Młot na czarownice. Ja, inkwizytor. Tom 2 (barwione brzegi)

"Ja, Inkwizytor. Młot na czarownice" to drugi tom znanej serii inkwizytorskiej, również złożony z opowiadań o głównym bohaterze - Mordimerze Madderdinie.

Ponownie autor zabiera czytelnika w krótkie przygody, często o fajnym pomyśle, osadzonych w świetnym klimacie. Mamy tu intrygi, brud i mrok, a przede wszystkim negatywną stronę ludzkiej natury.

Liczyłam, że mój niedosyt czarownic i ich procesów w części o tytule "Młot na czarownice" zostanie zaspokojony i w końcu główny bohater napotka więcej wiedźm, ale niestety, praktycznie w ogóle ich tu nie było. Czułam się tym rozczarowana i niestety mój entuzjazm osłabł, straciłam zapał do tej serii, bo właśnie na to starcie inkwizycji z czarownicami liczyłam najbardziej, a zwłaszcza po takim tytule tomu.

Poszczególne opowiadania niezbyt mnie angażowały, praktycznie po skończeniu jednego już ulatywało mi ono z pamięci. Liczyłam na jakiś wspólny wątek. Poza tym wiele opowiadań kończyło się w momencie, gdy nawiązywała się najciekawsza akcja.

Kreacja Mordimera jest taka sama jak w pierwszym tomie, pod tym względem wiele się nie zmieniło. Dalej bywa cwany i przebiegły, to postać, która ma bardzo plastyczną moralność- do swoich czynów, nieważne ile wspólnego rzeczywistoście mają z etyką, Madderdin dorobi sobie do tego własną filozofię, by w swoich oczach wyjść czysto.

Podejście do kobiet i ich traktowanie znów kłuło mnie w oczy, moim zdaniem niektóre fragmenty w ogóle nie powinny znaleźć się w druku. Rozumiem, że wiele osób oburza ta część tej serii, bo dla mnie to też jest odpychające.

Po pierwszym tomie, świetnym klimacie i ciekawych pomysłach liczyłam, że w kolejnym tomie trochę się to rozkręci, ale niestety był on bardzo wtórny względem pierwszego. Nadal brakowało mi czarownic i struktur inkwizycji, głównej osi fabularnej, a przeszkadzało mi kilka innych elementów- np. Traktowanie kobiet czy powielanie tych samych informacji. Raczej nie sięgnę już po kolejne części, to raczej nie jest seria dla mnie :/

Q: Co Was odrzuca w książce?

Dzisiaj przychodzę do Was z recenzją zbioru opowiadań "Młot na czarownice", czyli drugiego tomu cyklu "Ja, inkwizytor".

Polecam moją recenzję poprzedniego tomu, ponieważ będę trochę porównywał obydwie książki.

W "Młocie na czarwonice" widać już, że autor zaczął mieć pomysł na uniwersum i cykl, dzięki czemu opowiadania wydają sie spójniejsze. Mamy zatem coraz więcej nawiazań do poprzednich opowiadań, a także zarys jakiejś głębszej intrygi, rzutującej na cały cykl. Dużym plusem jest również poprawa fabuł historii, czyli nieopieranie wszystkiego na jednym schemacie. Opowiadania są ciekawsze i różnorodne, co zdecydowanie wpływa na jakość lektury.

Ponadto, według mnie poprawił się warsztat pisarski Jacka Piekary. Styl jest lepszy, bardziej wyszukany i opisy bardziej obrazowe.

Książka ma niestety jedną, dla mnie bardzo dużą wadę. Mianowicie, bardzo, ale to bardzo przedmiotowe traktowanie postaci kobiecych przez autora i głównego bohatera, Mordimera Madderdina. Wiele kobiet w tym zbiorze to prostytutki, a te które nimi nie są, są tak traktowane przez Mordimera.

Nie pamiętam ile tomów tego cyklu przeczytałem kiedyś, mam nadzieję, że kolejne części są tylko coraz lepsze.

Ocena: 7/10, tym razem nie naciągana

Więcej moich recenzji znajdziecie na Instagramie @[Adres usunięty]zje, gdzie serdecznie zapraszam.