W nowej powieści Kurkowa realizm przeplata się z nadrealnością i znika granica między tym, co prawdopodobne a tym, co nieprawdopodobne. Nad śródlądowym Lwowem latają mewy i unosi się zapach morza. Dawni hipisi spotykają się z byłym kapitanem KGB na Cmentarzu Łyczakowskim przy grobie, w którym złożono nadgarstek amerykańskiego gitarzysty rockowego. A po wyludnionych w nocy starych uliczkach rozpędza się gruchot wynajmowany przez mężczyzn pragnących się wyleczyć z bolesnej przypadłości…
Swoją nową książkę napisał na prośbę mera Lwowa. Opowiada w niej o dzisiejszych zwykłych mieszkańcach tego niezwykłego miasta ze skomplikowaną historią, które było i jest jednym z najpiękniejszych i najbardziej tajemniczych miast na mapie Europy. Bohaterami powieści są osoby autentyczne, z którymi autor się zaprzyjaźnił podczas pobytu we Lwowie, z którymi spędzał czas w licznych przytulnych kawiarenkach, albo jeździł na peryferie. Ale jako postacie powieści uczestniczą w nieprawdopodobnych sytuacjach. Na równi z nimi bohaterem powieści jest miasto ze swoimi ulicami, placami, budynkami, o których nie można powiedzieć, że są tylko tłem wydarzeń…
Czy powieść "Jimi Hendrix we Lwowie" jest biografią legendarnego muzyka?
Nie, ta książka to powieść z nurtu realizmu magicznego, w której postać muzyka pojawia się jedynie jako motyw spajający nietypowe wydarzenia. Akcja koncentruje się na życiu współczesnych mieszkańców Lwowa, łącząc fakty z elementami nadrealnymi. Autor wykorzystuje postać Hendrixa do stworzenia nastroju tajemnicy i nostalgii za ruchem hipisowskim. Jest to lektura dla osób szukających głębokiej literatury pięknej, a nie faktograficznych danych o artyście.
Jakie motywy dominują w fabule tej książki?
Głównym motywem utworu jest unikalna atmosfera Lwowa, gdzie granica między prawdą a fantazją ulega całkowitemu zatarciu. Czytelnik śledzi losy dawnych hipisów oraz byłego kapitana KGB, których drogi krzyżują się w zaskakujących okolicznościach. Powieść porusza tematykę pamięci historycznej, poszukiwania tożsamości oraz magii ukrytej w codzienności. Kurkow precyzyjnie kreśli obraz miasta jako żywego organizmu, który aktywnie wpływa na losy bohaterów.
Czy w książce występują postacie wzorowane na autentycznych osobach?
Tak, Andriej Kurkow wprowadził do fabuły postacie autentyczne, z którymi nawiązał relacje podczas swojego pobytu we Lwowie. Autor napisał tę książkę na prośbę mera miasta, co pozwoliło mu na głębokie zanurzenie się w lokalną społeczność. Bohaterowie ci uczestniczą w sytuacjach nieprawdopodobnych, co stanowi fundament stylu autora. Dzięki temu zabiegowi powieść zyskuje na wiarygodności, mimo obecności elementów nadprzyrodzonych. Czytelnik ma okazję poznać miasto przez pryzmat spotkań w lokalnych kawiarniach i rozmów z rzeczywistymi mieszkańcami.
Jaki klimat dominuje w tej publikacji?
Książka charakteryzuje się onirycznym, tajemniczym nastrojem, w którym zapach morza unosi się nad miastem niemającym dostępu do wybrzeża. Autor po mistrzowsku buduje aurę niesamowitości, wprowadzając motywy takie jak latające mewy czy nocne przejażdżki starym pojazdem. To lektura pełna melancholii, ale też absurdalnego humoru typowego dla literatury wschodnioeuropejskiej. Całość tworzy literacki portret Lwowa jako miejsca magicznego i pełnego niewyjaśnionych zagadek.
Dla jakiego czytelnika ta pozycja może okazać się nieodpowiednia?
Książka ta nie jest dobrym wyborem dla osób poszukujących klasycznego kryminału lub linearnej, czysto realistycznej opowieści bez elementów fantastycznych. Czytelnicy oczekujący szybkiej akcji mogą poczuć się znużeni niespiesznym tempem narracji i skupieniem na detalach miejskiej topografii. Powieść wymaga od odbiorcy akceptacji konwencji, w której nierealne zjawiska są traktowane na równi z codziennością. Nie jest to również pozycja dla osób szukających wyłącznie faktów historycznych o Ukrainie.
