Katarynka

"Katarynka" to absolutna klasyka i nowela, którą każdy musi poznać. Nie bez powodów znajduje się na liście lektur obowiązkowych. W serii Kolorowa Klasyka czyta się ją jednak naprawdę dobrze. Szata graficzna tej pozycji jest miła dla oka, zdecydowanie pomaga w zrozumieniu całego tekstu. Również font został dobrany tak, aby czytelnik nie męczył się w trakcie lektury. Dzięki temu opowieść o Panu Tomaszu oraz niewidomej dziewczynce na długo zapada w pamięć, uwrażliwiając na to, że warto jest być dobrym dla drugiego człowieka.

XIX-wieczna Warszawa, nieszczęśliwy prawnik i... katarynka. Jest to utwór o chorobie dziecka i o tym, jak temu dziecku można pomóc. "Katarynka" mówi o tym, że wystarczy uczynić jeden dobry gest, a drugi człowiek nigdy o tym nie zapomni. Prus doskonale przedstawił wewnętrzną przemianę bohatera, która idealnie wpasowuje się w pozytywistyczne wzorce społeczne. Pozytywizm to jedna z moich ulubionych epok! Praca organiczna i praca u podstaw były pielęgnowane z upartością i wewnętrzną siłą, co pokazują bohaterowie pozytywistycznych tekstów. Osobiście mogę powiedzieć, że są dla mnie wzorem do naśladowania.

"Katarynka" to bardzo smutna historia i mi osobiście kojarzy się ze żmudną, dosyć ciężką listą lektur w podstawówce. W moich czasach obwoluty książek tylko pogłębiały negatywne emocje, przygnębienie, współczucie niewidomej bohaterce. Ja ryczałam godzinami. Dlatego doceniam aktualną szatę graficzną, która zdecydowanie ociepla aurę szkolnej lektury obowiązkowej. A wiadomo, że radość dziecka jest najważniejsza. Taki chyba optymistyczny morał płynie z pozytywistycznej lektury w pozytywnej okładce z serii Kolorowa Klasyka.

Ostatnio po latach natrafiłam na zakurzoną na półce książkę. Dawno do niej nie wracałam, myśląc o lekturach z czasów szkolnych jako o zapomnianej karcie dzieciństwa. Jednakże historia ma swoje prawa, więc postanowiłam dać się przenieść w realia podstawówki, kiedy to wraz z klasą analizowało się kolejne linijki "Katarynki" Bolesława Prusa. Powstała w 1880 roku, co warunkuje jej styl, charakter. Dzieło należy do przedstawicieli tekstów pozytywistycznych i wiedząc to warto przyjrzeć się mu bliżej.

Nowela, gdyż tak nazywa się gatunek epiki, w jakim autor spisał opowieść, jest jednowątkowa, o wyraźnej, typowej strukturze z jasnym punktem kulminacyjnym i wynikającym zeń morałem. Historia przedstawiona w książce opowiada o losach prawnika Tomasza bez wspomnianego nazwiska, mieszkającego w pięknym, dużym domu w Warszawie. Jego życie pełne perturbacji zarówno zawodowych na stołecznych wokandach, a także matrymonialnych dzieliło się na ciężką pracę umysłową, a następnie rzadkie chwile wolnego czasu. Taką stagnację ułatwiał charakter bohatera, który umiłował cały świat, zarówno ten ożywiony jak i martwy. Jedyną kwestią budzącą w przedstawicielu inteligencji silne, negatywne emocje był dźwięk katarynki - przenośnego instrumentu grającego, wykorzystującego korbę do napędzenia miechów, czy też tak zwanego wałka melodycznego. Sytuacja zmieniła się diametralnie, gdy w okolicy pojawili się nowi sąsiedzi.

Książka w sposób wybitny prezentuje emocje postaci. Niewielu autorów obok Bolesława Prusa potrafi w tak krótkich tekstach zawrzeć składną akcję, uchwycić sedno poruszanego problemu. Pisarz przekazuje w niej nie tylko kunszt literacki poparty niezrównanym doświadczeniem stworzenia siedmiu powieści oraz ponad dwudziestu opowiadań lub nowel, ale i wiedzę na temat współczesnych mu ludzi. Emocje towarzyszące mi podczas czytania oscylowały od radości, przez zadumę do głębokiego smutku. Taka mieszanka uczuć sprawia, że warto wrócić do lektury "Katarynki", aby odkryć w sobie pokłady ukrytej wrażliwości na ludzkie losy.

Pomimo, że na rynku wydawniczym regularnie pojawiają się fantastyczne książki, na które warto zwrócić uwagę, nie można zapominać o perełkach literatury, które od lat cieszą się niesłabnącą sympatią i popularnością czytelników. Wśród takich arcydzieł literatury wymienić można by wiele tytułów. Ja z entuzjazmem powróciłam niedawno do pięknie wydanych kolorowych lektur z czasów szkolnych, które również dziś czytają uczniowie polskich szkół.

"Katarynka" Bolesława Prusa to krótka nowelka opowiadająca o losach niewidomej dziewczynki i jej sąsiada pana Tomasza. Dziewczynka zazwyczaj spędza czas w domu okropnie się przy tym nudząc. Tomasz z kolei mieszkając na przeciw jej mieszkania często to widzi. Jako prawnik lubi ciszę i spokój. Gdy więc pewnego dna słyszy głośny dźwięk katarynki chce jak najprędzej przepędzić kataryniarza z ulicy. Dostrzega jednak w oknie, że niewidoma dziewczynka nie siedzi już smutna w swoim pokoju. Zaczyna tańczyć i uśmiechać się. Jest szczęśliwa...

Wydanie każdej z nowel jakie oferuje czytelnikom wydawnictwo Greg wzbogacone jest o fantastyczne kolorowe ilustracje i zaliczane do serii Kolorowa klasyka. Ilustracje te stworzone są w każdym przypadku przez różnych autorów aczkolwiek w obu cieszą oko i dodają lekturom odrobinę dziecięcego klimatu. Takie lektury czyta się naprawdę z ogromną przyjemnością. Zdecydowanie też przyjemniej jest młodym ludziom sięgnąć po taką wersję lektur, bo zdaję sobie sprawę z tego, że dzieci przykładają dużą uwagę do wyglądu lektury. Ilustracje w tym wypadku zdecydowanie uprzyjemniają ich odkrywanie. Gorąco polecam Wam każdy z tych tytułów ;)