Jakby jutra nie było

Chyba nie ma osoby, która nie snuła by planów- zarówno tych na najbliższy czas jak i dalekosiężnych. Nazbyt często w codziennej gonitwie odkładamy na później marzenia, kolejne cele życiowe, sprawy osobiste, zdrowotne, zawodowe- wszystko, co się da. Bo jutro będzie łatwiej, będzie czas, lepsza pogoda czy samopoczucie i ogrom innych powodów. Rzadko kiedy człowiek myśli o jutrze w kategorii tego, że może nie nadejść. I nawet słuchając najnowszych wieści ze świata, przyjmując do wiadomości historie znajomych, to nadal swoje jutro i swoje życie bierzemy za pewnik. A co, jeśli jutra już nie będzie?

Sebastian, patrząc na niego z boku, to mężczyzna, który swoje życie może uznać za sukces. Świetna praca, udane małżeństwo, dobre zarobki zapewniające stabilizację finansową, a wiele jeszcze przed nim, bo dopiero zbliża się do półwiecza swojego życia. Niestety, nie wszystko jest takie na jakie wygląda. I nagle mężczyzna zostaje w pustym mieszkaniu, z masą urlopu do wykorzystania i statusem rozwodnika. Jak poradzić sobie budując życie od nowa w średnim wieku? Sebastian staje się zagubiony- we własnym świecie i uczuciach, tęskni, choć nie do końca zdaje sobie sprawę za czym, a z czasem doskwiera mu samotność i pustka. I najlepszym sposobem, który przychodzi mu do głowy na zaradzenie problemom piętrzącym się w jego wnętrzu będzie podróż. Teoretycznie, by odnaleźć kobietę z przeszłości. W praktyce- może czas odnaleźć siebie?

Anouk to uprzejma, inteligentna i olśniewająca pięknem recepcjonistka hotelu. Z całych sił stara się pielęgnować w sobie radość z małych rzeczy, chce dostrzegać piękno przedmiotów i ludzi, czerpać jak najwięcej z każdego dnia. Żyje teraźniejszością, co często podkreśla w rozmowach. Lecz jak się okaże ma też duszę odkrywcy i z chęcia wyruszy ku przygodzie, którą niespodziewanie los rzuci na jej ścieżki. Problem w tym, że za zaraźliwym uśmiechem i pięknymi słowami, Anouk skrywa tajemnice, mogące mieć duży wpływ na każdego z jej otoczenia.

"Jakby jutra nie było" to książka, której potrzebowałam i to z wielu względów. Po pierwsze, i chyba najważniejsze, przypomina nam, że nigdy nie jest za późno na to, by znaleźć miłość- prawdziwą, czułą, troskliwą i rozbudzającą uczucia, o których nie miało się pojęcia. Po drugie to także przypomnienie o tym by czerpać jak najwięcej z teraźniejszości, a przecież ludzie aż nazbyt często pogrążają się we wspomnieniach z przeszłości bądź planach na przyszłość, zapominając o tym, że mamy tylko dzień dzisiejszy. Lecz to także naprawdę doskonała narracja książki dla kobiet widziana męskim okiem, która absolutnie mnie zauroczyła. Sposób pisania Autora, wciągania czytelnika w wir wydarzeń ale i przekazywania emocji są naprawdę na najwyższym poziomie. Chciałoby się czytać i czytać to, co nam daje i czerpać przyjemność z każdej strony zawartej w powieści, jednocześnie żałując, że te kartki i perfekcyjny styl tak szybko się kończą. Zdecydowanie jest to pozycja, którą każdy miłośnik literatury obyczajowej powinien mieć na półce i jestem przekonana, że nie będzie nią zawiedziony. Poruszone w niej tematy trafiają wprost do czytelniczych serc, zarówno te cudowne, dotyczące miłości, przyjaźni, wspólnych, bezcennych chwil, jak i tych smutnych, a jednak też obecnych w życiu każdego z nas- samotności, śmierci, beznadziei. Ta książka jest niezwykle realistyczna, a każdy znajdzie w niej choć mały element, z którym będzie mógł się utożsamiać. Zdecydowanie warto wybrać się w tę podróż pełną niespodzianek, niczym samo życie, z Sebastianem i na własnej skórze sprawdzić jak koleje losu mogą być nieprzewidywalne. Gorąco polecam!

To moje kolejne spotkanie z twórczością autora, czytałam kilka książek Pana Tomka i każda mi się bardzo podobała, dlatego też nie mogłam przejść obojętnie obok jego powieści - "Jakby jutra nie było", która zainteresowała mnie swoim opisem i zachwyciła okładką. Jest to powieść z gatunku literatury obyczajowej. Stylistyka i język jakim posługuje się autor jest bardzo lekki, prosty i przyjemny co sprawia, że książkę czyta się wręcz ekspresowo. Ja tą historię pochłonęłam w jedno popołudnie i nie odłożyłam póki nie poznałam jej zakończenia. Z dużym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem śledziłam losy bohaterów o byłam szalenie ciekawa jak autor poprowadzi ich relację, jakie tajemnice zostaną odkryte i jak one wpłyną na życie głównych postaci. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona i dobrze poprowadzona. Jeśli chodzi o bohaterów to zostali oni naprawdę ciekawie i autentycznie wykreowani. To postaci, które tak jak my popełniają błędy, borykają się z problemami dnia codziennego, postępują pod wpływem emocji dlatego tak łatwo się z nimi utożsamić, podzielając podobne troski i dylematy moralne. Myślę, że z powodzeniem moglibyśmy ich spotkać w rzeczywistości. Na kartach powieści poznałam Sebastiana - jego myśli, odczucia, troski, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć jego postępowanie oraz decyzję. Cieszę się, że autor postanowił zaprezentować tutaj męski punkt widzenia, to bardzo rzadko spotykane w literaturze obyczajowej, a czasami jakże potrzebne. Na drodze Sebastiana niespodziewane staje Anouk i owe spotkanie znacząco wpływa na życie obojga postaci. Muszę przyznać, że zagłębiając się w tą historię, poznając dogłębniej losy bohaterów chłonęłam wszystkie towarzyszące im emocje - ból, cierpienie, nadzieję, ale także miłość czy radość. Wspierałam ich, kibicowałam im i wielokrotnie miałam ochotę wejść do tej powieści i przytulić Sebastiana i Anouk, zapewniając, że wszystko będzie dobrze. Autor na przykładzie bohaterów pokazuje, że najważniejsze jest to co tu i teraz, najważniejsza jest obecna chwila i trzeba żyć jakby jutra miało nie być. Miło spędziłam czas z tą książką i oczywiście chętnie sięgnę po kolejne powieści spod pióra autora. Polecam!

Książka "Jakby jutra nie było" autorstwa Tomasza Kieresa to wciągająca opowieść, która zmusza czytelnika do zastanowienia się nad swoim życiem i jego wartością. Autor w ciekawy sposób połączył elementy literatury obyczajowej z thrillerem, tworząc historię pełną emocji i napięcia.

Bohaterowie tej książki są bardzo autentyczni i realistyczni, co sprawia, że łatwo z nimi się utożsamić i wczuć się w ich problemy. Fabuła jest bardzo dynamiczna, pełna zwrotów akcji i nieoczekiwanych wydarzeń, co sprawia, że trudno się oderwać od czytania.

Kieres pokazał, że potrafi w niebanalny sposób podejść do trudnych tematów, takich jak choroba i śmierć, jednocześnie ukazując, że warto żyć każdą chwilą i cieszyć się każdym dniem. "Jakby jutra nie było" to zdecydowanie książka, którą warto przeczytać, szczególnie dla tych, którzy szukają nie tylko dobrej rozrywki, ale również inspiracji do refleksji nad swoim życiem.

Twórczość Tomasza Kieresa jest porównywana do Sparksa i Musso. Nie wiem, czy słusznie, ale autor udowodnił, że mężczyźni także są wrażliwi i potrafią przepięknie pisać o miłości, traktować swoich bohaterów z taką czułością, jakiej nie powstydziłaby się niejedna autorka. Nie czytałam książek wspomnianych wcześniej pisarzy, więc nie mam porównania, ale jedno wiem na pewno, że ta historia przeniknęła mnie na wskroś, zmusiła do refleksji, chwyciła za serce, sprawiła, że poleciało kilka łez. To powieść pełna niespodzianek, podobnie jak życie, w którym nie ma nic pewnego. Tomasz Kieres niezwykle subtelnie pisze o prawdziwej miłości, pokazuje, że nie ma dla niej przeszkód ani granic pojawia się nieproszona i zmienia wszystko. Prawdziwa miłość to nie zwykłe zakochanie, które spłoszy byle przeszkoda. „𝑀𝑖ł𝑜ść, 𝑎𝑏𝑦 𝑏𝑦ł𝑎 𝑝𝑟𝑎𝑤𝑑𝑧𝑖𝑤𝑎, 𝑚𝑢𝑠𝑖 𝑘𝑜𝑠𝑧𝑡𝑜𝑤𝑎ć, 𝑚𝑢𝑠𝑖 𝑏𝑜𝑙𝑒ć, 𝑚𝑢𝑠𝑖 𝑜𝑔𝑜ł𝑎𝑐𝑎ć 𝑛𝑎𝑠 𝑧 𝑠𝑎𝑚𝑦𝑐ℎ 𝑠𝑖𝑒𝑏𝑖𝑒” – Matka Teresa z Kalkuty

Sebastian po rozwodzie, porządkując rzeczy i stare pamiątki znajduje łańcuszek z wisiorkiem i pod wpływem chwili, wsiada do samolotu i leci do Amsterdamu w poszukiwaniu jego właścicielki. Dopiero na miejscu uświadamia sobie, jak absurdalny był to pomysł.

W Amsterdamie Sebastian wchodzi do przypadkowego hotelu, w którym wdaje się w rozmowę z sympatyczną recepcjonistką. Stopniowo ta dwójka zupełnie obcych sobie ludzi się zaprzyjaźnia i zaczyna darzyć sympatią, stają się dla siebie swoistym kołem ratunkowym. Widać doskonale, że mężczyzna tylko udaje przed sobą, że rozwód zupełnie go nie dotknął i poszukiwaniem dziewczyny poznanej w dzieciństwie pod wpływem znalezionego wisiorka jest próbą uporania się ze swoją przeszłością i nieudanym małżeństwem. O Anouk nie wiele wiadomo, jedynie można się domyślić, że relacja z obcym człowiekiem, przypadkowo poznanym turystą i pomoc w poszukiwaniu nieznanej dziewczyny niczym igły w stogu siana, pozwala jej na radzenie sobie z własnym ciężarem. Jej ciągłe powtarzanie, żeby żyć chwilą, jakby jutra nie było, prowadzi do jednoznacznych wniosków.

Powieść napisana pięknym językiem, w której historia toczy się powoli w nieznanym kierunku i nie wiadomo, jakiego zakończenia należy oczekiwać. Autorowi udało się stworzyć niezwykły klimat, zanurzyć w swoją opowieść, przenieść do nieistniejącego świata. Niesamowite wrażenie robią poetyckie, wysmakowane, ale jednocześnie wyważone opisy. Czułość i delikatny dotyk. Niespieszny akt i zainteresowanie drugą osobą. Sebastian poczuł coś, czego już się nie spodziewał, a Anouk zaś to, czego tak bardzo się obawiała, ale oboje wiedzą, że to coś niezwykle ważnego, a zarazem kruchego i ulotnego. „Jakby jutra nie było” to opowieść o dwójce rozbitków życiowych, spragnionych miłości, zagubionych i szukających oparcia w drugim człowieku. Oboje muszą zmierzyć się z czymś absurdalnie niemożliwym, muszą poczuć, jak to jest żyć naprawdę. Teraz dopiero Sebastian wie, jak mogłoby wyglądać jego życie, gdyby oboje z żoną zaangażowali się bardziej w swój związek, bo życie tak naprawdę sprowadza się do chwili, a bez emocji jest nic niewarte.

Wspaniale opowiedziana historia przy pomocy naprzemiennej narracji Sebastiana i Anouk, pozwalająca bliżej poznać emocje bohaterów, to czego pragną i czego oczekują. Aonuk obawia się bliskości, natomiast Sebastian czuje, że między nimi zrodziło się coś wyjątkowego i pięknego. Jest to szansa na szczęście i drugi raz nie zamierza popełnić tego samego błędu, zamierza walczyć o tę miłość bez względu na wszystko, bo poczuł się żywy dopiero w obecności Anouk. Trzeba chwytać chwile tu i teraz, bo życie to tylko drobne momenty.

„Jakby jutra nie było” to niebanalna historia miłości, która pojawiła się niespodziewanie, nieproszona. To wspaniała, wzruszająca, pełna emocji i miłości powieść, opisana z niezwykłej perspektywy, przedstawiona oczami mężczyzny, napisana z niespotykaną wrażliwością. Piękna nostalgiczna opowieść o docenianiu tego, co tu i teraz, że chwilą trzeba się cieszyć tak mocno, jakby jutra nie było.

„Idziesz przez życie, zdobywasz kolejne szczyty i nie myślisz o drobnych rzeczach. Nie myślisz o tym co składa się na każdy dzień. O tych wszystkich drobnych radościach. One po prostu są, a ty traktujesz je jak pewnik. Którym nie są”.

Małżeństwo Sebastiana po wielu wspólnych latach definitywnie się skończyło. Coś się wypaliło, przyszła rutyna, miłość wygasła. Mężczyzna wyprowadza się z domu, podczas pakowania, trafia na wisiorek. Przed laty, jako młody chłopak dostał go od ślicznej dziewczyny, gdy przebywał na obozie sportowym w Holandii. Wracają wspomnienia, a on sam nie mając pomysłu co dalej, postanawia wyruszyć do Amsterdamu, ma zamiar odnaleźć nieznajomą. Na miejscu wybiera przypadkowy hotel, w recepcji wita go uśmiechnięta, tajemnicza, młoda kobieta. Już niebawem między nimi nawiązuje się nić sympatii, a ich rozmowy wiele wnoszą do ich życia. Wkrótce Anouk postanawia pomóc Sebastianowi w jego poszukiwaniach, staje się jego przewodniczką. Jak zakończą się ich wspólne poszukiwania? Czy tajemnice, które ukrywa kobieta, ujrzą światło dzienne?

Niezmiennie uwielbiam książki Autora, ich klimat, nietuzinkowość, refleksyjność, bijący spokój i emocje. Dwoje ludzi każdy dźwiga na swych barkach ciężar minionych chwil. Fabuła dopracowana w każdym szczególe, wyjątkowe, męskie spojrzenie na miłość. Narracja toczy się naprzemiennie z perspektywy naszej pary – zasługuje na duży plus. Szczerze przyznam, że kolejny raz zostałam bardzo pozytywnie zaskoczona. Rewelacyjnie ukazani bohaterowie, to złożone, nieidealne, pokomplikowane osobowości. Obydwoje skradli moje serce. Sebastian to dojrzały mężczyzna, bije od niego spokój i ciepło. Jest skrupulatny w tym co robi, mało spontaniczny i bardzo samotny. Ona chce żyć po swojemu, jest zaradna i tajemnicza. Wydaje się, że toczy wewnętrzną walkę. Między nimi iskrzy od emocji i wzajemnego przyciągania.

Życiowe zakręty nie omijają nikogo. Miłość, która przemija i ta, która przychodzi zupełnie przypadkowo, niespodziewanie. Jej siła i rażenie są ogromne. Autor porusza szereg ważnych życiowych kwestii. Szukanie własnego miejsca na ziemi, podejmowanie ryzyka, trudne decyzje. Samotność, a obok afirmacja życia. Każdy z nas chce kochać i chce być kochanym. Potrzeba bliskości drugiego człowieka. Niesprawiedliwość losu, bezradność, smutek, niemoc. I ta wyważona niespieszność!

Poruszająca, piękna, wnikliwa, subtelna, bijąca wrażliwością opowieść. Skłania do przemyśleń, pokazuje, że warto doceniać i cieszyć się z każdej chwil, jakie niesie nam życie, codzienność. Nigdy nie wiemy, co może spotkać nas jutro. Serdecznie polecam! Tatiasza i jej książki :)