Kat

Z pewnością każdy z nas ma w sercu jakąś zadrę. Sprawę, która uwiera, jak drzazga pod paznokciem. Otwiera nie do końca zagojone rany, drażni, doskwiera i czasem pozbawia spokojnego snu. Człowiek chce się pozbyć tego uczucia kosztem wszystkiego, nawet kiedy prawda okaże się bolesna i okrutna, a paląca chęć zemsty zbyt silna…

Tomasz Branicki to spec od wszystkiego. Nie przebiera w środkach, nie bawi się w kurtuazyjne rozmowy i dyplomatyczne rozgrywki. On po prostu załatwia sprawę. Pewnego razu przyjmuje dość nietypowe jak dla siebie zlecenie od kobiety, która oferuje mu więcej niż jakiekolwiek pieniądze – okazję do zemsty za zmarnowane życie zawodowe. Tomasz zagłębia się w sprawę zamordowanego przed czternastoma laty syna kobiety, który zniknął w tajemniczych okolicznościach podczas bankietu w ich rezydencji. Lista podejrzanych jest bardzo krótka, ale co z tego skoro nikt nie potrafił przez tyle lat wyjaśnić, co tak naprawdę wydarzyło się na przyjęciu.

Jak mogła zginąć dwójka nastolatków, a ich ciała odnaleziono daleko poza rezydencją podobno doskonale chronioną i zamkniętą na cztery spusty?

Czy warto rozgrzebywać przeszłość? Co da prawdziwe ukojenie: prawda czy zemsta?

Równocześnie śledzimy losy inspektora portugalskiej policji Lucii Martinho, która wpadła na ślad okrutnego seryjnego mordercy krążącego w sensie dosłownym po całej Europie. Czy łączy go coś ze sprawą prowadzoną przez Tomka?

Oj więcej takich kryminałów poproszę. Dopracowany, spójny, logiczny, wciągający i pełen emocji. Przedzieramy się przez labirynt kłamstw, niedomówień, miłości rodzicielskiej i masy pozorów, które bardzo łatwo pomylić z prawdą. Dreszcz przechodził, gdy przy kolejnym odnalezionym zmasakrowanym ciele dziewczyny znajdowano czarno - białą fotografię z napisem: To nic. To wszystko nic. Świat regeneruje się ze śmierci. Co za człowiek jest zdolny do takich czynów i dlaczego wciąż chodzi wolno po świecie? I czemu to, co stwierdza, jest smutną prawdą? Życie zawsze toczy się dalej obojętnie jakim rytmem...

Spodobał mi się sposób, w jaki Anna Potyra potraktowała czytelnika. Nie jak kogoś, kto składa literki w słowa a później w zdania tylko jak czynnego obserwatora toczących się wydarzeń a w nagrodę za poświęconą w 100% uwagę można wespół z Tomkiem Branickim rozwiązać nękającą i groźną zagadkę. Wydarzenia sprzed lat łączą się z wydarzeniami skąpanej w deszczu Lizbonie? Sprawdźcie! Myślę, że każdy fan kryminałów powinien być w pełni usatysfakcjonowany lekturą, a nowa seria rozpoczyna się naprawdę ciekawie i intrygująco, szczególnie że zakończenie daje ostro popalić! Wypatruję już z niecierpliwością kolejnej książki Autorki.

Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty] oraz dzięki uprzejmości wydawnictwa Zysk i S-ka.

Anna Potyra pisze tak świetne kryminały, że po lekturze „Paktu” przyrzekłam sobie, że sięgnę po każdą książkę, którą autorka napisze. Jeżeli lubicie dobrze napisane kryminały, czytajcie książki Anny Potyry i nie martwcie się tym, że być może nie czytaliście jej poprzednich książek, bo w każdej chwili można po nie sięgnąć, każda z nich bowiem, jest zamkniętą historią, którą można czytać niezależnie.

Jak poczulibyście się, gdyby podczas śniadania przed pracą ktoś wysłał do Was sms: „Już po śniadaniu?” Wiadomość nadeszłaby z nieznanego numeru, ale Wy nie mielibyście wątpliwości, kto go wysłał i dlaczego. I doskonale wiedzielibyście, co oznacza nadejście takiej informacji. Kolejne zabójstwo młodej kobiety.

Lucia Marthindo już wie, że psychopata znów uderzy, a ona nic nie może z tym zrobić, bo od lat usiłuje go dopaść i niestety do tej pory jej się to nie udało.

Lucia od lat usiłuje dopaść nieuchwytnego zabójcę, który organom ścigania gra na nosie. Policjantka wie, że ten sms nie oznacza nic innego niż kolejną ofiarę psychopaty. „Była zła, że pozwala prowadzić się temu czubkowi na tak krótkiej smyczy”. Nieuchwytny morderca poluje na swoje ofiary po całej Europie, ale tym razem uderzył jak piorun bardzo blisko.

Równolegle akcja toczy się w Polsce w Warszawie, gdzie zdesperowana Barbara Karpińska składa Tomaszowi Branickiemu propozycję nie do odrzucenia. Oferuje mu dość pokaźną kwotę za odnalezienie mordercy jej syna sprzed czternastu laty. Tomasz wzbrania się przed przyjęciem zlecenia, bo na co dzień zajmuje się zgoła czymś innym i zabawa w prywatnego detektywa nie bardzo go interesuje. Oferta jest jednak kusząca, bo Barbara proponuje mu nie tylko sporo pieniędzy, ale także obiecuje wskazać człowieka, który zrujnował mu karierę i życie.

Czy te dwie tak odległe z pozoru sprawy, które wydarzyły się w różnych państwach, mogą mieć ze sobą coś wspólnego?

Czy uda się Tomaszowi oddzielić iluzję od rzeczywistości, fakty od złudzeń, prawdę od kłamstwa? Ofiary psychopaty, młode, ładne dziewczyny wpadały w pułapkę wyplecioną z próżności i marzeń, a ceną za nie, było ich życie. Lucia i Tomasz połączyli dwa punkty widzenia w jeden obraz i kiedy wydaje im się, że znają już tożsamość mordercy, ten ponownie uderza.

Anna Potyra doskonale przedstawiła rozpacz rodziców, którym zamordowano dzieci. Minęło tyle lat i chociaż wydaje im się, że do tej sprawy zamknęli dawno drzwi i próbują chronić to, co jeszcze zostało, żyć jak inni, to jednak rozpacz tyka w nich cały czas, niczym bomba zegarowa, wystarczy tylko uruchomić zapalnik. „Kata” czyta się jednym tchem, bo akcja książki jest dynamiczna i pełna zwrotów. Autorka jak zwykle obok intrygującej sprawy kryminalnej i ekscytującego śledztwa umieszcza wątki, które dają do myślenia. W „Kacie” nie chodzi tylko o to, by rozwiązać zawiłą sprawę kryminalną, ale także o pokazanie korupcji ludzi na wysokich stanowiskach, dla których tylko władza jest najważniejsza, człowiek dla nich zupełnie się nie liczy. Jak zawsze u Anny Potyry każdy pojawiający się motyw jest po coś, nie ma przydługich opisów spowalniających akcję, za to są wspaniale wykreowani bohaterowie, których nie da się nie polubić, ciekawie skonstruowana fabuła, w której kilka wątków zgrabnie łączy się w jedną całość. „Kat” wzbudza wiele emocji, zmusza do intensywnego myślenia i przykuwa uwagę czytelnika od początku do końca. Gdy już się myśli, że jest się blisko rozwiązania sprawy, następuje gwałtowny twist i zabawa zaczyna się na nowo. Zakończenie jest zaskakujące, ale zarazem otwiera drzwi do ciągu dalszego.

Duże znaczenie w tej powieści ma dziennik sprzed lat, który doskonale łączy przeszłość z teraźniejszością. „Te zapiski to nie tylko lekcja historii.To przestroga, że nic nie jest w życiu dane raz na zawsze”. Jak w człowieku rodzi się zło? Na to pytanie odpowiedzi nie zna nikt. Ogólnie rzecz biorąc, Kat to wspaniały kryminał, który gorąco polecam.

Matka jest zdolna do wszystkiego, by odkryć prawdę na temat zaginięcia swojego dziecka. Nie spocznie, nim zagadka nie zostanie wyjaśniona, nawet jeśli w między czasie upłyną lata niewiedzy. Tylko czy na pewno wszyscy z jej otoczenia są gotowi na to, by dowiedzieć się co wydarzyło się w przeszłości?

Anna Potyra porywa nas w intrygującą opowieść pełną ukrytych znaczeń. Już od pierwszych stron wydaje się, że każdy szczegół ma tutaj podwójne znaczenie i wszystko jest istotne, więc przestrzegam by chłonąć detale oraz zapamiętywać ruchy postaci. Autorka w pełni przemyślała swoje dzieło, od początku miała pomysł i w pełni wykorzystywała potencjał, dlatego mogła zabawić się w podrzucanie dowodów widocznych tylko dla zaangażowanego czytelnika. Nie jest jednocześnie tak, że można zarzucić tej historii przewidywalność. O nie! Chodzi właśnie o to, że tutaj wszystko może być możliwe.

Czternaście lat temu, podczas przyjęcia w luksusowej rezydencji, zginęło dwoje nastolatków. Policja prowadziła śledztwo, ale przez brak konkretnych poszlak nikt nie zdecydował się go ciągnąć dalej. Po latach Barbara Karpińska, matka zamordowanego chłopaka, otrzymując tajemniczą wiadomość decyduje się wziąć sprawy w swoje ręce i tym sposobem kieruje się z prośbą o pomoc do Tomasza Branickiego. Mężczyzna był przekonany o swojej nieomylności do czasu, gdy śledztwo zaprowadziło go poza granice kraju udowadniając mocno zagmatwaną sprawę.

Klimat thrillera, dynamika thrillera, zaangażowanie thrillera. Podstawowe normy zostały spełnione, do tego warto również dorzucić naprawdę dobry styl autorki, pomysł oraz wykonanie. Tym samym otrzymujemy przejmującą opowieść, silnie bazującą na emocjach, ponieważ przywołującą to co doskonale nam znane - miłość rodzicielską. Tajemnica sprzed lat upomina się o uwagę, niegasnąca nadzieja na rozwiązanie sprawy kieruje bohaterów ku nowym zagrożeniom a my z zapartym tchem śledzimy przebieg wypadków, ponieważ dwutorowo czytamy o tym co teraz oraz o losach seryjnego mordercy wciąż wymykającego się z rąk policji.

"Kat" budzi wiele emocji, zmusza nas do intensywnego myślenia oraz przywołuje detale, które namawiają nas do przerzucania kolejnych stron. Wyścig z czasem działa na naszą niekorzyść, ponieważ wciąż ważne informacje wymykają się nam z rąk a Anna Potyra rewelacyjnie igra sobie z naszymi napiętymi nerwami do samego końca żonglując pomysłami na fabułę. Przeszłość i teraźniejszość zazębiają się w intrygującej fabule, która może pochwalić się w pełni wykorzystanym potencjałem.

Anna Potyra to jedna z tych autorek, której twórczość zaskakuje czytelnika na każdym kroku i jeżeli już raz sięgniemy po jej książki to będziemy chcieli robić to częściej.

„Kat” to rasowy kryminał, gdzie fabuła pełna jest niespodzianek, zwrotów akcji i intryguje już od pierwszych stron. Z jednej strony strony dostajemy zagadkę kryminalną z przeszłości, z drugiej morderstwa w Lizbonie i jeszcze tajemnicze samobójstwo kuzynki zamordowanego przed laty nastolatka. Gdyby jeszcze było nam mało to na deser w w tle pojawiają się funkcjonariusze SB i pamiętnik prześladowanego przez władze PRL żołnierza Armii Krajowej. Ciekawa mieszanka? Oj i to bardzo! Czy nie jest tego zbyt dużo? Zdecydowanie nie! Autorka genialnie lawiruje pomiędzy wątkami i tworzy z nich spójną całość.

Narracja poprowadzona jest z perspektywy dwójki głównych bohaterów, a głos oddano także sprawcy, gdzie w formie wspomnień poznajemy jego historię zdarzeń.

Głównych bohaterów polubiłam już od pierwszego spotkania i podoba mi się, że autorka nie zapomniała o zamieszczeniu w swojej najnowszej serii twardej babki :) Lucia może nie jest pełnowymiarową postacią pierwszoplanową, ale nie brakuje jej charyzmy, jest ambitna, twarda, potrafi działać pod presją i nieszablonowo, a do tego próbuje odnaleźć się w męskim świecie i wychodzi jej to całkiem nieźle. Uważam, że gdyby nie ona to w „Kacie” zdecydowanie by czegoś brakowało.

Sam Branicki za to o dość ciekawej przeszłości i wielowymiarowy. Stopniowo zaglądamy pod jego warstwy, jednak i tak coś czuje, że jeszcze wiele o nim odkryjemy w kolejnych tomach. Jako były wojskowy (który notabene dostał od wojska nie tylko przeszkolenie, ale i solidnego kopa w tyłek) ma ogromne doświadczenie i nerwy ze stali. Jako wolny strzelec pomaga rozwiązywać ludziom z kasą ich problemy. Wraz z Lucią tworzą ciekawy duet osobowości, który nadał smaczku całej fabule przez którą zarwałam nockę.

„Kat” to jeden z tych kryminałów, gdzie rozwiązanie zagadki wcale nie przychodzi z łatwością i nasze teorie wielokrotnie upadają. Jednak sprawia to, że czytając książkę czuje się jeszcze większe zaangażowanie, a samo zakończenie naprawdę satysfakcjonuje. Nie mogę się doczekać, aż sięgnę po kolejny tom, bo czuję ogromny niedosyt. Sądzę, że z lektury książki będą usatysfakcjonowani zarówno miłośnicy kryminałów, jak i thrillerów. Polecam!

Anna Potyra powraca z kolejną serią. Jeżeli ktoś czytał poprzednie książki autorki, to po następne również chętnie sięgnie. Tak było w moim przypadku. Jak tylko dojrzałam, że Pani Anna wydaje kolejną książkę, bez wahania postanowiłam przyjrzeć jej się bliżej.

"Intuicja jest zawodna. Lepiej polegać na faktach".

Tomasz Branicki to były komandos. Ze względu na pewne wydarzenia nie było mu dane piąć się po szczeblach kariery. Musiał zrezygnować z kariery w wojsku i zajął się czymś zgoła innym. Zarabia na życie, przyjmując nietypowe zlecenia. Barbara Karpińska, która przed 14 laty straciła syna, zleca Tomaszowi, aby przyjrzał się tej sprawie. Pech chciał, że osoba, która miała jakiekolwiek informacje na temat zabitego Janka, właśnie teraz popełniła samobójstwo.

W Lizbonie trwa polowanie na seryjnego mordercę. Ten jest o krok przed policją.

" Zainteresowanie mediów podnosi jego poczucie wartości, a igranie ze służbami napawa go poczuciem władzy."

Zabójca stworzył dla siebie pseudonim. Świadomy tego, że ma publiczność zrobi wszystko, aby utrzymać jej zainteresowanie. Inspektor Biura Współpracy Międzynarodowej Lucia Martinho znajduje powiązanie między morderstwami w Lizbonie i w Europie, do jakich dochodziło na przełomie ostatnich lat. Wszystko wskazuje na to, że ma do czynienia z seryjnym mordercą. Mało tego, on zna szczegóły z życia Lucii, wysyła jej sms-y, a na miejscach zbrodni zostawia dla niej korespondencję. Tomasz Branicki odkrywa zbieżność między morderstwem w Polsce i morderstwem w Portugalii. Wyrusza do Lizbony, aby skonfrontować się z Lucią. Co odkryją i do jakich wniosków wspólnie dojdą? Czy faktycznie szukają tego samego człowieka?

Anna Potyra powraca w bardzo dobrym stylu. Fascynujący początek serii nam zafundowała. Wydawać by się mogło, że przypadek jakich wiele. Rodzic dla dziecka gotów jest zrobić wszystko, żeby je ochronić. Tylko że dając przyzwolenie na wszystko, może wyhodować potwora, którego nie będzie w stanie ani kontrolować, ani zatrzymać. Młode umysły chłoną wiadomości niczym gąbka wodę. Nie zawsze potrafią odróżnić dobro od zła. Pani Anna w swojej książce pokazała jak krok po kroku, człowiek może stać się zły. Co nim kieruje i co go napędza do działania. Dwie linie czasowe czasy obecne i czasy drugiej wojny światowej. Przemyślenia mordercy i wspomnienia kogoś, kto przeżył drugą wojnę, to wszystko układa się w jedną całość i tworzy obraz Kata. Autorka zaserwowała takie zakończenie, że ja mam apetyt na więcej.

Polecam!

Książka z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty].