Jak wspierać dziecko w szkole, która nie działa. Poradnik dla rodziców

Zupełnie nie wiedziałam czego się spodziewać po tej książce. Sam tytuł mnie zaciekawił, byłam ciekawa w jaki sposób autorzy przedstawią system szkolnictwa i jakie będą mieli rady dla rodziców. Muszę przyznać, że książka jest napisana naprawdę mądrze, nie ma tu obwiniania ani uczniów, ani nauczycieli, a raczej pokazana jest nieudolność systemu. Nic zresztą dziwnego, gdyż system ten był tworzony wiele lat temu, od tego czasu potrzeby uczniów oraz rynku pracy bardzo się zmieniły. Teraz powinno się wspierać kompetencje, a nie trzeba kłaść tak dużego nacisku na wiedzę (która jest bardzo łatwo dostępna). Mamy tu też informacje, że to jednak my jesteśmy najważniejsi jako rodzice i to my powinniśmy dbać o rozwój dziecka, czyli reagować adekwatnie. Najważniejsze w tym wszystkim jest pokazanie dzieci w tym systemie i tego jak my jako rodzice możemy im pomóc się zaadaptować. Dużym plusem tej książki są często zabawne obrazki sytuacyjne, oraz eksperymenty myślowe pomagające dokładnie zrozumieć ten temat. Myślę, że to mądry poradnik, jeśli masz poczucie, że szkoła do której chodzi twoje dziecko nie działa, to powinieneś go przeczytać, a łatwiej ci będzie zrozumieć zarówno nauczycieli jak i dziecko.

Oto przed Wami książka którą każdy rodzic powinien przeczytać. Zarówno ten którego dzieci są już w szkole średniej jaki i ten którego pociechy dopiero szykują się do przekroczenia szkolnych progów.

To, że system szkolnictwa jest do "generalnego remontu" powtarzam od lat. Przez co w pełni zgadam się z tym o czym piszą autorzy owej książki.

System szkolny od lat nie wspiera dzieci, a wręcz przyczynia się do co raz większych problemów.

Mowa tu zarówno o przekazywanej wiedzy, często zbędnej, nie dostosowanej do aktualnego świata, jak również o wsparciu psychologicznym którego w szkołach brak, lub jest znikoma.

Szkoła nie stwarza dzieciom wystrczajacych warunków do ich pełnego i wartościowego rozwoju. A nam rodzicom nie pozostaje nic innego jak wesprzeć nasze pociechy, gdyż walcząc z systemem polegniemy a najbardziej ucierpią na tym nasze dzieci.

Szkolnictwo od lat stoi w miejscu, jej rozwój jest znikomy. Co raz częściej słyszymy o wycofaniu dzwonków wzbudzających u dzieci nieporządane emocje. Wprowadzaniu nowinek technologicznych typu gogle VR, tablice multimedialne itp., ale tak naprawdę to wsztsko jest przysłowiową kroplą w morzu potrzeb. To tak zwane "ruchy duchy", żeby nie było, że nic nie robimy w temacie rozwoju szkolnictwa.

"Nasze dzieci, aby efektywnie funkcjonować w nowym świecie, potrzebują czegoś zupełnie innego niż ich dziadkowie i rodzice."

Dzieci uczą się wielu rzeczy których nigdy nie wykorzystają w życiu dorosłym.

W szkołach śrenich zdarza się, że przedmiotów zawodowych uczą nauczyciele którzy nigdy nie przepracowali nawet jednego dnia w danym zawodzie. Patrząc na materiały z których uczą, również nasuwa się pytanie kto to pisał?

Dodatkowo szkoły walczą z rozwojem nowych technologii zamiast zaprosić ją do szkolnych ławek i nauczyć się oraz dzieci prawidłowo z nich korzystać.

W najbliższym czasie będziemy świadkami walki szkolnictwa z AI. Wiadomo, że system z czasem będzie musiał się temu poddać bo dzieci będę z tego korzysty np. przy odrabianiu prac domowych. Jescze nikt nigdy nie wygrał z rozwojem technologii i szkoły tego nie zatrzymają.

Autorzy przytaczają genialny przykład jak to kiedyś walczono z wprowadzeniem do szkół kalkulatorów, a dziś są one dozwolone nawet na egzaminie maturalnym.

Nie znaczy to, że nagle mamy przestać uczyć dzieci bo wsztsko już można znaleźć w internecie, przecież ktoś mądry musi te "internety" tworzyć. Musimy pokazać dzieciom różne dziedziny, różne przedmioty, ale w taki sposób by je zaciekawić, by mogły odkryć swoje talenty i pasje, wybrać swoją drogę i dalej rozwijać się w tym kierunku. Bez tego nie będziemy mieć dobrych fachowców, malarzy, lekarzy muzyków...

A oto mój własny przykład bezsensownego systemu - technikum logistyczne, osiem godzin lekcyjnych a jednym z przedmiotów jest plastyka oraz biologia. Na co? Po co?

Po ośmiu godzinach lekcji dzieciak wraca do domu i co robi? Uczy się, odrabia lekcje, czyli odbębnia nadgodziny za które nam dorosłym pracodawca musial by dodarkowo zapłacić.

Można by tak godzinami wymieniać kuriozalne przykłady.

Można się denerwować, krzyczeć, próbować z tym walczyć, stawiać sie. Tylko co to da naszym dzieciom? Prościej nauczyć się je wspierać bo system szkolny nie prędko się ogarnie.

Ale pamiętajmy, nie oznacza to, że mamy całkowicie milczeć i poddawać się tej głupocie. Jeśli będziemy siedzieć całkiem cicho to nigdy nikt nie pójdzie po rozum do głowy. Musimy podejście do tego tematu mądrze.

Myślę, że ten poradnik powinni przeczytać również nauczyciele, tym bardziej, że wielu z Was również ma dzieci które potrzebują Waszej pomocy.

Szkoła to system, który od lat nie działa. Często oparty na wymuszaniu i posłuszeństwie. Zwykle oparty na biernym siedzeniu i uważaniu. Dzieci spędzają w szkole większość swojego życia. A system pomija potrzeby rozwojowe. System, który wymaga rewolucji a niw tylko reformy.

Boguś Janiszewski i Joanna Rawecka ukazują nam wady systemu i możliwości, które jako rodzice mamy, by wspierać swoje dziecko. Niektórym rodzicom otworzą oczy na to jak wyglada system od środka, a tym, którzy już to wiedzą dadzą praktyczne wskazówki oraz nakreślą zarys psychologii rozwojowej. Jest tu naprawdę ogrom wiedzy o funkcjonowaniu systemu i przykładów dlaczego nie działa. Jeśli już zrozumiemy system łatwiej nam będzie wdrożyć naszą pomoc.

To absolutnie potrzebna i ważna książka, dzięki której możemy wspomóc nasze dzieciaki w edukacji systemowej. Pozycja absolutnie do przeczytania przez rodziców, niektórych nauczycieli i polityków odpowiedzialnych za edukację.

Ukazuje potrzeby emocjonalne dzieci i daje nam informacje jak być obok, wspierać, widzieć. Bo naszym celem jest wychować dorosłego, który sobie poradzi. Pewnego siebie, ciekawego świata, otwartego na nowe.

Książka ta nie ma na celu obrażać ani nauczycieli ani rodziców.

Wielkim plusem są ilustracje Maxa Skorwidera. Naprawdę trafiają w sendo i skłaniają do refleksji. Kolejnym atutem jest język autorów. Dużo wiedzy przekazanej w bardzo przystępny sposób.

O tej książce powinni się mówić. Zbliża się okres prezentowy, więc warto podarować ją zainteresowanym.

Współpraca reklamowa

„Jak wspierać dziecko w szkole, która nie działa. Poradnik dla rodziców” to książka, z której można dowiedzieć się wiele o systemie edukacji, który nie funkcjonuje tak jak powinien. Posiada on nierealne założenia. Jest jednym wielkim chaosem, w którym nikt nie potrafi się odnaleźć.

Poradnik podzielony jest na 5 części. W pierwszym rozdziale przyjrzymy się bliżej samemu systemowi szkolnemu i jego toksycznej strukturze. Dowiemy się, dlaczego on nie działa i raczej nigdy nie zadziała. Drugi rozdział ukazuje nam rodziców, w co gra tak naprawdę szkoła i jak nie dać się wciągnąć w tę grę. Grę antyrozwojową. Kolejne dwa rozdziały to podpowiedz tego czego potrzebuje nasze dziecko dla prawidłowego rozwoju i jak dziecko zmienia się w trakcie trwania obowiązku szkolnego. Ostatni rozdział, to wiedza o tym jak skutecznie komunikować się ze swoim dzieckiem.

Poradnik napisany jest w łatwy i przystępny sposób. Nie jest to ani podręcznik akademicki, ani inna publikacja naukowa. Jest to książka, która ma na celu pokazanie wiele problemów z jakimi boryka się system edukacji. Podpowiada jak można pomóc dziecku w tym ważnym i trudnym dla niego okresie. Co robić, a czego nie. Książka chociaż jest poradnikiem, potrafi dostarczyć wielu emocji. Pojawia się uczucie złości, na to w jakim świecie żyjemy, ale są tutaj również momenty sarkastycznego humoru. Zresztą autorzy książki sami piszą o tym, że za pomocą ilustracji wyśmiewają polski system edukacji. Scenki przedstawione na ilustracjach są zmyślone, ale jednak trafne do panującej sytuacji w szkołach.

Autorzy napisali tę książki na podstawie obserwacji tego co dzieje się na szkolnych korytarzach oraz w gabinecie terapeutycznym.

„Jak wspierać dziecko w szkole, która nie działa. Poradnik dla rodziców” to ksiąska, którą powinien przeczytać każdy. Polecam!