Jaskinie Umarłych

"Po godzinie stał już na miejscu zbrodni. Czerwona Jama była jaskinią położoną blisko drogi krajowej numer trzy..."

"Jaskinie umarłych" to powieść Katarzyny Wolwowicz, rozpoczynająca nowy cykl z Carmen Rodrigez w roli głównej. Już od dawna obiecywałam sobie, że zapoznam się z piórem autorki i teraz w końcu nadarzyła się ku temu okazja. Książka przypomina mi trochę serię Simona Becketta z Davidem Hunterem, ale to tylko za sprawą głównych bohaterów. Może też i ogólny klimat jest zbliżony, choć kto czytał Becketta ten wie, że jego książki są naprawdę mroczne.

Proza Katarzyny Wolwowicz jest nieco bardziej stonowana, czuć w niej kobiecą rękę, ale też i dobrze. Osobiście, bardzo lubię ten złagodzony rodzaj thrilleru. Oczywiście, nie chciałabym byście mnie źle zrozumieli, bo "Jaskinie umarłych" wcale nie należą do lekkich i przyjemnych lektur. Myślę, że dobrze by było gdybyście sami zechcieli zapoznać się z piórem tej autorki.

Jeśli o mnie chodzi, bardzo polubiłam główną bohaterkę, kobietę będącą pół Polką, pół Hiszpanką. Autorka świetnie oddała jej temperamentny charakter oraz to poczucie wyobcowania w zimnej, pozbawionej słońca Polsce. No, cóż... Jeśli się przez większość życia mieszkało w słonecznej Maladze, nasz kraj może rzeczywiście wydawać się mało atrakcyjny.

Ogromnie podobało mi się to poczucie niepokoju, które towarzyszyło mi już od początku lektury. Sama postać głównej bohaterki otoczona jest aurą tajemniczości. Na wstępie niewiele wiemy o Carmen, dopiero w miarę rozwoju akcji na jaw wychodzę nowe okoliczności pozwalające nam pełniej zrozumieć jej postępowanie. Można powiedzieć, że równolegle toczą się dwa dochodzenia: to główne, w sprawie morderstw w jaskiniach oraz poboczne, mające na celu odkrycie przeszłości bohaterki. Przyznam, że niektóre fakty z jej życia mocno mnie zszokowały, przynajmniej na początku, bo później pewne kwestie nabrały zupełnie innego charakteru.

Jestem w pełni usatysfakcjonowana tym, co przeczytałam. Rozwiązanie sprawy nie jest oczywiste, wręcz przeciwnie, byłam naprawdę zaskoczona tym, kto stoi za serią morderstw. I oczywiście finał, przyznam, że wydarzenia przedstawione w epilogu rzucają całkiem inne światło na niektóre treści i zapowiadają kontynuację tej historii. Szczerze, mam nadzieję, że nie będziemy musieli zbyt długo na nią czekać, bo jestem ogromnie ciekawa dalszych losów tej charakternej bohaterki.

"Jaskinie umarłych" to thriller na wysokim poziomie, którego lektura dostarczyła mi wielu emocji. Jeśli ktoś lubi takie mroczne klimaty pełne niedomówień, książka ta powinna spełnić jego oczekiwania.

Ja jestem naprawdę ukontentowana.

Szczerze polecam!

Moja ocena 8/10.

Współpraca reklamowa z @skarpawarszawska

Katarzyna Wolwowicz to autorka, której książki biorę w ciemno, na której książki czekam z utęsknieniem.

Dziś zabieram Was do zimnej i wilgotnej jaskini ale i do najciemniejszych, najmroczniejszych zaułków ludzkiego umysłu.

Jelenia Góra pogrąża się w jesiennej mgle. Nie takiej aury spodziewała się przyzwyczajona do wiecznego słońca Carmen Rodriguez. Profilerka kryminalistyczna, która już od początku skojarzyła mi się z pięknym kotem. Tajemnicza, nieprzystępna, chadzająca własnymi ścieżkami, bezkompromisowa. Jej duszę trawią traumy z przeszłości, napady silnych lęków sprawiają, że zdaje sie tracić zmysły i zdolność logicznego myślenia. Oż jak mnie intryguje ta kobieta.

Wraz z policją musi rozpracować sprawę seryjnego mordercy, który brutalnie okalecza kobiety a ich ciała pozostawia w zimnych i ciemnych jaskiniach. Zadanie nie jest łatwe, giną kolejne kobiety, w mieście sieje się panika.

Czas jest chyba największym wrogiem... A może tajemnicza przeszłość i dziwne zachowanie profilerki...?

Dla mnie prawdziwa czytelnicza uczta. Autorka stworzyła mroczny, poruszający do głębi thriller który czyta się na raz. Trzyma czytelnika za przysłowiową mordę od pierwszego zdania do ostatniej kropki. Mamy brutalne morderstwa, mocną mega intrygującą kobiecą postać, mroczny kipiący niepokojem klimat i styl pisania autorki, który sprawia, że tę historię chłonie się każdym zmysłem. Jak słowo daję kuźwa ja czułam wilgoć jaskini na skórze, ból ofiar ich strach i ten wszechogarniający zapach. Nie wiem jak autorka to robi ale tak jest.

Polecam bardzo ale to bardzo. Pani Kasiu błagam o drugi tom i to szybko.

"Jaskinie umarłych" autorstwa Katarzyny Wolwowicz to wciągający i nieodkładalny thriller, który porywa Czytelnika w świat okrutnego mordercy, tajemnic i świetnie poprowadzonego śledztwa.

Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością Autorki, ale z całą pewnością nie ostatnie. Podoba mi się lekkość z jaką ona pisze i świetne portrety psychologiczne postaci. Fabuła i intryga przedstawione w książce są dość ciekawe, jednak dobrze śledząc wydarzenia i wczytując się w fabułę z łatwością można się domyślić kto jest zły, a kto dobry. Czy przeszkadzało mi to w czytaniu? Zdecydowanie nie, a wszystko to dzięki świetnie wykreowanym postacią.

Każdy z bohaterów jest inny, niejednoznaczny, pełen sprzeczności, pełen traum i słabości. Postać Carmen jest rewelacyjna i takie jakie lubię, czyli prawdziwa silna kobieca bohaterka, która walczy w imię dobra i pokonuje swoje demony. Z ogromnym zainteresowaniem śledziłam nie tylko jej pracę, ale stopniowo odkrywałam powody wyprowadzki z Hiszpanii.

Samo zakończenie daje jasno do zrozumienia, że będzie kolejny tom którego już nie mogę się doczekać.

„Jaskinie umarłych” to świetnie skonstruowany thriller psychologiczny, który pomimo przewidywalnej fabuły czyta się wyśmienicie. Serdecznie 𝗣𝗢𝗟𝗘𝗖𝗔𝗠!

Po latach spędzonych w HiszpaniI policjantka Carmen Rodrigez postanawia zawitać w rodzinne strony. Jej przyjazd do Polski zbiega się niefortunnie z serią przerażających wydarzeń w Jeleniej Gorze. W pobliskiej jaskini znalezione zostaje ciało brutalnie zmasakrowanej młodej kobiety. Wszystko wskazuje na to, że morderca znał ofiarę i być może łączyło go z nią bliższa zażyłość. Kto zabija i jaki ma motyw? Czy ofiar będzie więcej? Czy prawdą jest, że „zło zawsze powraca”? Zapraszam moi drodzy do lektury całkiem dobrego thrillera od @skarpawarszawska

.

Powiem od razu, że jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością @ i na pewno nie ostatnie. O ile bacznie będziecie śledzić wydarzenia, to dość szybko domyślicie się, kto jest tym dobrym a kto złym. Czy to w jakiś sposób zniechęciło mnie do książki? Absolutnie nie. Nadal uważam, że książka jest warta przeczytania. Ma wszystkie cechy intrygującego i trzymającego w napięciu thrillera psychologicznego. Postacie są takie jak być powinny – pełne sprzeczności i skonfrontowane z własnymi słabościami i traumami. Z przyjemnością sięgnę w przyszłości po inne książki autorki, bo nie mogę zbyt wiele złego powiedzieć ani o jej warsztacie pisarskim, ani o całej tej historii. Polecam:)

.

PS. Taka ciekawostka ode mnie. To już druga książka w ostatnim czasie (po Dream Lake – Irmina Maria), w której mamy wyraźne nawiązanie do postaci Borysa Szyca. Ma facet wzięcie, hehe.

W Jeleniej Górze, w jednej z jaskini zostaje znalezione zbezczeszczone ciało kobiety, na miejsce zostają wezwani dwaj policjanci i profilarka kryminalistyczna Carmen Rodriguez. Kobieta stara się odnaleźć sprawcę okrutnej zbrodni, jednak sama boryka się z zaburzeniami świadomości i prowadzi swoją prywatną krucjatę. Jej zachowanie wydaje się podejrzane kolegom z pracy i nie są pewni czy moga jej ufać, dlatego postanawia prześwietlić kobietę, a jej przeszłość budzi wiele emocji i jeszcze więcej pytań.

Kto zabił młodą kobietę i dlaczego? Co skrywa Carmen? Czy policjanci mogą jej zaufać?

W tej historii mamy wiele wątków, sprawa zabójstwa kobiety i zbezczeszczenie jej ciała, do tego przeszłość profilerki która boryka się z trudną przeszłością i nie zakończoną sprawą do załatwienia. Oba wątki niby się nie łączą, jednak bardzo zgrabnie przeplatają i nie dają czytelnikowi ani chwili na nudę.

Uwielbiam takie thillery, trzymające w napięciu przez cały czas, nie dające zaczerpnąć tchu tworząc duszną atmosferę, sprawy do rozwiązania które nie są do końca czarno-białe i silne postacie kobiece, a w tej książce mamy to wszystko.

“Jaskinie Umarłych” autorstwa Katarzyny Wolwowicz to mroczny thriller, który zręcznie prowadzi nas przez zawiłości ludzkiej psychiki.

Wolwowicz kreuje w nim postać Carmen Rodriguez, profilerki kryminalistycznej, która w jesiennej scenerii Jeleniej Góry staje przed wyzwaniem nie tylko złapania brutalnego mordercy, ale i zmierzenia się z własnymi demonami. Musi ona stworzyć portret psychologiczny sprawcy serii makabrycznych morderstw, jednocześnie walcząc z zaburzeniami świadomości.

Czy uda jej się rozwiązać tę sprawę mimo przeciwności?

Autorka umiejętnie splata losy bohaterów, oferując czytelnikowi perspektywę zarówno policjantów, jak i profilerki, co pozwala na głębsze zrozumienie ich motywacji i psychiki. Fabuła książki jest przemyślana i trzyma w napięciu do samego końca. Tajemnicza przeszłość głównej bohaterki oraz zaskakujące zwroty akcji sprawiają, że “Jaskinie Umarłych” to pozycja, której trudno się oprzeć. A historii zakończenie rozbudza tylko ciekawość.

Autorka z sukcesem balansuje na granicy między dobrem a złem, ukazując wpływ wychowania i doświadczeń z dzieciństwa na dorosłe życie swoich postaci. To powieść, która nie tylko dostarcza solidnej dawki emocji, ale również skłania do refleksji nad dzieciństwem i naturą ludzkiego umysłu.

“Jaskinie Umarłych” to doskonale skonstruowany thriller psychologiczny, który z pewnością zadowoli fanów gatunku. Koniecznie sięgnijcie po ten debiut!

Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od @skarpawarszawska, a Autorce za wspaniałą lekturę (współpraca recenzencka)🩷.

☕Profilerka Carmen Rodriquez to główna bohaterka najnowszej powieści Katarzyny Wolwowicz. To wokół niej i jej życia toczy się cała fabuła "Jaskini umarłych". Ale jak to możliwe, że hiszpanka jest głównym punktem polskiej historii, osadzonej w polskich realiach na polskiej ziemii? Czy zna język polski? Jak się znalazła w Polsce? Tyle pytań! I na wszystkie znajdziemy odpowiedź, wystarczy przeczytać książkę 😁

📚Autorka pięknie odkrywa wszystkie karty, ale dozując emocje! Nie ma od razu wyłożonej kawy na ławę i za to duży plus! Mocno mnie zaciekawił wątek samej Carmen. Jej historii, tego co przeszła. Myślę, że nie jedna kobieta mogłaby się z nią utożsamiać. Mi ta postać bardzo podpasowała!

☕Nie czytałam wcześniej żadnej książki Pani Katarzyny więc nie wiedziałam czego się spodziewać. Ale teraz wiem już, że mogę się polubić z tymi książkami. Podoba mi się styl, język czy prowadzenie fabuły Autorki. "Jaskinie umarłych" z punktu widzenia czysto technicznego jest napisana bardzo dobrze. Nie ma niepotrzebnych powtórzeń, nie ma błędów. Widać, że dużo pracy zostało wykonane, aby ta książka finalnie była dziełem kompletnym i zaspakającym potrzeby najbardziej wybrednego czytelnika.

📚Duży plus na pewno też za aspekt psychologiczny. Czy jeśli chodzi o przedstawienie bohaterów, ich rozterek czy problemów ale również osadzenie w fabule. Doskonale zostało pokazane jak ludzka psychika kształtowana jest od najmłodszych lat. Jak bardzo, na dorosłe życie, ma wpływ to co spotkało nas w dzieciństwie.

☕Rozwiązanie zagadki i zakończenie tej historii może zaskakiwać. Co prawda ja po części domyśliłam się kto i dlaczego, jednak wartka akcja na samej końcówce może przez chwilę namieszać w głowie i na pewno nie ma mowy o nudzie!

📚"Jaskinie umarłych" to idealna książka dla fanów mrocznych i wciągających thrillerów. Myślę, że szykuje się kolejna świetna seria na polskim rynku wydawniczym!

@intermission4reading

W jaskiniach umarłych śmierć

okrutna, nielitościwa.

W jaskiniach umarłych zemsta

krwawa i mściwa.

W jaskiniach umarłych...

czyjeś ostatnie tchnienie,

skalnych ścian zawodzenie,

mroków ciemności dudnienie.

Dusza traumą przeszyta,

serce zranione wspomnieniem.

Hiszpańskim duchem okryta,

umysł zatruty złudzeniem.

Przeszłość teraźniejszością rozmyta,

prawda kreślona bólu zawodzeniem.

W jaskiniach umarłych skryta,

w chłodzie skał pachnąca cierpieniem.

W otoczeniu mrocznej wilgoci skalnych ścian, pomroce ciemnych jaskiń i jesiennej aury autorka snuje opowieść o odbieraniu czyjegoś życia w imię traumy i nienawiści. Gęstą aurą niepokoju okrywa słowa pisane i intrygująco kreśli obraz brutalnego seryjnego mordercy. Prowadzi czytelnika przez meandry ludzkich relacji, kryjących się w skrzywdzonym dziecku i zdradzie drugiej osoby. Uwydatnia pobudki sprawcy, ukazując zakamarki jego przeszłości i straty, która narodziła w nim potwora.

„ Jaskinie umarłych ” to również ucieczka i poszukiwanie prawdy dotychczas zamglonej i zniekształconej przez wspomnienia. Carmen, tajemnicza profilerka kryminalistyczna z hiszpańską duszą, staje przed trudną walką o rozwiązanie zagadki śmierci męża. Autorka wnikliwie maluje portret kobiety, barwiąc jej historię tragedią i niepokojem, strachem przed powrotem złych wspomnień i lękiem o własne życie. Jej droga ku prawdzie będzie wyboista i niepokojem naznaczona, pokryje ją mgła niepamięci, a towarzyszyć będzie jej nieoczywistość i niepewność.

Mimo że sprawcy domyśliłam się wcześnie, a thriller ten specjalnie mnie niczym nie zaskoczył, to uważam, że to książka z duszą. Taką klimatyczną i intensywną. Bez zbędnych opisów, obyczajowych wątków, za to z wyrazistymi bohaterami, lekką i swobodną narracją, wzbogaconą w hiszpańskie zwroty, która wprost pochłania. Polecam.

Sięgając po powieść „Jaskinie umarłych” nie do końca wiedziałam czego się spodziewać. Jednak opis tak mocno mnie zaintrygował, że musiałam poznać tę historię. Dodatkową zachętą było dla mnie to, że główną bohaterką jest profilerka policyjna, a nigdy nie czytałam jeszcze książki z taką postacią pierwszoplanową.

Akcja toczy się w Jeleniej Górze. Carmen Rodrigez przyjeżdża do tego miasta, aby pomóc policji w rozwiązaniu spraw kryminalnych jako profilerka. Wkrótce dochodzi do brutalnych morderstw. Kobieta ma za zadanie stworzyć profil psychologiczny zabójcy. Jednak nie tylko zmaga się ze skomplikowaną sprawą kryminalną, ale musi też stawić czoła swoim własnym demonom przeszłości. Carmen wraz z grupą dochodzeniową stara się dorwać mordercę. Nie wie jednak, że jeden z policjantów zaczyna odkrywać jej mroczną przeszłość. Czy Carmen będzie w stanie zaufać nie tylko innym, ale i samej sobie?

Jejku! Jakie to było dobre! Katarzyna Wolwowicz porwała mnie do świata przedstawionego i nie chciała z niego wypuścić! Genialna fabuła, świetni bohaterowie, dobrze zbudowane napięcie. Jestem wręcz zachwycona całokształtem tej historii! "Jaskinie Umarłych" autorstwa Katarzyny Wolwowicz to mroczny thriller, który wciąga nas nie tylko w świat przedstawiony, ale i niebezpieczne zaułki ludzkiej psychiki.

Autorka świetnie buduje atmosferę pełną napięcia. Zaskakuje nas nieoczywistymi zwrotami akcji. Już od pierwszej strony jest wyczuwalne napięcie, które nie opuszcza nas aż do ostatniej strony. Ciekawość czytelnika podsyca nie tylko fakt kto stoi za tymi brutalnymi morderstwami, ale i przeszłość Carmen. Akcja płynie dobrym tempem i jest zupełnie nieprzewidywalna. Katarzyna Wolwowicz niejednokrotnie nas zaskakuje i szokuje!

Dużą zaletą tej książki jest to, że autorka skupia się przedstawieniu psychiki ludzkiej. Nie tylko Carmen jako głównej bohaterki, ale poznajemy psychikę i motywy działania mordercy. Bohaterowie są świetnie wykreowani. Każda postać jest dobrze przemyślana i widać, że autorka spędziła sporo czasu nad stworzeniem ich charakteryzacji. Dzięki temu czytelnik może lepiej zrozumieć motywy postępowania głównych bohaterów.

Reasumując, „Jaskinie umarłych” to niesamowicie przemyślany i wciągający thriller. Świetna, bogata w napięcie fabuła, przemyślani bohaterowie, nieoczekiwane zwroty akcji. Ta książka to gratka dla fanów tego gatunku. Jeżeli szukacie ciekawego i nietuzinkowego thrillera to zdecydowanie jest to pozycja dla Was! Bardzo gorąco polecam! Cieszę się, że mamy na polskim rynku wydawniczym tak świetne dzieła polskich autorów!

Do Jeleniej Góry przeprowadza się Carmen Rodrigez. Kobieta rozpoczyna pracę jako profilerka kryminalistyczna. Jej pierwszą sprawą jest stworzenie portretu psychologicznego mordercy, który zbezcześcił ciało swojej ofiary i porzucił je w jaskini, w lesie. Czy Carmen uda się odnaleźć w nowym miejscu? Czy uda jej się złapać sprawcę? Kim tak naprawdę ona jest? Co jej się przydarzyło?

Od samego początku miałam problem, żeby wbić się w tę książkę. Jakoś nie mogłam się w nią wczuć. Nie jestem pewna czy jest to zasługa niejednych ścian tekstu czy tego, że nie polubiłam bohaterów.

Carmen od razu nie przypadła mi do gustu. To nie jest typ bohatera, który lubię i dość mocno mnie irytowała przez całą książkę. Próbowałam ją zrozumieć, polubić, ale nie udało mi się to.

Cała fabuła miała potencjał, ale jak dla mnie był mało wykorzystany. Historię czytało mi się dość topornie. Mimo tego, że autorka ma przyjemny styl pisania to na ten moment nie wrócę już do jej książek.

Współpraca barterowa z Wydawnictwem Skarpa Warszawska

"Ludzie potrafią ranić, nawet tych, których kochają, a zwłaszcza tych, którzy kochają ich."

Do Jeleniej Góry przeprowadza się profilerka kryminalna Carmen Rodrigez. Od razu zostaje zaangażowana do pracy w policji przy sprawie brutalnych morderstw, do których doszło w jaskiniach koło Jeleniej Góry.

Kim są ofiary? Co je łączy?

To było moje pierwsze spotkanie z twórczością pani Katarzyny. Muszę przyznać, że ta historia wciągnęła mnie od samego początku pomimo, że w pewnym momencie rozwiązanie zagadki stało się łatwe do przewidzenia. Niemniej jednak zagłębianie się w zakamarki ludzkiej psychiki razem z Carmen sprawiło, że dreszcz emocji przechodził mi po plecach.

Tym bardziej, że sprawa brutalnych morderstw nie była jedyną, w której Carmen próbowała znaleźć rozwiązanie. Własne demony nie ułatwiały jej zadania.

"Typ, z którym mieli do czynienia, był typem sadysty. Mordercy czerpiącego satysfakcję z cierpienia swojej ofiary, napawającego się jej bólem i znajdującego wewnętrzną satysfakcję w torturach."

Meandry naszego umysłu niejeden raz mogą zadziwić. Autorka świetnie przedstawiła dwa oblicza oprawcy oraz zagłębiła się w motywy nim kierujące.

"Seryjni mordercy często zostawiali policji wskazówki, bawili się z nimi, zwłaszcza ci inteligentniejsi. Chcieli ich naprowadzać na kolejne zbrodnie lub w jakimś sensie tłumaczyć się z obecnych, zdradzić motyw."

Początek historii jest świetny, mroczny i tajemniczy. Później główny wątek trochę traci na wyrazistości, gdy przesłania go prywatne śledztwo Carmen i jej wewnętrzna walka z własnymi demonami.

Za to zakończenie jest niezwykle intrygujące i z pewnością sięgnę po kolejny tom cyklu Carmen Rodrigez.

Samą książkę czyta się bardzo szybko, a wyczuwalne napięcie w tej historii sprawia, że nie chcemy jej odkładać na później.

Brakowało mi jedynie większego napięcia i mylnych tropów pod koniec historii. W jednej chwili brak jest nowych poszlak by wskazać sprawcę, a w następnej bohaterowie doznają olśnienia i potrafią wytypować zabójcę ze stuprocentową pewnością.

Jeśli jednak szukacie historii, która sprawi, że na kilka godzin oderwiecie się od rzeczywistości, to polecam wam Jaskinie umarłych.

Mroczny thriller, który zabiera nas w ciemne zaułki ludzkiej psychiki…

Kilka książek @katarzyna_wolwowicz_pisarka miałam już okazję czytać i za każdym razem byłam zadowolona z intryg, które uknuła. Byłam bardzo ciekawa, jak będzie tym razem, w końcu czytałam kilka pozytywnych opinii o „Jaskiniach umarłych” i wiecie co? Do mnie ta pozycja też trafiła, świetna lektura.

Zaczyna się mocno. W jednej z jaskiń zostaje odnalezione okaleczone ciało kobiety. Nie będę zdradzać szczegółów, bo to było brutalne morderstwo, a ofiara wykrwawiła się. Nie jest to jedyne zabójstwo. Niedługo później zostaje odnalezione kolejne i kolejne ciało. Ale czy to jeden, seryjny morderca? A może kilku? Sprawa nie jest prosta.

Carmen przeprowadza się do Jeleniej Góry, gdzie rozpoczyna pracę w policji. Ma za zadanie stworzyć portret psychologiczny sprawcy. Kobieta sama boryka się z dziwnymi sytuacjami w swoim życiu i zaburzeniami świadomości, przez które nie możemy być niczego pewni. Autorka sprytnie podrzuca nam tropy, które wyprowadzają czytelnika w maliny. Bardzo lubię taki zabieg w książkach i trzeba przyznać, że @katarzyna_wolwowicz_pisarka świetnie się to udało. Mamy tu zawiłe śledztwo, mnóstwo zakrętów i zaskakujący finał, którego się po części spodziewałam, jednak przez to, jak autorka mieszała, podejrzewałam już każdego.

@katarzyna_wolwowicz_pisarka kolejny raz pokazała, że potrafi pisać, ma na to świetny pomysł i umie stworzyć intrygę, która wciąga i trzyma w napięciu od pierwszej, do ostatniej strony. Takich autorów potrzebujemy na naszym rynku. Liczę na kontynuację, czy się doczekam? Mam ogromną nadzieję, że tak będzie. Polubiłam się z tymi bohaterami i myślę, że fajnie byłoby się wybrać z nimi na ponowne śledztwo, w końcu jaskinie mogą skrywać wiele sekretów, a samo zakończenie wiele nam sugeruje 😜

Koniecznie sprawdźcie sami.

✨ Recenzja

“ - Co myślisz? - zwrócił się w stronę profilerki. Pomysł zatrudnienia specjalisty z tej dziedziny wydawał mu się ciekawy, ale trochę na wyrost. W Jeleniej Górze nie często dochodzi do wielkich zbrodni (...).

Myślę, że chciał, żeby cierpiała (...). “

"Jaskinie Umarłych" to mrożący krew w żyłach thriller, który nie tylko wciąga czytelnika w ciemne zakamarki ludzkiej psychiki, ale również prowadzi go przez labirynt własnych emocji i przekonań. Przenosząc akcję do pogrążonej w jesiennej aurze Jeleniej Góry, Katarzyna Wolwowicz stworzyła niezwykle realistyczne środowisko, które staje się równie istotnym graczem w grze zbrodni i sprawiedliwości.

W centrum uwagi stoi Carmen Rodrigez, nowa profilerka kryminalistyczna w lokalnej policji. To nie tylko jej zadanie, by schwytać brutalnego mordercę, lecz także musi stawić czoło własnym demonom z przeszłości. Jej walka z własnymi zaburzeniami świadomości w połączeniu z duchami z przeszłości prowadzi do niezwykle skomplikowanego portretu psychologicznego zarówno sprawcy, jak i samej siebie. Mamy, więc tu śledztwo w śledztwie. Brzmi ciekawie?

Kiedy młoda kobieta zostaje bestialsko zamordowana i jej ciało zostaje pozostawione w mrocznej jaskini, rozpoczyna się pasjonujące, pełne napięcia śledztwo. Wraz z dwójką doświadczonych policjantów, Bogusławem Leśniakiem i Borysem Szykiem, Carmen próbuje rozwikłać tajemnice, które otaczają zbrodnię. Jednak im głębiej grzebie w mrocznych tajemnicach sprawy, tym bardziej musi zmierzyć się ze swoimi własnymi upiornymi z przeszłości.

"Jaskinie Umarłych" nie tylko oferuje czytelnikowi pełen zwrotów akcji thriller kryminalny, ale również stawia pytania o naturę zła, sprawiedliwości i tożsamości.

Czy w świecie, gdzie nie można ufać nawet sobie, możliwe jest znalezienie odpowiedzi?

Czy Carmen Rodrigez stoi po stronie dobra czy zła?

Czy jest odpowiednią osobą, by rozwikłać tą zagadkę?

Katarzyna Wolwowicz w swoim thrillerze "Jaskinie Umarłych" nie tylko buduje napięcie poprzez zawiłą fabułę i dynamiczne akcje, ale również wykorzystuje tło psychologiczne i moralne, aby skłonić czytelnika do refleksji nad głębszymi kwestiami ludzkiej natury.

Granice moralności: Poprzez postać Carmen Rodrigez, która sama boryka się z własnymi demonami przeszłości i zaburzeniami świadomości, Wolwowicz eksploruje złożoność kwestii moralnych. Czytelnik zmuszony jest zastanowić się, jak daleko można posunąć się w walce ze złem, zanim sami staniemy się jego częścią. Carmen, mimo swoich wewnętrznych walk, musi podejmować decyzje moralne w trakcie śledztwa, co prowokuje czytelnika do zadawania sobie pytań o granice moralności w walce ze zbrodnią.

Ludzka natura: Poprzez różnorodność postaci oraz ich reakcje na brutalną rzeczywistość zbrodni, autorka ukazuje różnorodność ludzkiej natury. Od bohaterów, którzy starają się działać zgodnie z zasadami sprawiedliwości, po tych, którzy skorumpowani są własnymi ambicjami lub przeszłością, czytelnik ma okazję zastanowić się nad tym, co napędza ludzkie działania i jak daleko jesteśmy gotowi się posunąć w imię własnych interesów czy przekonań.

Zło i jego źródła: Poprzez przedstawienie psychologicznego portretu sprawcy oraz analizę motywacji i działań postaci, Wolwowicz stawia pytania o naturę zła. Czy zło wynika z wrodzonych cech czy może być efektem traumy lub społecznych uwarunkowań? Czytelnik zostaje skonfrontowany z brutalną rzeczywistością zbrodni, która prowokuje go do analizy źródeł i mechanizmów zła w ludzkiej psychice.

W ten sposób, poprzez budowanie napięcia i akcji, a także poprzez przedstawienie złożonych postaci i ich dylematów moralnych, Wolwowicz nie tylko trzyma czytelnika w napięciu, ale również zachęca go do refleksji nad głębszymi aspektami ludzkiej natury i moralności.

Polecam!

„Jaskinie umarłych”, to pierwsza książka z dorobku Katarzyny Wolwowicz, którą przeczytałam. Autorka jest już znana z serii książek kryminalnych z komisarz Olgą Balicką, ale „Jaskinie umarłych” do tego cyklu nie należą. 

W tej książce główną bohaterką jest Carmen Rodríguez Zalewska, Hiszpanka z domieszką polskiej krwi. Carmen świetnie mówi po polsku, o co zadbała jej matka, chociaż wychowywała się w Hiszpanii.

Carmen Rodríguez przyjeżdża do Jeleniej Góry i zatrudnia się w miejscowej policji na stanowisku profilerki kryminalistycznej, do czego posiada kwalifikacje zdobyte w Hiszpanii. Studiowała psychologię na Uniwersytecie w Madrycie, gdzie zdobyła tytuł doktora psychologii społecznej, „a następnie ukończyła studia podyplomowe z profilowania kryminalistycznego w Maladze”, swoim rodzinnym mieście.

Już na początku swojej nowej pracy w Jeleniej Górze, Carmen Rodríguez dostaje zadanie stworzenia portretu psychologicznego sprawcy okrutnego morderstwa dokonanego na młodej kobiecie, której ciało bestialsko okaleczone odnajduje w jaskini para zakochanych. Carmen Rodríguez wspomaga w dochodzeniu dwóch policjantów, a mianowicie nadkomisarza Bogusława Leśniaka, który wkrótce ma zamiar przejść na emeryturę oraz jego młodszego partnera, podkomisarza Borysa Szyka. 

„Jaskinie umarłych” Katarzyny Wolwowicz, to kolejna, ostatnio wydana książka polskiego autora, w której zbrodni dokonuje seryjny morderca. Jak widać w polskiej literaturze seryjnych morderców jest więcej, niż w polskiej rzeczywistości. Oby tylko realia nie chciały naśladować literatury!

Tytułowe „jaskinie” w powieści Katarzyny Wolwowicz, to faktycznie istniejące w Karkonoszach jaskinie, które jednak nie powstały w sposób naturalny, ale są reliktami działalności górniczej w tym regionie, i które obecnie stanowią atrakcję turystyczną, a znajdują się w okolicach Szklarskiej Poręby oraz Zachełmia. Umieszczenie ich w książce przez autorkę na pewno przyczyni się do zwiększenia ich popularności. U mnie już wzbudziły ciekawość.

Carmen Rodríguez jest zagadką, zwłaszcza dla podkomisarza Jacka Szyka oraz sensacją dla miejscowego establishmentu. W lokalnej gazecie pojawia się artykuł na jej temat. Nic dziwnego. W dość małym mieście, jakim jest Jelenia Góra, Hiszpanka zatrudniona na etacie profilera kryminalistycznego w polskiej policji może wzbudzać zainteresowanie. W efekcie, Jacek Szyk oraz dziennikarz, Marek Karłowicz, zaczynają na własną rękę szukać informacji o Carmen, albowiem pogłoski, które ciągną się za jej osobą z Hiszpanii do Polski są dość niepokojące. 

Ale dlaczego Carmen przyjechała właśnie do Jeleniej Góry? Tutaj mieszka jej teściowa, Teresa Sowińska. Niestety, nie jest to główny powód przybycia Carmen do tego miasta. 

Motywy Carmen okazują się bardziej skomplikowane i mniej oczywiste. Dla Borysa Szyka jest to trudna sytuacja, która powoduje, że nie może w pełni zaufać profilerce, a to jest niezbędny warunek dla harmonijnej współpracy między wspólnie działającymi policjantami. 

Okazuje się, że życiorys Carmen jest faktycznie bogaty i sam w sobie stanowi bardzo intrygujący wątek powieści „Jaskinie umarłych” Katarzyny Wolwowicz. I wszystko wskazuje na to, że „Jaskinie umarłych” staną się pierwszym tomem kolejnej serii kryminalnej autorstwa Katarzyny Wolwowicz.

Autorka stworzyła bardzo adekwatną atmosferę stanowiącą świetne tło dla fabuły powieści „Jaskinie umarłych”. Późnojesienna, ponura aura, ciemne, zimne jaskinie i zamordowani, okaleczeni ludzie. Problemy też nie są zbyt powierzchowne. Przemoc domowa, nieumiejętność sprawowania właściwej opieki nad dziećmi, zaburzenia psychiczne, to wątki społeczne i psychologiczne nadające powieści dodatkowych atutów. 

Główni bohaterowie są świetnie sportretowani. Autorka umiejętnie przekazała szeroki wachlarz ich emocji, problemów z ich psychiką i sposobów radzenia sobie z przeciwnościami losu oraz rozwiązywania problemów życiowych. Ale na pewno Katarzyna Wolwowicz pozostawia czytelnika w niepewności, co do dalszych losów policjantów i współpracującej z nimi profilerki, dając nadzieję na kontynuację ich perypetii.

Witam moi drodzy. Dziś przychodzę do Was z pytaniem, czy macie czasami takie odczucia, że kiedy zaczniecie czytać książkę po kilku pierwszych stronach wiecie, że to będzie sztos? Ta książka ma wszystko to co zapewnia czytelnikowi moc wrażeń, przy tej lekturze nie można spokojnie usiedzieć bo chciałoby się być tam razem z bohaterami. To moje pierwsze spotkanie z autorką i przyznam, że nie ostatnie.Wciągająca fabuła, intryga, problem przemocy w rodzinie, dynamiczny rozwój akcji, to przepis na świetną historię. Bardzo dobra książka, nie sposób się oderwać, a już samo zakończenie to petarda. Jestem zachwycona i polecam wszystkim, którzy lubią mroczne thrillerly gdzie krzywdy z przeszłości nie pozwalają zapomnieć i szukają zemsty.

Kryminały zaliczają się do moich ulubionych gatunków literackich i nie będę ukrywać, że czytam ich sporo. Jeśli chodzi o autorów sięgam zarówno po zagranicznych pisarzy, jak i naszych polskich. Jednakże odkąd pierwszy raz sięgnęłam po książkę napisaną przez @katarzyna_wolwowicz_pisarka to po prostu zakochałam się od "pierwszego zaczytania". Wszystkie książki spod pióra Pani Katarzyny zaliczają się do moich ulubionych.

Tym razem jest to zupełnie nowa historia i nowi bohaterowie. Na komendzie w Jeleniej Górze zatrudnia się profilerka kryminalistyczna Carmen Rodrigez. Kobieta przyjechała do miasta, w którym wychował się jej mąż. Od razu zostaje przypisana do sprawy morderstwa ze szczególnym okrucieństwem. Miejscowi policjanci znaleźli bowiem ciało kobiety powieszone w jednej z tutejszych jaskiń. Carmen wraz z dwoma policjantami rozpoczyna śledztwo, które jest pełne niewiadomych i wielu znaków zapytania, zwłaszcza gdy w innej jaskini pojawia się kolejne ciało. Całą sytuację komplikują informacje, do których dokopie się Podkomisarz Szyk dotyczące nowej koleżanki. Za kobietą ciągnie się bowiem tajemnicza sprawa, która nie ma jednoznacznego rozwiązania.

Czy policjantom uda się rozwiązać sprawę i znaleźć winnego? Czy da się zaufać komuś, kto ukrywa tak poważne sprawy ze swojej przeszłości?

Książka od samego początku trzyma czytelnika w napięciu i odsłania przed nim prawdę warstwa po warstwie. Tak naprawdę do samego końca nie byłam wstanie samodzielnie rozwiązać tej sprawy i moje tropy okazywały się mylne. Jak dla mnie ta książka zdecydowanie zasługuje na uznanie i mam szczerą nadzieję, że doczeka się również kontynuacji. Pani Katarzyna po raz kolejny pozytywnie mnie zaskoczyła.

[współpraca z @skarpawarszawska]