Kiedy był tu Haru

„Kiedy był tu Haru” to historia skierowana dla młodzieży ale równie mocno absorbująca dorosłego czytelnika, oscylująca wokół trudnych, życiowych tematów. To powieść wybrzmiewająca bolesnymi doświadczeniami z przeszłości, problemami związanymi z dorastaniem, trudnymi relacjami z najbliższymi i w końcu dotykająca wątków żałoby.

Eric Ly po śmierci swojego przyjaciela ucieka w świat wyobrażeń, gdzie spotka się z chłopakiem poznanym podczas wycieczki do Japonii. Pozwala mu to przetrwać trudny czas, pozwala zapomnieć o problemach ale jednocześnie zamyka go na konfrontacje z rzeczywistością w której się znalazł. Czy Eric upora się z żałobą? Czy otworzy się na otaczający go świat, czy pogrąży w tęsknocie i w bólu?

Dustin Thao posługuje się niezwykle lekkim i prostym piórem. Wspaniale prowadzi czytelnika pomiędzy wątkami rzeczywistymi, a tymi, które są nierealne. Kreuje postacie bliskie młodemu człowiekowi i jednocześnie nie stroni od życiowych dylematów. Autor nakreślił historię poruszającą i trzymającą w napięciu aż po ostatnie strony.

„Kiedy był tu Haru” to historia w której nie zabraknie emocjonalnych rozterek, trudnych do podjęcia decyzji, czy też scen nakreślonych nastoletnimi dylematami. Zdecydowanie to powieść, która trafi do serca młodego czytelnika!

Historia Erica, który po śmierci swojego najlepszego przyjaciela nie potrafi odnaleźć się w rzeczywistości, wciągnęła mnie już od pierwszych stron. Autor doskonale oddaje trudne emocje, z którymi bohater się zmaga, a jego ucieczka w świat fantazji, gdzie pojawia się tajemniczy Haru, staje się fascynującą mieszanką magii.

Jednym z najmocniejszych elementów tej książki jest niejednoznaczność. Haru, postać, której obecność w życiu Erica wywraca wszystko do góry nogami. Jego tajemnicza natura sprawia, że zastanawiałam się, gdzie kończy się rzeczywistość, a gdzie zaczyna fantazja Erica. Relacja między nimi to piękna, choć niepokojąca więź. Z jednej strony Haru pomaga Ericowi przetrwać najtrudniejsze chwile, ale z drugiej strony zaczyna dominować nad jego codziennym życiem.

Polecam tę książkę wszystkim, którzy szukają historii głęboko emocjonalnej, pełnej refleksji nad człowiekiem w żałobie i jego potrzebą ucieczki od bólu. To nie tylko opowieść o stracie, ale także o odnajdywaniu siebie w chaosie własnych emocji.

Straciłeś/-aś kiedyś kogoś bardzo bliskiego? Pamiętasz emocje, które wtedy Ci towarzyszyły? Pogodziłeś/-aś się z tą stratą? 💬

„Kiedy był tu Haru” autorstwa Dustina Thao to powieść o tym, jak trudno pogodzić się ze stratą bliskiej osoby i zaakceptować, że ktoś, kogo kochamy, już nigdy do nas nie wróci.

Uwielbiam twórczość autora i jestem ogromną fanką jego stylu. Każda jego powieść jest niezwykle dopracowana, a sposób, w jaki pisze, ocieka emocjami. Ukazuje życie i problemy z niezwykłą prostotą i realizmem, unikając zbędnych ozdobników. To właśnie sprawia, że jego książki tak mocno chwytają za serce i wywołują silne emocje. Oczywiście nie mogło być inaczej w przypadku „Kiedy był tu Haru”, czyli powieści, którą pochłonęłam w jeden wieczór i przy której wylałam morze łez.

Autor tym tytułem sprawił, że w mojej głowie kotłowało się wiele myśli. Oprócz żałoby pisze on o zmaganiach z problemami, dorastaniu i relacjach z bliskimi, które wcale nie są łatwe. Mogłoby się wydawać, że wszystko to jest przewidywalne, ale nic z tych rzeczy. Thao dzięki niezwykłej głębi ujmuje czytelnika i sprawia, że zaczyna on inaczej postrzegać otaczający go świat. Duży wpływ ma na to również ogrom autorefleksji, które z łatwością można przełożyć na własne życie, bo przecież każdy z nas staje przed trudnymi wyborami i przez całe życie musi żyć z ich konsekwencjami.

„Kiedy był tu Haru” to historia, którą z łatwością można przeczytać w jeden wieczór, a od której naprawdę trudno się oderwać. Eric to postać, z którą łatwo się utożsamić i której nie sposób nie polubić. Osobiście jestem oczarowana tą powieścią i zachęcam Cię, abyś i Ty dał/-a się jej oczarować. Serdecznie polecam!

"Czasem łapię się na tym, że sprawdzam telefon w oczekiwaniu na wiadomość. Był pierwszą osobą, która pisała do mnie rano. Czasami udaję, że nie umarł."

Eric to postać która raz za razem mnie zastanawiała. Pomimo że jest młody i całe życie przed nim tak naprawdę nie wie czego chce od życia. Rezygnuję ze studiów, żeby zastanowić się nad sobą i na tym kim chcę być w przyszłości jednocześnie nie mogąc pogodzić się z tym, że bliska jego sercu osoba nie wróci.

Fabuła została napisana w bardzo w ciekawy sposób. Eric, aby jakoś pogodzić się z odejściem bliskiej osoby wyobraził sobie Haru którego tylko on widział a którego spotkał kilka miesięcy wcześniej w Japonii. Tylko przy nim wszystko wydaje się o wiele łatwiejsze a problemy odchodzą w zapomnienie. Z czasem jednak staje się to tak poważne, że główny bohater musi zadać sobie pytanie. Czy dalej trzymać się uparcie fantazji która krok po kroku niszczyła jego życie czy dać jej odejść i zmierzyć się z rzeczywistością. W dodatku raz za razem podejmuje błędne decyzje i tym samym zaniża poczucie własnej wartości.

"Kiedy był tu Haru" to powieść o tym jak trudno pogodzić się ze stratą bliskiej osoby. Krok po kroku pokazuje, jak przejść przez cały proces i w końcu przyznać się do tego, że ukochana osoba już nigdy nie wróci, że już nigdy jej się nie zobaczy. Ta historia pokazuje, że nie da się tak łatwo wyłączyć uczuć i są one z nami przez cały czas w tych dobrych i złych chwilach.

Moim zdaniem jest to dobra książka jednak nie rewelacyjna jak na początku mi się to wydawało. Czy płakałam? Nie. Czy poczułam emocje głównego bohatera? Tak. Czy byłam zaskoczona czytając tą książkę? Nie. Czy spodziewałam się czegoś więcej? Zdecydowanie tak.

🌸💫 Jestem wielką fanką stylu Dustina Thao. Jego sposób pisania jest pełen emocji, ale jednocześnie prosty i pozbawiony zbędnych ozdobników. Dzięki temu szybko trafia do serca czytelnika, wywołując silne emocje, przez co trudno pozostać obojętnym wobec jego opowieści. To właśnie dlatego jego pierwszą książkę pochłonęłam w jeden wieczór, a gdy tylko dowiedziałam się o zapowiedzi kolejnej, nie mogłam się doczekać. To dlatego dzisiaj mam przyjemność opowiedzieć wam, czy warto sięgnąć po Kiedy był tu Haru.

🌸💫 Eric Ly to młody chłopak zmagający się z problemami charakterystycznymi dla swojego wieku. Poznajemy go w momencie kiedy jego starsza siostra wyjeżdża na studia a on sam ma drobne problemy z zaakceptowaniem tego faktu. Na szczęście u jego boku jest niezastąpiony Daniel przyjaciel który rozumie łagodną naturę bohatera i samą swoją obecnością stara się odpędzić jego smutki. Krótko po wyjeździe Jasmine między chłopakami dochodzi do pocałunku, który w przyszłości przyniesie pewne konsekwencje. Na szczęście przed nimi otwiera się ekscytująca perspektywa – podróż do Japonii. Tokio, będące dla wielu turystów niczym labirynt, z licznymi, krętymi uliczkami i skomplikowanym systemem metra, staje się miejscem, w którym Eric gubi się i przypadkiem wpada na nieznajomego – Haru Tanakę. Iskrzy między nimi od pierwszej chwili. To właśnie ta niezwykła chemia sprawia, że krótka wymiana zdań przeradza się w długą, godziną rozmowę i wspólny spacer po uliczkach Tokio. W trakcie tej wędrówki młody Japończyk, Haru, wręcza Ericowi wyjątkowy prezent – małą, drewnianą bransoletkę w odcieniach czerwieni. W pewnym momencie jednak Eric zdaje sobie sprawę, że musi wrócić, i prosi Haru o pomoc w powrocie.

🌸💫 Czy to oznacza koniec ich przypadkowej, idealnej randki? Przecież pochodzą z dwóch różnych światów – jak to miałoby się udać? Poza tym, w życiu Erica jest jeszcze Daniel. Jego moralny kompas bierze górę, ale mimo to Eric przyjmuje od Haru karteczkę z numerem telefonu. I tu pojawia się problem – kartka wyślizguje się z jego palców, sprawiając, że szansa na ponowne spotkanie wydaje się niemożliwa. Ale czy na pewno? Po pewnym czasie od tej wyprawy w życiu głównego bohatera dochodzi do tragedi. Daniel ginie. Siła tego uderzenia emocjonalnego wyrzuca Erica z jakiejkolwiek obranej wcześniej drogi życiowej. Lecz wten? Los uśmiecha się do niego ponownie. Wszak w jego życiu po raz kolejny pojawia się Haru. Ale jakim cudem? Jak trafił z Tokyo do Chichago nie mając nawet jego numeru telefonu? Ile z tego co teraz się wydarzy... będzie w ogóle prawdziwe?

⠀🌸💫 Jak zawsze u Dustina realizm magiczny jest przepyszny. Granica pomiędzy tym co realne a tym co odczuwa umysł głównego bohatera zaciera się z niesamowitą płynnością. Właśnie to poczucie sprawiło że Kiedy był tu Haru jest zdecydowanie jeszcze lepszą ksiażką niżeli debiut tego młodego autora. Jest tu mnóstwo autorefleksji – rozważań nad konsekwencjami podejmowanych decyzji, a także nad odwagą lub jej brakiem w wyrażaniu uczuć. Eric to postać, z którą łatwo się utożsamić, bo przecież każdy z nas musiał kiedyś stawić czoła problemom, z którymi on teraz się mierzy. Oczywiście, znajdziemy tu pewne wątki, które można przewidzieć na podstawie samego opisu. Autor sporo uwagi poświęca również tematom żałoby i trudności w relacjach z rodzicami – uczuciom, przed którymi nie sposób uciec. Choć te motywy mogą wydawać się przewidywalne, nie ujmują one książce głębi. To dlatego absolutnie warto abyście przeczytali tą chudziudką historię. Bo ręczę że da się ją połknąć w jeden wieczór.