Implikacja

Tomasz Brewczyński idealnie buduje napięcie od pierwszej strony przeplatając teraźniejszość z przeszłością znajomych z lat licealnych Jana Poniatowskiego. Łączy ich feralna noc w której popełniono morderstwo. Każdy z nich ma coś na sumieniu i chciałby zapomnieć o tym co się wydarzyło....

Po 20 latach wszystko wraca "ktoś " przysyła anonimy do Jana ...zaczyna robić się nerwowo i niebezpiecznie "ktoś" zna prawdę i chce by ujrzała światło dzienne...Stalker zaczyna grozić. Psychopata porywa Joannę, później znika Sebastian i Karolina. Są przetrzymywani i robi się naprawdę nie wesoło, bo chory psychopata dąży do zemsty ,zneca się nad nimi i cieszy się z tego powodu, bo czuje się silny...czy to jedno zdarzenie sprzed 20 lat ma związek ze zniknięciami znajomych ? Czy policja zdąży na czas by uwolnić ich z rąk oprawcy ? Czytając historię nasuwa się wiele pytań i do końca nie wiemy kto za tym wszystkim stoi ?

Gdy znika żona i syn Jana zaczyna się gonitwa myśli i narasta napięcie ...historia ciekawa, zwroty akcji zaskakujące. Bardzo ciekawy debiut .Polecam

Powieść ta jest debiutem autora i szczerze Wam ją polecam!

.

"Gdy idzie się krętą ścieżką, zawsze popełnia się błędy. Zdarzają się częściej, kiedy ścieżka nie ma końca i kroczy się po niej latami."

.

Książkę czyta się przyjemnie i szybko. Akcja toczy się na dwóch przestrzeniach czasowych - w teraźniejszości i przeszłości, co autor zawsze zaznacza na początku każdego czytanego fragmentu.

Książka opowiada historię Jana Poniatowskiego i paczki jego przyjaciół. Przeszłość powraca do Jana, kiedy to znajduje na chodniku nieprzytomną przyjaciółkę Joannę...to ON dostrzegł i znalazł ją jako pierwszy. Czy to przypadek?

Co takiego narobił przeszłości Jan Poniatowski?

.

Prócz Jana i jego paczki poznajemy także kelnerkę - Ankę-Sasankę, która swoimi tekstami mnie rozbrajała i uśmiech z twarzy nie schodził 😅

.

Poza tym duże emocje wzbudzały u mnie fragmenty opowiadające o psychopacie mordercy, który trzymał w ukryciu swoje ofiary i się nam nimi znęcał! Było to okropne! Aż miałam ciarki na rękach...

.

Także widzicie Kochani - debiut Tomka uważam za udany! A książkę jak najbardziej polecam💚

@tomasz_brewczynski życzę Ci kolejnych wspaniałych lektur!🍀

Mówi się, że zemsta najlepiej smakuje na zimno i chyba to autor „Implikacji” próbował udowodnić. Motywem przewodnim jest właśnie zemsta, zemsta za krzywdy wyrządzone 20 lat wcześniej. Pomysł nie jest nowatorski (chociaż z tak długim okresem oczekiwania, by wziąć odwet, to się chyba nie spotkałam), więc tej książki specjalnie nie obronił. Zapowiadała się ciekawie, ale z czasem moje zainteresowanie nią po prostu się wypaliło.

Tego, co mi w tej powieści przeszkadzało było sporo. Leży na pewno konstrukcja bohaterów, którzy są, krótko mówiąc nijacy. W powieści mamy kilka osób, ale żebym po dłuższym czasie powiedziała kto i z kim i dlaczego? Nie ma szans. Opisy bronią tę powieść, z kolei dialogi kładą na łopatki — infantylne, przesłodzone, mówiłam niejednokrotnie, że „kochanie”, „słoneczko” czy zdrobnienia imion, w kryminałach (a to thriller!) mnie mierzi, a tego jest tu co chwila. Akcja mnie nie porwała, jest rozwleczona, rozdmuchana, przez co nie odczuwa się napięcia, czy rosnącego nią zainteresowania.

„Implikacja” mnie zmęczyła.

W pewien mroźny,styczniowy dzień,Jan Poniatowski na swojej drodze dostrzega kobietę.Jest cała we krwi i nagle upada na chodnik.Janek jeszcze nie wie,że jest ona pierwszą ofiarą mordercy,który nie poprzestanie na tej jednej zbrodni.

Za chwilę zostanie porwany kolejny z czwórki dawnych przyjaciół,a reszta zacznie wyścig o swoje życie.

Jakie sekrety z przeszłości kładą się cieniem na teraźniejszości?

Kto mści się na grupie i dlaczego?

Dowiecie się czytając ten mroczny debiut Pana Tomka.

*********************************************

W książce jest bardzo dużo postaci i z początku trochę ciężko było mi się w tym wszystkim połapać,ale z biegiem stron zaczęło to nabierać sensu i ....to było naprawdę dobre!!!

Świetnie skonstruowana historia,pełna tajemnic i niedopowiedzeń,a im dalej czytałam tym bardziej byłam ciekawa-co,jak i dlaczego.

Świetnie skonstruowane postaci.Każda z nich żywa i wyrazista-ma swój udział w wydarzeniach,a Sasanka i Julia-no po prostu...Mistrzostwo świata.Dla samych tekstów tych dziewczyn warto tę książkę przeczytać.

Chociaż przeszłość przeplata się z teraźniejszością,nie ma chaosu,a wszystko zgrabnie nam się układa tworząc całościowy obraz sytuacji.

Ty zaś nie jesteś czytelnikiem,biernym obserwatorem.Stoisz w samym środku cyklonu-czujesz i odbierasz wszystko razem z bohaterami.

Książka bardzo mi się podobała,bo dostałam tutaj wszystko,co lubię-dreszcz emocji,tajemnicę i mordercę-świra,którego nie obstawiałam.

Bardzo Wam polecam.

Z trudem szła w mroźnym styczniowym wietrze… brocząca krwią, coraz słabsza. Jej widok wstrząsa Janem Poniatowskim, który z niedowierzaniem i zgrozą obserwował, jak kobieta powoli upada na chodnik. Nie wie jeszcze, że jest ona pierwszą ofiarą mordercy, który nie poprzestanie na jednej zbrodni. Nadciąga fala psychopatycznego gniewu.

"Słowami można manipulować lub w ogóle ich nie wypowiadać. Uczuć i myśli nie da się jednak zagasić. Może tylko na chwilę. I tak zawsze wracają, gdyż są wierniejsze od ludzi."

Jan, Karolina, Sebastian, Joanna to starzy znajomi, których łączy pewne wydarzenie z imprezy sprzed dwudziestu lat. Wówczas prawda nie wyszła na jaw. Teraz Jan dostaje tajemnicze listy. W jednym z nich anonim wyjawia, że przetrzymuje Sebastiana. Czy uda się rozwiązać zagadkę i go uwolnić? I pytanie najważniejsze: czy wszyscy przeżyją?

Czytając "Implikację" trudno było mi uwierzyć, iż mam do czynienia z debiutem, choć faktycznie nim jest. Autorowi doskonale udało się połączyć wydarzenia teraźniejsze z przeszłymi. Fabuła została zbudowana w sposób, który intryguje i nie pozostawia miejsca na nudę. Opisy z elementami brutalności, jak i żywe dialogi budzą emocje. Stale towarzyszy nam napięcie, tajemnica, nuta grozy. Zaś pokazanie wydarzeń i sytuacji oczami kilku bohaterów, podbija ten efekt. Odnosiłam nawet wrażenie, iż sama znajduję się w centrum tego wszystkiego. Na pewno mogę powiedzieć, że czułam strach na to, co ma się za chwilę wydarzyć. Naprawdę bałam się, kiedy zaczęli znikać kolejne osoby. Nie brakowało dziwnych sytuacji, tajemnic, kłamstw, niedomówień... Czy to tylko zwykły przypadek? A może jednak jest coś na rzeczy? Tego nie mogę Wam zdradzić.

Tomasz Brewczyński stworzył bardzo ciekawe portrety bohaterów. Każdy z nich jest w jakiś sposób charakterystyczny, każdy ma coś za uszami, każdy pragnie coś ukryć. Ale najważniejsze - oni wszyscy wnoszą coś do fabuły. Spojrzawszy na to, jak wraz z upływającymi stronami przybywa postaci, można mieć obawy, że pogubimy się w tej mnogości. Jednak w moim przypadku nie miało to miejsca. Myślę że głównie dzięki temu, iż każdy podrozdział został oznaczony danym bohaterem.

"Gdy idzie się krętą ścieżką, zawsze popełnia się błędy. Zdarzają się częściej, kiedy ścieżka nie ma końca i kroczy się po niej latami. Moja droga nie jest usłana różami. Nigdy taka nie była. Jest kamienista, stroma i, niestety, bardzo wyboista. Dlatego właśnie ja, mimo drobnych potknięć, nigdy nie odpoczywam."

Tak jak wyżej pisałam, każdy z bohaterów na coś na sumieniu. Po skończeniu lektury nasunęła mi się jedna ważna konkluzja. Otóż, nikt nie jest tak do końca zły, czy dobry. Ta historia dobitnie to odzwierciedla.

Ale żeby nie było tak poważnie i brutalnie, autor zadbał o odpowiednią ilość dobrego humoru. Anka i jej tekst: "nie takie dywany się trzepało" - wymiata! A jakieś minusy? Może miejscami zbyt wyszukane słownictwo. Ale z drugiej strony... to również warto w jakiś sposób docenić. Ogólnie więc rzecz biorąc jestem bardzo zadowolona z lektury.

"Implikacja" to mroczny, klimatyczny, pełen tajemnic debiut, który polecam każdemu. To powieść o demonach przeszłości, wystawionej na próbę przyjaźni i miłości. To książka skłaniająca do wielu refleksji i wniosków. Choć się boję, to chętnie ponownie wrócę nad jezioro...