Jej Królewska Mość. Amerykańskie księżniczki. Tom 2

Ameryka, która ma swoją królową? Tego chyba jeszcze w literaturze nie było. Ciekawe rozwiązanie literackie. Niewątpliwie przyciągnęło moją uwagę. Powieść świeża i zawierająca w sobie nutkę romantyzmu. Ciekawa powieść młodzieżowa. Moim zdaniem wręcz idealna jako lekka powiastka przed położeniem się spać. Bohaterowie ciekawie odmalowani, fabuła z powodu swojej niezwykłości przyciąga, a zarazem wciąga czytelnika. Serdecznie polecam wszystkim, którzy lubią lekkie, przyjemne i łatwe powieści, aby się rozerwać.

Tytuł: "Amerykańskie księżniczki 2. Jej królewska mość."

Autor: Katharine McGee

Data premiery: 16.08.2022r.

Wydawnictwo: ZyskiSka

Pierwsza część była już dawno temu, ale gdy zaczęłam czytać kontynuację to wszystko mi się przypomniało 😁

.

Kogo tu mamy?

*Beatrycze, która po śmierci ojca musi przejąć tron. Miałam zaaranżowane małżeństwo lecz kochała kogoś zupełnie innego... kogo wybierze przyszła królowa?

*Samanta - siostra Beatrycze. Jej były chłopak ma poślubić jej siostrę... postanawia uknuć plan żeby wzbudzić zazdrość w byłym partnerze... Czy się uda?

*Nina - przyjaciółka Sam. W poprzedniej części spotykała się z bratem Beatrycze i Sam - Jeffersonem, ale przez media i Daphne ich związek nie wyszedł. Czy Nina ma szansę na miłość?

*Daphne - knuje, spiskuje... ogólnie wydaje mi się, że to negatywna postać. Nie bardzo się z nią polubiłam. Traktowała innych gorzej od siebie. Zawsze dostawała to, co chciała... Czy tym razem zdobędzie chłopaka, którego pragnie?

.

.

Wiecie co?

Podczas czytania tej części czułam się trochę jakbym wróciła się do szkoły albo oglądała dynastię.. tam każdy był z każdym😅 wymieniali się tymi partnerami jak towarem w sklepie 🤦‍♀️

W pierwszej części były inne związki, a w tej? Wszyscy się zamienili...

.

.

No cóż 🤷‍♀️

Suma sumarum książka fajna na odmóżdżenie. Teraz pora się wziąć za coś innego 😁

Jeśli przeczytaliście tom pierwszy, to tym bardziej trzeba sięgnąć po tom drugi!

,,Poranek był szary i ponury, a nad ulicami stolicy wisiała mgła. Wszyscy dziennikarze zgadzali się, że to bardzo odpowiednia pogoda na pogrzeb".

,,Wciąż trudno było uwierzyć, że król Jerzy naprawdę zmarł. Miał tylko pięćdziesiąt lat i stoczył nagłą, tragiczną walkę z rakiem płuc.

Kilka kroków za trumną szła dwudziestodwuletnia księżniczka Beatrycze- nie, poprawiali się ludzie, to już nie księżniczka. W chwili śmierci ojca stała się jej królewską mością Beatrycze Georginą Fryderyką Luizą, królową Ameryki. Przyzwyczajenie się do nowego tytułu wymagało nieco czasu. Ameryką nigdy dotąd nie rządziła królowa".

Książka jest naprawdę pięknie wydana. Każdy rozdział jest ładnie ozdobiony, tak, że zaraz kojarzy się z władzą i zdobiło je będzie imię księżniczki o której akurat autorka będzie opowiadała. Bardzo lekko się ją czytało, gdzieś w głowie słyszałam głos przemiłej lektorki, która bez żadnych wulgaryzmów, za to z charyzmą przedstawiała nam władzę mądrych kobiet.

Na pierwszy plan wysuwa się Beatrycze, która najszybciej została Królowa Ameryki. Początkowo nie wiedziała co to dla niej oznacza, jednak kiedy poznała swoje obowiązki nieco się przestraszyła. Musiała bardzo dużo dać z siebie dla innych, co nigdy wcześniej nie miało miejsca. Kolejną księżniczką jest Nina o której ludzie nieco zapomnieli i krótki związek z księciem uleciał z ich głów stawiając na pierwszy plan śmierć króla. Mamy jeszcze Samantę i Daphne, które będą znacznie różniły się od wcześniejszych, lecz nie zdradzę z jakich powodów. Choć historia pisana jest naprzemiennie, to jednak w opowieściach jednaj z księżniczek występują inne o których wypowiadają się ze swojego punktu widzenia. Często zdradzają o sobie nawzajem jakieś sekrety, więc czyta się bardzo ciekawie. Gdyby nie fakt, że są to opowieści prawdziwe w ogóle nie wzięłabym tego za opowieści o nich, tylko jako fascynującą książkę. Mimo iż nie są to kobiety z naszego kraju, mnie bardzo ciekawiły ich losy. Przekonajcie się sami, a i wam się ona spodoba!

Powieść wciągnęła mnie od pierwszych stron. Uwielbiam opowiadania o rodzinach królewskich, nawet jeżeli są w stu procentach fikcją literacką. "Amerykańskie księżniczki" to wyjątkowo udany cykl pełen ciekawych wątków, bo losy każdej z księżniczek są zupełnie inne. Nie brakuje tu także romansów i wielkich porywów serca. 2 tom amerykańskich księżniczek pełen jest jednak przede wszystkim akcji, która wciąga czytelnika bez reszty. Jestem pod wrażeniem tej książki i z przyjemnością zapoznam się z innymi częściami. 

WŁADZA JEST KOBIETĄ

Z ogromną ciekawością powróciłam do historii o losach monarchii Waszyngtonów. Pierwszy tom tak mnie wkręcił, że z niecierpliwością czekałam na kontynuację. I się nie zawiodłam! Jej królewska mość dorównuje pierwszemu tomowi i jest równie ciekawa i intrygująca. Ciężko było mi oderwać się od lektury. Po części za sprawą zgrabnie utkanej linii fabuły, która była rozbudowana i niezwykle angażowała czytelnika. Jednak całą robotę robią tu postacie kobiece. Mamy cztery główne bohaterki: Beatrycze, Samanthę, Ninę i Daphne i każda z nich jest zupełnie inna. Każda ma inne oczekiwania wobec życia, pragnie czegoś innego, jednak jedna rzecz jest wspólna - każda z nich próbuje odnaleźć siebie. Podobało mi się, jak zgrabnie ich losy są ze sobą splecione i autorka nadała im tak wiele różnych cech charakteru. Te młode kobiety nie są idealne - mają wiele wad, popełniają błędy, mają wątpliwości - jednak dzięki temu te postacie są tak realistyczne i tak chętnie śledziłam ich losy. Do tego mocno zaakcentowany jest tu motyw girl power, chociaż niekoniecznie jest on widoczny na pierwszy rzut oka. Nasze bohaterki próbują odnaleźć swoje miejsce w tym męskim świecie i często muszą odbyć trudne walki, by zdobyć to, czego chcą. Beatrycze za chwilę zostanie królową, jednak kłody pod jej nogami zdają się mnożyć. Samantha nie potrafi odnaleźć się jako "zapasowa księżniczka", do której lud nie pała sympatią i ma wrażenie, że jej potrzeby zawsze schodzą na drugi plan. Nina ma dosyć życia w świetle reflektorów i w cieniu rodziny królewskiej, za to Daphne zdaje się czuć tam jak ryba w wodzie i wręcz pragnie zostać nową księżną. Katharine McGee z wprawą wymieszała lekkie wątki z poważniejszymi sprawami, a także przemyciła problemy, które mogą dotyczyć każdego z nas - nawet jeśli nie jesteśmy z rodziny królewskiej. ;-) Jestem zachwycona lekturą i z niecierpliwością czekam na trzeci tom!

STRUKTURA

W książkach Katharine McGee bardzo lubię to, iż jest całe mnóstwo bohaterów, których losy możemy śledzić. I tak właśnie jest w przypadku i tej książki. Historia podzielona jest na numerowane rozdziały, nazwane imionami bohaterek, których perspektywy będą w nim ukazane. Narracja jest jednak trzeciosobowa i uważam, że to zgrabne rozwiązanie, bo nasz narrator jest wszechwiedzący i po prostu przeskakuje między bohaterkami. Mamy punkt widzenia Beatrycze, Samanthy, Niny i Daphne. A jako, że bohaterki te są tak od siebie różne, to lektura była tym ciekawsza. Do tego styl pisania autorki był niesamowicie wciągający i z ogromną ciekawością przewracałam strony.

PODSUMOWUJĄC

Jej królewska mość to kontynuacja serii, która zdecydowanie wypada na równi z pierwszym tomem. Jest ciekawie, wręcz intrygująco, fabuła wciąga, bohaterowie i ich zachowanie wzbudzają masę emocji. Ciężko było mi się oderwać od książki i mam nadzieję, że szybko w Polsce pojawi się trzeci tom, bo koniecznie chcę dowiedzieć się, jak potoczą się dalsze losy bohaterów. Serdecznie Wam wszystkim polecam tę książkę! Mam nadzieję, że spodoba Wam się równie bardzo, co mi!

Amanda Says