Kiedy słońce nie wschodzi. The Darkest Sunrise. Tom 1

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

Ciemność nadal była najsamotniejszym miejscem na ziemi, nawet jeśli ktoś ci w niej towarzyszył."

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

"Kiedy słońce nie wschodzi" autorstwa Aly Martinez to pierwsza część dylogii The Darkest Sunrise.

Po nocy przychodzi dzień, tylko czy dla każdego?

Charlotte i Porter, dwoje ludzi, którzy z ciemnością są za pan brat. Oboje poharatani wewnętrznie. Nie wierzą, że może być lepiej, dopóki ich ścieżki się nie przetną.

Charlotte, od lat cierpi po stracie syna. Pomagając innemu dziecku, jej własne zostało uprowadzone. Nie wie, co się z nim dzieje i ta niewiedza, powoli ją zabija.

Porter, samotny ojciec dwójki dzieci. Od lat walczy z nieuleczalną chorobą syna, Travisa. Dla dzieci zrobi wszystko.

On szukał pulmologa dla syna, a ona jest najlepsza w swoim fachu. To przeznaczenie, że ich ścieżki się przecięły. Początkowo to miał być układ, wytchnienie od codzienności 📚📚📚"Bez pytań, bez oceniania, bez udawania"📚📚📚, po prostu chwila zapomnienia. W swoim towarzystwie znajdują zrozumienie, nie muszą udawać, że jest dobrze, tylko w ciemności potrafią rozmawiać o swoich problemach.

Charlotte nie żyje, ona po prostu egzystuje. Jej życie to praca, jest wrakiem człowieka. Nadzieja na odnalezienie syna powoli nią niszczy, nie pozwala jej ruszyć dalej. Najgorsza jest niewiedza i wyrzuty sumienia, że zawiodła jedyną istotę, którą kochała najbardziej na świecie. Żyje w ciemności i nie widzi opcji, by wyjść do światła.

Porter, każdego dnia walczy o zdrowie syna. Po tym co odwaliła jego zmarła żona, dzieci są dla niego najważniejsze. Głęboko skrywa swoje demony, ale nie chce martwić rodziny.

Ich związek, to na początku odskocznia, ale szybko rodzą się uczucia. W swoim towarzystwie znajdują ukojenie, zaczynają mierzyć się ze swoimi demonami. Tylko czy im się uda jak prawda wyjdzie na jaw? Czy to ich nie zniszczy?

Ta książka to istny rollercoaster emocjonalny. Nie zliczę ile razy miałam łzy w oczach, ile razy przeklinałam z nimi los. To nie jest łatwa książka. To historia pełna bólu. Jestem wielkim szoku, jak autorka w tak małej ilości stron, zawarła tak wiele emocji. Ale Aly Martinez tak już ma, że jej książki są wyjątkowe. Jeszcze się na niej nie zawiodłam. Bardzo się cieszę, że zwlekałam z czytaniem tego i od razu mogłam sięgnąć po kontynuację, bo nie wiem czy dałabym radę czekać. Zakończenie, po prostu łamie serce. Czy następna część je scali? To się okaże 🥰. Polecam🥰

To moje pierwsze spotkanie z tą autorką. I jestem zachwycona! Książka "Kiedy słońce nie wschodzi" to pierwszy tom serii The Darkest Sunrinse i wiem już, że z pewnością chwycę za kolejny tom i nadrobię inne książki autorki.

Doktor Charlotte Millis przeżywa wielką tragedię, która mimo upływających lat wciąż jest świeża i sprawia wiele bólu. Wydaje się, że nikt nie potrafi wyrwać jej z ciemności. Stara się unikać wszystkiego co kojarzy się z jej synkiem. Ta obsesja sprowadza się nawet do tego, że odmawia leczenia dzieci. Wtedy na jej drodze staje Porter Reece. I ta znajomość zmieni wszystko. Nawet to co wydaje się niemożliwe.

Autorka traktuje nas od razu z grubej rury. Gdy Charlotte traci dziecko, czytelnik zamiera i wstrzymuje oddech licząc, że jednak wszystko skończy się dobrze. Ale gdy mija kilka lat, a ta sytuacja się nie zmienia, nawet nadzieja wydaje się niestosowna. Nie potrafię sobie wyobrazić co przeżywa bohaterka. I wtedy pojawia się Porter i jest jak tsunami. Razem tkwią w ciemności i wydaje się, że to jedyny sposób by się uratować. Podobało mi się, że wtedy właśnie ich relacja wyszła na pierwszy plan. Czułam tę chemię, to rodzące się uczucie, te emocje wiszące w powietrzu. A na koniec bum! Autorka spuszcza nam bombę atomową. Człowiek jest w takim szoku, że nie może się otrząsnąć. Ta historia choć niezwykle krótka (ma niecałe 300 stron) mocno mną wstrząsnęła. Jeśli pozostałe książki pisarki są choć w połowie tak dobre to zdecydowanie muszę poznać je wszystkie.

"Sensem życia jest odnalezienie swojego talentu. Przeznaczeniem życia jest go oddać".

"Kije i ka­mie­nie kości mi po­ła­mią, ale słowa nigdy mnie nie zra­nią".

Doktor Charlotte Mills od dziesięciu lat nie jest w stanie wrócić do normalnego trybu życia. Tragedia jaką przeżyła sprawiła, że kobieta zatrzymała się w czasie żyjąc z dnia na dzień i rzucając się w wir pracy tak aby móc nie myśleć i nie pamiętać o wydarzeniu, które zmieniło jej życie. Wydaje się, że nic nie jest w stanie wyrwać jej z objęć ciemności. Kobieta zrobi wszystko, aby wspomnienia o jej synu nigdy nie powróciły. Posuwa się nawet do unikania leczenia dzieci, a także spotykania się z kimkolwiek, kto ma potomstwo. Pewnego dnia na jej drodze staje Porter Reese. Mężczyzna z równie wielkim bagażem złych doświadczeń, który zrobi absolutnie wszystko aby kobieta zgodziła się pomóc jego synowi...

"Kiedy słońce nie wschodzi" jest już kolejną książką autorki którą miałyśmy przyjemność przeczytać i kolejną która łapała nas za serca za sprawą historii wzruszającej, pełnej bólu i cierpienia.

Charlotte i Porter są bohaterami którzy dostali od życia mocno w kość. Kobieta straciła ukochanego syna natomiast Porter stracił żonę zostając samotnym ojcem z dwojgiem dzieci przy czym jedno z nich jest ciężko chore a każdy dzień jest walką o jego przetrwanie. Oboje stale próbują wieść normalne życie i każde z nich codziennie toczyć będzie walkę z przeciwnościami dnia codziennego...

"Udo­sko­na­li­łem swoje moż­li­wo­ści w za­my­ka­niu każ­dej z emo­cji w sobie. Ukry­wa­łem je nie tylko przed świa­tem, ale też i przed samym sobą. Jeśli nie po­zwa­la­łem na ból i strach, to nie miały one nade mną kon­tro­li. Ale z upły­wa­ją­cy­mi la­ta­mi, ta pust­ka, która po­zo­sta­ła, była jesz­cze gor­sza. Mój uśmiech stał się maską przy­bie­ra­ną dla dzie­ci. Mój śmiech dzia­łał jako przy­kryw­ka, która zwo­dzi­ła ro­dzi­nę z utar­te­go szla­ku. Po­wie­la­jąc to i utrzy­mu­jąc taki sche­mat przez cały czas ob­umie­ra­łem. A teraz, ni­czym pro­myk świa­tła, prze­świe­ca­ło to też przez nią".

I choć niejednokrotnie będziecie mieli ochotę krzyczeć i gryźć z powodu ludzkiej niegodziwości ale i pewnej bezmyślności to nie myślcie sobie jednak, że będzie to romans w którym nie znajdziemy żadnych pozytywów bo tak nie jest. Autorka w umiejętny sposób przeplata tę jakże emocjonującą książkę momentami pozytywnymi, uroczymi, pełnymi humoru a nawet i nadziei ❤️

"Kiedy słońce nie wschodzi" to książka w której ludzkie tragedie w pewien sposób połączą dwie różne osoby wnosząc tym samym do ich życia coś dobrego. Historia ta jest niebanalna i z pewnością dla niejednego czytelnika okaże się powiewem świeżości ze względu na poruszone w niej tematy.

My uważamy, że książka ta jest zdecydowanie warta przeczytania i z niecierpliwością będziemy wyczekiwać kontynuacji bo zawarte w niej zakończenie krótko mówiąc wbiło nas w fotel i pozostawiło w niemałym osłupieniu...🤯😱

"Kiedy słońce nie wschodzi" to druga książka Aly Martinez, którą w tym roku miałam okazję przeczytać. Po zapoznaniu się z więcej niż jedną jej publikacją mogę śmiało stwierdzić, że autorka lubi kończyć swoje książki z przytupem, zostawiając czytelnika z niemałym mętlikiem w głowie, przez co oczekiwanie na kolejne tłumaczenia staje się niesamowicie emocjonujące.

W pierwszym tomie serii "The Darkest Sunrise" poznajemy historię doktor Charlotte Mills, która przeżyła niewyobrażalną tragedię. Pewnego dnia, gdy przebywając w parku, rzuciła się na pomoc innemu dziecku, jej własne zostało porwane. Od momentu zniknięcia Lucasa minęło już dziesięć lat, ale od tamtej chwili Charlotte nie jest w stanie wyrwać się z objęć ciemności. Mimo upływu czasu kobieta w dalszym ciągu przeżywa tamten dzień i aby bardziej nie pogrążać się w swojej żałobie, unika leczenia dzieci, a także spotykania się z kimkolwiek, kto ma potomstwo.

Jednak pewnego dnia na jej drodze staje Porter Reese. Mężczyzna z równie wielkim bagażem złych doświadczeń, który po śmierci żony samotnie wychowuje dwoje dzieci, jednocześnie prowadząc rodzinny biznes. Porter podobnie jak Charlotte żyje w mroku, jednak w przeciwieństwie do niej, ma nadzieję na lepsze jutro. Jego syn ma problemy z układem oddechowym, dlatego mężczyzna zrobi wszystko, żeby najlepszy pulmonolog w okolicy zajął się jego przypadkiem. Czy mimo traumy Charlotte zgodzi się pomóc jego synowi? Czy między Porterem a Charlotte dojdzie do czegoś więcej? Czy po latach udręki kobieta wreszcie zazna odrobiny szczęścia? Odpowiedzi na te pytania odnajdziecie, sięgając po książkę "Kiedy słońce nie wschodzi".

Muszę przyznać, że jest to kolejna książka autorki, która zdecydowanie przypadła mi do gustu. Autorka stworzyła romans inny niż wszystkie. Połączyła dwoje zniszczonych przez los ludzi, którzy mieli na siebie niebywale terapeutyczny wpływ. I chociaż jestem zdecydowanie fanką powolnego rozwoju relacji między bohaterami, w tej konkretnej publikacji wcale nie przeszkadzało mi, że relacja między Charlotte a Porterem rozwinęła się bardzo szybko. Wręcz uważam, że wyszło to bardzo naturalnie i autentycznie.

Nie da się ukryć, że opisana w "Kiedy słońce nie wschodzi" historia jest bardzo przejmująca. Nie jestem matką, ale mogę sobie wyobrazić, co czuła Charlotte, gdy straciła swojego synka. Dlatego nie dziwię się, że od tamtej chwili trwała w zawieszeniu. Pojawienie się w jej życiu Portera sprawiło, że wybudziła się z marazmu i zaczęła otwierać się na nowe. Jednak nie myślcie sobie, że od tego momentu jej codzienna egzystencja zaczęła przypominać sielankę. Nie. Było widać poprawę, ale o całkowicie normalnym życiu nie mogło być mowy.

Przy końcówce książki autorka postanowiła nieco zaskoczyć czytelnika, podając na tacy rozwiązanie jednej z niewiadomych, które przeplatały się przez całą historię. I chociaż pewnie część osób, podobnie jak ja, przewidziało to rozwiązanie, to ten fakt zupełnie nie miał wpływu na moją końcową ocenę tej publikacji, ponieważ dzięki temu jeszcze bardziej zapragnęłam przeczytać kolejny tom.

Dlatego, jeżeli lubicie historie, które nie kończą się na jednym tomie, a dodatkowo urywają się na nieoczekiwanym zwrocie akcji i nie mieliście jeszcze okazji zapoznać się z twórczością Aly Martinez, serdecznie Was do tego zachęcam.

”Kije i kamienie kości mi połamią, ale słowa nigdy mnie nie zranią”.

Doktor Charlotte Mills jest jedną z najlepszych pulmonolożek w kraju, cały swój wolny czas poświęca pracy. Przed dziesięcioma laty przeżyła osobistą tragedię, jej dziecko umarło. Życie wokół niej toczy się dalej, jednak dla niej czas stanął w miejscu, a wciąż na nowo powracające wyrzuty sumienia niszczą ją od środka. Wydaje się, że jest pozbawiona emocji, wobec wszystkich trzyma dystans, nikomu nie pozwala się do siebie zbliżyć. W jej życie dość nieoczekiwanie wkracza Porter Reese, mężczyzna ma za sobą złe, bolące życiowe przeżycia. Jednak w przeciwieństwie do Charlotte ma w sobie nadzieję. Jego syn jest ciężko chory, mężczyzna zrobi wszystko, aby pani doktor zajęła się jego synem. Nie ma pojęcia, że ta unika leczenia dzieci, przyjęła twardą zasadę, nie przyjmuje bez wyjątku żadnych nieletnich pacjentów. Jest to dla niej zbyt bolesne.

Z przyjemnością przeniosłam się do trudnego, niepokojącego świata naszych bohaterów. Akcja powieści toczy się swoim rytmem i intryguje. Pani Aly podejmuje szereg skomplikowanych, niełatwych tematów, robi to z wyczuciem i empatią. Wyraźnie ukazani bohaterowie, to ludzie, których życie nie oszczędzało. Ona trzyma wszystkich na dystans, w ten sposób próbuje się chronić, nie okazuje emocji, zatracona w pracy, próbuje nie myśleć o przeszłości. On jest właścicielem restauracji i samotnym ojcem Travisa i Hannah, przed laty stracił żonę. Teraz zmaga się z ciężką chorobą syna, zrobi wszystko, by ratować swoje dziecko.

Poczucie winy, które przygniata, nie pozwala normalnie żyć, cieszyć się z życia. Strata dziecka jest straszna, niewyobrażalny ból, poczucie pustki, rozpacz. Czy po czymś takim można się podnieść? Samotne ojcostwo, choroba dziecka, trudna, bolesna codzienność. Porter ma dla kogo żyć i może to właśnie powoduje, że wciąż ma nadzieję. Ich relacja rozwija się powoli, niespodziewanie przychodzi uczucie. Wbrew temu czego doświadczyli, stają się dla siebie oparciem, każde z nich straciło kogoś bliskiego. Rozum mówi jedno, a serce domaga się czegoś innego. Trudna próba pogodzenia się z przeszłością, potrzeba by ruszyć dalej, życie przecież wciąż trwa. Podejmowane ryzyko, trudne wybory, obawy przed miłością.

Wciągająca, bolesna, trudna opowieść, daje do myślenia. Ukazuje bolesną stratę, rodzinę i miłość. I to szokujące zakończenie, uch… Z niecierpliwością czekam na kontynuację. Bardzo polecam, Tatiasza i jej książki :)