Jeśli jutro nie nadejdzie

👁‍🗨🕓 Uwielbiam kiedy popkultura bawi się motywem czasu. Nie ma przecież w naszym życiu nic bardziej stałego niż czas prawda? Właśnie dlatego kiedy ktoś wpada na pomysł by zabawić się tą zmienną; obrócić ją, zmienić bieg, zatrzymać albo zapętlić - to wiem że muszę położyć na tym swoje łapki. Tak - dzień świstaka to genialny film 🕰

👁‍🗨🕓 W historii; jeśli jutro nie nadejdzie bawimy się właśnie takim motywem. Pętlą czasu. Clark od dłuższego czasu przeżywa wciąż jeden i ten sam dzień. Wpierw szkoła - potem terapia - po terapii obiad i obowiązkowa kłótnia z matką a na samym końcu upiec tort na urodziny swojej siostry.. to nie problem że do tych urodzin nigdy nie dojdzie prawda? Jednego jednak Clark przewidzieć nie mógł - tego że przy następnej pętli w szkole pozna Beau. A potem nic juz nie będzie tak jak wcześniej.

👁‍🗨🕓 JJNN to kameralna historia - bohaterów na planszy nie jest zbyt dużo co akurat dla mnie było ogromnym plusem. Nigdzie się w tej historii nie śpieszymy a wszystko i tak poznajemy z perspektywy Clarka. Tępo histori i jej głębia to dla mnie dwa największe atuty tej opowieści. Główny bohater staje się niezwykle prawdziwy kiedy zaczynamy przyglądać się jego problemom. Bo czy myśleliście kiedykolwiek jak zachowalibyście się tkwiąc w pętli jednego dnia? Początkowo Clark mota się niczym ryba wyjęta z wody - jest głośny ekspresyjny i uparty. Z czasem jednak widząc bezcelowość swoich desperackich działań gaśnie, coraz bardziej obojętnieje bo z nikim wokoło nie może być w pełni szczery. To dla tego zaczyna mieć problemy z zaangażowaniem się w rozmowy. Coraz trudniej jest mu wykrzesać szczere uczucia.. aż nagle cały ten marazm ktoś przerywa.. do czego to doprowadzi?

👁‍🗨🕓 Płyneło mi się przez ta historię z niesamowitym zaangażowaniem. Problemy Clarka wydawały mi się tak żywe i namacalne przez co naprawdę można było z nim sympatyzować. Jego problemy znane są tak dużej ilości z nas że mogę powiedzieć tylko tyle że ta historia jest uniwersalna. Będzie świetna po prostu dla każdego. JJNN to cudownie świeża odskocznia od naszej szarej i nieco burej rzeczywistości.

Biały stolik, godzina 7:15, kolejny poniedziałek.

Życie Clarka diametralnie się zmienia, kiedy jego dzień zaczyna się powtarzać. Utknięcie w pętli czasu to podobno bujda, a jednak... Ta sama ściana, ten sam zegar, ta sama pizza na kolację. Dopiero kiedy pani Hazel zrywa schemat terapii, a na lekcji matematyki zjawia się nowy uczeń, w Clarku rodzi się nowe uczucie. Nadzieja?

„Jeśli jutro nie nadejdzie” okazało się oryginalną odskocznią od rzeczywistości. Świetnie rozegrany wątek romansu mlm, kwestie zdrowia psychicznego, kreatywna fabuła. Książka nie stroni oczywiście od wad, które rzucają się w oczy podobnie jak wymienione pozytywy, aczkolwiek nie są one dla mnie na tyle istotne, aby wpływały znacząco na ocenę końcową. Zacznijmy jednak od początku.

Fabuła oparta na wątku pętli czasu to dla mnie coś nowego, innego. Została bardzo fajnie rozwinięta, a wątki, czy większe jak utknięcie Clarka w poniedziałku, czy mniejsze jak „jak doszło do rozwodu rodziców” są dopracowane, autor umiejętnie rozwinął świat przedstawiony i wykreował różnych, charakternych bohaterów- Clark jako główna postać był nieco zbyt nierozgarnięty jak na moje preferencje, czasami jego zachowanie i pojmowanie otaczającego świata przytłaczało. Beau w ogóle nie przypadł mi do gustu, dla mnie nie był znaczący i nie poczułabym jego udziału w tej historii, gdyby nie nadmiernie zainteresowanie Clarka jego osobą.

Wątek mlm z ich udziałem rozegrał się bardzo fajnie, został tutaj postawiony nacisk, żeby ta relacja była „normalna”. Nie uczyniono z bohaterów nadludzi, bo są gejami i tak samo nie uczyniono ich gorszymi, bo są gejami. Byli traktowani na równi i nie podkreślano tutaj ich seksualności. Czytając czułam się po prostu jak podczas lektury powszechnych romansów i uważam, że to bardzo duży plus.

Emocje, które wywarła na mnie ta książka były różne i gdyby je wymienić, okazałyby się bardzo sprzeczne. Były momenty, podczas których czułam się komfortowo, a były też takie, które mnie nudziły i uważam je za zbyteczne dla tej historii. Przypuszczalnie nie odczułabym nawet ich braku- opis pizzy serwowanej na kolacje, odrzucenie czerwonego mięsa i przyjęcie na 15 osób? Nevermind.

Ze stylem pisania autora się polubiłam.

A tak na koniec pytanie do tych, którzy czytali: czy wy też macie taką ochotę na niebieskie brownie Otta?

Choć to książka z gatunku literatury młodzieżowej, a ja już do młodzieży nie należę, to i tak sięgnęłam po tę powieść, bo uwielbiam tematykę pętli czasu, a tym bardziej zafascynowała mnie historia powtarzającego się jednego dnia, a mianowicie poniedziałku. Przypomina to trochę film "Dzień Świstaka", który oczywiście też był świetny, tak jak "Jeśli jutro nie nadejdzie". Bardzo fajnie napisane, szybko się czyta, choć może spodziewałam się trochę innego zakończenia lub jego dłuższej wersji. No ale autor może napisać, co chce, bo jest to jego książka :)

Nie za bardzo przepadam z motywami pętli czasu, lecz w tej książce wyjątkowo mi się on spodobał. Cała książka wiązała się w jedną wielką całość. Bardzo poruszyła mnie sytuacja gdzie dowiadujemy się, że w ten przeklęty poniedziałek (19 września) (uwaga ogromny spojler ⚠️) są obchodzone urodziny Bena - synka Otta. Ojciec chłopca strasznie to przeżywa, a Clark razem z nim. Dzięki książce dowiadujemy się, że Beau i Otto poznają się w bardzo trudnej dla ich dwójki chwili - mężczyzna traci syna, a chłopiec matkę. Pomimo tego niefortunnego zbiegu okoliczności dwójka bohaterów się ogromnie zżywa ze sobą, i oboje wypełniają sobie nawzajem tą pustkę w sercu. Kocham ich relacje!

Ogromnie spodobała mi się również postać Dee. Dziewczyna postanawia wyznać miłość chłopakowi, ten ją olewa, ALE nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło i kiedy siedzi sama w łazience i płacze spotyka Beau, który bezinteresownie pomaga jej pozbierać się z ziemi.

Żadna książka nie jest idealna, dotyczy to również tej. Strasznie nie spodobało mi się to, że na rzecz Thoma, Beau postanawia zrezygnować z zadawania się z Clarkiem. Chłopak ignoruje go przez 50 dni, a potem przychodzi do niego i wyznaje mu miłość jest to dla mnie nie do konca zrozumiałe, ale doceniam pomysł...

Uronilam na tej książce nie jedna łzę oraz wiele razy się śmiałam czytając ją, jest to jedna z najbardziej komfortowych książek jakie przeczytałam w całym swoim życiu. Polecam!!

𝕁𝕖ś𝕝𝕚 𝕛𝕦𝕥𝕣𝕠 𝕟𝕚𝕖 𝕟𝕒𝕕𝕖𝕛𝕕𝕫𝕚𝕖

Co byś zrobił/a, gdybyś ciągle przeżywał/a ten sam dzień?

Clark doskonale to wie.

Już od 309 dni przeżywa ten sam poniedziałek, 19 września.

Jego dzień zaczyna się o 7.15 a kończy o 23.16.

Nieważne, czy kładzie się do łóżka czy jest w trakcie jazdy rollercoasterem, jego dzień o 23.16 się resetuje i zaczyna od nowa.

Co chłopak musi zrobić, by wydostać się z pętli czasu?

Tylko on pamięta wszystkie 309 dni, dla innych ten dzień jest pierwszym.

Wszystko się zmienia dnia 310 gdy Clark poznaje Beau, drugiego chłopaka uwięzionego w pętli razem z nim.

Nie potrafi o nim zapomnieć, chłopak go zauroczył a pocałunek na koniec dnia nie może mu wyjść z głowy.

Jest to fascynująca opowieść pełna uczuć i dotycząca w dużej mierze problemu samotności - bynajmniej nie chodzi tylko o drugą połówkę, lecz także ogólną samotność wśród ludzi.

Świetnym pomysłem jest stworzenie prsez autora tego świata zamkniętego w jednym dniu, który powtarza się niemal rok a jednak Clark postanawia zrobić wszystko, by ten dzień zmieniać i wydostać się w końcu do normalnego świata.

Czy znajdzie klucz do sukcesu?

Czy dostrzeże to, co ważne by móc przejdź do kolejnego dnia a nie zresetować obecny?

Była to potężna dawka emocjonalna i napisana tak dobrze, że nie mogłam się oderwać od lektury.

Gorąco polecam, myślicie sami to przeczytać.

Zostawiam Was z klasycznym cytatem, który tu pasuje idealnie:

"Bo najgorzej w życiu to samotnym być".