywołując również niejednokrotnie uśmiech na twarzy 🙂

Niezaprzeczalnie jest to książka godna polecenia, nie tylko fanom kowbojskich klimatów, bo może właśnie dzięki niej, uda się Wam zakochać w tym motywie 🙂

Lubicie westerny ? Kowbojskie klimaty ?

Magda Szponar wydała już dwa romanse tego typu, a z tego co zauważyłam na jej profilu, trzeci w drodze, więc jeśli lubicie takie historie, to sądzę, że warto po nie sięgnąć.

River Kay to młoda właścicielka Bluey’s Ranch, której życie nie oszczędzało i wciąż nie oszczędza. Straciła rodziców, którzy zginęli w wypadku. Została jej po nich farma ale ciężko jest jej samej poradzić sobie ze wszystkimi obowiązkami i …długami. Choć nie stać ją na pracownika, szuka pomocy, a oczarowany nią od pierwszego spotkania Ezra Hardy, postanawia wcielić się w tę rolę. Nie byłoby może w tym nic dziwnego gdyby nie fakt, że ten kowboj jest bardzo bogatym hodowcą koni. Po co więc ma babrać się w gnoju czy kozich bobkach ?

“Miałem tutaj zostać na tydzień. Tydzień, po to, by przelecieć River Kay, zabawić się, wygrać zakład. A potem miałem wrócić do swojego poukładanego świata, by dalej uparcie tęsknić za tym, czego zawsze mi brakowało.”

Choć River można z powodzeniem porównać do…kaktusa, nie zachowuje się względem Ezry zbyt sympatycznie, stara się go zniechęcić do siebie na każdym kroku, to mężczyzna szybko ją rozgryza. Widzi jaka jest rzeczywiście, a co jest tylko pozorami. Widzi jak bardzo potrzebuje wsparcia, pomocnej dłoni. I plan, cały ten zakład, przestaje mieć sens, traci znaczenie, bo do gry wkraczają uczucia.

Sądzę, że Ezra z racji, że jest hodowcą koni, już na starcie był na wygranej pozycji. Bo River była od początku jak dziki koń, którego musiał okiełznać wykorzystując do tego całe swoje pokłady cierpliwości. Miał wsparcie w postaci pozornie uroczej i niewinnej staruszki i talentem do tworzenia wyjątkowych rymowanek. Takie babcie potrafią szybko przejąć dowodzenie w książkach, z bohaterki drugoplanowej Wilma często przeskakuje do roli głównej i potrafi skraść serce czytelnika.

“Kiedy zajdzie słońce” to romans niezwykle klimatyczny, mający w sobie nie mało zabawnych momentów, ale pokazujący zarazem co w życiu jest najważniejsze. Choć bez pieniędzy nie jest łatwo i niejedna kobieta, będąc w sytuacji takiej jak River, wykorzystałaby pojawienie się Ezry w jej życiu, nasza kowbojka ma dumę, honor i potrzebę by poradzić sobie z problemami samodzielnie. Autorka pokazuje tu jak istotna w naszym życiu jest miłość, dla której warto znaleźć miejsce jak już się pojawi i wpakuje w nasze życie w …kowbojkach. I jak wiele jest ta miłość w stanie wybaczyć, ile można dla niej poświęcić.

Niezwykle urokliwa historia, gdzie uczucie rozwija się powoli, subtelnie, z uporem zapuszczając korzenie na ranczu, podziwiając piękne zachody słońca. Idealna na te chłodne, zimowe wieczory.

A ja zawsze w treści doszukuję się zapowiedzi kolejnych części i o ile, jak wspomniałam, autorka zapowiedziała jedną, to ja tu widzę nadzieję, na jeszcze dwie inne i z pewnością będę ich wyczekiwać.

Dziękuję za egzemplarz do recenzji i serdecznie polecam.

"Poszedłem. Do baru. Awanturować się. A dokładniej: poszedłem pobić się o kobietę. Nic jednak nie poradzę na to, że ta jedna kobieta sprawia, że wariuję, łamię wszystkie swoje zasady i zaczynam się zachowywać jak jakiś przeklęty jaskiniowiec."

Ezra to miliarder, hodowca koni i zdobywca kobiecych serc. Wkrótce jego życie diametralnie się zmienia i to tylko dlatego aby wygrać zakład trafia na ranczo, gdzie będzie zwykłym pracownikiem.

River stara się uchronić swoje ranczo przed bankructwem co nie jest łatwe. Darmowy po pracownik w postaci Ezry to idealna okazja, aby oszczędzić trochę pieniędzy. Mogłoby się wydawać to idealnym rozwiązaniem jednak mężczyzna raz za razem potrafi wyprowadzić bohaterkę z równowagi i ona nie wie jak ma sobie z nim radzić. W dodatku zdaję sobie sprawę ze wszystkich jego atutów i momentami nie może oderwać od niego wzroku co wcale nie poprawia sytuacji.

Fabuła, w której królują kowboje to idealna pozycja dla fanek silnych i wysportowanych mężczyzn którzy, kiedy obierają sobie coś za cel nigdy z niego nie rezygnują. Autorka stworzyła bohaterów, którzy ciągle sobie dogryzają, aby tylko zrobić sobie na złość a dodatkowo zastosowała slow burn co jeszcze bardziej intryguje. W dodatku nie pierwszy raz mam do czynienia z jej twórczością więc z wielką chęcią sięgam po jej książki, ponieważ nie tylko niesamowicie lekki styl pisania, ale i prowadzenie fabuły sprawia, że czytanie jej historii jest po prostu przyjemnością. I tym razem się nie zawiodłam dostając niesamowicie zabawną historię, w której dochodziło do wielu kłótni pomiędzy bohaterami.

"Kiedy zajdzie słońce" to zabawna historia, przy której nie raz wybuchałam śmiechem na zachowanie głównego bohatera który kompletnie nie wiedział, jak ma wykonywać swoją pracę. Takim ogromnym atutem tej książki jest to, że to on zakochuje się w niej pierwszy i robi wszystko, aby była szczęśliwa.

[Współpraca reklamowa]

Tak na dobrą sprawę moja przygoda z kowbojskimi romansami zaczęła się dopiero w tym roku i zapoczątkowała ją właśnie Magda ze swoją powieścią „Kiedy Wstanie Świt”. Jak możecie się domyślić, od tamtej pory przepadłam bezpowrotnie, a mój niedosyt był niewyobrażalny. Dlatego, kiedy dowiedziałam się, że Magda planuje napisać kolejną historię o kowboju, byłam po prostu w siódmym niebie.

„Kiedy Zajdzie Słońce” skradło moje serce już od pierwszej strony i sprawiło, że wprost nie mogłam oderwać się od lektury. Po każdym rozdziale z niecierpliwością wyczekiwałam na następny, ponieważ byłam ogromnie zaintrygowana jak autorka pociągnie dalej tę historię.

Zapewne jeżeli śledzicie moje recenzje, a szczególnie te książek Magdy, to wiecie, że zawsze podkreślam przyjemne i lekkie pióro autorki. Warto też zwrócić uwagę na humor jaki przelewa do swoich książek, bo dosłownie nie było tam rozdziału, w którym chociaż raz bym się nie zaśmiała (no może wyjątkiem są te smutne, bo tam do śmiechu zdecydowanie mi nie było).

Oczywiście w kowbojskich romansach najważniejszy jest gorący teksański klimat i standardowo autorka nam go tutaj zapewnia. Horseshoe Bay, to małe miasteczko w Teksasie, w którym nie ma miejsca na nudę. Przede wszystkim kocham to, jak zżyta jest ze sobą ta społeczność, oraz jak bardzo jest ona komfortowa, nawet pomimo tego, że nie wszyscy bohaterowie, którzy w niej żyją, są pozytywnymi postaciami.

River to kobieta zdecydowana, niezależna, a przede wszystkim dążąca do celu, pomimo licznych niegodziwości losu. Jednak pod maską twardej bohaterki, kryje się również River, która jest samotna, przytłoczona i czasem trudno jej się nie rozpaść pod ciężarem obowiązków, jakie na niej spoczęły po śmierci rodziców. Początkowo niektórym może się wydawać, że River jest wredna i zachowuje się okropnie w stosunku do Ezry. Natomiast to wszystko jest jej tarczą obronną przed zranieniem. Dlatego tym bardziej niesamowite było dla mnie, obserwowanie jej przemiany, jak powoli z każdym kolejnym rozdziałem, pozwalała sobie pomóc i na nowo odzyskiwała radość ze swojego życia.

Ezra również jest wyjątkowym bohaterem, który skradł moje serce od momentu, w którym się pojawił. Początkowo nie sądziłam, że przebije on Caleba, który był głównym bohaterem „Kiedy Wstanie Świt”, jednak w tym momencie mogę powiedzieć, że przebił go z tysiąc razy i jest dla mnie po prostu ideałem. Milioner, który podejmuje się wyzwania pracy na farmie, aby zdobyć jej serce i dostać możliwość zabrania jej na randkę? Tak poproszę. Nie myślcie jednak, że jedyną cechą osobowości Ezry, jest wielbienie River, co to, to nie. Ezra jest niesamowicie empatyczny, stanowczy, oddany swojej rodzinie, a przede wszystkim zdeterminowany w swoich działaniach.

Wiecie, że zawsze kiedy wspominam o bohaterach, piszę tylko o tych dwóch głównych. Natomiast w tej książce jest jeszcze jedna osoba, która zasługuje, na specjalne wyszczególnienie w recenzji, a mowa tutaj oczywiście o Babci Willy. Ta niesamowita kobieta za każdym razem sprawiała, że praktycznie płakałam ze śmiechu. Jej rymowani to cudo! Ale oczywiście często bywała również głosem rozsądku naszych bohaterów i niejednokrotnie nakierowywała ich, jak mają postępować, aby wszystko dobrze się skończyło.

„Kiedy Zajdzie Słońce” to historia na dosłownie każdą porę roku! Na zimę i jesień ogrzeje Was jak cieplutki kocyk, a na wiosnę oraz lato, wprawi Was w klimat ciepłych dni i wakacyjnych chwil. Do tego wszystkiego jeszcze ten slow burn, który dosłownie sprawia że napięcie w tej książce w pewnym momencie dosłownie eksploduje.

Standardowo wspomnę jeszcze o motywach, aby jeszcze bardziej Was zaintrygować. Jak już wspominałam powyżej - slow burn; black cat women x golden retriever boy, małe miasteczko, one bed trope, one house trope, age gap - te wszystkie motywy tworzą właśnie naszego pięknego chłopca oraz cudowną Colorado.

Mam nadzieję, że zachęciłam Was do lektury chociaż w jakimś małym stopniu. Ja pokochałam KZS już od pierwszego rozdziału, więc mam nadzieję, że podzielicie moje uczucia i tak samo przepadniecie dla tej historii!