Jeśli jutra ma nie być

Bezradność, panika, strach, niepewność i chęć bycia z bliskimi osobami, to pierwsze emocje, które biją z powieści. Autorka od początku świetnie buduje napięcie i nastrój książki. Poczucie duszność i desperacji jest wręcz namacalne.

Czytałam już wiele książek, które przedstawiały queerową miłość i depresję, jednak to ,,Jeśli jutra ma nie być" podejmuje te wątki w kontekście religijności. Bardzo podobał mi się wątek związany ze studiowaniem, ponieważ w żadnym wypadku autorka nie koloryzował tego etapu życia.

,,Jeśli jutra ma nie być" napisana jest językiem potocznym. Jen St. Jude za pomocą opisów otoczenia kontroluje przez cały czas klimat książki. Opisy są różnorodne i bogate w środki stylistyczne. Doceniam to, że autorka nie uczyniła z wątku końca świata tylko tła wydarzeń i chwytem, który miał zjednoczyć bohaterów, a nakreśliła w sposób realistyczny jego wpływ i potencjalny przebieg na planetę. Narracja jest pierwszoosobowa z perspektywy głównej bohaterki.

,,Jeśli jutra ma nie być" Jen St. Jude to świetny debiut, który podejmuje wiele trudnych tematów, ale żadnego nie bagatelizuje. Dzięki temu czytelnik dostaje piękną i angażującą historię o nastoletnich emocjach, odrzuceniu i konfliktach wewnętrznych.

„Zawsze wiedziałam, że smutek to rodzaj samotności, ale kiedy poszłam na studia, dowiedziałam się, że samotność to rodzaj smutku”.

To jest jedna z książek, o której trudno mi pisać. Pełna ostrzeżeń względem treści na początku oddaje ducha swojej trudności. Jak emocjonalnie przygniatające w odbiorze jest czytanie o Avery Byrne, która nie chce żyć. Jak uświadamiające jest, gdy w tym wszystkim idzie odnaleźć siebie, bo wcale nie trzeba podjąć tak ostatecznego postanowienia jak Avery, by sią z nią identyfikować. Ile w tej książce jest zdań, które myśli o sobie Avery, a nie mają one zupełnie przełożenia na to jak widzą ją inni ludzie... Ile braku pewności siebie, poczucia winy, zgubnego perfekcjonizmu i przejmowaniu się opinią innych jest w tej historii. Czy to wszystko nie spotyka też nas?

A co wtedy, gdy od sam0bójstwa odciąga Cię fakt, że do Ziemi zbliża się asteroida i zostało się dziewięć dni do uderzenia. Ekstremum odczuć emocji w tej książce jest duże i rezonuje we mnie dalej w dni po przeczytaniu.

Historia Avery przed odliczaniem dni do końca świata już zostawia swój ślad we mnie, a z każdym bliższym dniem do uderzenia, gdy ta wisząca ostateczność pcha bohaterów do wyznań i czynów, których bez niej, by nie podjęli tak szybko, sprawia, że w mojej głowie kołacze błaganie: „niech przetrwają”. A z drugiej strony, gdyby nie ta asteroida to nie byłoby tego piękna i wyzwolenia. Okrutna przewrotność losu...

Jest też tutaj poruszona tematyka wiary katolickiej w ujęciu do osób queerowych i gdyby była zaserwowana w nadmiernej dawce to nie przypadłaby mi do gustu, bo nie lubię takiej zerojedynkowości w podejściu do jakiejkolwiek ze stron, ale na szczęście dla mnie nie odgrywała ta kwestia, aż takiej roli dalej, jak w początkowych rozdziałach.

Całość jest bardzo poruszająca i napisana tak, że aż ciężko uwierzyć, że to debiut. Jeżeli tylko czujecie się na siłach, by zmierzyć się z jej tematyką to bardzo wam ją polecam.

„Jeśli jutra ma nie być” to kolejna historia z bohaterkami queer w roli głównej jaka znalazła się w mojej kolekcji. Dosłownie pochłonęłam tę powieść! Niesamowita historia z cudownym zakończeniem. Bardzo się cieszę, że mam przyjemność czytać takie książki. Miłość w każdej postaci jest piękna i cudowna. Ta powieść ma w sobie coś wyjątkowego i magicznego. Nie można się od niej oderwać.

Główna bohaterka „Jeśli jutra ma nie być” to Avery. Dziewczyna jest zakochana w swojej najlepszej przyjaciółce Cass, jednak ostatnimi czasy ich kontakt się zdecydowanie pogorszył. Ponadto Avery ma problemy w szkole, ale także we własnej psychice. Dziewczyna planuje popełnić samobójstwo, ponieważ nie wie jak ma dalej żyć. Jednak w momencie kiedy ma wskoczyć do rzeki i na zawsze pożegnać ten świat, dostaje telefon od Cass, że w stronę ziemi zbliża się kometa i zostało im dziewięć dni życia… Ten telefon odmienia życie dziewczyny…

W stu procentach zgadzam się ze słowami Jas Hammonds z okładki. Tę książkę zdecydowanie chciałabym mieć przy sobie w momencie końca świata. Ta powieść jest wyjątkowa, piękna, ale i trudna. Wyjątkowa, ponieważ autorka świetnie przedstawia zachowania ludzi w obliczu końca świata, pięknie ukazuje miłość do drugiej osoby. Wszystkie wątki są genialnie połączone. Trudna jest ze względu na opisy depresji jak i myśli samobójczych. Jestem wdzięczna autorce za to, że poruszyła ten temat. Depresja chociaż uznawana za chorobę dwudziestego pierwszego wieku, tak naprawdę przez społeczeństwo nie jest zrozumiana. Wiele osób komentuje i uważa, że to zwykle lenistwo i szukanie wymówek. Niestety ta choroba jest niesamowicie podstępna i często pozostaje niezauważona i niestety w wielu przypadkach kończy się tragedią.

Pokochałam historię Avery od samego początku. Do dziewczyny od razu zapalałam sympatią i życzyłam jej jak najlepiej. Chciałam, żeby ułożyła sobie życie l, mimo iż tego życia zostało jej naprawdę niewiele. Autorka stworzyła bardzo dynamiczną postać, świetnie ukazuje jej przemianę w trakcie książki. Od dziewczyny z myślami samobójczymi po dziewczynę z planami i marzeniami.

„Jeśli jutra ma nie być” to książka bardzo wartościowa i pouczająca. Pokazuje jak ważne jest zrozumienie innych w poszukiwaniu samego siebie. Pokazuje jak lekceważona depresja może doprowadzić do tragedii. Pokazuje siłę miłości ludzi do siebie. Pokazuje jak ważne jest wsparcie w obliczu każdej tragedii. Ta książka zasługuje na czytelnicze uznanie. O tej powieści powinno się mówić. Jednak ta lektura jest przeznaczona dla osób starszych właśnie ze względu na trudną tematykę. Mimo wszystko polecam Wam ją z całego serduszka.

P.S. Każdy w swoim życiu powinien posiadać taką Cass.

IG:Libresun1