Kiedy słońce nie zachodzi. The Darkest Sunrise. Tom 2

"Jeśli za­wsze ocze­ku­jesz, że obe­rwiesz po tyłku, to tylko tyle do­sta­niesz, nic wię­cej".

"Kije i ka­mie­nie kości mi po­ła­mią, ale słowa nigdy mnie nie zra­nią. Kłam­stwo. Sy­la­by czy li­te­ry może i nie są na­ma­cal­ne, ale nadal po­tra­fią znisz­czyć czy­jeś życie szyb­ciej niż po­cisk wy­strze­lo­ny z broni pal­nej. Nie­mniej, mogą także za­go­ić twoje rany, zszy­wa­jąc na po­wrót czę­ści serca, kiedy wy­da­wa­ło się, że już nie ma na­dziei. Słowa nie za­wsze były bro­nią. Cza­sa­mi były naj­słod­szym le­kar­stwem".

"Kiedy słońce nie zachodzi" czyli drugi tom serii The Darkest Sunrise i zarazem książka, która potrafi czytelnikiem mocno wstrząsnąć oraz wywołać wiele emocji - w naszym przypadku przeważał wszechogarniający nas gniew na drugiego człowieka, gdyż to co się stało nam nie mieściło się w głowach... to także jedna z tych powieści, które będą niczym sinusoida potrafiąc przeprowadzić nas niemalże od razu od smutku i rozpaczy po stan ogromnej euforii.

"Szczę­ście to stan umy­słu, a nie coś, czego chwy­tasz się de­spe­rac­ko z obawą, że nigdy tego po­now­nie nie po­czu­jesz. Ale dla ludzi ta­kich jak my, życie to nie był przy­pa­dek zła i dobra. Bar­dziej wy­glą­da­ło to jak naj­głęb­sze pod­zie­mia roz­pa­czy i bycie w siód­mym nie­bie".

Autorka już nie pierwszy raz wręcz po mistrzowsku przedstawia nam realia otaczającego nas świata. Dobitnie pokazuje co się dzieje i jak wyglądają sprawy gdy wtrącają się obcy ludzie, jak to jest gdy się pozwoli aby ktoś podejmował decyzje za nas, zamiast pozwolić nam kierować się własnym rozumem i rozsądkiem a także zamiast szczerze dać nam porozmawiać.

Nie będziemy Was oszukiwać. Jest to już nasze kolejne spotkanie z twórczością Aly i kolejna książka, którą jesteśmy oczarowane ale, która równocześnie potrafiła złamać nam serca 💔 mamy wrażenie, że każda jedna jej powieść jest równie dobra co poprzednia a może nawet bywa i tak, że jest jeszcze lepsza jednak nie spotkałyśmy się do tej pory z tytułem, który można byłoby określić jako słabszy. Co ma na to wpływ? Naszym zdaniem w każdą z tych książek Aly Martinez wkłada całe swoje serce co doskonale w nich widać tak jak to, że historie te pisane są w sposób przemyślany. Warto jest także przy tym zaznaczyć, że tak jak wyżej już napomknęłyśmy spotkacie się w nich z fabułą bardzo życiową przez co jeszcze bardziej będziecie w stanie wczuć się w dziejącą się akcję.

Wracając do samej książki "Kiedy słońce nie zachodzi" tu świadkami będziecie tego jak wielki dramat potrafi się rozegrać gdy dziecko postawione jest pomiędzy rodzicami, którym ciężko jest się ze sobą dogadać i gdy dorośli ludzie nie patrząc na jego dobro chcą osiągnąć wyznaczony sobie cel. Widzimy jak wielkie konsekwencje cudzej niepoczytalności spadają na ludzi, których jedynym przewinieniem było to, że chcieli być szczęśliwi. Ból, strata, cierpienie, samotność oraz ogromna pustka a także niewyobrażalna miłość rodzica do swojego dziecka z pewnością dadzą Wam się zauważyć w tej historii, której zakończenia tak naprawdę do samego końca nie będziecie pewni...

Dla osób, które lubią historie bardzo życiowe, nieprzerysowane oraz emocjonalne z kilkoma niewiadomymi ta książka będzie strzałem w dziesiątkę! Polecamy ❤️

Pamiętacie bolesną przeszłość Charlotte Mills poznanej przy lekturze "Kiedy słońce nie wschodzi"? Dziś bohaterka powraca w kontynuacji swojej opowieści i ponownie przyjdzie nam zmierzyć się z trudnymi tematami. Jak się okazuje bowiem, szczęście zdobyte na chwilę, czasami wymyka się między palcami.

Aly Martinez pisze piękne i bardzo dojrzałe powieści, które dedykowane są starszym czytelnikom. Mnóstwo emocji, życiowych doświadczeń a przy tym wyzwań dnia codziennego łączy się z potrzebami, które doskonale potrafimy zrozumieć. Powyższa historia jest kontynuacją serii The Darkest Sunrise, którą koniecznie musicie czytać z zachowaniem chronologii! Zapewniam jednak, że warto poświęcić jej każdą wolną chwilę, ponieważ to uczuciowa przygoda, która zapada głęboko w pamięci. Idziemy dalej ścieżką wyznaczoną dla głównej bohaterki a po drodze spotykamy liczne zaskoczenia, które miejscami wydają się wręcz niebywałe.

Charlotte nie spodziewała się, że jej przyszłość potoczy się w takim kierunku. Od lat żyła pogrążona w żalu po przebytej tragedii, jak się dziś okazało, zupełnie nie słusznie. Jej zaginiony syn się odnalazł, ale konsekwencje tego były zaskakująco bolesne. Lukas ją zdradził i nie mógł liczyć na przebaczenie, chociaż serce aż krzyczało, by wyrwać się do niego. W pewnym sensie było to zrozumiałe, ale przyznaję, że sama nie wiem jak zachowałabym się na miejscu bohaterki. Czysta rozpacz mieszała się ze szczerym szczęściem a kwestie moralne zostały poprowadzone w bardzo intensywny sposób, jednocześnie nic nie narzucając czytelnikowi z góry.

To była ciężka historia opisana w zaskakująco lekki sposób. Autorka ma lekkie pióro i potrafi plastycznie przekazać wszystko co siedzi jej w głowie, więc tym przyjemniej było przewracać kolejne strony i próbować postawić się na miejscu Charlotte. Odnalazła ukochanego syna, straciła miłość swojego życia, więc rozpacz w mniejszym czy większym stopniu i tak pozostała. Tło wydarzeń uwiarygadniało losy postaci, nadzieja wpisała w powietrzu do samego końca a my mieliśmy szansę oddać się lekturze nawiązującej do wartości rodziny, która zawsze powinna stać na pierwszym miejscu.

Najpierw odsyłam Was do lektury pierwszego tomu, ale pod ręką przygotujcie sobie "Kiedy słońce nie zachodzi", ponieważ finał jednej części wymusza natychmiastowe poznanie kontynuacji. Aly Martinez napisała serię dla wymagających czytelników pisząc o trudach życia, problemach do pokonania oraz złamanym sercu, które jakże trudno wyleczyć. Zachwycająca ilość emocji oraz podjęte kwestie moralne zatrzymają nas przy sobie do ostatniej strony.

Chcę Wam napisać kilka słów o książce, która totalnie rozstroiła mnie emocjonalnie. Chodzi o "Kiedy słońce nie zachodzi" Aly Martinez.

Drugi tom pozostawił nas z rozdziawioną buzią ze zdziwienia. Serio. Było słychać jak moja szczęka uderza o podłogę. Takiego plot twistu w życiu bym się nie spodziewała. I w tym momencie życie Charlotte oraz Portera dosłownie się zatrzymuje. Bo jak pogodzić to co się stało z rodzącym się między nimi uczuciem? Nie umiem sobie wyobrazić co Porter przeżywał, gdy prawda wyszła na jaw. Dosłownie łączyłam się z nim w bólu i zdecydowanie chusteczki podczas czytania były bardzo potrzebne.

Na szczęście zaczęło prześwitywać światełko w tunelu i jak to zwykle bywa w takich książkach miłość zwyciężyła. Bo niestety dzieje się tak tylko w książkach. Tak, wiem, brzmię zgorzkniale, ale cóż mogę poradzić. Czasami niektórych życie kopie trochę mocniej w tyłek. W każdym razie autorka zastosowała w tej drugiej części kilka chwytów w których stawało dosłownie mi serce i krzyczałam jak opętana "Nie, to nie może być prawda!". Dobrze, że akurat byłam sama w domu lub nie jechałam pociągiem. Zużyłam podczas lektury mnóstwo chusteczek do ocierania łez. A gdy skończyłam tę emocjonującą lekturę jeszcze przez jakiś czas nie potrafiłam się uspokoić. I to właśnie kocham w książkach. Zdecydowanie tę historię zapamiętam na bardzo długo i muszę sięgnąć po inne książki autorki, bo jak będą choć w połowie tak dobre to chce przeczytać je wszystkie. Zdecydowanie polecam, bo nie ma bata na to, że się zawiedziecie na tej dylogii.

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

"Zawsze najciemniej jest przed świtem, Porterze. Musimy po prostu poczekać trochę dłużej. Słońce zawsze wstaje, kochanie."

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

"Kiedy słońce nie zachodzi" to druga i zarazem ostatnia część dylogii The Darkest Sunrise autorstwa Aly Martinez.

Po dramatycznym zakończeniu pierwszej części, od razu jesteśmy rzuceni na głęboką wodę.

Porter, stracił jedną z najważniejszych osób w swoim życiu, za to Charlotte odzyskała wreszcie swojego syna.

Ta część to w dużej mierze walka o dziecko, ich wzajemne uczucia są odstawione na boczny tor.

Cały czas nie mogę pojąć, jak mogli w takiej sytuacji postawić dziecko. Odebrane jedynemu ojcu, którego zna, oddane pod opiekę zupełnie obcym ludziom i wszystko to w wierze, że tak trzeba. Zupełnie nie zwrócili uwagi na to co on czuje, tylko czego chcą dorośli. Jak mnie to wkurzyło. Na szczęście Charlotte, szybko zrozumiała, że jej syna już nie ma, jest tylko Travis i musi się z tym pogodzić. Najważniejsze jest szczęście dziecka, co za różnica jak będzie miał na imię. Wreszcie ma pewność, że żyje i jest szczęśliwy, czego chcieć więcej. To on musi dopuścić ją do swojego świata, a zabranie ojcu, który zawsze go kochał i wspierał to nie jest dobry początek, by wzbudzić w nim jakieś pozytywne uczucia. Jak już do tego doszła, wszystko zaczęło się układać. Jej związek z Porterem kwitł i czekali na przeszczep Travisa. Jeżeli jesteście ciekawi jak potoczyła się ich historia to zapraszam do czytania😊.

Ta część, tak samo jak poprzednia to istny rollercoaster emocjonalny. Jak mnie oni wkurzali, aż miałam czasami ochotę na nich krzyczeć. Ale najważniejsze, że w końcu przejrzeli na oczy i wszystko zaczęło się układać. Nie zliczę ile razy miałam łzy w oczach, a moje serce stanęło. Autorka umie trzymać w napięciu i to jak. Jeżeli jeszcze nie znacie, a kochacie historię pełne emocji, to jest dylogia dla was. Ja jestem zachwycona i spokojnie mogę powiedzieć, że sięgnę po każdą kolejną książkę Aly Martinez🥰🥰🥰.

Aly Martinez to autorka, która tworzy niezwykle emocjonujące i trzymające w napięciu książki. "Kiedy słońce nie zachodzi" to drugi tom cyklu "The Darkest Sunrise" i kolejna napisana przez nią historia, która przypadła mi do gustu.

Po końcówce, jaką autorka zaserwowała czytelnikom w pierwszym tomie, można było spodziewać się dosłownie wszystkiego. Odkrycie, którego dokonała Charlotte, sprawiło, że jej świat na chwilę się zatrzymał. Mrok, którym była spowita przez ostatnie dziesięć lat, wreszcie rozświetliło słońce. Jej ukochany Lucas wreszcie został odnaleziony. Jednak to wcale nie znaczy, że jej życie będzie odtąd usłane różami. Wprawdzie odzyskała syna, ale jednocześnie straciła Portera, który od jakiegoś czasu był jedynym jasnym punktem w jej mrocznym świecie. Czy Porter Reese ją zdradził? Czy od początku wiedział, gdzie znajduje się Lucas? Czy po tym wszystkim, co się wydarzyło, Charlotte będzie umiała ponownie zaufać mężczyźnie, który skradł jej serce? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie w drugim tomie trylogii "The Darkest Sunrise".

Muszę przyznać, że po przeczytaniu ostatniego wersu poprzedniej części byłam bardzo ciekawa, jak dalej potoczy się ta historia. Życie Charlotte w jednej chwili stanęło na głowie. Kobieta znalazła się na rozdrożu. Z jednej strony była szczęśliwa z powodu odnalezienia jedynego syna, ale z drugiej jej serce krwawiło, ponieważ była przekonana, że mężczyzna, którego pokochała, był zamieszany w jego porwanie. Szczególnie że wszyscy wokół utwierdzali ją w tej kwestii.

Oba tomy historii Charlotte i Portera są pełne bólu, który rozrywa serce czytelnika na strzępy, ale i nadziei, którą może przynieść każdy następny dzień. Tym razem role się odwróciły. Charlotte odzyskała Lucasa, ale Porter stracił swojego syna. Ból, którym było przesiąknięte jej życie, dotknął teraz jego. I tak naprawdę nie było wiadomo, czy oboje będą potrafili żyć w zupełnie nowej rzeczywistości. Czy im się to udało? Musicie przekonać się o tym sami.

Nie ukrywam, że od samego początku kibicowałam tej dwójce, więc niepewność, która zrodziła się na początku tego tomu, mocno mnie poruszyła i zasiała w mojej głowie nutkę niepokoju. Bardzo lubię historie, w których emocje grają pierwsze skrzypce, właśnie dlatego twórczość Aly Martinez idealnie trafia w mój czytelniczy gust.

"Kiedy słońce nie zachodzi" jest zakończeniem losów Charlotte i Portera, ale jednocześnie nie jest zakończeniem całej trylogii, ponieważ autorka w ostatnim tomie postanowiła oddać pierwsze skrzypce Tannerowi — bratu Portera oraz przyjaciółce Charlotte, którzy pojawiali się w głównej historii, jako postacie drugoplanowe. Jestem bardzo ciekawa, czym Aly Martinez zaskoczy swoich czytelników tym razem, dlatego z niecierpliwością będę czekać na polską premierę tej publikacji.