Kabalista. Gerard Edling. Tom 4

Czwarte spotkanie z Gerardem uważam bardzo udane.Przesiedziałam z książką niecały dzień ,zapominając o reszcie świata.I niczego nie żałuję.To była moja chwila.

Czytając "Kabalistę" trzeba by mieć troszkę rozeznania z poprzednich części bo sporo jest nawiązań z przeszłości Gerarda .Jeśli tego nie zrobimy to sporo ucieknie i zepsujemy sobie cała przygodę z ta serią.Muszę przyznać,że w tej części mamy o wiele więcej zwrotów akcji i to sprawia,że chce się jak najszybciej dowiedzieć jak zakończy się "Kabalista". Już w pierwszym rozdziale zostajemy wplątani w niezły wir zdarzeń i z każdą kolejną stroną nie będziemy mogli oderwać się od czytania. Napięcie wzrasta z każdym kolejnym rozdziałem i popycha czytelnika w stronę zakończenia, które wprawiło mnie w niezłe osłupienie.I wydawać się zdaje,że to koniec Gerarda ale znając autora to pewnie znajdzie wyjście z" ostatecznego" zakończenia.Polecam

Kryminałów czytuję mało, bo mam naprawdę wysokie wymagania co do nich. Jest jedynie kilku autorów, po których sięgam w ciemno, bo wiem, że mnie nie rozczarują. Do tej pory Remigiusz Mróz był jednym z takich pisarzy. Cykl z Gerardem Edlingiem to jeden z moich ulubionych. Widząc czwarty tom prawie skakałam z radości. Kabalista zapowiadał się dobrze, a już dawno nie spotkałam książki, którą czytałoby mi się tak źle.

Sprawa w Kabaliście dotyczy Gerarda osobiście. Nie spodziewałam się tego, a przez to on stracił swój urok i analityczny umysł, miotając się jak niedźwiedź w klatce. Nie przypadło mi to zbyt do gustu, bo przez to nie był już tym samym człowiekiem, który tak mnie uwiódł w poprzednich tomach. Pomijając już kwestię głównego bohatera, który do tej pory był największym atutem tego cyklu, fabuła jest niesamowicie pokręcona. I gdyby ktoś mnie zapytał, czy domyśliłam się kto za tym wszystkim stoi... Pół na pół.

Sprawa Kabalisty jest bardzo naciągana. Mam wrażenie, że tym razem autor przedobrzył. Tak długo chciał dawkować napięcie, że wyciekło ono przez rozszczelnione okno. Nie biło mi szybciej serce, nie martwiłam się o Gerarda ani o jego syna. Nie czułam strachu, nie czułam kompletnie nic. Zwykle czytając książki Remigiusza Mroza nie mogę się oderwać. Nie mogę przestać się śmiać, a radość przeplata się z zmartwieniami i grozą. Tym razem jestem rozczarowana.

Nazywając rzeczy po imieniu: najnowszy Gerard Edling nudzi i mam nadzieję, że - jeśli jakimś cudem się pojawi kolejny tom - kontynuacja będzie dużo lepsza. Biorąc pod uwagę relacje naszego głównego bohatera i Małgorzaty Rosy autor powinien zacząć tworzyć romanse. Obawiam się tylko, że mogłyby być dość kiepskie, chociaż ten między Chyłką a Kordianem jest majstersztykiem. Nie mam zamiaru spisywać Remigiusza Mroza na straty, bo każdy może mieć gorszy czas, ale nie niszczcie sobie wyobrażenia o Gerardzie Kabalistą.

Zakończenie miało być pewnie wstrząsające i niepewne, ale dostrzegłam tutaj pewne podobieństwa do Sherlocka Holmesa i nie mam zamiaru nic z góry zakładać. Szczególnie, że znam bardzo dobrze już twórczość Mroza i wiem, jak lubi grzebać w zaświatach. Przyznam jednak, że gdy zobaczę zapowiedź piątego tomu Gerarda Edlinga poczuję pewien niesmak. Trzeba umieć kończyć serie z klasą, a tutaj więcej słów nie potrzeba.

Nigdy tak długo nie czytałam żadnej książki Mroza i chyba muszę trochę obniżyć moje oczekiwania względem tego nazwiska. A szkoda, bo jestem wierna jego twórczości od przeczytania Parabellum w 2014 roku. Trzymam kciuki, by kolejna premiera tego autora była odległa i przełożyła się na jakość.

Swoją przygodę z serią o Gerardzie Edlingu rozpoczęłam oglądając serial „Behawiorysta”. Bardzo żałuję, że nie rozpoczęłam od książki, ale zawsze mogę to nadrobić 😊 jak również żałuję, że przed lekturą „Kabalisty” nie przeczytałam dwóch poprzednich części.

„Kabalista” to świetna książka i po raz kolejny Remigiusz Mróz udowadnia jak wspaniałym jest pisarzem. Uwielbiam jego książki i żadna jeszcze mnie nie zawiodła.

Tym razem behawiorysta będzie musiał zmierzyć się ze swoim największym koszmarem jakim jest troska i walka o życie syna.

Małgorzata Rosa wraca do rodzinnego miasta, aby przeprowadzić wywiad z Laurą, dziewczyną która została brutalnie zgwałcona, a jej zeznania zostały odrzucone. Dlaczego? Jaką tajemnicę skrywa opolska prokuratura, która twierdzi, że zeznania były niewiarygodne. Małgorzata Rosa postanawia walczyć o godność dziewczyny i sprawiedliwość.

Tytułowy Kabalista to jasnowidz, który od lat odnajduje zaginione osoby.

Świetna lektura, którą przeczytałam praktycznie w jeden dzień. Bardzo wciąga i ciężko się od niej oderwać. Czytałam ją z wypiekami na twarzy. Polecam każdemu.

Mam ogromną nadzieję, że autor nie powiedział jeszcze ostatniego słowa.

Kolejne, długo wyczekiwane spotkanie z prokuratorem Gerardem Edlingiem, upłynęło w bardzo emocjonującej atmosferze. Remigiusz Mróz stawia w tej części na pełną napięcia fabułę, a wszystko to za sprawą powiązania syna głównego bohatera ze zgwałceniem młodej dziewczyny imieniem Laura, która jest córką, trzęsącego przestępczym światłem, gangstera. Choć wielu fanów liczyło na odpowiedzi dotyczące losów niespełnionej miłości Edlinga, to „Kabalista” wyłącznie podsyca ową ciekawość. Mnogość zagadek i wyzwań przed którymi stawiany jest główny bohater sprawia, że zdecydowanie ciężko jest odłożyć tę książkę na półkę bez poznania zakończenia. Brutalne morderstwa, tuszowanie przestępstw i układy prokuratury z mafią to tylko wierzchołek góry lodowej z którą będzie mierzy się Gerard. Zakończenie lektury dosłownie wbija w fotel, dlatego mam nadzieję na kolejne spotkanie z bohaterami tej książki i poznanie odpowiedzi na nurtujące wszystkich miłośników prozy Mroza, pytania.

Małgorzata Rosa przyjeżdża do rodzinnego Opola, po półtorarocznej nieobecności. Ma przeprowadzić wywiad z ofiarą gwałtu, której prokuratura nie dała wiary i umorzyła sprawę.

Zeznania dziewczyny są szokująco przerażające. Rosa zwraca się do jedynej osoby w prokuraturze, którą zna i ufa, czyli do Gerarda Edlinga. Ten jednak zajmuje się obecnie mało znaczącymi sprawami. W tym samym czasie ofiara gwałtu znika bez śladu.

Gerard i Małgorzata zamierzają ją odnaleźć. Nieoczekiwanie pomocą im służy jasnowidz znany w okolicy jako Kabalista z Chabrów. Edlinga jest jednak sceptyczny co do jego umiejętności jasnowidzenia. Jak dogada się ta dwójka? Czy sprawa gwałtu ma drugie dno?

To już czwarta część z Gerardem Edlingiem w roli głównej. Warto przed sięgniecie po "Kabalistę" znać poprzednie części. A jeżeli kiepsko u Was z pamięcią, jak u mnie, to warto odświeżyć znajomość poprzednich tomów. "Behawiorystę" czytałam już wieki temu, a sporo było nawiązań do tamtych wydarzeń. Nie wszystko więc już kojarzyłam.

Moim zdaniem to najsłabsza część tej serii. Nie mogłam się wciągnąć i nie porwał mnie ten tom. Podczas gdy poprzednie wręcz pochłaniałam, ten czytałam chyba tydzień. Mimo że fabuła może i jest ciekawa, to akcja ciągnie się powoli i jest mocno rozciągnięta. Nie brakuje tu jednak mrozowego humoru i sarkazmu.

Relacja Gerarda i Rosy momentami przypominała mi tę Seweryna i Burzy, z innej serii Mroza. Zresztą relacja, która w ostatnim tomie bardzo działała mi na nerwy 🙈.

Nie takie zakończenia się spodziewałam. Bo jak to tak?

Oczywiście mam sentyment do tej serii, bo od niej zaczęła się moja przygoda z książkami Mroza. I mam jednak nadzieję, że to nie koniec.