High Hopes. Szpital Whitestone. Tom 1

„High Hopes. Szpital Whitestone” to pierwszy tom serii i zarazem moje pierwsze spotkanie z twórczością Avy Reed. Nie wiedziałam czego mogę się po tej historii spodziewać i w zasadzie skusiłam się na nią tylko ze względu na intrygującą fabułę. Czy jestem zadowolona z lektury? Tak. Ale czy ten tytuł skradł moje serce? Nie do końca.

Poznajemy historię Laury Collins, która podążając śladem rodziców, przeprowadza się do Phoenix, gdzie dostaje stanowisko rezydentki w renomowanym szpitalu Whitestone. Jest to jej wymarzona praca i pomimo wielu obaw i przeciwności losu, postanawia dać z siebie wszystko i zostać świetnym lekarzem. To właśnie tam poznaje przystojnego kardiochirurga – Nasha, który intryguje ją od pierwszego spotkania, tylko jest jeden problem… To jej przełożony.

Jest to zatem historia dla miłośników:

- motywów: zakazana relacja i romans w pracy,

- książek o lekarzach, w klimacie serialu Grey’s Anatomy,

- lektur pełnych emocji,

- serii, gdzie każdy kolejny tom opowiada historię innych bohaterów, ale łączą się one w jedną całość i trzeba je czytać w kolejności.

Największym plusem tej historii jest jak dla mnie styl autorki. Muszę przyznać, że przez kolejne strony się płynie i ciągle miałam ochotę zaznaczać jakieś fragmenty, bo uderzały mnie prosto w serce. Język jest piękny. Subtelny, momentami poetycki, ale jednocześnie czyta się sprawnie. Ava Reed świetnie przedstawia emocje bohaterów. Dzięki opisom czytelnik praktycznie może poczuć to, co postacie, a muszę przyznać, że nie spotykam się z tym w książkach zbyt często. Opisów mamy przez to sporo, ale zupełnie mi one nie przeszkadzały w odbiorze.

Sam pomysł na fabułę jest ciekawy. Mam wrażenie, że autorka zrobiła spory research, bo dokładnie przedstawiła strukturę szpitala, to jak wygląda praca lekarzy czy przeróżne przypadłości pacjentów. W dodatku, na końcu książki mamy słownik, w którym wszystkie pojęcia są wytłumaczone. Pod względem tej części „szpitalnej” w książce nie mam żadnych uwag. Podobało mi się to, co dostałam.

Największym minusem jaki dostrzegam jest niestety romans, a przyznaję, że to na relację romantyczną liczyłam najbardziej. Nie poczułam chemii pomiędzy Nashem a Laurą. Zabrakło mi napięcia, emocji, jakiejś głębszej więzi czy po prostu flirtu. Miałam wrażenie, że cała ich relacja jest płytka i rozwinęła się zbyt szybko. Mieliśmy dużo scen związanych z pracą, relacjami rodzinnymi czy przyjaźniami, a dla samego romansu zabrakło tu miejsca i szczerze mówiąc faktyczne sceny pomiędzy głównymi bohaterami mogłabym zliczyć na palcach jednej ręki. Przez to nie mogłam się zaangażować w ich losy i nie zbudowałam z nimi żadnej więzi, więc ostatecznie ta historia wywołała we mnie niewiele emocji.

Z postaciami, które tu poznajemy też mam dość skomplikowaną relację. Laurę poznałam dostatecznie, potrafiłam zrozumieć jej działania i wiedziałam miej więcej jaki jest jej charakter, jednak Nasha nie poznałam w ogóle. Czasami nie potrafiłam go zrozumieć i nie wiedziałam co myśli o danej sprawie, bo jego perspektywy było niewiele. Lepiej było z bohaterami drugoplanowymi, bo w ich przypadku często czułam się zaintrygowana i zaciekawiona tym, co robią. Oczywiście moje serce skradł Ian, ale pozostali deptali mu po piętach i jestem ciekawa jak ich losy potoczą się w dalszych częściach. Byli bardzo niejednoznaczni, a to dla mnie spory plus.

Czy Wam się ta historia spodoba czy nie, zależy przede wszystkim od tego, czego oczekujecie. Jeżeli zależy Wam głównie na romansie, to tak jak ja możecie być lekko rozczarowani, bo nie ma go za wiele i sama relacja rozwija się zbyt szybko. Natomiast jeżeli interesuje Was wątek początkujących lekarzy, pracy w szpitalu, przypadłości z jakimi przychodzą pacjenci, albo chcecie towarzyszyć bohaterom na sali operacyjnej, to ta historia jest zdecydowanie dla Was.

Ja miło spędziłam z nią czas, ale jednak oczekiwałam czegoś więcej. Nie zaangażowałam się w losy bohaterów, była dość mocno przesłodzona i zabrakło mi romansu i emocji z nim związanych, ale po kolejny tom raczej sięgnę, bo zakończenie mnie odrobinę zaszokowało. Nie kończy się książek w takim momencie!

Przyjemna historia, jednak na listę moich ulubieńców nie trafi.

Wybór życiowej ścieżki, którą pragnie się podążać nie należy do najłatwiejszych. Jednak gdy już znajdzie się swój cel, swoje powołanie, to funkcjonuje się o wiele lepiej, choć nie zawsze ta droga jest usłana różami. Bycie lekarzem wiąże się z mnóstwem wyrzeczeń, niedoborem snu, walką z samym sobą i wieloma wyzwaniami. Nie zawsze też jest obarczone sukcesem, stąd nie każdy nadaje się do tego zawodu. Ale są ludzie, którzy nie powinni znaleźć się nigdzie indziej.

Laura marzyła o tym, by zostać rezydentką w szpitalu Whitestone i jej się to udało. Wiedziała, że czeka ją wiele pracy, a zetknięcie się z praktyką nie ma zbyt wiele wspólnego z teorią, jednak podążanie ścieżką zawodową rodziców było dla niej szalenie istotne. Ta kobieta wie, czego chce, wie, kim chce się stać i jest gotowa wiele poświęcić by to osiągnąć. Ma w sobie siłę, która pozwoli jej zmierzyć się z nieoczekiwanymi zakrętami losu. Chce leczyć, operować i stawać się coraz lepszą. Nie była jednak przygotowana na spotkanie, które zmieni dla niej wszystko.

Nash jest kardiochirurgiem i mimo dość młodego jak na lekarza wieku ma odpowiednie predyspozycje, by stać się jednym z najlepszych w swoim fachu. To mężczyzna opanowany, skupiony na pracy, nieco zdystansowany i podchodzący poważnie do swoich zadań. Jako opiekun rezydentów też nie ma zamiaru zawieść i rzetelnie, ale także profesjonalnie wykonuje swoje obowiązki. Wszelkie plany mężczyźnie rujnuje jednak Laura, która od pierwszego spotkania zwraca jego uwagę i szybko przestaje być dla niego jedynie początkującą lekarką, która wymaga nadzoru.

„High Hopes” zabiera nas do świata szpitala Whitestone i przyznam szczerze, że nie sądziłam, że będzie to aż tak pochłaniająca przygoda. Książka napisana jest wręcz wybitnie, z odpowiednim balansem między ukazywaniem życia zawodowego i prywatnego postaci. Realia pracy lekarza są tu przedstawione fenomenalnie, a gdy przenosimy się na korytarze szpitala, mamy wrażenie jakbyśmy wraz z postaciami decydowali o życiu i zdrowiu pacjentów. Ava Reed pisze po prostu wspaniale, lekko, a zarazem niezwykle emocjonalnie i umiejętnie uderza w czułe struny duszy i serc swoich czytelników. Co ważne, kreuje nie tylko świetnych, głównych bohaterów, ale i przykuwa naszą uwagę do ciekawych postaci pobocznych, które uświetniają fabułę. Przyznam szczerze, że to jedna z tych książek, których nie miałam ochotę kończyć, bo każda strona w niej się znajdująca była naprawdę angażująca i wybornie napisana i z niecierpliwością czekam na kolejny tom tego cyklu. Jestem autentycznie zachwycona tą opowieścią, realiami świata medycznego, jakie tu otrzymujemy i oczywiście rozwojem relacji Nasha i Laury. W tej historii nie ma niczego, co chciałabym zmienić, a to o czymś świadczy. Ogromnie polecam!

Jeśli kiedykolwiek zastanawialiście się, po jaką książkę sięgnąć, by była w klimatach Waszych ulubionych seriali medycznych, to już śpieszę z odpowiedzią - seria Szpital Whitestone będzie dla Was idealna!

HIGH HOPES to pierwszy tom i przedstawia losy Laury - nowej rezydentki w szpitalu oraz Nasha - opiekuna rezydentów. Oczywiście pojawiają się też bohaterowie drugoplanowi, którzy wiele wnoszą do opowieści (szczególnie polubiłam Ian'a!), jednak w tym tomie całość skupia się najbardziej na Laurze i Nashu. Występuje między nimi niesamowita chemia, przez co chętnie im kibicowałam. Co ciekawe, poza wątkiem relacji między tą dwójką, historia jest przeplatana różnymi przypadkami pacjentów, ktore rozwiązują nasi lekarze. Nadaje to nieco dynamizmu akcji oraz w fajny sposób urozmaica fabułę. Potęguje też ten specyficzny klimat, który możemy znać już z serialowych produkcji medycznych. I co mi się podobało - nie było samych kolorowych przypadków, które udaje się rozwiązać, nie każdy pacjent zostaje wyleczony, a nasi rezydenci nie od razu są idealni, popełniają błędy i uczą się, jak przenieść wiedzę zdobytą na studiach do realiów pracy w szpitalu. Autorka zrobiła też research i naprawdę postarała się nam wiernie opowiedzieć o wszystkich medycznych niuansach, a także umieściła na końcu słowniczek z poszczególnymi terminami.

Przyznam, że wkręciłam się już od pierwszej strony i bardzo szybko pochłonęłam całość, a zakończenie sprawiło, że potrzebuję tomu drugiego na już! To, co wydarzyło się na ostatnich stronach, to jakiś rollercoaster!

No i na koniec - książka jest pięknie wydana. Od okładki, przez skrzydełka i wklejkę, aż po ozdobniki przy początkach rozdziałów. Żałuję tylko, że nie ma barwionych brzegów.

Uwielbiam poprzednią serię autorki i zdecydowanie Szpital Whitestone również dołącza do grona perełek. Serdecznie polecam!

Tekst powstał we współpracy z Wydawnictwem Papierowe Serca

Amanda.Says

4,5/5 ⭐

„Chirurdzy”, „New Amsterdam”, „The Good Doctor”, czy choćby nasze polskie „Na dobre i na złe”. Lubicie oglądać seriale o lekarzach?

.. jeśli tak, to mam dla Was dzisiaj przegenialną pozycję, której lektura sprawi, że przeniesiecie się na plan filmowy jednego z nich! „High hopes” to pierwszy tom serii #whitestonehospital od Avy Reed, autorki, która tutaj w Niemczech cieszy się naprawdę ogromną popularnością. A ta seria to już w szczególności! Powiem Wam, że przeczytałam tę książkę w zasadzie na raz. Od początku bowiem zostałam wciągnięta w wir wydarzeń. Powiedzieć, że wylądowałam na ostrym dyżurze, to jak nic nie powiedzieć! I chociaż mamy tutaj dwójkę głównych bohaterów, to tym razem moje serce i uwagę skradli ci drugoplanowi! Ten szpitalny klimat został tak świetnie oddany.. naprawdę miałam wrażenie, że jestem jednym z nowych rezydentów Whitestone. Nie tylko wszystko obserwowałam, ja brałam w tym całym szaleństwie czynny udział! Naprawdę nie pamiętam kiedy czułam się tak podczas lektury książki! I jeszcze to zakończenie.. dokładnie takie, jakie fundują nam najlepsze seriale! Mam tylko nadzieję, że na nowy sezon (czyt. kolejny tom) nie dane nam będzie długo czekać, bo chyba osiwieję! No coś fantastycznego! Łapcie duże polecanko!

"(...) - Kiedy umieramy, nie odchodzimy. Rozdzielamy się pomiędzy sercami tych, którzy nas kochali i których my kochaliśmy, i tam żyjemy. Jako ochrona i pocieszenie. Jako wspomnienie. Jako miłość."

🫀🫀🫀

Nie!

Nie!

Nie!

Ja się nie zgadzam na takie zakończenie!

Chcę kontynuację na już, bo wiem, że teraz będzie mi to spędzać sen z powiek!

O Boże!

Jaka to była dobra książka! Nie, nie dobra! Idealna.

Pełna napięcia.

Pełna akcji.

Pełna emocji.

Och! Takie powieści to ja uwielbiam.

Dopracowane w każdym calu.

Z wyrazistymi bohaterami.

Z fabułą, która wciąga, wciąga, wciąga...

I to tak bardzo, że ja już zazdroszczę osobom, które tę książkę mają jeszcze przed sobą!

Naprawdę!

Ja już tęsknię za bohaterami!

Za adrenaliną!

To zakończenie zostawiło mnie w takim osłupieniu, że nie wiem, jak wytrwam w tym oczekiwaniu na kontynuację!

To książka była... mocna!

Pełna pasji!

Autorka przenosi nas do szpitala, gdzie każdy dzień do walka.

Walka o zdrowie i życie innych ludzi.

To krew, pot i łzy.

To ogromne poświęcenie.

To chwiele pełne napięcia, ale też wzruszeń.

To miejsce, gdzie każdy błąd słono kosztuje...

I Ava Reed w doskonały sposób je przedstawiła.

Widać, że przed napisaniem "High hopes" zrobiła porządny research.

Zapoznała się z najważniejszymi terminami medycznymi, umieszczając je na końcu książki w słowniczku.

Jednocześnie autorka ostrzega, że zarówno pierwszy tom serii "Szpital Whiteston", jak też i kolejne, poruszją trudne tematy, więc sięgając po nie, należy liczyć się z tym, że po plecach nie raz przebiegną ciarki.

Ale będzie też słodko i namiętnie...

Bo czymże byłaby powieść bez miłosnego wątku? 😁

Nie, tego akurat nie może, wręcz nie powinno zabraknąć w romansie 😁

W "High Hopes" poznajemy losy Laury i Nasha.

Ona jest rezydentką w Szpitalu Whitestone.

On jest wybitnym kardiochirurgiem i przełożonym Laury.

Rodzące się między nimi uczucie jest nie tylko nieetyczne, ale też w pewien sposób zakazane.

A jeśli wyjdzie na jaw... Możemy domyślić się co może się wówczas stać...

A ono oczywiście wychodzi...

Ojjj

Nie będzie łatwo...

Nie obędzie się bez łez i rozczarowan...

Nie obędzie się bez pytań, na które nie otrzyma się odpowiedzi...

Bo nic tak nie boli i nie dekoncentruje, jak załamane serce.

Nic tak nie boli, jak puste spojrzenie osoby, która jeszcze nie tak dawno była dla nas całym światem...

Nic tak nie boli, jak starta...

Czy Laura i Nash odnajdą drogę do siebie?

"High Hopes" to powieść, którą autorka nasączyła emocjami. Cudownie się ją czytało. Nie obeszło się bez strachu i niepewności.

Nie obeszło się bez straty i rozczarowania.

Nie obeszło się bez cichej nadziei, która dodaje skrzydeł.

Serdecznie ją Wam polecam 💓

A ja z niecierpliwością czekam na kolejny tom 🥰

Muszę przyznać, że już sam opis 'High Hope' mnie kupił. Seriale medyczne oglądam nałogowo - 'Ostry dyżur', 'Dr House' i 'Chirurdzy' *do 13 sezonu, bo trzeba wiedzieć, kiedy ze sceny zejść🫠* to moje TOP3, więc liczyłam na coś podobnego na papierze i... WŁAŚNIE TO DOSTAŁAM!

Czytałam tylko jedną książkę Avy Reed i było to doświadczenie typu 'dobrze, że już o niej zapomniałam', więc szczerze mówiąc autorka miała u mnie czystą kartę. Jednak nie spodziewałam się, że gdy wezmę do ręki 'High Hopes' to odłożę ją dopiero w środku nocy słuchając resztek rozsądku by rano nie być zombie👀

Czytając tę książkę chichotałam jak głupia, śmiałam się w głos, miałam ciarki ze strachu, a w pewnym momencie nawet zakręciła mi się łezka w oku. Reed potrafi grać na emocjach czytelnika, więc to wszystko tworzy spójną całość. Końcówka to cliffhanger z krwi i kości, którego nie powstydziłby się żaden scenarzysta *aż zaczęłam przeglądać opinie na GR by dowiedzieć się o losach jednego z bohaterów; prawie wszystkie są po niemiecku, nie umiem niemieckiego - chyba po tym można określić poziom mojej desperacji😬*

Reed ma niezwykłą umiejętność urzeczywistniania i uwiarygodniania swoich bohaterów. Nie są oni płascy i jednowymiarowi, co niestety zdarza się częściej niż rzadziej, a oferują całą gamę emocji. Moim ulubieńcem jest Ian, który niezwykle przypomina mi Marka z 'Chirurgów' oraz Douga z 'Ostrgo dyżuru'. Uśmiecham się na samo wspomnienie jego zachowania.

Co do głównych bohaterów, Laury i Nasha, to mam nieco mieszane uczucia. Jednak się tym zbytnio nie przejmuję, ponieważ samego romansu w fabule 'High Hopes' nie jest za dużo *albo zbytnio się na nim nie skupiałam*. Jest jedynie dodatkiem, a to obecnie jest dla mnie ogromnym plusem.

Jednak muszę się do czegoś przyczepić, a mianowicie do całego wątku z obecnym/byłym Laury, Joshem. Nie dość, że wszystko zaczyna się od zdrady *strona 25, więc to żaden spojler*, a później pojawia się z dwa razy i to koniec. Już myślałam, że wątek byłego zostanie podciągnięty pod stalking, ale nic z tego🤷🏻‍♀️

Podsumowując to wszystko, zdecydowanie więcej jest plusów niż minusów. Czekam z niecierpliwością na następny tom, ponieważ fabuła toczy się nieprzerwanie i zmieniają się jedynie głowni bohaterowie.