Publikacja "Jak zostałem Prezesem" to zapis rozmowy Roberta Górskiego, autora scenariusza "Ucha Prezesa", z Moniką Sobień. Opowiada w niej o poszczególnych etapach powstawania tej jednej z najgłośniejszych produkcji satyrycznych ostatnich lat. W swej opowieści prowadzi czytelnika przez różne etapy powstawania serialu. Przytacza ciekawostki zarówno z castingów, jak i produkcji. Poruszając wątki dotyczące serialu, przytacza wypowiedzi innych twórców "Ucha Prezesa", m.in. Mikołaja Cieślaka czy Andrzeja Seweryna, przedstawiając ich spojrzenie na rzeczywistość przedstawianą w serialu.
Pytania Moniki Sobień mają funkcję porządkującą, umieszczającą wypowiedzi Roberta Górskiego w określonych ramach. Mimo to, a może właśnie dzięki temu zabiegowi, rozmowa zbacza z głównego tematu, jakim jest hitowy serial, na kwestie dość osobiste. Robert Górski opowiada m.in. o swoich poglądach politycznych czy poglądach swoich rodziców i rodzących się na ich tle konfliktach rodzinnych. Przede wszystkim jednak ujawnia wiele faktów dotyczących powstawania serialu, tłumacząc na przykład, skąd wzięły się niektóre postacie występujące w serialu. Wskazuje, kto odpowiadał za doskonale przeprowadzony casting, a także ujawnia, ile w przedstawionych w serialu historiach jest prawdy, a ile spekulacji.
Robert Górski to urodzony w 1971 roku polski twórca kabaretowy, lider Kabaretu Moralnego Niepokoju, scenarzysta i odtwórca głównej roli w serialu "Ucho Prezesa".
Monika Sobień jest urodzoną w 1985 roku dziennikarką, absolwentką Uniwersytetu Warszawskiego i Szkoły Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy. Prywatnie jest żoną Roberta Górskiego. Ma na swoim koncie książkę "Wybrałem życie", w której rozmawia z Michałem Czerneckim.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii biografie i autobiografie
Czy książka "Jak zostałem Prezesem" to pełna biografia Roberta Górskiego?
Publikacja koncentruje się przede wszystkim na kulisach powstania i fenomenie serialu internetowego "Ucho Prezesa", a nie na całym życiorysie autora. Robert Górski opisuje w niej proces twórczy, inspiracje oraz mechanizmy, które doprowadziły do ogromnej popularności tej satyry politycznej. Czytelnik poznaje realia pracy nad produkcją, która wywołała szeroką dyskusję społeczną i medialną w Polsce. Jest to pozycja obowiązkowa dla osób zainteresowanych tym, jak powstawały kultowe postacie i dialogi z gabinetu Prezesa.
Jaki charakter mają opisywane w tej pozycji relacje z politykami?
Książka przedstawia autentyczne i często skrajne reakcje przedstawicieli polskiej sceny politycznej na ich serialowe odpowiedniki. Autor przytacza konkretne anegdoty, w tym głośne wypowiedzi medialne oraz wpisy w mediach społecznościowych, które były bezpośrednią odpowiedzią na kolejne odcinki. Treść ukazuje, jak satyra przenikała się z rzeczywistością, zmuszając nawet najważniejsze osoby w państwie do zajmowania oficjalnego stanowiska. Dzięki temu czytelnik zyskuje unikalny wgląd w to, jak świat polityki odbierał swoją krzywą zwierciadlaną wersję.
Czy w treści znajdę informacje o finansowaniu serialu "Ucho Prezesa"?
Robert Górski wprost odpowiada na pytania dotyczące budżetu oraz źródeł finansowania swojej niezależnej produkcji. Autor rozwiewa liczne teorie spiskowe i spekulacje, które krążyły w mediach w czasie największej popularności serialu. Wyjaśnia, kto faktycznie stał za projektem od strony organizacyjnej i jakie wyzwania wiązały się z utrzymaniem niezależności twórczej. Te techniczne aspekty pozwalają zrozumieć skalę przedsięwzięcia, które z internetowego eksperymentu stało się ogólnopolskim hitem.
Dla jakiego czytelnika ta publikacja może okazać się mało interesująca?
Książka nie jest odpowiednim wyborem dla osób, które nie śledziły serialu "Ucho Prezesa" lub zupełnie nie interesują się polską sceną polityczną ostatnich lat. Zrozumienie wielu anegdot i kontekstów wymaga przynajmniej podstawowej orientacji w wydarzeniach publicznych, do których odnosił się Robert Górski. Czytelnicy szukający klasycznej, chronologicznej autobiografii kabareciarza mogą poczuć niedosyt ze względu na silne skupienie na jednym projekcie. Publikacja opiera się na specyficznym poczuciu humoru i dystansie, bez których lektura traci swój główny walor poznawczy.
W jakim stylu Robert Górski opowiada o kulisach swojej pracy?
Narracja prowadzona jest w sposób swobodny, anegdotyczny i pełen charakterystycznego dla autora inteligentnego dowcipu. Robert Górski zachowuje dystans do siebie i swojej twórczości, co sprawia, że książkę czyta się jak dłuższą rozmowę z twórcą. Autor nie unika trudnych tematów, takich jak oskarżenia o stronniczość czy konflikty z osobami publicznymi, prezentując je z własnej perspektywy. Styl ten pozwala poczuć atmosferę panującą na planie oraz w pokoju scenarzystów podczas tworzenia najbardziej znanych scen.
